Louie Louie's Dueling Piano Bar

Buiten bij Louie

De honkbalwedstrijd was tond half elf afgelopen, maar dat was niet het iend van het programma op donderdag. Nabij het stadion bevond zich namelijk Louie Louie's Dueling Piano bar, een ethablissement waar twee pianisten tegenover elkaar zitten en liedjes spelen die grotendeels door de het publiek aangedragen worden, bij grote voorkeur voorzien van een bankbiljet. Een en ander wordt dan natuurlijk ook gelardeerd met een gezonde portie humor, die soms wat aan de schunnige kant is (je gelooft het niet … :-)). Het eerste wat mij opviel van de pianobar was dat het niet bijzonder druk was. Er zaten een paar vrijgezellenfeestjesgezelschappen (dat moet driedubbele woordwaarde bij Scrabble zijn), een paar mensen die van het honkbal doorgegaan worden en een stuk of wat toeristen (uit Japan en Duitsland, naast ons natuurlijk). Met een man of vijftig was je er denk ik wel. We namen snel plaats en de eerste bekende nummers vlogen al over het podium heen. Ok, het waren niet de allerbeste zangers en het waren niet de allerbeste pianisten, maar pianist Mark en zijn vriend van wie ik nu de naam vergeet weten er wel een feestje van te maken.

Binnen bij Louie

Uiteraard konden wij niet achter blijven en daarom gaven we al snel het eerste verzoekje vergezeld van een mooi dollar biljet door. Pianist Mark keek even moeilijk en zei met een droevig gezicht: "deze heb ik net al gespeeld" …… om daarna met een grote grijns op zijn gezicht te zeggen….."BUT I LOVE MONEY!!!", waarvan hij in zijn variant van Highway to Hell losbarste, luid meegezongen uit drie Hollandse kelen. Sommige andere verzoekjes van ons werden ook nog ingewilligd, zoals Proud Mary, maar andere bleken de pianisten niet te kennen. Dat ging Simon wel even oplossen, want toen een van de pianisten naar het toilet ging, ging hij erachteraan en liet hem daar even een stukje van Long Tall Glasses van Leo Sayer horen, volgens Simon echt een liedje voor een piano bar. Op een gegeven moment mochten er ook drie dames op de piano gaan zitten, een mooie combinatie van white trash, een dametje en een Duitse die geen woord Engels begreep. De pianisten gingen daarna "improviseren" om liedjes over de dames te maken, maar daar kan ik niet teveel over schrijven, vanwege het volwassenen gehalte hiervan :-).

Dat het ondanks de geringe publiek toch erg gezellig was, bleek wel uit het feit dat we het na zo een volle dag toch tot 1 uur 's nachts vol wisten te houden. Daarna was het nog 45 minuten rijden naar het hotel, zodat pas om een uur of kwart over twee de lichten in kommer 105 van het La Quinta Dallas/ LBJ uit gingen.

Texas Rangers vs Detroit Tigers

Everything is bigger in Texas!

Met het goede gevoel van de Dallas Cowboys nog in lijf en leden, vertrokken we bijna direct door naar het volgende sport evenement, namelijk de honkbal wedstrijd tussen de Texas Rangers en de Detroit Tigers. De stadions liggen hemelsbreed een kilometer van elkaar af en rondom de stadions zijn tal van eetgelegenheden, dus veel te reizen hadden we niet. Voorafgaand aan de wedstrijd had Rene, die de kaarten had besteld, een mail gekregen met een voorbeschouwing en tot mijn vreugde speelden twee van de beste pitchers van de hele MLB, Yu Darvish en Justin Verlander tegen elkaar. Mijn vreugde werd nog groter, toen de zon doorbrak en ook geen aanstalte meer maakte om weg te gaan. Goedkoop is het allemaal niet bij de Rangers trouwens. Parkeren kostte in dit geval 20 dollar en een biertje startte bij 7,50 dollar. En als je bij het baseball bent, dan moet je natuurlijk welk in de traditie mee en kun je er niet onderuit om een hotdog te gaan eten. In de gehele traditie van Texas is alles hier groter, zo ook de hot dogs (voor de som van 9,50 dollar, trouwens, exclusief belasting). Rene liet deze keer verstek gaan, Simon nam de Texas dog, maar ik deed wat dwars en nam de Chicago dog (goede herinneringen aan!!). In het stadion zelf hadden we uitstekende plekken, alleen waren ze toch wat krap, maar dat werd in inning 1 tm 3 en 6 tm 9 opgelost, doordat mensen te laat kwamen of alweer eerder weg gingen, zodat we niet heel lang bij elkaar op schoot hoefden te zitten. De wedstrijd zelf was weer geweldig, alleen volstrekt anders dan verwacht. Ik had op een "pitchers duel"  gerekend, met heel weinig punten, maar de slagploegen kregen het beste voor elkaar, waarbij zelfs Justin Verlander (algemeen beschouwd als de beste pitcher ter wereld) na 2 2/3 inning en met 8 punten tegen daarin het veld moest ruimen. Ook Darvish leek die kant op te gaan, maar herpakte zich en bleef uiteindelijk 8 innings staan. Wederom een geweldige ervaring, helemaal gaaf om hier weer geweest te zijn. Go, Rangers, go!!!! 

Dallas Cowboys Stadium Tour

De twee nieuwe top aankopen van de Dallas Cowboys

Na de heerlijke lunch en een helaas mislukte poging door Simon om een setje Legendary Skylanders bij Toys R Us te kopen, kwamen we al snel aan bij het stadion van de Dallas Cowboys (de sportclub met de hoogste "waarde" ter wereld, net boven Manchester United en New York Yankees). Dat kon ook niet anders, want het stadion is erg groot. Gelukkig kregen we via borden aanwijzingen waar we moesten parkeren voor de start van onze Stadium Tour, want als er meer dan 30.000 parkeerplekken zijn, dan wil je niet per ongeluk even aan de andere kant staan, want dan wordt het een fikse tippel. Keurig om 15.00 uur begon de tour  door het stadion en wat je in ieder geval ervan kunt zeggen: het is groot! Onze gids was ook geweldig en vertelde leuke verhalen en wetenswaardigheden. Zo kan het stadion 100.000 toeschouwers huisvesten, dat is het dubbele van de Amsterdam Arena. Boven het veld hangt ook de grootste TV ter wereld, die de leuke som van 4 miljoen dollar heeft gekost en per uur 600 dollar aan stroom verbruikt. Het is nogal wat. Iedere plek heeft uitstekend zicht, wat een vereiste was voor de architect om aan te voldoen.

De drie musketiers op de middenstip van Cowboys Stadium

We kregen een tour van alle tribunes, waar Rene het op een gegeven moment te kwaad kreeg door zijn hoogtevrees (het was ook best een stukje steil op sommige onderdelen). In het stadion zijn ook een flink aantal kunstwerken te zien, ik weet niet of de football fans daar nu echt veel ook voor hebben, maar er is een app te downloaden die je langs alle kunstwerken leidt en de kunstenaars over hun werk laat vertellen. Persoonlijk vond ik de kleedkamers van de cheerleaders en de spelers net iets interessanter, met name die van de spelers, omdat je daar ook de shirts van drie van de topspelers aan kunt trekken. Dat moest natuurlijk gebeuren. Daarna kregen we zicht over hoe de Cowboys het veld op koment, dat is gewoon dwars door het publiek heen en het veld op bij de 50 yard lijn (in tegenstelling tot alle andere stadions in de NFL waar ze via een hoek het veld op komen rechtstreeks vanuit de kleedkamer). Als klap op de vuurpijl mochten we ook nog het veld op en als je daar staat zie je pas echt hoe groot alles is. Het was ook wel bijzonder om op het heilige gras (nou ja, astro turf) te mogen lopen en zelfs even een balletje te gooien. Al met al een absolute aanrader om heen te gaan!

Met uitgeruste voetjes naar Thai House

Spicy Noodles, yummie!!!

Na het bezoek aan Lone Star Comics zaten we even met een probleem? Wat nu te doen, want er stond weinig op de agenda en we hadden toch flink wat tijd over. Gelukkig is er dan altijd nog wel een Foursquare Badgehunt die we kunnen doen, dus daar besteden we nog een half uurtje aan om die uit te voeren (lezers denken nu dat we gek zijn, maar ik zeg altijd maar "as long as you like it and it doesn't hurt anybody else.....just do it), maar daarna was de koek even op. Totdat we het briljante idee kregen om eens te kijken of er in Arlington ook een voetmassage te krijgen was. En wat denk je? Die was er, bij Xi'an Foot. Simon en ik hadden ons oog laten vallen op een uurtje massage, maar Rene had hier geen trek in, dus beperkten we het tot 30 minuten, wat weer erg verkwikkend werkte. Daarna was het tijd voor onze lunch, die we bij Thai House gingen gebruiken. Het was er niet heel erg druk, wat achteraf gezien raar bleek, want de prijs kwaliteit verhouding was buitensporig goed! Er waren speciale lunch menu's die bestonden uit een kleine loempia, een tom yan kai soep en een hoofdgerecht (in mijn geval een spicy noodles met kip gerecht) voor de somma van 6,95 dollar, dat was echt een koopje!! Zowel Rene, Simon als ik aten de bordjes schoon leeg en we hadden een zeer voldaan gevoel, ook niet te vol, wat hier in de USA nog wel eens wil gebruiken. Toen ik de rekening kreeg zag ik dat we voor 3 personen 25 dollar moesten  betalen!! Dat was wel erg goedkoop en een nadere bestudering liet zien dat de drank niet de rekening was verschenen, dus dat vertelde ik toch maar even aan de eigenaar die me daar zeven keer voor bedankte. De rekening werd toen een giga 29 dollar, dat deed wel even pijn natuurlijk. Nu zullen er niet snel veel mensen die dit blog lezen in Arlington komen, maar mocht je hier verzeild raken en om een lunch verlegen zitten, Thai House is the place to go!! 

Arlington

Het oldschool gevoel

We hadden besloten om donderdag de dag in Arlington door te brengen. Arlington is een zelfstandige stad, maar valt wel onder de besturing van Dallas. Het staat niet bekend als de meest dynamische stad ter wereld, maar is met name bekend vanwege het feit dat de stadions van de Dallas Cowboys en de Texas Rangers er staan. Onze eerste stop was er echter een "uit de oude doos". Jaren hadden we vroeger in comics gelezen over Lone Star Comics, de grootste comic winkel van Texas met een van de grootste backissue voorraden ter wereld. We arriveerden hier om 10.50 uur en wilden naar binnen, maar de deur was nog op slot. Dar gaf een oldschool gevoel, want als echte fanboys waren we er dus al voordat de winkel open ging. Om 11 uur strak ging Lone Star Comics los en........sprong er iemand uit zijn auto om nog voor ons de winkel naar binnen te rennen. Ze zijn er dus nog, de echte liefhebbers :-).

De korte samenvatting van ons bezoek: er staat nog wel comic in de naam van de winkel, maar die hebben ze haast daar niet meer. Alle back issues staan in een pakhuis en moeten on line ontsloten worden (wel humor, de manager zei dat ze dat kort geleden besloten hadden, namelijk pas 11 jaar geleden). De trade paperbacks en hardcovers nemen ongeveer 10% van de winkel in beslag, evenals de nieuw uitgekomen comics. Er is wat speelgoed, maar het is voornamelijk een spellen winkel geworden. Dat betekende dat de score erg tegenviel (een hardcover van Rio voor Rene en een paar sleutelhangers voor Simon) en dat we na 30 minuten weer buiten stonden, terwijl we hadden verwacht hier anderhalf uur binnen te zijn.

Washington DC part 1

Zoals in mijn vorige bijlage beloofd hier de 1e plannen voor Washington, alhoewel het is Washington en omgeving. Washington DC staat nl. voor District of Columbia, het is geen staat maar een speciale regio die niet aan de verkiezingen mee mag doen. De oppervlakte is dus erg klein en je bent in no-time in een andere staat. Dit wordt dus een vakantie van 3 steden, 4 staten i.p.v. de normale versie van veel steden in een staat.

De eerste excursie vanuit Washington is zo'n bezoek aan een andere staat want we gaan naar Arlington in Virginia. Arlington is de nationale begraafplaats van Amerika en hier liggen vele beroemdheden en veteranen.
(Kennelijk bevat elke Amerika vakantie van de boys een begraafplaats want de vorige keer bezochten we het graf van Marie Laveau in New Orleans.)

Tot de must see's behoren:

• Het graf van de onbekende soldaat
• The Netherlands carillon
• John F. Kennedy's graf met The eternal flame

Klik voor meer informatie.

Dit is uiteraard niet voldoende voor een volle dag maar er is meer te doen in Arlington. Het 2e event is nl het pentagon. Er is een tour van 45 tot 60 minuten voor bezoekers en (het klink ongelooflijk) deze is gratis. Zoals gewoonlijk klik voor meer informatie. Deze 2 zorgen voor een goed gevulde eerste dag in DC (zoals de Amerikanen Washington liefkozend noemen).

De 2e dag gaan we doorbrengen op The national mall. Dit is geen shopping centre maar het gebied tussen het Lincoln Memorial en The capitol. Er is hier zoveel te zien en te doen dat je er wel een week kan doorbrengen. Wij moeten van te voren een keuze maken over wat wel en niet te zien want er zijn tientallen musea en monumenten op dit terrein. Dingen waar ik wel in geïnteresseerd ben zijn:

• The Smithsonian
• Het witte huis
• Washington Monument
• National World War II Memorial
• Reflecting Pool
• Vietnam Veterans Memorial
• Lincoln Memorial
• FDR Memorial
• Jefferson Memorial
  

Het lijkt flauw maar klik voor veel meer informatie.

Een van de voordelen van naar Amerika gaan is dat mensen je vragen om dingen mee te nemen. Zo kunnen wij de shoppinglist uitbreiden met

• Een cap van het hard rock cafe in Washington DC
• Een koelkastmagneet van Obama

Voordat ik dit bericht afsluit een aanvulling over Baltimore. In Inner Harbour schijnt een door Steve Geppi opgericht museum te zijn over comics. Dit mag uiteraard niet ontbreken in onze vakantie.