Apple Watch

Een dilemma......

Een dilemma. Dat is wat de Apple Watch voor mij is. Het nieuwste speeltje dat Apple voor de gadget nerds op de markt gaat brengen, voldoet natuurlijk aan alles wat ik in een nieuw product zoek: het is hip, het is mooi, het is gave technologie en ik moet nog uit gaan zoeken hoeveel nut het nu echt gaat hebben (maar ja, dat dacht ik van de eerste mobiele telefoon ook en dat bleek best mee te vallen :-)). Daarnaast ben ik eindelijk af van alle halfgare wearables die ik tot nu toe heb gebruikt, zoals de NikeFuel band en de Fitbit: beide op zich niet eens slecht, maar ze gaan wel snel stuk en ze voorzien maar voor een deel in de wensen die ik op dit gebied heb (zo heb je nog steeds een aparte hartslag meter nodig). Dat gaat Apple natuurlijk allemaal in één keer goed doen. Maar wat is dan het dilemma, kun je je afvragen? Dat zit zo: ik heb een aantal bijzonder mooie horloges: allemaal mooie automaten met prachtige uurwerken. Ik heb sinds 10 jaar een soort mentale blokkade om quartz horloges te dragen (met zo'n batterijtje, je moet er toch niet aan denken zei de horloge snob). Nu kom ik dus in conflict met aan de ene kant mijn voorliefde voor Apple producten en anderzijds voor klassieke horloges. Hoe ga ik dat nou oplossen? Nou ja, een aanschaf zal het denk ik niet in de weg staan: de AppleWatch komt in april uit, zodat ik hem voor een aantrekkelijke prijs (in ieder geval samen met Frank en Simon) in de enige echte Apple winkel (die bij Central Park) kan gaan kopen. 

Wordt een traditie doorgegeven?

Daan zijn eerste horloge!

Een van mijn liefhebberijen is het verzamelen van horloges. Nu ga ik daar voor kwaliteit in plaats voor kwantiteit, dus het is niet zo dat ik er een kamer voor nodig heb. Maar ik mag er altijd graag naar kijken, ook in de etalages van goede juweliers (ik denk dat we tijdens de zomer vakantie bij het terug rijden uit Italie maar even een stop over in Zwitserland moeten maken, dat was 4 jaar geleden ook geweldig!). Tot voor kort kon ik deze "passie" niet met mijn zoons delen, maar kort geleden gaf Daan aan dat hij eigenlijk wel een keer een horloge wilde hebben. Dat had Ans goed in haar oren geknoopt en ze had vandaag een bijzonder fraai exemplaar uitgezocht. Het is een heel dun en licht horloge van Skagen, een toonaangevend Deens design label. Heerlijk voor Daan, want hij moet nu natuurlijk niet gelijk met een zware klok gaan lopen (tja, we dachten eerst nog aan U-Boat, maar dat hebben we toch maar niet gedaan :-)). Hij staat hem echt schitterend, dus het was een uitstekende keus (maar daar heeft Ans natuurlijk ook wel oog voor) en Daan liep er trots als een pauw mee rond. Dat vond Jeroen dan weer niet zo leuk, want die wilde ook een horloge hebben, en het duurde even tot we hem uit hadden kunnen leggen dat het alleen echt nut had als hij kon klok kijken.

Nou, eerst maar eens een paar jaar kijken hoe Daan ermee om gaat en wat Jeroen er van vindt als hij kan klokkijken. Maar ik heb wel een mooi beeld voor ogen, dat de mannen van de familie Janssen gezamenlijk een klok gaan kopen. Echte male bonding :-).

Verjaardagsfeestje

De prachtige brief van Daan

Zaterdag gaf ik mijn verjaardagsfeestje. Vorig jaar pakten we wat groter uit, omdat ik veertig werd, maar dit jaar was het in redelijk besloten kring, namelijk alleen de directe familie. Ik hou er eigenlijk niet zo van mijn verjaardag voor de dag zelf te vieren (en ja, ik ben op sommige zaken wat bijgelovig), maar volgende week is Yinte jarig en dan is het feest in Zutphen. Dus ik stapte over mijn eigen schaduw heen en organiseerde het feestje op 18 september. Nadat Jeroen en ik lekker naar het zwemmen waren geweest, was het tijd voor de cadeautjes. Ik kreeg een mooie tekening van Jeroen en Daan had een fantastisch mooie brief geschreven. Bij het lezen daarvan (hij staat op de foto hiernaast, werd het mij even teveel en stonden de tranen van emotie (een goede, gelukkig) in mijn ogen. Het zijn toch de mooiste cadeau's die je van je kinderen krijgt als ze zulke mooie woorden over je schrijven. Geweldig om zo mee te maken. Maar de jongens hadden deze keer samen met Ans nog verder uitgepakt. Want ze hadden ook nog een ander cadeau voor me uitgezocht (of beter gezegd, ze hadden Ans bevestigd dat dit er wel "vet" uitzag. En inderdaad, ik vond het prachtig. Het was een geweldig mooie horlogebox, waarin ik mijn "kleine schatten" een mooie plek kon geven. Het bleek nog goed zoeken te zijn geweest voor een box die er enerzijds estetisch verantwoord uit zag en anderzijds ook nog eens bij ons in de kluis paste (de zes horloges die in de verzameling zitten zijn toch een aardig bedragje waard), dus het was de moeite waard om even goed te oriënteren! Maar dat is perfect gelukt!!

Om half twee kwamen de eerste gasten, Willie, Jos en Yinte. Heerlijk voor Daan en Jeroen, want zij konden gelijk met Yinte op de trampoline spelen, overigens nadat Daan vijf minuten Yinte van zich af had weten te houden, omdat Yinte hem een dikke zoen wilde geven (maar ja, het blijft een volle nicht, hé!!). Daarna kwamen Leny en Hans, Hinkje en als laatsten Daniëlle, Edwin, Morisson en Jeremy. Ik kan niet anders zeggen dan dat "a good time was had by all", met centraal daarin wat dingetjes voor de lekkere trek! Beginnend met een heerlijke chipolatota taart, via het atijd goed scorende plankje gezelligheid van Chris (dus.....), een uitgebreide selectie tapas, diverse zelf gemaakte maaltijd salades (één met ald hoofdbestandsdeel paddenstoelen en de ander ossehaas), een selectie  pasteitjes van de Pieman en afsluitend met ijs van Ben & Jerry. Ik kon verder nog veel mensen kennis laten maken met Shaken Ice Tea. Niemand ging nog met honger naar huis, zullen we maar zeggen! De eerste viering is geweest, nu nog even wachten tot 21 september, de dag waarop ik officieel 41 wordt.

Een nieuwe klok?

Ik ben een horloge liefhebber. Ik vind het simpelweg het enige sieraad (naast een trouwring) dat een man met goed fatsoen kan dragen. Dat haalt het argument "maar je kunt de tijd toch ook op je mobiele telefoon zien" direct onderuit. Ja, dat klopt, maar ik draag mijn iPhone of Blackberry de laatste tijd niet meer om mijn pols.

Daarnaast heb ik een tik dat zaken "echt" moeten zijn. Het kopen van hele goede replica's is aan mij niet besteed. Die zijn overigens tegenwoordig zou goed dat je een echte expert moet zijn om het verschil te zien, maar het gaat er natuurlijk om wat je er zelf van vindt en hoe je je erbij voelt. Als iemand een horloge van 10 Euro goed genoeg vindt of een namaak Rolex helemaal het einde, dan is dat helemaal prima. Maar noem mij dan maar een snob, voor mij werkt dat helaas niet. Dus dan moet het qua techniek natuurlijk heel goed in elkaar zitten, maar het oog wil ook wat! Het laatste horloge dat ik kocht was een Tag Heur Grand Carrera Chronograph in Washington DC. Maar ik blijf altijd "on the look out" voor mooie modellen en ik heb nog een verlanglijstje van merken en modellen die ik eigenlijk nog wel eens wil hebben (o.a. IWC Pilot, Rolex Daytona, Omega Seamaster). Mijn nieuwe huisleverancier is Interwatches, een betrouwbaar bedrijf dat top kwaliteit levert tegen een zeer aantrekkelijke prijs. Als vaste klant krijg je dan ook nog wel een speciale aanbiedingen. Zo werd ik afgelopen week geattendeerd op een IWC Pilot Spitfire Chrono. Dat is wel een heel mooie klok, dus dat gaat waarschijnlijk moeilijk worden om te weerstaan, maar voorlopig sputter ik nog even tegen :-). Al is het maar om proberen de prijs nog te drukken. en aangezien ik in juli naar de USA ga natuurlijk daar laten bezorgen, scheelt bezorgkosten en de import belasting.