Haute cuisine in Halfweg/ Zwanenburg

Haute cuisine in Zwanenburg: mislukt!

Het is sommigen van jullie wellicht opgevallen als je heel goed opgelet hebt, maar een van mijn favoriete hobby's is het dineren in "de betere restaurants". Zo was ik vorige week met collega's Anand en Berber bij Vinkeles, waarvan je mijn verslag op Smulweb kunt lezen (plug, plug...:-)! Nu zijn wij daar in Halfweg en Zwanenburg niet goed mee bedeelt. Uiteraard is er de obligate Chinees (twee zelfs), een pizzaboer (maar dan rij ik toch liever naar Martini's in Amsterdam West), een broodjeswinkel (de Sandwich City) en uiteraard diverse snackbars (Kinheim is de beste :-)), maar echte restaurants zijn er nauwelijks te vinden. Wat dat betreft kijken we natuurlijk jaloers naar een dorp als Overveen, waar maar liefst twee twee-sterren zaken gevestigd zijn (De Bokkedoorns en 't Brouwerskolkje). Tot voor kort hadden wij Het Gemaal, daar kon je redelijk eten, maar met name de locatie was wel heel erg mooi, zeker als het zonnetje een beetje scheen, dan zat je heerlijk aan het water! Daarnaast is er in Zwanenburg een locatie die inmiddels diverse malen van hand tot hand is gegaan.

Nieuwe kans voor Het Zwaantje

Een tijd geleden zat daar Eetcafe het Zwaantje, waar ik ooit met Rene gegeten heb, wat an sich niet slecht was, maar toen de chef de kaasplank uit moest leggen en niet verder kwam dan "uhhh.....dat is een witschimmel en dat daar is een blauw ader.....", wisten wij wel hoe laat het was. Een paar jaar geleden probeer een nieuwe eigenaar op de locatie van Het Zwaantje een wat meer up scale restaurant te openen, met de naam Cosie aan de Vaart. Ik heb er een aantal keren voor gestaan, de kaart zag er prima uit, maar op de een of andere manier nodigde het ook niet uit om naar binnen te gaan (en al helemaal niet toen tijdens de avond vierdaagse er een haring feest gehouden werd en alle kinderen niet meer gewoon langs het restaurant mochten lopen maar met een bocht over de weg geleid werden, omdat ze anders misschien wel tegn een BN'er aan hadden konden lopen). Kennelijk waren er meerdere met mij die hun schroom niet opzij konden zetten, want inmiddels heeft ook Cosie aan de Vaart er de brui aan gegeven. Kennelijk kon men het toch niet bolwerken en was het niet mogelijk om de aantrekkingskracht te vergroten, of was het wellicht te duur voor het dorp. Anyhow, toen ik zaterdag langsliep, hing er een brief op de deur, waarin aangekondigd werd dat Het Zwaantje weer haar terugkeer gaat maken en een nieuwe poging gaat wagen. Ik wens ze succes, maar ik denk dat ze mij daar niet binnen gaan zien. Zal dus wel zo blijven dat we voor een diner toch naar Amsterdam zullen moeten blijven reizen, maar ach, dat heb ik er bijzonder graag voor over!

Zie ginds komt de stoomboot

Vandaag was het dan zover. Na een reis van een week van Schiedam via Amsterdam kwam de Sint aan in Zwanenburg en Halfweg. Om deze keer eens niet te laat te zijn (de afgelopen drie jaar kwamen we altijd aan als de goedheiligman al aan vast wal stond) wilden we om 11 uur strak vertrekken. Maar kleinigheidjes hou je altijd, dus toen ik om 11 uur de jongens in de jassen had, besloot Jeroen nog even onze mooie witte buitenmuur met roze stoepkrijt te bewerken. Aaaarrrrggghhhh...snel met een doek eroverheen, veel konden we wegkrijgen, maar over een paar stenen hangt nu nog steeds een roze gloed (Jeroen vindt het wel mooi zei hij). Daarna snel in ganzenpas naar die dijk waar de aankomst zou zijn. Bij aankomst konden Daan en Jeroen een mooi plaatsje op het terras van Cosie aan de Vaart (volgens de speaker die het geheel begeleide het beste restaurant van Zwanenburg, daar is overigens niet veel voor nodig :-)) waar ze alle boten eenvoudig aan zich voorbij konden zien komen.

Dat waren er best veel. Wat overigens ook opviel was dat het gewoon warm was, de thermometer liet 16 graden zien. Als dat zo doorgaat hebben we als kerstdiner een mooie Zuid Afrikaanse Skottelbraai, daar is het dan ook wel het weer voor! Na aankomst begon Sinterklaas een mooie speech, wat wel een beetje moeilijk te verstaan was, omdat de beste man met een flinke dikke tong sprak. Toen hij aangaf dat hij een flesje Bisschopswijn voor de Loco Burgemeester meegenomen had, ontlokte dat de reactie van een andere ouder dat toen hij vanochtend vertrok de loco burgemeester nog een kistje zou krijgen, maar dat dat nu niet meer mogelijk was. Toen Sinterklaas aan zijn wandeling van het schip naar de witte Rolls Royce maakte (Americo had vandaag vrijaf genomen), konden Daan en Jeroen een handje geven. Toen ik Sinterklaas bedankte, kwam ik erachter dat het waarschijnlijk geen bisschopswijn was, maar bisschopsbier. Maar gelukkig hebben de mannen er niks van gemerkt en met een opgewekt: "zo, nu weten we zeker dat hij er is, we kunnen de schoen gaan zetten", togen we vervolgens weer naar huis. Met een sanitaire tussenstop voor de heren bij de plaatselijke snackbar op de Naussaulaan (want ze konden het echt, echt, eeeeecht niet meer ophouden) en een bezoek aan het snoepwinkeltje ernaast (die heerlijke chocolade letters heeft overigens, aanradertje!). Nu vanavond de heren maar eens heel hard laten zingen, en dan kijken of de goedheiligman het genoeg vindt om een klein cadeautje achter te laten.

Ze zijn er weer, de Hollandse nieuwe !!

Als rechtgeaarde Amsterdammer weet ik dat begin juni altijd de nieuwe Hollandse Nieuwe arriveert. Ook deze keer was dat niet anders. Bij het lopen van de avondvierdaagse, had ik al gezien dat de eigenaar van het enige huis in Halfweg dat groter is dan het mijne (dat van de oude heer Kesbeke, u kent hem wel uit het schap met tafelzuren uit de supermarkt) in het restaurant van de familie (Cosie aande Vaart) een haring happarty gaf voor de fienefleur van de omgeving.

Aangezien ik tot die hogere sociale klasse nog niet behoor :-|) moest ik vandaag maar mijn eigen boontjes doppen op dat gebied! Dus nadat Daan en ik van tennisles op weg terug kwamen even gestopt bij vishandel Tol (de beste viskraam van Noord Holland, alleen hoe ze hun prijzen berekenen is mij een volstrekt raadsel en ik ben blij dat ik met Frank en Simon twee vrienden uit Volendam heb, anders had ik de vrienden van Tol echt nooit verstaan), om een haring mee te nemen. En vooruit, de enige manier om er echt van te genieten is natuurlijk direct uit het vuistje, dus dat ook maar gedaan. Gelukkig lagen de uitjes en het zuur ernaast, want als je die nodig hebt, dan is de haring niet goed van smaak. Ze bleken natuurlijk ook niet nodig te zijn. Vers schoongemaakt en direct "down the hatch" ging de vis en ik kan niet anders zeggen dan dat hij voortreffelijk was. Voor de liefhebbers: het is een goede vangst dit jaar, ik weet zeker dat het niet bij deze ene zal blijven voor mij dit jaar.