Delifrance in Amstelveen

Na het bezoek aan het Cobra museum wilde Daan en Jeroen nog wat eten in het Cobra Café. Helaas bleek de keuken al dicht te zijn (jaja, het was natuurlijk al half vijf geweest, dan moet je natuurlijk wel naar huis als bediening). Daan was zo hevig teleurgesteld, dat we de onbewoonde eilanden even in de auto zetten en daarna naar het winkelcentrum Amstelveen liepen, waar een aantal restaurantjes annex cafés zaten. De eerste zaak zat het personeel buiten lekker te roken en te bieren en toen we aanstalten maakten om die kant op te lopen, keken ze zo nors, dat we maar verder liepen. We gingen de volgende zaak in, de Delifrance. Ahhh...warme herinneringen kwamen in mij op. Delifrance, dat stond in mijn jeugd gelijk aan kwaliteit, heerlijke beegde broodjes en de beste (kaas)croissants in Amsterdam. Dat kon niet anders dan goed zijn. Tot zover mijn gedachten, maar helaas werden die echt wreed verstoort. We hadde uiteindelijk een muntthee, twee cappuciono's met kleine zoetigheden en een smoothie en saucijzenbroodje. Maar echt, wat een slechte kwaliteit en wat een bagger service. Geen kennis van zaken, geen interesse in de klanten, bij de koffie werd geen suiker geserveerd en zelfs na twee keer vragen was het het personeel nog teveel om het te komen brengen. Dus we maakten zo snel mogelijk dat we wegkwamen om hier zeker nooit meer terug te komen! Dat was overigens de derde slechte horeca ervaring die we in het Amstelveense winkelcentrum hebben gehad, wat er in ieder geval voor zorgt dat we daar nooit meer ergens gaan zitten om iets te eten (dan maar een sandwich van de Hema, als het echt moet!).

Cobra

Als ouder wil je je kinderen natuurlijk meerdere aspecten van het leven meegeven en kennis mee laten maken. Ans had een hele mooie mogelijkheid daartoe gevonden. In het Cobra Museum in Amstelveen, was een rondleiding voor kinderen, gevolgd door een workshop waar voor 6 Euro kinderen als beeldende kunstenaar aan de slag konden gaan. Voor de liefhebber: Cobra staat voor Copenhagen, Brussel, Amsterdam, een collectief kunstenaars dat net na de oorlog een paar jaar samenwerkte om "blije kunst" te maken (vanuit Nederland zijn Karel Appel en Corneille de meest bekende participanten). Om 13.00 uur startte de rondleiding, met om precies te zijn drie kinderen (waaronder Daan en Jeroen). Dat mocht de pret niet drukken, de jongens vonden de verhalen over de schilderijen en maskers erg interessant en deden heel actief mee. Het tweede deel van de rondleiding was een speurtocht door het museum, waar de mannen erg fanatiek in waren. Een belangrijke aanwijzing zat in het schilderij "Les gens du soleil" van Anton Rooskens, waar Daan even naast kon poseren voor een snelle snapshot. Na de speurtocht gingen de jongens om 14.00 uur naar de workshop, waar ze gingen boetseren om hun impressie van een onbewoond eiland te maken. We dachten dat we wel even mochten kijken, maar dat was buiten de waard gerekend, de ouders werden vriendelijk verzocht op te zouten.

Dus na even een kopje muntthee in het Cobra Café gedronken te hebben, gingen Ans en ik even de hort op, want helaas was had het winkelcentrum Amstelveen haar koopzondag op 1 augustus, dus daarvoor waren we een week te vroeg. En het weer was nu niet zo lekker dat we even een terrasje gingen pakken. Dus even naar de PC Hooftstraat om de Nespresso winkel te bezoeken en omdat Scapa een 50% korting actie had, ook daar even naar binnen, waar het vaste prik was, namelijk dat we een mooi shirt voor Daan vonden (dat jong staat ook bijna alles en hij trekt het nog aan ook, in tegenstelling tot Jeroen die ook veel staat, maar een dusdanige eigen mening heeft dat hij zelf wel bepaald wat hij aantrekt :-)). Na deze twee korte bezoeken konden we alweer richting Amstelveen, want we bewogen alweer naar half vier. Aangekomen mochten we bewonderen wat de kinderen gemaakt hadden. En dat was echt heel erg mooi! zowel Daan als Jeroen hadden hun eigen impressies gemaakt van wat er allemaal op een onbewoond eiland zou staan en wat zich daar af zou spelen. Jeroen wilde zijn stuk eerst aan het museum doneren, maar na enig overleg besloot hij het toch mee te nemen (goede set, als hij later kunstenaar is is het vast voor veel te verpatsen :-)). We waren heel trots op de jongens, want ze hadden hun creativiteit goed de vrije loop gelaten. Wellicht dat er toch nog wel een kunstenaartje in de dop bij zit.