Doktersbezoek

Toch flink toegetakeld!

Toen ik Jeroen een tijdje geleden naar boven droeg, zei hij tegen me: "Papa, wat heb jij een vieze dingen in je nek....beeehhhhh!!!!". Dat waren drie moedervlekken die ik er al vele jaren heb. Maar toen Jeroen dat iedere avond ging herhalen, werd ik er wat gallisch van, dus besloot ik uiteindelijk ze maar eens weg te laten halen. Ik dacht dat dat een zware chirurgische ingreep ging worden, maar na een kort gesprek met de doktersassistente bleek dat voor sommige gevallen de huisarts dat gewoon zelf deed. Tegenwoordig had Dokter Heeneman ook op woensdagavond afspraken, dus toog ik gisterenavond naar de grens van Halfweg. Nou kan je om kwart over acht een afspraak hebben, maar dan mag je toch vaak gewoon tot half negen wachten. Na een korte inspectie kwam de dokter erachter dat de vlekken ongevaarlijk waren en dat hij ze weg kon halen, dus lag ik twee minuten later op mijn buik op de bank, waarna de dokter even een verdoving in de moedervlekken ging zitten. De prik zelf voel je haast niet, maar als de verdoving erin gespoten wordt, dan is dat toch niet het lekkerste gevoel ter wereld weet ik nu.  Dat gebeurde drie keer, daarna werden de moedervlekken "gedroogd"  en toen uitgelepeld. Verdovingen zijn goed, want ik voelde er verder niets van, anders dan dat de dokter even flink op mijn rug moest leunen voor het juiste hefboom effect. Maar twintig minuten later was het geheel afgerond en had ik alleen een stijve en gevoelloze nek, twee grote pleisters en drie moedervlekken minder. Uiteindelijk bleken het toch nog flinke wondjes te zijn, dus het gaat nog wel een paar dagen duren voordat eea helemaal hersteld is! Maar Jeroen kan in ieder geval niet meer klagen :-). Oh ja, omdat ik er toch was mocht de dokter toch nog even naar mijn kuit kijken nav de pijn bij het hardlopen en constateerde dat er een spierscheuring opgetreden was, waar bloed in terecht was gekomen en waardoor er nu flinke blauwe plekken ontstaan. Gezond hoor, dat sporten (maar ja, vandaag toch maar weer even les 6 van start to run gedaan en voor het eerst ook RunKeeper mee laten lopen, 2,5 km, dat moet meer kunnen worden!!).

Lekker gitaren

Keiharde gitaren, ultra lange haren.....uhh, nee, niet meer!

Zondagochtend is schoonmaak ochtend. Betekent voor mij dat ik de stofzuigers (de onvolprezen Delphyn) ter hand neem en aan de slag ga. Nu is stofzuigen niet de meest erge bezigheid op het gebied van schoonmaken, maar om nou te zeggen dat het mijn grootste hobby is.......nou, nee! Wat mij altijd wel helpt, is een fijn stukse muziek op te zetten en dat moet dan natuurlijk wel lekker hard, want anders kom je niet boven het geluid van de stofzuiger uit! En ja, als je dan een heerlijk nummertje op hebt staan, dan komt de ouwe rocker in mij naar boven en moet er natuurlijk de standaard pose aangenomen worden om te gaan air guitaren. Nou ja, in dit geval met hulpstuk, want de stang van de stofzuiger, kan natuurlijk altijd goed dienst doen om als gitaar te fungeren. Deze keer schalde "Sweet Child O' Mine"  van Guns N Roses uit de Sonos, waarna Jeroen direct mee ging doen en Daan het tafereel van de gitarende papa even op de gevoelige plaat vast wilde leggen. Nou ja, het houdt je jong, zullen we maar zeggen :-).

My kind of town....Chicago is.....

Misschien al in 2011 naar Chicago?

Hoewel de vakantie naar Florida net voorbij is, wordt er alweer gesproken over volgende bezoeken naar de United States. Met Frank, Simon en Rene zijn verkenningen naar het diepe zuiden, maar oorspronkelijk was het uitgangspunt om naar Chicago te gaan. Dat bleek echter moeilijk met Nashville te verenigen en omdat de omliggende steden vanuit Nashville nu beter leken en het er ook wat warmer was, gaat de voorkeur daar naar uit. Maar naar Chicago wil ik natuurlijk nog wel steeds. Het charme offensief is daarom ingezet om in de oktober vakantie samen met Ans hier een tripje naar toe te gaan maken. Dan zou het ook mogelijk zijn om wellicht een `American Football of ijshockey wedstrijd te bezoeken! Als ik het goed heb gezien, zou ik met mijn airmiles een retourtje kunnen bekostigen, dus dan wordt het nog een goedkope reis daarheen ook. Dat is geen tegenvaller, zou ik zo zeggen. Binnenkort maar eens goede de mogelijkheden verkennen, want natuurlijk moeten we dan ook iets leuks voor Daan en Jeroen bedenken (zoals bijvoorbeeld een weekje met de opa's en oma's, dat moeten ze toch fijn vinden, en anders zorgen we wel dat ze het fijn vinden :-)).

Rennen

Nieuwe schoenen en iets voor de kuitjes!

Na twee dagen rust (ja, ik hou me strak aan de aanwijzingen) was het zondag tijd voor weer een volgende sessie in het kader van Start to Run. Omdat ik na de derde les erachter was gekomen dat mijn mooie Lacoste schoentjes wel mooi zijn, maar qua zool een erg weinig dempende werking hebben, had ik bij mijn huisleverancier Haverhals een paar Asics loopschoenen gekocht. Overigens kwam daar toch weer uit wat een topwinkel dat toch is. Zonder enkel probleem werden door de verkoopster (en ik schaam me, diep, diep, diep dat ik haar naam vergeten ben, ik hoop dat Jenke me kan helpen, anders blameer ik mezelf echt....) diverse paren van boven gehaald en kon ik ze allemaal zonder problemen passen en werd en ook nog even specifiek naar mijn voeten gekeken (mn naar het eventueel naar binnen of naar buiten doorzakken) om met het juiste advies te komen. En dat advies luidde uiteindelijk dat ik het goedkoopste paar moest nemen. Als dat niet eerlijk is, dan weet ik het niet meer. Dus, ook voor je loopschoenen, 0800-beljenkehaverhals!!!

Zondag dus de vierde les van Evy op de iPhone aangezet en rennen maar. Waar ik in les 2 en 3 geen enkel probleem had, ging het deze keer moeizamer. Niet omdat ik nu opeens naar adem snakte, maar de pijn in mijn rechterkuit kwam weer terug. Misschien toch omdat ik iets meer heuvel(tje) op liep, maar na een minuut of tien werd mijn kuit weer erg stijf. Uiteraard wel doorgebikkeld en een nieuwe route gelopen, maar echt lekker voelde het niet. Thuisgekomen eerst met Daan naar aikido (auw) en daarna een warme douche, maar dat loste nog niet alles op. Daarom maar Perskindol op de kuit gesmeerd en dat hielp wel aardig. De rest van de dag wel een beetje verder gehinkeld, maar gedurende de dag ging het steeds beter. Ik denk dat ik uit voorzorg vanaf nu na het lopen de Perskindol maar bij de hand houdt, en daarnaast eens kijken of ik weer een goede masseur in de buurt kan vinden (misschien toch de Thaise massage in Haarlem eens uitproberen).

We gaan weer eens uit eten

Het was weer bizar gezellig!!

De afgelopen tijd was het wat magertjes gesteld met het uit eten gaan. Maar daar gaan we de komende tijd wel even wat verandering in brengen :-). De kick off daarvan was afgelopen vrijdag, toen was het namelijk tijd voor het kwartaal diner met Simon, Frank en Rene. Deze keer was het Peruaans in het hartje van Amsterdam bij Casa Peru. Nu heeft Rene hier al een vrienden recensie over geschreven en heb ik mijn werk als Smulweb recensent gedaan zodat je mijn volledige verhaal daar kunt vinden, dus wwn brede uiteenzetting van ons bezoek ga ik hier het internet maar niet mee bevuilen :-). Het was in ieder geval beregezellig, er werd heel veel gelachen en er werden ideeën uitgewisseld over het bezoek aan de Verenigde Staten in 2012, waarbij nu het plan is om de zuidelijke staten te gaan bezoeken, met in ieder geval Nashville en Memphis en daar dan Atlanta of St Louis aan toe te voegen. De bediening was overigens bijzonder aardig en bijzonder incompetent, maar dat mocht de uiteindelijke pret niet drukken.

De komende weken staan er nog een flink aantal diners op de planning, maar dan wel culinair van een hoger kaliber: volgende week vrijdag (17-6) ga ik met Rene naar het nieuwe restaurant van Ron Blaauw, 25-6 met de ouders van vriendinnen van Daan en Jeroen naar Vermeer en 9 juli worden we met de familie getrakteerd door Hans en Leny, i.v.m. hun beider 65ste verjaardag, op een diner bij De Nederlanden. Er zijn slechtere vooruitzichten!

Boardwalk Empire

Leuke nieuwe serie, de moeite waard!

Op de Amerikaanse buis hebben een aantal series inmiddels hun "season finale" gehad. Daarin zaten onder andere The Mentalist, Criminal Minds en Criminal Minds: Suspect Behaviour. De harde schijf van de popcorn hour begon wat leeg te raken en daarom ging ik op zoek naar een leuke serie om die weer wat te vullen. Nu had ik een paar keer een trailer gezien op HBO van Boardwalk Empire, een serie over misdaad in de jaren 20 (tijdens de drooglegging) in de Verenigde Staten. Het feit dat Martin Scorsese de pilot had geregisseerd had en dat het schrijvers team hiervoor The Soprano's had gemaakt, gaf de doorslag om deze serie een kans te geven. En we werden niet teleurgesteld. Boardwalk Empire gaat over met name Nucky Thompson, een corrupte onderburgemeester in Atlantic City, wat wel weer eens iets anders is dan de plaats waar de normale gangster films uit die tijd zich afspelen, namelijk New York, Chicago of Las Vegas. Hoewel Nuggy erg vuile handen heeft, heeft hij ook iets charmants en op zijn manier ook een zachte kant. Zo kunnen we in de eerste aflevering zien dat hij een zwangere vrouw wiens man zonder werk zit uit de brand helpt, eerst door geld te geven en daarna door de echtgenoot weins handjes wel regelmatig erg los zitten een zwemlesje krijg, waarbij hdeze het record onder water zwemmen zet op 2,5 dag.

De serie geeft een mooi sfeerbeeld van Amerika gedurende de drooglegging, prachtige decors en kostuums. Soms kom je mensen op verrassende plekken tegen (bijvoorbeeld Al Capone als chauffeur van een gangsterbaas uit Chicago ipv als de grote man himself), dat geeft weer een exrtra twist. En de acteurs weten een bijzonder goede prestatie neer te zetten. Voor mij was er nog wel een extraatje: een van de series die ik in mijn jeugd geweldig vond (ik denk zo rond 1983), was een serie over de maffiosi in New York. Ik dacht bij Veronica, maar een scan van de programma's uit die tijd kon mij helaas niet de naam van de serie brengen. Anyways, het had een beetje hetzelfde gevoel (hoewel nu Lucky Luciano een eikel in Boardwalk Empire is, terwijl hij in de serie die ik vroeger zag hij een beetje de Nucky Thompson was), dus een klein beetje nostalgie hierin is mij niet vreemd. Maar los daarvan, Boardwalk Empire is een klasse serie, dus een echte aanrader. Via Spotnet zijn de afleveringen overigens moeiteloos te vinden, dus wat let je!

Lijfstraffen zijn zo gek nog niet!

Voor deze mensen was dit niet erg genoeg!!

Soms hoor je berichten waar je gewoon misselijk van wordt. Afgelopen donderdagochtend zat ik zoals gewoonlijk in de auto naar Utrecht. Dan heb ik altijd BNR aan om even te "syncen met de wereld". Ik zat zelf nog even met mijn hoofd in de voorbereiding van mijn eerste afspraak, toen ik opgeschrikt werd door een nieuwsbericht dat vertelde dat een echtpaar hun 8 jarige dochter op internet had aangeboden aan pedofielen om sex met haar te hebben (artikel: klik hier). Gelukkig bleken de "ouders" bijtijds opgepakt te zijn en de gore pedo die ervan gebruik wilde maken ook. Ik wist echt niet wat ik hoorde, en nadat het bericht afgelopen was, was ik zo vervuld met walging hiervan, dat ik de rest van de rot (toch nog zo'n 20 minuten) hier de hele tijd over aan het nadenken was. Op de een of andere manier ga je het namelijk ook nog eens projecten op je eigen kinderen en rollen de koude rillingen over je lijf!! Hoe kan iemand dit überhaupt doen en dan ook nog eens met zijn of haar bloedeigen dochter. Wat voor een ongelofelijk zieke geest moet je dan wel niet hebben!! Ik ben absoluut geen voorstander van de doodstraf (al is het maar om het simpele feit dat een verkeerde executie niet opweegt tegen 100 "goede"), maar ik ben ook van mening dat dit soort zieke geesten echt nooit meer te genezen zijn en dat je de maatschappij hiervoor echt niet te beschermen. Dus hoewel het een erg dure grap is voor de maatschappij, lijkt mij levenslange (en dan ook zonder mogelijkheid om vrij te komen) opsluiting in een isoleercel wel het minste wat we hier als straf op zouden moeten leggen aan deze randdebielen. En om eerlijk te zijn: dit soort zaken doet mij toch wel eens denken dat lijfstraffen in sommige gevallen toch echt niet zo een heel gek idee zijn (de oude Chinezen hadden er, gezien de foto, wel ideeen over). Niet continue, maar gewoon, soms even, om die schoften eraan te herinneren dat we niet vergeten zijn wat ze gedaan hebben.