RIP: Hokkai Kitchen Haarlem

Helaas, geen Hokkai meer in Haarlem

Ken je dat gevoel? Om een onverklaarbare reden krijg je opeens trek in iets. Dat had ik van de week en het betrof sushi. Toeval bestaat dan niet, want op het moment dat ik eraan dacht dat ik snel weer eens een mooie box moest gaan halen bij mijn favoriete sushi tent, Hokkai Kitchen, mailde Ans mij of ik toevallig trek in sushi had en dat zij die wel kon halen als ze weg ging bij de Raaks Halle. Nou, dat kwam goed uit en ik mailde terug dat dat een erg goed idee was. Helaas kreeg ik een paar minuten later het bericht dat Hokkai Kitchen op zaterdag dicht was. Dat kon echt niet kloppen, want ik heb vaker op zaterdag daar sushi gehaald. Dat bleek correct te zijn, want nog een paar minuten later kreeg ik van Ans het bericht dat de zaak voorgoed gesloten was! Er hing een brief op het raam (zie foto) die er in het kort op neer kwam dat er simpelweg onvoldoende klandizie de afgelopen jaren was geweest om deze locatie rendabel te maken en dat daarom 31-12 de laatste dag was dat ze open waren. Super jammer, want dit was echt by far de beste sushi zaak die ik tegen ben gekomen in Haarlem en ook voor zover ik weet in Amsterdam (ok, op het Okura hotel na dan, maar daar betaal je dan ook 25 Euro voor 5 stukjes tonijn nigri en dat is toch wel aan de prijs). Het enige goede nieuws was dat de locatie in IJmuiden nog open is gebleven, dus ik denk dat ik daar nog wel eens wat ga halen, is alleen een stuk langer rijden. Maar ja, voor goede sushi moet je wat over hebben!

All you can eat sushi

All you can eat = onbeperkt eten, mensen!!!

Een tijdje geleden zag ik een blogpost van Rene over een etentje dat hij had gehad met zijn nicht. Ze waren naar een all you can eat sushi gelegenheid gegaan. Ik ben er zelf geen fan van, want het "all you can eat" concept gaat bijna altijd ten koste van de kwaliteit en versheid van de ingrediënten. Maar wat mij eigenlijk nog meer verbaasde was dat in het restaurant je slechts een beperkt aantal ronden mocht bestellen en per ronde ook nog een maximaal aantal gerechten. Dan is het toch geen onbeperkt meer?  Wat een rare constructie. Maar de afgelopen weken zag ik nog veel meer van dit soort "oplichterij" plaats vinden. Verschillende restaurants bieden hetzelfde concept aan, terwijl anderen wel onbeperkt laten bestellen, maar je moet wel na maximaal anderhalf uur de deur weer uit zijn. Ongelofelijk, welk onderdeel hebben de restaurants van "all you can eat" niet begrepen...... dat doen de onbeperkt spareribs aanbieders toch beter, dat is ook niet weg te hachelen, maar als je wilt kun je bij blijven bestellen tot je erbij neer valt. Dat is in ieder geval wel eerlijk.

Sushi

Binnen bij SushiPoint

Het was een tijd geleden dat Ans en ik ons gespijsd hadden aan Sushi. Mijn normale adres daarvoor is Sugoy in de Jordaan, maar toen ik vorige maand een keer Indiaas ging halen bij mijn favoriete Indiaan in Haarlem, India Corner, zag ik dat er een nieuwe sushi zaak op het Houtplein gevestigd was. Ook hier weer een filiaal van een keten, te weten Sushi Point. Het zag er van de buitenkant in ieder geval netjes uit, dus ik sloeg het op "for further reference". Toen we vrijdag geen zin hadden om te koken (onder andere omdat ik een tijd had liggen slapen doordat ik nog steeds niet beter ben), kwam het idee om sushi te halen al snel naar boven en in plaats van de gebruikelijke gang naar Sugoy te maken, surfte ik op internet eens naar de website van Sushi Point en zag direct dat ze een bijzonder leuke aanbieding hadden, namelijk het sushi lovers menu (4o sushi) voor de prijs van 29 Euro in plaats van 49. Daar kun je toch bijna geen nee tegen zeggen! Dus de keus daarvoor was snel gemaakt. Verder stonden er nog andere heel interessante zaken op de kaart, maar omdat we al een flinke bak met het menu hadden, zette ik alleen sla sushi extra op de lijst, een sushi waar de nori vervangen is door knapperige sla.

Uitstekende sushi van SushiPoint, en niet te weinig

De rit naar Sushi Point duurde iets langer dan gepland door een opstopping in de binnenstad van Haarlem, maar ik was strak om half zeven bij Sushi Point waar precies op het moment van mijn binnenkomst de laatste hand aan mijn bestelling gelegd werd. In de keuken allemaal Japans personeel, aan de balie Hollandse dames die er op een zeer nette manier goed de vaart in hielden, zodat ik vijf minuten later weer buiten stond en twintig minuten later weer aan tafel zat. De sushi zag er goed uit, wel rechttoe, rechtaan, maar.....de kwaliteit was echt uitstekend! De vis was echt heel erg mals en verser dan vers. De sla sushi met gefrituurde garnalen waren erg speciaal. Lekker voor een keer en voor een stukje, maar de volgende keer hou ik het toch bij de meer traditionele sushi varianten. Het spreekt voor zich (gezien de hoeveelheid die we hadden), dat niet alles gedurende het avondeten op ging en er een klein schaaltje de koelkast in verdween, om 's avonds we snel weer uitgehaald te worden. Yummie, yummie, in the tummy. Sugoy heeft er in ieder geval als sushi afhaaladres een geduchte concurrent bij! 

Chicago, here we are

Luxe vervoer, deze keer!

Vrijdag was de reisdag. Na eerst Daan en Jeroen naar school gebracht te hebben en hele dikke knuffels gegeven te hebben, werden we door Hans en Leny naar Schiphol gebracht. We hadden horror verhalen gehoord dat het retedruk zou zijn op Schiphol, maar dat bleek erg mee te vallen, want met zes minuten waren de tassen ingechecked en waren we langs de paspoort controle (leve de Privium pas :-)). Na onze lunch bij de sushi bar gebruikt te hebben, gingen we naar gate E18, waar ons vliegtuig al klaar stond en we netjes konden boarden. Een reis van acht uur lag in het verschiet, maar door het kijken van enkele films (Green Lantern, de documentaire over El Bulli en een paar afleveringen van CSI), ging die geruisloos voorbij. Bij het verlaten van het vliegveld werden we, na even wachten en een telefoontje, opgehaald door onze chauffeur en zag Ans tot haar verbazing dat ik een "stretched limo"  had besteld. Tja, dat is toch een keer een ervaring om te doen! Erg luxe van binnen en heel veel ruimte, maar voor een volgende keer mag het weer kleiner.

Onze chauffeur bracht ons in iets meer dan een uur naar ons hotel: het Allegro. Daar konden we snel inchecken, onder het genot van de lucht van net gemaakte popcorn, die tijdens het Happy Hour geserveerd werd. Onze kamer is overigens mooi en ruim, we zullen elkaar niet in de weg lopen, alleen de plek bij de wasbak in de badkamer is erg krap. maar goed, daar komen we ook wel weer overheen. Nu even uitrusten en dan straks een hapje eten om deze avond niet te laat gaan slapen, want we beginnen inmiddels wel een beetje moe te worden.

Op stap met Daantje

Ook Daan kreeg een ijsje als snoepje!

Nadat gisteren Daan op stap was geweest met AnnaSofie, was het vandaag de beurt aan Jeroen om de hort op te gaan. Toen we ons vanochtend klaar aan het maken waren om naar turnen te gaan, belde Gunny, de moeder van een van Jeroen zijn beste vrienden Aniek, of Jeroen misschien zin had om mee te gaan naar AviFauna. Nou, daar had Jeroen wel zin in, dus hij ging fijn met Aniek eerst naar turnen en daarna gelijk door naar Alphen aan de Rijn. Ik bleef daarom alleen met Daan achter en hadden we de zelfde vraag als gisteren met Jeroen: wat te doen. Daar had Daan een goed antwoord op, namelijk: wat dacht je ervan als we thuis bleven en dat ik met mjn Star Wars Lego ga spelen. Dat was niet helemaal het goede antwoord, dus iets later gingen we naar Zwanenburg, omdat we beloofd hadden aan Jeroen om voor een gebakje te zorgen als hij terug zou komen. Dat was voor Daan dan weer goed nieuws, want bij het langslopen bij Intertoys, zagen we dat er een nieuw PS3 spel uit was wat hij graag wilde hebben (en waarvan hij zeker wist dat Jeroen ook mee wilde betalen :-)), te weten Lego Pirates of the Carabbean. Zo blijft er toch altijd wat aan de strijkstok hangen. Daarna aten we gezellig thuis een broodje en ging Daan idd met zijn Star Wars Lego spelen, maar om een uur of half vier vertrokken we weer even naar de Jordaan, om daar sushi te halen bij Sugoi!, want dat hadden we met Gunny en Edward afgesproken, zodat we gelijk aan konden vallen wanneer ze met Jeroen terug kwamen.

Sushi en soesie!

Volgens mij was er een nieuwe bezetting in Sugoi!, maar dat deed aan de kwaliteit niets af. Na een korte ronde in de Jordaan onder andere met een loopje over de Noordermarkt en de Italiaanse specialiteiten winkel Basilico
(waar ik nog was San Pellegrino mee nam), wilde Daan natuurlijk zijn snoepje hebben, en net als voor Jeroen werd het deze keer een ijsje. Deze keer waren we bij L-Arcobaleno, waar Daan een beker met voornamelijk chocolade en noten smaken nam en ik, om de keel te koelen, een selectie sorbet ijs nam. Zeker ook niet slecht, maar geen Garrone. Toen we thuis kwamen konden we nog heerlijk op de lounge bank in de zon zitten. Zo rond een uur of half zeven waren de avifauna gangers weers terug en werd het tijd voor sushi en soesie (deze laatste speciaal voor Jeroen en Daan, die toch liever een slagroom soesje hebben dan de sushi van de Japanner). Met een mooie witte wijn en een San Pellegrino gemaakt van bloed sinaasappels erbij werd het nog erg gezellig in Halfweg. 

Konnichi Wa

Japanse lunch in Utrecht: een vis Bentois goed te doen

Vandaag was het een dag lang vergaderen, vergaderen en nog eens vergaderen. Tijd om te eten is er dan bijna niet, maar zoals Baldrick, de bediende van Blackadder ooit zei: fear not master, I have a cunning plan! Omdat ik een bila met Onno had staan, besloten we het noodzakelijke en het aangename te verenigen. Zo liepen we naar het Japanse restaurant Konnichi Wa op de Mariaplaats. Van buiten ziet het er niet uit, en het restaurant is echt verkeerd ingedeeld (ik zou zeggen: vraag K-Zus eens om een adviesje), waardoor ik er eerder al een keer weggelopen was, maar naast de tafels voor in de zaak, staan er ook achterin tafels naast de grillplaten en daar is het op zich prima zitten. Onno koos als lunch een vis Bento, terwijl ik een selectie van de sushi nam, bestaande uit diverse nigiri's en temaki's. Nou, ik kan niet anders zeggen dan dat dat toch echt wel een heel stuk beter is dan het gemiddelde broodje van Kaasland tegenover het Rabobank kantoor en.....uiteindelijk ook nog eens veel gezonder. Een prima adresje dus om te onthouden, omdat het er namelijk ook niet gek druk is tijdens de lunch, is het ook een bijzonder mooie gelegenheid om eens rustig een overleg te houden. Nu maar hopen dat niet veel collega's deze post lezen....;-).

Sushi op zaterdag

Het rollen van de eerste maki's

Afgelopen donderdag, tijdens de stormachtige avond van Sint Maarten, hadden we uiteindelijk twee groepjes bezoekers. Het eerste was een groep kinderen die weer en wind getrotseerd hadden (ik kende de kinderen, deze vielen in de categorie " meer trek in snoep dan het hebben van hersenen"), de tweede waren Aniek met haar ouders Edward en Gunny, die toch nog even aankwamen. Spontaan ontstond toen het idee om zaterdag samen sushi te gaan eten (en spontaan mensen thuis uitnodigen, dat is niet mijn kerncompetentie, dus dit was wel speciaal :-)). Mijn insteek was om dat bij Sugoi te gaan halen, maar Gunny kan ook bijzonder goed sushi maken, dus na korte afstemming besloten we om dat dan te gaan doen. En uiteraard deed ik graag mee om de sushi te breiden. Zo gezegd, zo gedaan. Zaterdag om half vijf was de familie van de Brink bij ons aanwezig. Gunny had al de nodige voorbereidingen getroffen, enerzijds de nodige snijwerkzaamheden, maar bovenal het koken van de sushi (kleef)rijst, daar kwam een mega bak van mee. Na alles uitgepakt te hebben, werd ik door Gunny ingewijd in het rollen van eenvoudige maki's. Dus daar gingen we, met het bamboe matje, een halve vel Nori erop, daar een laagje kleefrijst op met als vulling om de beurt komkommer, avocado, zalm en tonijn. En dat ging, met wat eerst gezien te hebben hoe Gunny het deed en wat tips hier en daar best goed. Ondertussen was Gunny de zalm, tonijn en St Jacobsschelpen al aan het snijden voor de sashimi en nadat dat gebeurd was, was het tijd voor de eerste ronde! Daan en Jeroen lieten deze graag aan hen voorbij gaan, hoewel Daan nog wel een paar stukjes komkommer tot zich nam, maar Aniek at gezellig mee met de volwassenen.

De topwijn van de avond: Vigneti de Foscarino

Na de eerste ronde, nam Ans even het heft in handen om de kinderen verder van voedsel te voorzien. Geheel in Japanse traditie, gingen zij aan de pannenkoeken met suiker en stroop. En zodra die op waren, vertrokken ze weer naar boven om, wel Japans, op de Nintendo's te spelen en Takeshi's Castle te kijken. Ondertussen gingen wij verder met een mix van kleine Maki's (ik) en wat grotere en complexere rolls (Gunny). In de grotere maki's zat onder andere een mix van krab, komkommer en avocado, maar we hadden ook een heerlijke California Roll (met rijst ook aan de buitenkant van de nori en met rode viseitjes). En ook de nigiri's (sushi zonder nori) met daarop de zalm en tonijn die Gunny en Edward die middag nog in IJmuiden gehaald hadden en degen met omelet erop smaakten meer dan voortreffelijk! Zoals mijn grootmoeder zaliger altijd zei: maar vis moet ook zwemmen!! Voor mij was dat makkelijk, want de San Pellegrino kon rijkelijk vloeien, maar de anderen wilden wel iets sterkers. Bij vis natuurlijk witte wijn, en om precies te zijn twee mooie soaves! De absolute topper was, volgens de drie kenners, de vigneti di foscarino, een volle suave met een heerlijke kruidige smaak. Uiteraard te verkrijgen bij Smaragd Wijnen van Martijn Verkerk. Deze kreeg ik van hem op persoonlijk advies aangeraden, dus mocht je een wijn bij een gerecht of iets zoeken, dan kan Martijn he zeker verder helpen. Hoewel we een bijzonder grote hoeveelheid sushi hadden gemaakt bleef er uiteindelijk een klein stukje liggen, maar iedereen weet: je moet er nooit tegen in eten. Dus toen zelf na een leuk gesprek met Edward over horloges in het algemeen en Breitling in het bijzonder het laatste stukje er nog lag besloten we maar dat het qua eten genoeg was geweest, en was de afsluiting een heerlijk bakje Nespresso.En konden de kinderen uiteindelijk om half elf naar bed :-).

Een bijzonder geslaagde avond: uitstekend gezelschap, heerlijk eten en drinken en ik heb ook nog wat kookkunsten geleerd! Normaal zou ik zeggen: en gelukkig hebben we de foto's nog, maar helaas is het SD kaartje van de camera in de puin gedraaid, dus we moeten het met de twee bijgaande foto's van de iPhone afdoen, en dat doet de avond zeker geen recht!! Volgende keer maar dubbel klikken :-)!

Raw like sushi

De echte kenner herkent in de titel een cd van Neneh Cherry, maar deze keer gaat het niet over muziek, maar over eten (hé, weer eens wat anders). Afgelopen dinsdag hadden Ans en ik het plan opgevat om eens lekker te genieten van een sushi maaltijd. We hebben goede ervaringen met een kleine sushi bar in de Jordaan, Sugoi Sushi. Na een flinke tocht over de Haarlemmerweg die redelijk vast stond kwam ik in de Willemsstraat aan, maar helaas bleek nummer 95 op slot te zitten, want er was "een speciale gelegenheid", waardoor de zaak dicht was. Onverrichte zaken keerde ik terug naar huis, maar de gedachten bleven hangen. Ergo: vandaag had ik weer tijd om de reis naar de Jordaan te maken (na even een check op de site gedaan te hebben mbt de openingstijden :-)) en gelukkig was Sugoi deze keer open. Het is een heel klein zaakje waar iets van 16 mensen kunnen zitten, maar we hadden toch besloten om thuis te eten, dus gingen we voor de meeneem. Jonge en spontane bediening, die direct met advies voor je klaar staat, want het is natuurlijk even zoeken op de kaart (en ik wist niet direct wat onder andere een Sake Uramaki is...).

Uiteindelijk was het een spannend geheel, beginnend met een Yakitori, een 7-tal Temaki's (zeewier zakjes met diverse vullingen zoals gegrilde garnalen, gegrilde zalm, tonijn, krab, komkommer, sesam, avocado, Japanse omelet), avocado/ sake/ kappa maki's, tonijn/ zeebaars/ zalm nigiri's, twee futo maki's en een Califonia Uramaki. Wil je precies weten wat het allemaal is, dan kun je het op de site van Sugoi ze allemaal zien. Dat klinkt als best veel, en dat was het ook :-).  Zoveel zelfs, dat een deel ervan de koelkast in verdween om vanavond soldaat gemaakt te worden, een ander deel ging naar Gunny en Edward, vrienden die ook erg van Sushi houden (dus dat is zeker goed terecht gekomen). Nu ben ik best een snob als het om eten gaat en we hebben het hier natuurlijk niet om de sushi en de sashimi van Yamazato, maar daar eten we ook niet zulke hoeveelheden voor 31,70 Euro. Los van de prijs was de sushi van prima kwaliteit, wat vaak af te lezen is aan de zeewier om de rijst en vulling heen. Die moet niet teveel overheersen en zeker niet (te) taai zijn. Alle vis is heerlijk vers en de combinatie tussen avocado/ sesam/ komkommer kwam er goed tot zijn recht. Ik heb er in ieder geval heel erg van genoten, een echte aanrader voor de sushi liefhebber! Ik geef hem een in deze categorie een 8,5 en daar kun je toch echt wel mee thuis komen. En als je in de buurt bent, kun je direct bij slagerij Louman (ook een begrip in Amsterdam) je vleeswaren halen! Gratis tip: parkeren in de Willemsstraat gaat heel makkelijk,  dus daar de auto neerzetten als je een keer een wandelingetje door de Jordaan wilt maken.

De eerste maaltijd is binnen!

Zojuist op Schiphol gearriveerd en na de paspoort controle, op naar de eerste maaltijd: sushi aan de bar! Heerlijk, een goed begin is het halve werk!! Drie porties met z'n tweeën, dat was net genoeg om het vliegtuig te halen :-).