Lucas Rive

De kabeljauw was erg goed!

Sinds een flink aantal jaar is het traditie dat René en ik elkaar trakteren op een goed diner als cadeau voor ons beider verjaardagen. Deze keer was de keus van Rene op het restaurant Lucas Rive (vernoemd naar de gelijknamige chef, die zijn naam en faam verwierf bij De Bockendoorns) in Hoorn gevallen. Vanuit De Aker is het ongeveer 45 minuten rijden en hoewel er bij het restaurant weinig parkeerplaats is, hoefde ik toch niet lang rond te rijden om de voiture een mooie plek nabij de ingang te geven. Bij binnenkomst werden we bijzonder hartelijk ontvangen door Deborah Rive, de echtgenote van de chef, die ons een mooie tafel aan het raam aanbood, met tevens ook uitzicht op een foto van Lucas die naast Johan Cruyff staat (op de foto heeft Lucas nog bruin haar, dat is in werkelijkheid inmiddels door een bod grijze krullen vervangen). Zoals gewoonlijk besloten wij het menu van de chef te nemen (met als aanpassing dat ik de eendenborst inruilde voor een USA sukade) en wat mij direct opviel was dat de prijs bijzonder aantrekkelijk was, want voor 62,50 werden er zes gangen geserveerd. Voor een restaurant met een Michelin ster is dat goed te doen.

De open keuken van Lucas

De kwaliteit van de gerechten voldeed zeker aan de verwachting. Mijn persoonlijke favoriet was de kabeljauwrug die als een van de tussengerechten geserveerd werd en die bijzonder mooi gegaard was. Dat is lastig, want net even te ver door en je vis wordt kurkdroog en is dan bijna niet meer weg te krijgen. Ik heb twee kleine aanbevelingen voor Lucas en Deborah. Allereerst had ik het idee dat bij de gang met kaas we deze uit mochten zoeken van de kaaswagen, maar dat bleek al voor ons gedaan. Ik vind het toch net leuker om hier zelf een keus in te maken dan dat anderen dat voor me doen, ook al had de kaaswagen "slechts" een keuze uit zeven kaasjes (wel van Betty Koster, dus de kwaliteit zat wel goed!). Ten tweede heb ik de hele avond geen alcohol gedronken en ook aangegeven dat ik dat daar niet van hield en niet goed tegen kon, maar het dessert bevatte toch rum. Kleinigheidjes, maar toch goed om op te letten. Het had verder weinig op de invloed op een zeer geslaagde avond. Ik kan iedereen een bezoekje aanraden, het is zeker de investering van de reistijd waard. En als tip: vraag bij de reservering die je maakt of er nog plaats is aan de chef's table. Kost niets extra's, maar je hebt een heel mooi zicht op wat er allemaal in de keuken gebeurd, een belevenis an sich!

Liever op de ski

De afdaler

Vorig jaar was Jeroen een paar dagen op skiles geweest in Snow Planet en hij had dit zo leuk gevonden, dat hij ook dit jaar weer van de partij wilde zijn. Samen met twee van zijn beste vriendinnen, Aniek en Ilze, ging hij daarom ook deze vakantie weer richting Velsen-Zuid, waar Snow Planet gevestigd is. Daar mocht hij deze keer in de gevorderden groep plaats nemen en na snel een helm, schoenen en ski's gescoord te hebben, stond hij te popelen om de baan op te gaan. Het koste hem denk ik 3 minuten om er weer in te komen, mar daarna ging hij als een speer naar beneden. De lessen mochten van Jeroen wel wat sneller gaan en wat avontuurlijker zijn, maar het laatste uur van iedere dat was er vrij skiën en dan gingen de lessen van mooi bochtjes draaien even de kast in en ging hij als de gesmeerde bliksem met een rotgang naar beneden, waar hij dan een briljante remactie deed waar het sneeuw hoog van opspoot. Heerlijk vond hij het en na deze dagen weer op de latten gestaan te hebben wist hij het zeker: komende winter moeten we op echte wintersport, want dat is nog leuker dan skiën in een hal. Ik ben er bang voor dat we er inderdaad aan moeten geloven, want als Jeroen iets in zijn kop heeft zitten, zit het niet in zijn kont :-). En als je ziet hoeveel plezier hij heeft, dan kun je het ook bijna niet laten. Dus ik vermoed volgende winter een reisje Oostenrijk te moeten plannen.

Perfumes of the Past

Jeroen bij Perfumes of the Past, de collectie is uitstekend

Voor haar verjaardag hadden Jeroen en ik aan Ans een tegoedbon gegeven om een parfum te kunnen kopen bij "Perfumes of the Past" in Haarlem. Het idee was dat zij een lekker retro luchtje uit kon zoeken en door het bezoek geïnspireerd zou raken om eens iets anders dan Chanel of Jill Sander uit zou komen. Toen Jeroen en ik de bon kochten dachten we dat dat wel zou lukken. Zo staat er een oud lederen bankstel in de winkel en heel veel verschillende parfums (ook die niet meer origineel verhandeld worden) en wij hadden al beelden dat Ans op de bank zat en door meneer Leo (dat is de eigenaar) geadviseerd zou worden, misschien met een lekker kopje thee erbij. We vonden wel dat de beste man een beetje eigenaardig was, maar goed, daar moet je soms wat doorheen kijken, nietwaar. Vandaag gingen Ans, Daan en ik naar Perfumes of the Past toe (Jeroen had andere afspraken :-)) en ik moet eerlijk zijn dat het wel een beetje een deceptie was. Meneer Leo was bijzonder zenuwachtig omdat er denk ik meer dan twee klanten tegelijk in zijn winkel waren, waarvan er ook nog een dame was, die wel wat erg kritisch was ("waarom is dat zo duur, vroeger was dat nooit zo duur, verdien jij er niet teveel aan" en "is dat wel de echte parfum, hoe weet ik dat jij dat flesje niet bijgevuld hebt met een ander luchtje...."). Dat kan meneer Leo niet zo goed hebben, zodat hij wel erg kribbig wordt. Ook een beetje aandacht als je een flesje parfum van 150 Euro wilt kopen is niet overbodig, maar die was niet echt te krijgen. Al met al werd Ans er niet echt geïnspireerd door, was de service eigenlijk allerbelabberdst, waren de kosten gigantisch in vergelijking tot het gebodene en uiteindelijk vertrokken we daarom weer met de veilige keus: Jill Sander nr 4, altijd lekker, maar het geheel was er toch niet wat we ervan voorgesteld hadden. Jammer, had leuk kunnen zijn, maar was het uiteindelijk dus niet. 

Nieuw gips voor Daan

Het herstel gaat gelukkig goed, maar toch nieuw gips voor Daan, in zijn lievelingskleur oranje

Verandering van spijs

In het Amsterdamse Bos

Een van de tips die op elke site over hardlopen terug komt is dat je afwisseling op moet zoeken. Niet iedere keer hetzelfde rondje lopen, maar juist andere trajecten. Nu is het voor mij natuurlijk heel makkelijk om de schoenen aan te trekken en te gaan rennen, want op minder dan 1000 meter begint Spaarnwoude al. Om toch het goede advies op te volgen, strikte ik vandaag mijn schoenen, maar in plaats van de vaste ronde sprong ik in mijn auto en reed naar het Amsterdamse Bos, waar ik de auto parkeerde bij het bezoekerscentrum. Dat is namelijk het startpunt voor drie hardlooproutes door het bos heen, met lengtes van 5, 10 en 21,1 km. Omdat het de eerste keer was dat ik hier ging lopen en omdat het schema waar ik nu aan werk in een korte sessie voorzag, koos ik voor de route van 5 km. Ik had verwacht veel andere hardlopers te zien, maar kennelijk is het op maandagochtend toch nog geen spitsuur hier :-). Na ongeveer een kilometer kwam ik langs de hockey velden waar Jeroen al enkele keren had moeten spelen en verder was het een paar keer lopen over onverhard terrein, omdat men bezig was met het uitdunnen van de boompartijen die inmiddels ontstaan waren. Strak na een half uur was ik weer terug bij het startpunt, waar ik nog wat uitliep en mijn stretch oefeningen deed. Ik kan niet anders zeggen dan dat het extra inspireerde en dat het dus inderdaad klopt dat je nieuwe energie van nieuwe loopgebieden krijgt. Die houden we erin!

Auw!

Gewond na de val!

Dinsdagochtend ging Daan met veel plezier en goede zin naar school. Hij nam de trein, omdat hij dan toch sneller thuis is dan met de fiets en hij nog veel moest leren. Net voor hij weg ging nog even de gym kleren in de tas gepropt, want die waren we bijna vergeten. Normaal hoor ik dan niks meer van Daan tot hij weer thuis is, maar deze keer was het anders, want ik kreeg een bericht via Ans dat Daan bij gym zijn pols had verstuikt. Op school had de gymleraar wat testjes met hem gedaan om te zien hoe de pols zich hield en daar kwam niks geks uit, maar voor de zekerheid was het toch beter om even een controle te laten doen bij het ziekenhuis. Dat bleek maar goed ook, want na een korte inspectie van de pols, besloot de chirurg om snel foto's te laten maken en daarop was duidelijk te zien dat het niet om een verstuiking ging, maar om een breuk! Het bot in de pols was "schoon"  door midden gegaan en er zat niets anders op dan de onderarm van Daan in het gips te zetten. Hij moest het gehele circuit door dat ik in november ook door was gegaan, alleen eindigde hij dus in de gipskamer, waar ik het met een brace af kon handelen. Jammer voor Daan dat dit nu precies nu moest gebeuren, want enerzijds had hij een flink aantal SO's en proefwerken die hij nu na de vakantie in moet halen en anderzijds is hij bijna jarig en dan is het toch niet leuk om met je arm zo te moeten lopen. Het is helaas niet anders, volgende week een check up en  wellicht het wijzigen van het gips. We zijn er in ieder geval wel een week of vier tot zes mee onder de pannen. Arme Daan!!!

Jeff Galloway

Lekker onderweg met Jeff Galloway

In oktober ga ik de halve marathon van Amsterdam lopen. Hoewel ik het idee heb dat ik die afstand nu ook wel aan kan, vind ik het toch altijd een fijn gevoel geven om een schema daaraan te koppelen. Het zorgt bij mij ook voor meer motivatie om de benodigde trainingen dan af te werken (beetje gek, maar zo werkt het kennelijk toch in mijn hoofd). Na wat speuren ben ik uitgekomen bij het programma van Jeff Galloway. Dat is een programma waar ook hardlopen en wandelen met elkaar afgewisseld wordt (run-walk-run), om diverse spiergroepen te ontwikkelen. Het is wel even wennen, want zoals Jeff al in de introductie aangeeft, voelen veel hardlopers het als een nederlaag als zij tijdens een training een stukje gaan wandelen, maar bij hem is de afwisseling een essentieel onderdeel van de training. Het gold inderdaad ook voor mij, want in het begin voelde het inderdaad niet goed om een sessie te onderbreken om een minuut te gaan wandelen). Na de bijbehorende app te hebben gedownload (welke respecterend schema heeft tegenwoordig geen app) ben ik begonnen en inmiddels heb ik de lessen van week drie afgerond. Het is inderdaad even wennen aan de interval afwisseling, maar het gaat inmiddels best lekker. Ik werk met vertrouwen door naar oktober wanneer de wedstrijd gelopen moet worden :-)!