De Riverboat Cruise en Gateway Arch

Het uitzicht vanaf de boot was niet altijd even fraai....

Op onze laatste volle dag in Saint Louis begonnen we met de activiteiten die we de vorige dag geboekt hadden. Na een ontbijt bij het International House of Pancakes (IHOP) vertrokken we daarom als de rappe hazen. Het eerste wat we gingen doen was de tocht van een uur op de boot Tom Sawyer over de Mississippi river. Het was weer lekker warm en de beste plaatsen waren in het zonnetje, dus zonnebrand en een pet waren broodnodige bescherming. Mensen die mij iets beter kennen weten dat een boottocht niet iets is waar ik vanuit nature een voorkeur voor heb, omdat ik me meestal na een paar minuten stierlijk ga vervelen. Deze keer was dat niet zo, omdat het qua tijd redelijk beperkt was en er goede uitleg gegeven werd over hetgeen er te zien was, zoals de waterkering en ook alle bruggen die we passeerden. Prima dus!

Binnen in de Gateway Arch

Na de boottocht gingen Frank, Simon en ik de Gateway Arch in. Rene moest helaas verstek laten gaan agv hoogtevrees. Maar ik denk dat van hoogtevrees hier niet veel te vrezen viel, maart van claustrofobie des te meer. Je gaat de Arch in om 192 meter omhoog getackeld te worden in een liftje dat als je erin stapt op een oven lijkt en vijf stoeltjes heeft waar je net per stoel een klein Japannertje op kwijt kan, maar niet de godenzonnen van Jan de Wit. Gelukkig duurt de rit maar vier minuten en dan kun je er snel uit, want veel langer moet je hier niet in zitten. Maar de beloning is het waard, je krijgt namelijk echt adembenemende uitzichten over Saint Louis. Je kunt meer dan 100 km ver kijken en bijvoorbeeld een machtig mooie foto van Busch Stadium nemen. Ook deze week een aanrader. Wat een mindere aanrader was, was de rit naar beneden. Er bleek een deurtje niet goed dicht te gaan, dus het duurde twintig minuten voordat we weer in de lift naar beneden zaten (met de trap naar beneden, 1042 treden was helaas niet toegestaan). Jammer van het oponthoud, maar het mocht de pret niet drukken.

Weer tegenvallers

We konden wel een foto buiten bij de Arch nemen

Na het vertrek bij Lacledes Landing besloten we om naar de Gateway Arch te gaan. Een monument van 192 meter hoog dat ter ere is opgericht voor alle mensen die naar het westen van de VS trokken. Het stelt de symbolische poort voor waar pioniers doorheen trokken als ze naar het westen van de USA trokken, waarbij Saint Louis een bijzonder belangrijk bevoorradingspunt was. Je kunt met een lift naar boven en dan heb je een adembenemend uitzicht. Helaas bleken de kaartjes hiervoor al uitverkocht te zijn, en dat op een doordeweekse donderdag! Er waren nog wel kaarten voor vrijdag en dan was er een combi mogelijk met een tochtje op een boot op de Mississippi. Omdat we de General Jackson hadden gemist en omdat Rene een echte botenliefhebber is besloten we die combi voor vrijdag aan te schaffen. Inmiddels was het bijzonder heet en benauwd geworden, de temperatuur raakte even de 36 graden Celsius aan, waardoor het niet erg was dat we een Starbucks in het Hyatt Hotel tegen kwamen, waar we een aangename drie kwartier verpoosden, met cappuccino, vanilla latte en een frappucino. Bij de terugkomst bij de auto weer een tegenvaller. De plek waarop we stonden bleek een “no go plek”  te zijn tussen vier en zes uur ‘s middags. En wanneer stonden we er? Juist........en dat terwijl we meer dan voldoende geld in de parkeermeter hadden gegooid. Deze keer slechts 25 dollar boete, maar het blijft toch zonde. Hopen dat dit maar gewoon via de verhuurmaatschappij geregeld gaat worden :-(, dit soort zaken zijn toch altijd een kleine domper op je vakantie, maar aangezien we er nu toch niets meer aan kunnen doen, is het beter om het maar gewoon van ons af te zetten en verder te gaan met plezier maken. Daarvoor zijn we hier, tenslotte!!!