Puppies kijken

Gisteren brachten we een bezoek aan Warmenhuizen. Niet een plaats waar ik normaal heen ga om een middagje door te brengen, maar in Warmenhuizen bevindt zich de fokker van ons toekomstig familielid, Witte Reus. Wel bijzonder dat we wel al een naam hebben voor onze hond, maar dat we op dit moment nog eigenlijk niet weten welke het is! In het nest zijn uiteindelijk drie reuen geboren en de "toewijzing" van welke pup naar welke nieuwe eigenaar gaat moet nog gebeuren. Dus gisteren in ieder geval maar eens kennismaken met de pups. Samen met Oma Willy en Opa Jos gingen reden we in een kleine 40 minuten (er was nog even file, zelfs op zaterdag) naar het rustieke dorpje in Noord Holland waar we hartelijk ontvangen werden. Na koffie en koek, was het tijd voor de pups om te gaan eten. Dat was leuk, want dan konden we ze allemaal even voorbij zien komen. Nog niet heel dicht bij, want moeder Luna was nog erg waaks over de pups (goede moeder!). Na zich tegoed gedaan te hebben aan een heerlijk bordje rundergehakt, mochten Daan en Jeroen alle drie de reutjes even aaien. Jeroen was er nog wat giechelig over, maar Daan zat er gelijk helemaal in. Ik zie hem al helemaal door de tijd rennen met zijn Tatra vriend achter hem aan! De drie pups hadden allemaal een bijnaam gekregen: de burgemeester, dikkerd en mooie man. Allemaal schatjes om te zien en ze voelen ook nog zo zacht aan :-). Over twee weken mogen Daan en Jeroen nog langskomen om met de pups te spelen, dan bekijken de eigenaren ook welke pup het best interacteert met de jongens om zo tot een goede keuze te komen. En over 4 weken nemen we er dan 1 mee.

Bij het weggaan kon Daan het toch niet laten of we niet gelijk een grote Tatra mee konden nemen. Helaas, dat lukte niet, maar net voor we weggingen, vond er toch nog een stoeipartij plaats met twee van de volwassen Tatra's en Daan die schaterlachend langs het kolenveld en de molen rende met de honden achter hem aan (die hem ook nog ene paar keer omduwden, maar dat mocht de pret niet drukken. Zowel Jeroen als Daan kijken alweer uit naar een volgens bezoek.

Gezinsuitbreiding

Gisteren werden we gebeld door de hondenfokker. De puppies van Luna zijn geboren! Helaas bleek de bevalling heel moeilijk te zijn geweest, zodat 4 van de 10 pups het uiteindelijk niet gehaald hebben :-(. Gelukkig maken de moeder en de overgebleven pups het wel erg goed! Dat betekende dat als wij een hondje wilde, we alleen een mannetje konden krijgen uit dit nest. Daan en Jeroen vonden het prima, dus in plaats van meisjesnamen moeten ze nu verder gaan denken over jongensnamen. Over 8 weken krijgen we er dus een nieuwe huisgenoot bij, eerst nog eens even de schuur goed aanpassen, zodat daar een mooi hondeverblijf kan ontstaan!

Het wordt een Tatrahond

Na ons bezoek aan de Leonberger was het eigenlijk wel duidelijk, die ging het niet worden. Dat betekent dat de keus voor onze hond op een Tatra hond is gevallen. Vandaag heeft Ans gebeld met de Tatra fokker (bijna extremist: "er is geen betere hond dan een Tatra hond..!!") en wat bleek: Luna was inderdaad drachtig. Over een week of drie gaat ze bevallen, daarna blijven de pups nog 8 weken bij de moeder en daarna gaan ze verkassen naar hun nieuwe baasjes. Dat wil zeggen dat we zo begin november de pup kunnen verwachten. De jongens zijn er helemaal blij mee, maar nu moeten we, net als bij een eigen baby nog aan de gang met de baby kamer. in dit geval: het hondenhok. Ans gaat aan de tekentafel om aan de paardenschuur (zonder paarden nu, wel met fietsen, het stalen ros) deels daarvoor in te richten. Gaat wel weer een stukje aanbouw vergen, maar de hond moet 's avonds met name daar wonen, dus dat moet wel enigszins comfortabel zijn. Nu nog een naam verzinnen, het wordt een vrouwtje, dus als iemand goede ideeën heeft (papa en Dagobert zijn al afgewezen), houden we ons aanbevolen!

Hondjes kijken

In de categorie "je ontkomt er niet aan" is er een grote kans dat het gezin Janssen binnenkort uitbreiding krijgt. Nee, geen extra kinderen (daar is een duidelijke consensus over :-)), de verwachte uitbreiding heeft 4 poten, een staart en een vochtige neus. Voor degene die het nog niet geraden hebben, er wordt uitgebreid nagedacht over het kopen van een hond. Voor onze vakantie waren Daan en Jeroen hier al lyrisch over en laten we daar Ans ook niet in vergeten. Na een flinke studie zijn er twee mogelijkheden over gebleven: een Leonberger of een Tatra hond (nee, dat is geen typo, het is geen Tata hond, eindelijk eens iets dat de Indiers niet bezitten) . Vandaag zijn we bij een fokker geweest van het tweede ras. We reden naar Warmenhuizen (net boven Alkmaar, de domicile van mijn goede vriend en ex-collega Erik Brouwer, die potdikke de eerste thuiswedstrijd van ons aller Ajax gaat missen!!!) en bij de molen aldaar was het huis van de beste Tatra fokker van Nederland. We werden door 6 volwassen honden verwelkomt en ik kan eerlijk zeggen: de waaksheid van deze hond is NIET overdreven.

Het bezoek duurde twee uur, we hebben een goed beeld van de soort en de jongens waren er weg van. Zeker toen ze ook de puppies die er waren mochten zien, hoewel aan het eind zowel Daan als Jeroen zeiden dat ze liever gelijk een grote hadden (maar ja, ik had ook graag gehad dat zij allebei gelijk 5 waren geweest, dat had veel gebroken nachten en vuile luiers gescheels :-), degene die het opvoedingsboek "dat leuke eerste jaar" heeft geschreven mogen ze van mij nog steeds een uur aan zijn duimen ophangen). Handig is dat de honden qua onderhoud van de vacht heel erg weinig vergen (dat is wel bijzonder aantrekkelijk). Bedenking zit in ieder geval nog in het feit dat de fokker voorstelde dat de honden toch wel erg graag ook binnen in het huis zijn, en dat is iets dat we tot een minimum willen beperken, oa agv allergie van Ans. Oh ja, en ze willen niet apporteren, ik dacht dat elke hand at wilde (ik ga dan toch voor een Jack Russell). Volgende week langs bij de Leonberger fokker en dan eens een afweging maken. Of misschien zelfs toch nog op zoek naar een ander ras.