Inspiratiehuis 2020

Bosch in het inspiratiehuis 2020

Een doorn in ons oog in ons huis is onze oven. Of beter gezegd: het gebrek aan een echte oven. Toen we dit huis kochten, hadden we het idee om binnen twee jaar de hele keuken te verbouwen en daarom kochten we wat "tijdelijke" apparatuur om een korte tijd mee door te komen. Maar de crisis deed daar toch een beetje de klad in komen. Daardoor zitten we nog steeds met een combi oven & magnetron. De magnetron functie doet het prima, maar op de oven functie boeten we heel erg aan kwaliteit in. Aangezien Jeroen aan de Cupcake Cup wil veroveren en Ans ook steeds meer zaken in de oven wil bakken, werd het tijd om toch een oven te gaan kopen. Om ons eens goed te oriënteren, brachten we een bezoek aan het Inspiratiehuis 2020 in Hoofddorp, waar de merken Bosch, Siemens, Neff en Gaggenau een overzicht geven van hun waar. En dat ziet er erg mooi uit. De prijzen van Bosch, Siemens en Neef liggen overigens redelijk bij elkaar, die van Gaggenau erg ver daarboven (ongeveer 2,5 tot 3 keer zo hoog). Bij binnenkomst werden we hartelijk ontvangen, kregen heerlijke koffie en een adviseur kwam ons door het pand leiden en vertelde ons alle ins en outs van de stoomovens waar we naar op zoek waren. Uiteindelijk viel ons oog toch op de Bosch versie en kregen we van de adviseur nog een mail met alle informatie. Mooie van het inspiratiehuis: er wordt niets verkocht, dus de adviseurs zijn niet opdringerig, maar geven uitstekende informatie en hun eigen inzichten. De koffie is uitstekend en gratis en bij het weggaan kregen we ook nog een leuke attentie. Al met al een bijzonder geslaagd bezoek, voor iedereen die zich oriënteert op nieuwe apparatuur in de keuken is het Inspiratiehuis 2020 een aanrader!

Scholen bezoeken

Daan, Thymo en Keet op het Hageveld College

Deze week staat in het teken van het bezoeken van middelbare scholen. Daan zit in het proces van het kiezen van de school waar hij na dit schooljaar naar toe gaat. Dat is natuurlijk een mega belangrijke beslissing om te nemen, dus je moet je daarom goed oriënteren. Daarom waren er deze week bezoeken aan het Stedelijk Gymnasium Haarlem, ECL (Haarlem), Ichthus Lyceum (Driehuis) en Hageveld College (Heemstede). Dit varieerde van ouder info avonden tot open dagen. Volgende week zijn er nog drie sessies, daarna moet de keus gemaakt worden. Uiteindelijk is het de keus van Daan waar hij heen gaat en mogen wij als ouders hem alleen ons welgemeende advies geven. Maar persoonlijk vond ik het ECL niet aan mijn verwachtingen voldoen (wel erg goed voor de stimulering van het creatieve proces, maar basis zaken als kwaliteit van verplichte vakken en het eenduidige houden van het rooster en het opgeven van huiswerk bleek een grote hindernis te zijn), zou ik op kwaliteit afraden. Hageveld was echt een heel erg leuke en mooie school, waar ondernemerschap gestimuleerd wordt, maar de reistijd is wel erg lang en de logistiek kan toch ook een rol gaan spelen, want er moet ook huiswerk gemaakt worden. Ik zou daarom zelf de keus willen beperken tot het Ichthus (zag er erg goed uit) en het Stedelijk Gymnasium (ondanks een wat korte info avond voor de ouders). Het zullen nog een paar spannende weken worden!!!

Een nieuwe jas

De nieuwe jas van Dennis

Het gevolg van veel afvallen is dat ook veel van je kleren niet meer passen. Dat geeft wel een goed gevoel, maar soms moet je afscheid nemen van kleding waar je best wel aan gehecht bent. Zo heb ik op 2 na al mijn shirts van Tommy Bahama inmiddels naar de zolder verhuist, die ik toch met heel veel plezier gedragen heb. Maar wat ik het langst aangehouden heb, is mijn winterjas van Napapijri. Daar doe ik al heel veel jaren mee (in ieder geval zes) en hij was zo lekker, dat ik nooit enige aandrang heb gevoeld om een nieuwe jas te kopen (ik denk bijna als enig kledingstuk dat ik heb :-)). Maar het was nog een XXXL en hoewel de Italiaanse maten klein vallen, was hij toch echt te groot geworden. Jeroen kon namelijk letterlijk bij mij in de jas kruipen en dan kon de rits nog steeds dicht. Hoewel hij nog steeds lekker zat, was er geen model meer in te bekennen en werd het tijd voor een nieuwe. Nu is het op dit moment natuurlijk de tijd van de aanbiedingen en dan ga ik altijd langs bij mijn favoriete winkel in Zwanenburg, Haverhals. Jenke bleek nog een mooie sortering te hebben van Woolridge en Canada Goose, maar mijn oog viel toch op een exemplaar van Parajumpers. Een mooie snit, heerlijk warm (maar ja, er staat ook niet voor niets Anchorage op :-)), prachtig afgewerkt en met veel mooie snufjes. Zo is er een mooi vak waar je bijvoorbeeld je iPad in kunt stoppen als je op weg bent. Ik was snel verkocht, maar ik wilde natuurlijk ook nog even bij Ans checken hoe zei hem vond. Dat was een gemengd beeld: prachtige jas, mooi spul, maaaaaar........dat is toch dezelfde die je al had. En bedankt, he.....Maar ik liet me niet uit het veld slaan, ik ben erg blij met mijn nieuwe aanwinst en ik hoop dat ik er net zoveel plezier van ga hebben en net zo lang van ga genieten als van mijn vorige jas. Dan is hij de investering dubbel en dwars waard!

Steven van Belleghem

Steven over het einde van Kodak

De wereld om ons heen veranderd sterk en snel. Dingen waarvan we twintig jaar geleden dachten dat die voor altijd in ons leven zouden blijven of bedrijven die marktleiders waren, zij inmiddels voltooid verleden tijd. Daarom is het goed om de blik op de toekomst te houden. Iemand die daar bijzonder goed en inspirerend over kan vertellen is Steven van Belleghem. Hij is een expert op het gebied van social media en digital marketing. Vorige week woonde ik een presentatie van hem bij, waarin hij de aanwezigen meenam in zijn beeld op de ontwikkelingen die ons nu al tegemoet gaan komen. Een van die bewegingen was de verdere introductie van "wearables", zoals de Nike Fuelband, Jawbone of Fitbit (het apparaat wat ik zelf al heb), waarbij de op handen zijnde iWatch waarschijnlijk weer een nieuwe impuls hier gaat geven en waarmee de "mensurabel self"-gedachten weer dichterbij komt (jezelf vervatten in een groot aantal kerngetallen en data, om te zien hoe gezond je bent, hoeveel je bewogen hebt, wat je hebt gegeten etc etc). Daarnaast vertelde Steven ook over bedrijven die tot voor kort een "household name" waren, maar inmiddels bij het grof vuil staan, met daarbij Kodak als grootste voorbeeld. Ooit stond Kodak synoniem met fotografie en waren er mensen in het innovatieteam van Kodak die al bezig waren met digitale foto's toen wij daar nog niet eens aan dachten, maar de directie van Kodak besloot verder de markt voor fotorolletjes te melken en het resultaat daarvan kennen we.

Steven gaf een aantal mooie voorbeelden van baanbrekende technologie, gekoppeld aan baanbrekende klantbedieningen (mooi om te zien dat hij in zijn standaard presentatie ook het Rabobank Hypotheek Dossier als voorbeeld gebruikt, daar was ik mega trots op). Het zorgde ervoor dat ik me enerzijds wel hip voelde (want een concept als AirBNB kende voor mij natuurlijk weinig geheimen meer :-)), maar aan de andere kant een computer analfabeet, want er waren toch een flink aantal nieuwe zaken voor me. Het betekende in ieder geval dat na de presentatie op mijn iPhone de apps AliBaba (de grotere versie van eBay), Uber (die al bijna al het normale taxiverkeer in diverse grote wereldsteden op zijn kop heeft gezet) en Hipmunk (zoeken naar reizen op een andere manier, waarbij ook een grote klantconnectie ontstaat tov bijvoorbeeld bokking.com) heb staan. Allemaal aanraders om in ieder geval eens naar te kijken, los van of het blijvertjes zijn. Mocht je ooit de mogelijkheid hebben om een lezing van Steven bij te wonen, dan zeker doen. Bijzonder entertaining, maar met een uitstekende doorkijk naar de (nabije) toekomst. Ik heb er in ieder geval mega van genoten!

Tesla

Wat een uitstekende band toch!

Op gezette tijden duikt een ouwe hit of een band uit het verleden weer eens op. Soms is het duidelijk hoe dat komt, soms is het echt een samenloop van omstandigheden. Dat laatste gebeurde mij toen ik een aantal platen op een SD kaartje wilde zetten om in mijn auto af te spelen. Ik weet niet eens meer naar welke CD ik op zoek was, maar in mijn categoriseringssysteem kwam ik langs de letter T en daar viel mijn oog op het mapje "Tesla". Deze band uit Sacramento, California maakte in de jaren 80 en 90 in de Verenigde Staten furore met een klassiek soort Amerikaanse hardrock, in de schaduw van grote bands als Guns n Roses, Skid Row en Def Leppard.  In Nederland is de band van zanger Jeff Keith en gitarist Frank Hannon nooit echt doorgebroken, voor zover ik weet is het enige optreden ooit het voorprogramma van The Scorpions geweest (of was het nou Extreme...ik weet het niet meer....) en daar bleef het bij. E dat terwijl ze echt magistrale nummers wisten uit te brengen. Daarom zitten de CD's (of in ieder geval de digitale versies van de nummers ervan) Five Man Acoustical Jam en Psychotic Supper de afgelopen dagen vast in mijn audio systeem. En als je dan merkt dat je nog heel veel van die nummers woordelijk mee kan zingen, dan heeft dat vroeger wel veel indruk gemaakt. Alle ouwe rockers onder ons: gelijk even naar Spotify om daar even terug in de tijd te reizen en deze prachtige kunstwerkjes (nog eens) te beluisteren. Oh ja, ook de nieuwe band van gitarist Dave Rude is hier ook te beluisteren, ook lang niet slecht, als je van vunzige gitaren houdt :-)!!

Village Bagels

Een deel van de schilderclub luncht bij Village Bagels

Deze zondag weer een dagje schilderen bij de Games Workshop in Amsterdam Zuid. Maar daar is al genoeg over geschreven, dus dat slaan we deze keer maar eens over :-). Maar rond een uur of half drie kregen de jongens uit mijn schilderteam wel een beetje trek en vertrokken we naar de overkant van de van Woustraat, om een iets te eten bij Village Bagels. Ik kreeg bij het bestellen het gevoel alsof we in New York waren: ondanks het feit dat er niemand achter ons stond, wilde de jonge dame achter de kassa toch wel dat we snel zouden bestellen, terwijl de jongens nog even goed wilden kijken wat ze wilden hebben. Nou ja, wat kan ik verder over Village Bagels zeggen: de broodjes waren gewoon goed (ik had een lekkere met pastrami), maar niet heel erg bijzonder. De stoelen waren slecht, de inrichting lelijk en de service niet de allerbeste die je je kunt wensen. Ergo: dit was een eenmalig experiment, Village Bagels gaat geen vaste waarde voor ons worden.

Hockey zaterdag

Hockey familie toernooi in Spaarndam

Waar ikzelf vroeger altijd op zaterdag naar de voetbalvelden ging, heb ik dat als ouder nu ingeruild voor een tocht naar de hockey velden. Jeroen is inmiddels een fanatiek speler geworden en is 's ochtends al vroeg wakker om zich goed voor te bereiden (en ja, dat is voor 7 uur 's ochtends). Om 9.30 speelde hij tegen Qui Vive in De Kwakel (ja, je komt nog eens ergens!!). De eerste helft was spannend, want die eindigde in 3-2 voor het team van Jeroen, HC Spaarndam, maar dat werd de tweede helft rechtgezet in een klinkende 10-2 overwinning, waarbij Jeroen de tweede helft "op keep" stond en zijn hok schoon hield. Genoeg voor een dag, zou je zo zeggen (want het was koud genoeg geweest...), maar dit was slechts het begin. 's Middags werd namelijk het HC Spaarndam familie hockey toernooi gehouden in het Dorpscentrum van Spaarndam. Dit toernooi is een aantal wedstrijden waarin de teams een mix zijn van volwassenen en kinderen, waarbij de ouders niet mogen scoren. Ans trok ook haar scheenbeschermers aan en zocht haar stick op, zodat ze ook lekker mee kon spelen.

Helaas, helaas, het team van Jeroen haalde de halve finales niet (1 winst, 1 gelijk, 1 verlies). Jeroen was er echt ziek van, hij krijgt toch een hele grote betrokkenheid en een winnaarsmentaliteit met zijn sport. Hij is alweer aan het trainen en kan niet wachten tot het weer zaterdag is om de volgende wedstrijd ten strijden te trekken! Hup Jeroen, druk een punt!!!