White collar, derde seizoen

Mozzie (Willie Carson) , het leukste figuur in white collar

Van de week erachter gekomen dat het derde seizoen van white collar inmiddels weer aan de gang is. Dit weekend nog even snel als opfrisser de laatste delen van seizoen 2 gekeken, en nu klaar om naar seizoen drie te kijken. Ik blijf het een toppertje vinden. Heeft wel iets weg van The Mentalist (die vind ik persoonlijk nog wel iets beter), maar de mix tussen humor en spanning is wel erg goed opgebouwd. Minder intens dan bijvoorbeel Criminal Minds (waarvan ik overigens net las dat er geen tweede seizoen zal komen, wat zal er met d ecliffhanger gebeuren...). Een hoofdpersoon kan overigens alleen schitteren bij de gratie van de "bijfiguren". Daarmee is White Collar goed behept, waarbij met name speciale aandacht is voor Willie Garson, die de rol van Mozzie, de paranoia handlanger van Neal speelt. Vrienden die van samenzwering theorieën houden (jullie weten wie je zijn :-)), zullen helemaal weg van Mozzie zijn, want zo gek als hij ze bedenkt kan niemand het en hij kan het nog rationeel laten klinken ook! Ik weet in ieder geval wat ik de komende dagen net voor het slapen gaan ga doen (en nee, het is niet de etenskast plunderen...:-)).

Cineworld Beverwijk

Cineworld in Beverwijk: toppertje!

Soms is het toch nog even wennen om in Halfweg te wonen. Na een jaar of drie heb ik het nu wel door dat Haarlem net iets dichterbij ligt dan de meeste locaties in Amsterdam. Maar dat geldt voor meer plekken, blijkt nu. Tijdje geleden had ik het met Gunny en Edward over bioscopen, en zij vertelden dat de bioscoop in Beverwijk, Cineworld, sowieso dichterbij was dan de Pathe Arena en ook nog eens gemoedelijker en toegankelijker. Dat klinkt toch als een aanbeveling. Toen we met de familie besloten om zaterdag naar Cars 2 te gaan, viel de keus dus om dat in Beverwijk te gaan doen. Kaartjes kon je reserveren via de website, enige nadeel: je moet ze nog wel van tevoren bij de kassa ophalen. Dat is nog een klein beetje ouderwets, maar vooruit. Maar vanaf het vertrek uit Halfweg was de eerste was direct een daalder waard: het is 16 minuten rijden van deur tot deur en als ik naar Amsterdan Zuid Oost ga, dan zit ik ongeveer net op de ring. Parkeren die je voor de deur en je staat er 3 uur voor 3 Euro. Daar kan geen parkeergarage in Amsterdam tegenop :-).

Er is ook popcorn in Cineworld

Bij binnenkomst was het even wachten om de kaartjes af te halen (hier geen machines, maar mensen achter een loket), maar dat ging redelijk snel, er waren geen massa's mensen en iedereen wachtte netjes op zijn beurt zonder voor te willen dringen. Daarna naar de tweede verdieping waar zaal 3 gevestigd was (volgens mij van de zes zalen).  Ook hier in de zaal alles keurig. Ruime stoelen en geen megazalen, ik denk dat er maximaal 200 mensen in de zaal pasten en dat was prima te doen. 3D brillen werden zonder extra kosten gegeven (bij Arena betaal je een euro extra, maar dan mag je de bril meenemen, maar ik heb geen optie gevonden om een kaartje zonder bril te bestellen) en de effecten kwamen goed naar voren. Eten en drinken is op elke etage te verkrijgen, en omdat er geen hordes mensen zijn, kun je het er ook nog normaal kopen, zonder een kwartier eerder te moeten arriveren of een deel van je film te missen. Als ik een nadeel moet noemen: men houdt hier de ouderwetse aanpak erop na om een pauze in de film in te lassen, volgens eigen zeggen omdat "uit onderzoek"  gebleken is dat veel mensen dit willen. Ik behoor dan op dat gebied niet tot de doelgroep. Oh ja, en men heeft geen IMAX zaal, maar je moet een echte liefhebber zijn om dat heel erg te vinden.

Al met al is Cineworld een prima bioscoop, waar het toch wat relaxter is dan bij de Pathe locaties. Er zit volgens mij ook nog een aardig eetcafe tegenaan, dus als je een hapje of drankje voor of na de film wil, kan dat geregeld worden. Met drie films die ik toch graag op een groot scherm wil zien op komst, te weten Green Lantern, Captain America en Conan 3D, denk ik dat ik na de vakantie in Toscane hier nog wel een paar keer ga komen dit jaar.

Een mijlpaal.....bijna dan :-)

Toch leuk om zo ook je resultaat te zien!

Twee maanden geleden ben ik begonnen met het Start to Run programma. Het streven daarbij is uiteindelijk tweeledig: 30 minuten aan een stuk te kunnen hardlopen enerzijds en anderzijds 5 km te lopen (bij voorkeur in combinatie). Donderdag was het een vrij pittige schema voor de startende hardloper: 2 sessies van 10 minuten en 1 sessie van 12 minuten met daartussen rustpauzes van 2 minuten. Ik hoopte dat deze keer de GPS het goed zou doen, want de vorige sessie was daar een fout in opgetreden, waardoor de meeting van afstand verkeerd was gegaan. Na de laatste meters drukte ik de stopknop op Runkeeper op mijn iPhone in, zonder verder te kijken en ging ik even uitpuffen. Thuis gekomen, na een halve fles San Pellegrino opgedronken, keek ik weer even op mijn iPhone en wat schetste mijn verbazing: ik kreeg een melding dat ik de "5K badge" had verdiend en die krijg je na een loop van 5 km afgelegd te hebben!!!

Nou, ik stond daar met een grote smile op mijn gezicht! De eerste mijlpaal was gehaald, weliswaar nog niet aan een stuk hardgelopen en binnen 37 minuten, maar het is een hele mooie stap in de goede richting! Heerlijk om te zien dat het harde werken zich uitbetaald! Klein minpuntje: toen ik op Runkeeper zelf keek, zag ik dat ik "slechts" 4,9 km gelopen leek te hebben. Nou ja, vorige keer werd me een goede afstand door de neus geboord, dus ik wijt het maar even aan een afrondingsverschilletje :-). Op naar de 5 km in 30 minuten aan een stuk door!!!!

Ergernis

Maarten Ducrot en Herbert Dijkstra hebben dit vast gespeeld!

De afgelopen drie weken stonden toch wel een beetje in het teken van de Tour de France. Met name de bergritten zijn altijd een genot om naar te kijken, zeker als de tour nog zo open ligt als het nu nog steeds het geval is (ik schrijf dit stuk nu terwijl Thomas Voeckler gelost wordt en de gele trui lijkt te gaan verliezen). Maar naast de geweldige sport, heb ik ook een paar ergernissen. En dat zijn met name Maarten Ducrot en Herbert Dijkstra, de commentatoren van de NOS. Deze twee mannen doen mij elke dag weer terug verlangen naar Mart Smeets en Jean Nelissen. Los van het continue geouwehoer wat nergens over gaat (raar voor mensen die allebei op hoog niveau gefietst hebben) en het feit dat ze vaak de verkeerde renners noemen die in een kopgroep zitten, hebben de heren nu twee nieuwe termen geleerd die ze te pas en te onpas bezigen. Dat zijn Chasse Patate (tussen kopgroep en peloton blijven hangen) en Grinta (vastberadenheid). Prima om eens een nieuwe term te introduceren, maar allemachtig, als je allebei de term ongeveer acht keer per uur gebruikt, zodat het echt op gaat vallen, dan ben je je er zelf denk ik nog niet van bewust dat je de irritatiegraad bij je kijkers echt aan het opvoeren bent. Op een gegeven moment ben je het zo zat, dat je het geluid uitzet en Radio Tour de France gaat kijken. Ik stel voor dat de regie van de NOS deze heren eens wat collegiale feedback geeft......of de twee heren gewoon ontslaat.

Oud hout?

Hout uit het jaar 845?

Maandag was het de beurt van Daan om op schoolreisje te gaan (foto's hier te zien). Het weer werkte niet mee, het was erg regenachtig. Omdat we voor Daan geen regenjas hadden, kreeg hij 15 Euro mee (in plaats van de normale 5 euro) om iets van een poncho te kopen. Bij terugkomst uit het Archeon bleek Daan inderdaad een poncho gekocht te hebben, maar hij was ook de trotse eigenaar van een houten zwaard. Dat leek een wel wat grote aankoop voor de vijf Euro die we afgesproken hadden. Dat had Daan zelf ook wel in de gaten, dus toen hij thuis kwam begon hij gelijk aan ons te vragen "wat die 845 nou op het hout betekende". Hij was er zelf van overtuigd dat er maar 845 stuks gemaakt waren of dat het zwaard uit hout gemaakt was dat uit het jaar 845 kwam. Hij wist het bijna overtuigend te brengen, maar uiteindelijk kwamen we er toch gezamenlijk achter dat het waarschijnlijk betekende dat hij 8,45 Euro voor het zwaard betaald had. Nou, dat kon hij zich heeeeeelemaal niet herinneren. Op dat gebied heeft hij hetzelfde lange termijn geheugen als zijn vader..... 

Ze is van mij

Presentatoren "ze is van mij"

Ik las laatst een erg gepolariseerde stelling. Waarin hebben mannen nu eigenlijk interesse? Voetbal en vrouwen (nou ja, en horloges, auto's, eten.......uhhhh.....dit leidt af van het verhaal :-)). Nu zijn er ongeveer 100 praatprogramma's die over voetbal gaan, maar praatprogramma's over vrouwen, die zie je niet veel. Ik eerlijk gezegd ook niet, tot ik gisteren per ongeluk langs de talkshow "Ze is van mij...." van de VPRO kwam. Ik wist nog niet waar het over ging, maar bleef hangen vanwege de gasten, Hans Sibbel en Jeffrey Wijnberg (bekend psycholoog en vader van Rob Wijnberg, waar de tafel bij ons van onder de boeken ligt...). En we bleven kijken tot het einde, en dat gebeurd weinig bij Ans en mij met TV programma's. Leuke discussies (herkenbaar ook), met twee bijzonder uitgesproken gasten, die de discussie erg levendig maakten en ja, met Hans Sibbel is het natuurlijk altijd lachen (behalve als hij over zijn andere hobby, vissen, gaat praten, dan val ik altijd een beetje in slaap). Van Wijnberg kregen we de filosofische tip: Geef een vrouw gelijk en de man krijgt zijn zin. Die was wel erg diep, dus daar ga ik nog een nachtje over slapen. Maar het waren 40 minuten echt welbesteed (voordat ik naar Criminal Minds: Suspect Behaviour verder ging). Mocht je geinteresseerd zijn (ook als vrouw om nog beter te weten hoe mannen over je denken :-)), dan kun je de afleveringen bekijken op de site van de VPRO, via deze link. Ik heb me er in ieder geval goed mee vermaakt, dit was overigens aflevering 3, ik ga zeker 1 en 2 deze week ook nog even kijken.

Je kunt nooit genoeg horloges hebben

Vooruit, we houden hem :-)!

Het voordeel van het verzamelen van horloges ten opzichten van comics is dat ze minder ruimte in nemen :-). Anderzijds: over het algemeen zijn ze wel wat duurder. Ik ben een grote fan van Tag Heuer en Breitling, maar van Rolex was ik nooit zo een fan. Ja, toegegeven, de Rolex Daytona staat al jaren op mijn wish list, maar die lag net even buiten de grenzen voor wat ik aan een horloge uit wil geven. Een korte tijd geleden gaf een collega van me, ook een horloge freak, aan dat hij wel van een van zijn horloges af wilde, omdat hij er simpelweg een beetje uitgekeken op was (kan gebeuren). En of ik het model wilde zien. Nou zeg ik daar geen nee tegen en na een eerste bezichtiging had ik gelijk vastgesteld dat Rolex nog een bijzonder mooi model maakte, namelijk de Rolex Milgauss GV. In essentie is het een, zeker voor Rolex, eenvoudig horloge, weliswaar met een schitterende stalen band en natuurlijk een van de beste uurwerken in de business.

Voor mij sprongen er echter verder nog drie dingen uit, waardoor ik toch wel weg ben van het horloge: het groene glas dat een extra mooie tint geeft, de secondewijzer in de vorm van een bliksemschicht en het gevoel was je krijgt als je het horloge om je pols doet (je voelt het zitten, maar het is een lekker gevoel, zeker niet te zwaar). Dus dat bij elkaar opgeteld was ik verkocht. Nu alleen nog even beslissen of ik voor de ruil ga of voor een koop. Hmmm.....een echte verzamelaar, verkoopt niet zoveel......