Wat is het koud, he???

Mooie plaatjes door de sneeuw

Vanochtend om zeven uur werd ik gewekt door het "zachte geluid van kindervoetjes op de trap". Nou ja, zacht, het was alsof er twee molenpaarden naar beneden gingen. Uit gewoonte wierp ik een blik op mijn iPhone die standaard naast mijn bed ligt. He, ik moet verkeerd kijken, dacht ik nog, want op het scherm stond dat het -16 Celsius was!! Het bleek echter geen vergissing te zijn, het was vannacht echt zo koud geweest, en het is toch wel een hele tijd geleden dat we die temperaturen gehad hebben. Een dag om lekker binnen te blijven, dacht ik nog. Alleen een bezoek brengen aan Slagerij Melman in Vijfhuizen en verder lekker binnen blijven. Dat bleek helaas buiten de waard gerekend. Bij het starten van mijn auto kreeg ik namelijk de melding "linker achterband lek". Nadere inspectie leerde dat de band wat zacht was, maar daar bleef het bij. Nu heb ik al eerder last gehad van dergelijke meldingen, en die loste zichzelf vaak op door even wat lucht bij te pompen. Ik ging er vanuit dat dat nu wel weer het geval zou zijn. Voordat ik dat kon controleren, was het echter eerst even echt het ijs van mijn ruiten bikken, waarbij zelf het krabbertje dat ik daarvoor gebruikte, onder de druk bezweek, zo vast zat het ijs. dat had ik nog nooit meegemaakt!

Kwik Fit blijft een deprimerende omgeving....

Daarna reed ik naar Vijfhuizen, waar net voor de slagerij een tankstation staat. Ik reed mijn auto voor het luchtdruk apparaat, schroefde het dopje eraf, stelde het apparaat op de juiste druk in en zette het op mijn band, waarna ik na het piepje het er weer af haalde. Normaal is het dan klaar, maar deze keer spoot er met een ongelofelijke druk lucht uit de band!!! Ik kon nog net het dopje erop draaien, maar zag gelijk dat de band een stuk zachter was. Na snel vlees en vleeswaren gehaald te hebben (prioriteiten moet je stellen), daarom maar naar de Kwik Fit in Haarlem. Daar bleek het stervensdruk te zijn. Er zat al een man of tien voor me, en de monteurs liepen zich het apezuur. De band moest toch gemaakt worden en terwijl ik wachtte en wachtte en wachtte, heb ik denk ik wel meer dan 20 mensen een nieuwe accu zien halen! Na iets meer dan twee uur bleek mijn band het begeven te hebben als gevolg van een bevroren ventiel dat kapot gegaan was en ook door Kwik Fit niet meer te maken, dus het enige wat ze konden doen was het vervangen van de band door mijn reservewiel. Beter dan niet in ieder geval, en met drie winter- en een zomerband reed ik weer door de Haarlemse sneeuwvlakte naar huis.

Lekker schaatsen in het zonnetje!

Thuis aangekomen bleken Ans en de jongens aan het sleetje rijden te zijn, maar ze waren redelijk snel weer terug. Daan omdat hij lekker wilde lezen, maar Jeroen wilde gaan schaatsen. Die hadden we niet meer voor hem, dus hup, op naar Haverhals, waar het nog twee keer drukker dan bij de Kwik Fit was en waar iedereen uit was op schaatsen en Uggs. Na schaatsen voor Jeroen en Ans gekocht te hebben, weer snel door naar een aangelegde schaatsbaan op natuurijs in Spaarnwoude. Daar kon Jeroen zich heerlijk uitleven met zijn vrienden Kyle en Ryan. Even gecontroleerd, maar het was om precies te zijn min vijf Celsius. Als je in de zon stond was het goed te doen, maar kwam je in de schaduw of deed je je muts af of handschoenen uit, dan voelde je gelijk de ijzige kou je vastgrijpen. Na een uurtje had ik het wel gezien en gingen Ans en Jeroen zelf nog even verder (hoewel Jeroen redelijk snel daarna de slee boven de schaats verkoos), terwijl ik Daan op ging zoeken. Toch gelukkig nog iets heel leuks als afsluiter door de kou!!!

Zwemfeest tijdens de verjaardag van Joost

Bommetje!!!!

Na het diner bij De Nederlanden, was het zondag tijd om de verjaardag van Joost te vieren. Normaal doen we dat in Zutphen, maar omdat Hinkje op Daan en Jeroen had gepast en de vakantie in het oosten reeds begonnen was en Joost en Yinte het wel leuk vonden om een weekendje weg te zijn, deden we het in Halfweg. Voor Joost ook leuk, want dan kon zijn grote vriend (letterlijk :-)) Morrison ook op zijn verjaardag komen. 's Ochtends zag het er nog weg druilerig uit, maar hoe verder we op de dag kwamen, hoe mooier het weer uiteindelijk werd. Voor Joost was het sowieso al erg zonnig, want hij werd ongelofelijk verwend met veel Warhammer spullen en veel geld (wat uiteindelijk ook zo maar eens in Warhammer spullen omgezet kan gaan worden).  Toen om een uur of drie iedereen binnen was, was het kwik wel tot een graad op 23 gestegen. Tijd volgens opa Hans voor een verfrissende duik (hij was goed voorbereid, want zijn zwembroek had hij meegenomen!) En als er een schaap over de spreekwoordelijke dam is, dan volgen er natuurlijk snel meerdere. Dus voordat we ook maar verder boe of ba hadden kunnen zeggen, hadden alle kinderen ook hun zwemkleren aangetrokken en had opa opeens zes kinderen om zijn nek hangen!!!

Het winnende team, vonden we zelf

Dat kon ik deze 65 jarige natuurlijk niet alleen op laten knappen, dus spoedde ik mij ook naar boven om mijn zwembroek aan te trekken. Ik werd echter ingehaald door oma Willy, die inmiddels ook al badpak en badmuts aan het getrokken en al het water in was gegaan. Ik moest dus uiteindelijk genoegen nemen met de bronzen medaille in de categorie "volwassenen". Wat volgde was een water gevecht (Morrison wordt een beetje te groot en sterk :-)), waarin de kinderen dwars door het water stuiterden, afwisselend door het water geslingerd door opa en mijzelf en daarna een potje waterrugby tussen de twee volwassen (nou ja, fysiek dan) mannen en alle kinderen.  Hoewel we geen directe score hebben bijgehouden, maar ik weet zeker dat Hans en ik vonden dat wij op zeker gewonnen hebben. Gezien het bijzonder grote verschil heb ik het de anderen maar niet gevraagd ...:-).

Na deze flinke afkoelingsperiode was het tijd om de barbecue aan te zetten. Dat was deze keer makkelijk, ik had bij slagerij Melman in Vijfhuizen gewoon een voorbereide schotel besteld. Dat was best ok, uiteraard is als je de bereiding zelf doet het toch lekkerder, maar dit was erg makkelijk en dat was voor vandaag een vereiste. Een aanrader! Er werd nog veel gediscussieerd en gelachen aan onze 16 persoons tuintafel (wat overigens een echt Italiaans tintje aan het geheel gaf, mooie voorbereiding van de vakantie), waarna iedereen zoetjes aan weer richting huis ging. Een mooie afsluiting van een bijzonder geslaagde dag!