Een nieuwe jas

De nieuwe jas van Dennis

Het gevolg van veel afvallen is dat ook veel van je kleren niet meer passen. Dat geeft wel een goed gevoel, maar soms moet je afscheid nemen van kleding waar je best wel aan gehecht bent. Zo heb ik op 2 na al mijn shirts van Tommy Bahama inmiddels naar de zolder verhuist, die ik toch met heel veel plezier gedragen heb. Maar wat ik het langst aangehouden heb, is mijn winterjas van Napapijri. Daar doe ik al heel veel jaren mee (in ieder geval zes) en hij was zo lekker, dat ik nooit enige aandrang heb gevoeld om een nieuwe jas te kopen (ik denk bijna als enig kledingstuk dat ik heb :-)). Maar het was nog een XXXL en hoewel de Italiaanse maten klein vallen, was hij toch echt te groot geworden. Jeroen kon namelijk letterlijk bij mij in de jas kruipen en dan kon de rits nog steeds dicht. Hoewel hij nog steeds lekker zat, was er geen model meer in te bekennen en werd het tijd voor een nieuwe. Nu is het op dit moment natuurlijk de tijd van de aanbiedingen en dan ga ik altijd langs bij mijn favoriete winkel in Zwanenburg, Haverhals. Jenke bleek nog een mooie sortering te hebben van Woolridge en Canada Goose, maar mijn oog viel toch op een exemplaar van Parajumpers. Een mooie snit, heerlijk warm (maar ja, er staat ook niet voor niets Anchorage op :-)), prachtig afgewerkt en met veel mooie snufjes. Zo is er een mooi vak waar je bijvoorbeeld je iPad in kunt stoppen als je op weg bent. Ik was snel verkocht, maar ik wilde natuurlijk ook nog even bij Ans checken hoe zei hem vond. Dat was een gemengd beeld: prachtige jas, mooi spul, maaaaaar........dat is toch dezelfde die je al had. En bedankt, he.....Maar ik liet me niet uit het veld slaan, ik ben erg blij met mijn nieuwe aanwinst en ik hoop dat ik er net zoveel plezier van ga hebben en net zo lang van ga genieten als van mijn vorige jas. Dan is hij de investering dubbel en dwars waard!

Twinlife

Een nieuwe impuls voor Twinlife

Afgelopen week weer eens bij een van mijn favoriete winkels geweest (en absoluut de leukste winkel in Halfweg/ Zwanenburg), Haverhals. Ans moest nog schoenen hebben, dus dan is het altijd even bij Jenke langs. Helaas was hij er zelf niet, maar we werden uiteraard weer bijzonder vriendelijk opgevangen door Martijn (wat is het toch mooi om te zien dat gastvrijheid en service in winkels niet helemaal van deze aardbodem verdwenen is). Bij binnenkomst viel mijn oog direct op een aanbieding die men in de winkel had: mooie polo en dito shorts (geheel tegen mijn natuur in was ik voor het geheel 50 Euro kwijt, normale waarde 120). Wat mij echter bijna tegen hield was het merk: Twinlife. Hoewel ik er ooit een prima spijkerbroek van heb gehad, was er toch een relatie in mijn hoofd met de broertjes De Boer die ooit mede eigenaar van deze kledinglijn waren, maar dat bleek niet meer zo te zijn.

Het merk had ook een opfrisbeurt gehad en zal er nu weer veel meer hip en trendy uit dan voorheen. En voor mij niet geheel onbelangrijk: het is een Nederlands merk dat ook voornamelijk op de Nederlandse markt  gericht is, dus een XL is ook echt een XL en niet zoals in Italie gelijk aan een Nederlands S-je (bij Napapijri heb ik bv een XXXL, dat voelt dan toch even anders...:-)), en ze gaan ook nog even een maatje groter. Was voor mij weer even een eye-opener en ik kan niet anders zeggen dan dat de collectie er echt goed uitziet. Dus: mocht je in Zwanenburg zijn (en wie komt daar nu niet regelmatig...:-)), even langs Haverhals om de collectie te bekijken en gebruik te maken van die superaanbieding!

Wedden dat....?

Zoals al eerder in het blog opgeschreven ben ik een fan van Amerikaans Honkbal. Als je éénmaal een wedstrijd uit de MLB heb gezien (qua snelheid en power) is het ene hard gelach om daarna weer naar Neptunus tegen HCAW te kijken. Dat doe ik dus ook niet meer (hoewel ik natuurlijk nog wel kijk als Nederland tegen Cuba speelt en dan trots ben dat eigenlijk al die Antillianen het zo goed doen :-)). Vroeger dacht ik altijd dat ik voor de Boston Red Sox was, maar ik kwam erachter dat ik eigenlijk altijd fan werd van het team dat ik het laatst bezocht had (dus de Dodgers, A's, Mets en laatst de Orioles). Nu heb ik een Amerikaanse kennis, Mike, en dat is een echte baseball freak en een grote fan van de Philadelphia Phillies. Dus die was helemaal klaar voor de world series. Nooit te beroerd om mensen wat te plagen, vertelde ik Mike dat ze natuurlijk geen schijn van kans maakten tegen de New York Yankees. Dat vond Mike niet leuk, dus begon hij me te vertellen waarom dat niet zo ging zijn, met als laatste woorden "wanna bet?". Dat is tegen de verkeerde gezegd, dus dat nam ik aan. De weddenschap: als de Phillies zouden winnen kocht ik een pakket Nederlandse Delicatessen voor Mike en anders kocht hij voor mij een Yankees trui. De uitkomst is bekend, New York won met 4-2 van Philadelphia. Na die tijd heb ik Mike niet meer gezien, maar het blijkt een man van eer, want afgelopen week werd er een groot pakket bezorgd. Daarin zaten een Yankees jas en pet. Jammer dat ze iets aan de grote kant zijn (het blijft Amerika) en dat we 50 Euro additionele porto moesten betalen, maar wat geeft een boer om een aardappel. Ik ga er in ieder geval goed gebruik van maken, want hij zit in ieder geval lekker warm, en is een mooi tussen maatje voordat ik mijn Napapijri parka aantrek net voordat de elfstedentocht gaat beginnen.