Mobiel Internet in het Buitenland

De telefoon die meeging naar Zuid Afrika

Weten jullie nog wel, vroeger ging je op vakantie en dan was je nagenoeg onbereikbaar voor het thuis front. Het beste wat je kon doen was het telefoonnummer van je hotel geven en dat was het dan. Zo ging het bijvoorbeeld ook in de reeds veel gememoreerde reis van "The Boys" in 1993, waar families in de stress schoten, want na de eerste tijd in New York was het onduidelijk waar we zouden verblijven. In 2000 toen ik met Ans op huwelijksreis ging naar Zuid Afrika was het al een stuk anders, want toen zit de mobiele telefoon in de bagage (de klassieke Nokia 5110) en konden we keurig inbellen waar we zaten en zelfs kleine tekstberichtjes (je weet wel, een sms :-)) sturen naar andere gelukkigen die ook zo een apparaat hadden, maar binnen de familie en vriendenkring waren dat er nog niet zo uitzonderlijk veel. Een paar jaar later, in Griekenland, dook ik regelmatig een Internet cafe in voordat ik naar het strand liep, om mijn webmail van CMG te controleren, zelfs met een dusdanige frequentie dat door mijn toenmalige directeur, Vincent Lucas, mijn account tijdelijk geblokkeerd werd.

Mobiel internet: niet meer weg te denken!

In 2006 nam ik voor het eerst mijn laptop mee op vakantie om hem in Italie aan een Wifi van het vakantieparadijs te hangen en dat deed ik vanaf dat moment iedere vakantie. De laatste jaren gebruik ik echter steeds meer mobiel internet, op iPhone en iPad en voor mijn werk tot voor kort ook op de Blackberry. Eigenlijk kan ik het gebruik van Mobiel internet nauwelijks nog wegdenken uit mijn dagelijks handelen. Als je in Philadelphia de weg kwijt bent, dan gebruik je Maps om weer op het rechte spoor te komen. Als je in Rome iets moois ziet in het Colosseum dan stuur je even een tweetje om het je vrienden te laten weten en als je in Miami naar een hotspot gaat zoals het basketballen bij de Miami Heat dan check je even in via Foursquare. En voor de communicatie wil je toch je email op blijven halen en je Whatsapp altijd beschikbaar hebben! In Nederland is dat allemaal prima, zelfs als er gedifferentieerd gaat worden in prijs ipv de 9,50 one size fits all (met klote bereik van T-Mobile). Maar in het buitenland gaat het snel in de prijzen lopen! Zo had ik een weekje India achter mij liggen met een rekening van 490 Euro (zakelijk verbruik), terwijl een weekje USA in totaal ook tot een flink bedrag optelde. Dat zijn toch echt serieuze bedragen!

Gelukkig wordt hier door de Telecom providers op ingespeeld. Want over drie weken ga ik naar Italie en dan wil ik natuurlijk wel gewoon mobiel internet blijven gebruiken, maar niet de hoofdprijs blijven betalen! Maar om nou te zeggen dat het allemaal echt heel erg duidelijk is, dat ook weer niet. Zeker de koningen van onduidelijkheid op mobiel gebied, mijn vrienden van T-Mobile (het wordt het tijd om die te ditchen), maken er een sport van om wel een aanbieding te hebben, maar om hem wel heel erg goed te verstoppen. Over de aanbieding op zich kan ik niets anders zeggen dan "the price is right". De Travel & Surf aanbieding is erg goedkoop. Normaal 14,95 maar de komende vakantieperiode slechts 7,50 per week! Daar kun je het zeker niet voor laten liggen. Nu alleen nog even controleren of het zo is dat je dan ook in het buitenland van het T-Mobile netwerk gebruik moet maken. Dan is de aanbieding misschien eenvoudig gedaan, want bereik heb je toch nooit :-).

Vodafone doet het iets beter qua duidelijkheid. Zij hebben een Data Dagbundel voor 7,50 per dag. Dat is ook niet echt gratis (ben je drie weken weken, dan is het toch even 150 Euro wat je erdoorheen jaagt), maar substantieel lager dan als je normaal gebruik hebt. En de kans dat je een verbinding krijgt is wat hoger. In ieder geval dus nog een extra klus op de dag van vertrek: even de providers bellen om de service in te laten schakelen!

En voor alle zekerheid toch ook nog maar even Rosa dei Venti gemaild: er is gelukkig een Wifi verbinding aanwezig, dus als alles mobiel uitvalt, dan kan ik via die route in ieder geval nog het blog bijwerken :-).

De Kwekerij

Prachtige tomaten bij De Kwekerij

Toen we een paar weken geleden uit eten waren bij Vermeer, vertelde chef de cuisine Chris Naylor dat hij zijn groenten altijd haalde bij De Kwekerij op de Osdorperweg. Nu wil het geval dat De Kwekerij ook vanaf begin juli besloten had om twee dagen per week (vrijdag en zaterdag) voor particulieren haar deuren te openen. Daarom had Ans het goede idee om vanmiddag eens langs te gaan. Bij aankomst kwamen we in de "winkel"  wat in dit geval niet veel anders was dan een ruimte met daarin een aantal bakken met daarin de producten. Maar wat een prachtige producten zijn het, daar kun je niks over zeggen!!! De verscheidenheid aan kleuren en vormen van de tomaten en paprika's was echt geweldig. En voor Daan (die overigens niet mee was, omdat hij een feestje van Thymo had) lag er een bak met prachtige snack komkommertjes. Ook was er een grote verscheidenheid aan kruiden, die allemaal lekker smaakten en roken.  Genieten geblazen!!

Paprika's in alle soorten en maten!

Voordat we echter iets mochten kopen, kregen we een rondleiding door de kassen. Leuk om te zien hoe men dat allemaal doet, maar wat nog bijzonderder was, was het business model, namelijk dat veel van het oogstwerk gedaan werd door mensen aan de zelfkant van de maatschappij, met name dak- en thuislozen en drugsverslaafden. Dat maakt het allemaal niet makkelijker om het werk allemaal ingepland te krijgen, maar wel een stuk goedkoper, want de "plukkers"  komen met name voor de sociale contacten, verder krijgen ze een zeer beperkt aantal Euro's per dag, plus een warme maaltijd. Toch zijn er mensen genoeg die hieraan deel willen nemen, dus het vervuld ook zeker een rol binnen de maatschappij. Aan het eind van de rondleiding mochten we in de winkel toch nog iets kopen (aardig, he :-)). We vertrokken uiteindelijk met twee tassen vol met heerlijkheden (ook een erg goede zelfgemaakte pesto) en moest ik de mega som van wel 14 Euro betalen. Onbegrijpelijk lage prijs voor producten van zulke hoge kwaliteit.

Alle groenten zijn "van het seizoen", dus altijd vol van smaak. Ik weet zeker dat ik hier meer ga komen. De Kwekerij, een echte aanrader voor slow food smulpapen!!!

Interactieve TV

Het bleek toch lastiger dan verwacht!

Vorige week kreeg ik een schrijven (dat is toch wel een mooi oud Hollands woord, vind ik, dus dat moet ik bezigen :-)) van Ziggo, waarin een mooie aanbieding werd gedaan om een nieuwe decoder aan te schaffen met daarin een HD recorder en de mogelijkheid tot het gebruik van Interactie TV, wat het mogelijk maakt uitzendingen te pauzeren, maar ook om zaken als Uitzending Gemist op de televisie te bekijken of video on demand af te nemen. Omdat de decoder in de aanbieding was (van 499 voor 199 Euro) kon ik die niet laten liggen. Bij de bestelling was de vraag of je zelf ging installeren of dat er een monteur moest komen voor de somma van 70 Euro. Hoe moeilijk kan het zijn, dacht ik, dus ik trok de grote broek aan en bestelde het pakket zonder de monteur. Gisteren kwam ik thuis en er stond een giga pakket op me te wachten. Gelukkig meer lucht dan inhoud. De inhoud van de doos bestuderend kreeg ik het echter Spaans benauwd. Wat een ingewikkelde tekeningen......

Na de handleiding drie keer gelezen te hebben dacht ik het goed begrepen te hebben en leek het erg mee te vallen, want ik had al een versterker laten installeren drie jaar geleden, dus volgens mij was het een kabeltje ompluggen. Dus nieuwe decoder erin, oude smartcard gebruiken en daar gingen we. En het ging verbluffend goed. Na 15 minuten waren alle kanalen weer ingesteld, deed de harddisk recorder het, deed de pauze functie het, alles deed het......behalve de interactieve TV. Nog eens twee uur zoeken, drie keer de installatie opstarten, maar nog steeds niets. Na anderhalf uur met Ziggo aan de telefoon gehangen te hebben (nou ja, drie keer doorgezet en heel veel wachttijd), bleek dat ik uiteindelijk toch een andere breedbandversterker er tussen diende te gaan plaatsen. Maar dat is toch even teveel techniek voor een simpele programma manager. Dus ik moest mijn meerdere (h)erkennen in deze installatie box en ik kwam er niet onderuit om op 20 juli toch de monteur langs te laten komen (ook mijn gezin is er blij mee, want dan hoeven ze niet tegen mijn chagrijnige gezicht aan te kijken als ik gefrustreerd de boel op zijn plek probeer te krijgen :-)). Ik denk dan maar dat het ook echt een kracht is om te weten wat je wel kunt en wat je uiteindelijk niet kunt, dus ik voel me niet te groot om een verkeerde inschatting toe te geven :-),

Een kistje tomatensap

Big Tom: pittig en lekker!

Iedere maand is er een "pure markt"  in Amsterdam Oost. Een aanrader voor mensen die van lekker eten houden (er zijn ook allemaal ecologisch verantwoorde en artistiekerige dingen als kleding en kunstvoorwerpen, maar die laat ik altijd links liggen). Een van de dingen die ik op de pure markt ontdekt heb is Big Tom: een tomatensap cocktail, die lekker pittig is. Nu heeft de verkoper altijd wel een flesje of drie bij zich, maar dat is toch snel op. Dus afgelopen keer maar de stoute schoenen aangetrokken en gevraagd of hij er nog meer had. Dat was niet het geval, maar via zijn site was het te bestellen (www.desmaak.com). Uiteraard 's avonds even gekeken en niks te vinden. Bleek dat ik via de site een mail kon versturen om het aan te vragen (tja, dat is nog eens straight through processing :-)). Maar daarna ging het soepel, binnen drie dagen had ik een doosje van 24 flesjes binnen. Goede service! Voor liefhebbers van tomatensap met een stevige scheur tabasco en Worcester sauce: even een keer naar de Pure Markt om een Big Tom te proberen, highly recommended!!!

Het laatste plaatje

De Rosse Grutto is binnen!!

De spaaractie van de Albert Heijn zit er inmiddels weer op. Deze keer geen voetbalplaatjes, maar het verzamelen van dierenplaatjes, ingedeeld in leuke categorieën als "dieren met hele grote families"  en "dieren die heel lang kunnen slapen". Nu gaat het verzamelen natuurlijk in het begin heel snel, maar de laatste kaartjes kunnen heel frustrerend zijn. Donderdag werd de balans opgemaakt, want er waren nog maar een paar dagen te gaan. Er moesten er nog drie gevonden worden. Geluk was met ons, want vrijdag werd er al een gevonden. Hinkje had nog een dubbele, zodat de jacht op de laatste kaart, de rosse grutto, kon beginnen. Vele pakjes en onderhandelingen met vriendjes later, was er nog steeds geen grutto. Frustratie begon hoge vormen aan te nemen. Zondag was er nog steeds ontbrekend kaartje en er werden alle plannen gemaakt om op school of op de naschoolse opvang verder de onderhandelen. Oma Willy bleek echter op de verjaardag van Joost nog een zakje bij zich te hebben en wat wil het toeval: daar zat de rosse grutto in! Een harde kreet en een dansje om de tafel was het vervolg van Daan en met veel ceremonieel gebaar werd de grutto in het boek opgenomen. En nu het vol is, kan het zonder verder ooit nog gelezen te worden in ieder geval met een gerust hart de kast in :-).

Zwemfeest tijdens de verjaardag van Joost

Bommetje!!!!

Na het diner bij De Nederlanden, was het zondag tijd om de verjaardag van Joost te vieren. Normaal doen we dat in Zutphen, maar omdat Hinkje op Daan en Jeroen had gepast en de vakantie in het oosten reeds begonnen was en Joost en Yinte het wel leuk vonden om een weekendje weg te zijn, deden we het in Halfweg. Voor Joost ook leuk, want dan kon zijn grote vriend (letterlijk :-)) Morrison ook op zijn verjaardag komen. 's Ochtends zag het er nog weg druilerig uit, maar hoe verder we op de dag kwamen, hoe mooier het weer uiteindelijk werd. Voor Joost was het sowieso al erg zonnig, want hij werd ongelofelijk verwend met veel Warhammer spullen en veel geld (wat uiteindelijk ook zo maar eens in Warhammer spullen omgezet kan gaan worden).  Toen om een uur of drie iedereen binnen was, was het kwik wel tot een graad op 23 gestegen. Tijd volgens opa Hans voor een verfrissende duik (hij was goed voorbereid, want zijn zwembroek had hij meegenomen!) En als er een schaap over de spreekwoordelijke dam is, dan volgen er natuurlijk snel meerdere. Dus voordat we ook maar verder boe of ba hadden kunnen zeggen, hadden alle kinderen ook hun zwemkleren aangetrokken en had opa opeens zes kinderen om zijn nek hangen!!!

Het winnende team, vonden we zelf

Dat kon ik deze 65 jarige natuurlijk niet alleen op laten knappen, dus spoedde ik mij ook naar boven om mijn zwembroek aan te trekken. Ik werd echter ingehaald door oma Willy, die inmiddels ook al badpak en badmuts aan het getrokken en al het water in was gegaan. Ik moest dus uiteindelijk genoegen nemen met de bronzen medaille in de categorie "volwassenen". Wat volgde was een water gevecht (Morrison wordt een beetje te groot en sterk :-)), waarin de kinderen dwars door het water stuiterden, afwisselend door het water geslingerd door opa en mijzelf en daarna een potje waterrugby tussen de twee volwassen (nou ja, fysiek dan) mannen en alle kinderen.  Hoewel we geen directe score hebben bijgehouden, maar ik weet zeker dat Hans en ik vonden dat wij op zeker gewonnen hebben. Gezien het bijzonder grote verschil heb ik het de anderen maar niet gevraagd ...:-).

Na deze flinke afkoelingsperiode was het tijd om de barbecue aan te zetten. Dat was deze keer makkelijk, ik had bij slagerij Melman in Vijfhuizen gewoon een voorbereide schotel besteld. Dat was best ok, uiteraard is als je de bereiding zelf doet het toch lekkerder, maar dit was erg makkelijk en dat was voor vandaag een vereiste. Een aanrader! Er werd nog veel gediscussieerd en gelachen aan onze 16 persoons tuintafel (wat overigens een echt Italiaans tintje aan het geheel gaf, mooie voorbereiding van de vakantie), waarna iedereen zoetjes aan weer richting huis ging. Een mooie afsluiting van een bijzonder geslaagde dag!

65 jaar, dat is een feestje waard!

Mooi dessert!

Dit jaar worden zowel Hans als Leny 65 jaar (sterker nog, Hans is het al en heeft er geen problemen mee, moeders is wat terughoudender :-)). Om dit te vieren gingen we zaterdag naar De Nederlanden om met de familie (exclusief kinderen) dit heugelijke feit te vieren. We hadden Hinkje zo gek gekregen om op Daan en Jeroen te passen, waarbij het hielp dat Joost en Yinte er ook bij waren, zodat wij om half zeven bij De Nederlanden arriveerden. Hans, Leny en Michel waren er al en onder het genot van een uitstekende champagne en de amuses druppelden de andere ook binnen. Om half acht gingen we aan tafel, waar de brigade van De Nederlanden een aparte ruimte voor ons gereserveerd had. Daar startte het acht gangen diner. Wel even wennen dat enkelen aan tafel als drank cola of bier namen, dat zie ik niet vaak in een Michelin sterren restaurant, maar het is maar wat je lekker vindt. Daarna was het genieten geblazen met echt geweldige gerechten die Bas (in afwezigheid van Wilco) op tafel toverde. De snoekbaars uit de Vecht was weer helemaal super, maar ook de vegetarische gang was uitstekend. En speciale aandacht ook voor de sparerib van Baambrugs big, parelhoen en de kalfshaas, die zo botermals waren, dat de aanwezigheid van een mes eigenlijk niet noodzakelijk was.

Om ongeveer half twaalf was het diner gereed en kort daarop vertrokken de eerste gasten. Een half uur later gingen drie anderen en zoals het Ans en mij past, bleven wij als laatsten samen met Hans en Leny over. Om ongeveer 1 uur vertrokken wij ook naar huis, terwijl Hans en Leny in het hotel van De Nederlanden bleven, waar ze heerlijk na konden genieten van de avond (de overnachting was een cadeau van Danielle, Edwin, Ans en mij en ik was blij om te zien dat er goed gebruik van werd gemaakt).

Hans en ma, bedankt voor een heerlijk diner en een heel gezellige avond!!! Op nu naar de volgende mijlpaal, 12 1/2 jaar huwelijksfeest!!