John F Kennedy Airport en de E-train

De E-train was snel gevonden

JFK zorgde voor een flinke verrassing. Daar waar we beducht waren om een hele lange tijd in de rij te staan bij de douane vanwege eigen eerdere ervaringen en horror verhalen van vrienden en kennissen, was daar deze keer echt helemaal geen sprake van. Frank en ik gingen helemaal soepel door de douane na gebruik making van de machines die in de aankomsthal stonden, Simon en René moesten toch nog langs de klassieke weg, maar na maximaal een kwartiertje waren we allemaal gepasseerd. Ook de tassen kwamen bijna als eerste van de band, waardoor we snel over konden gaan naar de volgende actie: het regelen van het vervoer naar het hotel. Aangezien het Memorial Day Weekend was, was het erg druk op de weg, dus besloten we om te gaan voor hét vervoermiddel van New York, de metro. Na eerst een klein stukje met de airtrain naar het station Jamaica (bekend van het nummer Funkin for Jamaica) kwamen we op het bijbehorende metro station. Daar kochten we voor 31 dollar een weekkaart voor het openbaar vervoer van New York (een echte aanrader voor iedereen, zo goed en goedkoop heb ik openbaar vervoer nog nergens te wereld gezien). Vervolgens pakten we de E-train (deze zouden we de komende dagen nog veelvuldig gebruiken) die ons van het meest oostelijke punt van Queens naar het meest westelijke puntje, Long Island City, bracht, waar ons hotel voor de komende negen dagen op ons wachtte.

Vliegtuig, airtrain, metro....

Gezellig op de E-Line subway van New York

Na het kijken van "unthinkable" was het nog een uurtje vliegen. Precies om 13.05 landde het vlliegtuig op JFK Airport. Aangezien we helemaal achterin waren wachtten we rustig tot iedereen weg was en liepen we het vliegtuig uit. Bij de paspoortcontrole aangekomen stonden er flinke rijen, maar....wij hebben Flux, de Privium van JFK!! Dus, hup, naar de Flux machine, vingers erop leggen en 2 minuten later waren we door de douane heen. Flux is helemaal top, minstens zo makkelijk en snel als de irisscan van Privium. De tassen kwamen ook snel en we konden snel buiten. En daar namen we de enige foute beslissing van de dag. In plaats van met de taxi te gaan, dachten we (lees: ik, Dennis) dat het slimmer was om met de metro te gaan. Dat was sneller en goedkoper. Het laatste durf ik wel iets op te verwedden (voor 14 dollar waren we uiteindelijk van JFK naar ons hotel), maar sneller.....nou nee. uiteindelijk duurde het 2,5 uur bij elkaar voor we in  ons hotel, The Muse, arriveerden. We moesten eerst een flink stuk met de Airtrain en daarna een uur met de E-Line metro. Na de metro uitgegaan te zijn liepen we ook nog eerst verkeerd (even links en rechts op de kaart omgedraaid), maar na dat ook weer rechtgezet te hebben arriveerden we uiteindelijk om 16.00 uur bij The Muse.