En op naar het ziekenhuis....

Ons dieptepunt bereikten we echter 's avonds. Na een klein deel van de film "De brief voor de koning" gekeken te hebben, begon Daan het uit te kermen van de pijn. En de pijn zat aan de rechtkant van zijn buik. Precies de plek waar we van gehoord hadden dat dat we daar op moesten letten in verband met een mogelijke blinde darm ontsteking. Er zat niks anders op dan naar het ziekenhuis met hem te gaan. Ook hier een moeilijk besluit: Jeroen meezeulen zou het alleen maar lastig en vervelender maken, dus bleef Ans met Jeroen in het hotel en vertrok ik om 21.00 uur met Daan naar het ziekenhuis. Ik kan er twee pagina's over volschrijven, maar het is genoeg om te zeggen dat het een erg vervelende ervaring was. Het duurde vreselijk lang, er zaten vreselijke mensen in de wachtkamer, er werd heel erg veel door kinderen gehuild en Daan zat van de pijn, de zenuwen en de slaap te trillen. Ik was blij toen hij in de wachtkamer tegen mijn schouder in slaap viel. Na diverse onderzoeken door een zuster, een broeder en uiteindelijk een dokter, was de conclusie dat het waarschijnlijk een virus infectie was en de kans op een blinde darm ontsteking erg klein. Met een pijnstiller mee en de opdracht om Daan toch goed in de gaten te houden gingen we weer terug naar het hotel, waar Daan binnen drie seconden na terugkomst in onze kamer in bed gekropen was en lag te slapen, helemaal uitgeput. Wat een ongelofelijk vervelende situatie zo in de vakantie, en veel twijfel: moesten we nu morgen afreizen naar Wales of terug gaan naar Nederland. We kwamen er niet uit, en besloten het maar af te laten hangen van hoe Daan vrijdag wakker zou worden.

Splitsing in Bath

Een mooi Jane Austen plaatje

Samen met Daan liep ik terug naar ons hotel. Het medicijn werd genomen, hij kon even een kwartiertje op bed liggen en toen voelde hij zich weer voldoende hersteld om weer terug naar het centrum te lopen. Maar eigenlijk zag ik al snel dat het niet goed ging, maar door Daan zijn doorzettingsvermogen bereikten we toch het Centrum, en daarna ook een plek die Ans erg graag wilde zien, namelijk het Jane Austen museum en het bijbehorende Regency Tearoom. Ondertussen liep Daan bijna op zijn tandvlees, maar hij hoopte dat het bij zou trekken als we rustig in de tearoom onze lunch zouden eten. Helaas, het bleek ijdele hoop te zijn, want toen de "Tea With Mr Darcy" geserveerd werd (ik had overigens de Russian Caravan thee, erg lekker, en ook de fingeer sandwiches en scones waren voortreffelijk), voelde hij een grote misselijkheid opkomen en bracht hij het hele bezoek op het toilet door. Na snel mijn eten naar binnen gewerkt te hebben, echt genieten lukte niet meer natuurlijk, namen we een besluit. Ik ging met Daan naar het hotel en Ans en Jeroen gingen verder Bath bekijken. Vervelend dat het zo moest lopen, maar allemaal op de hotelkamer zitten sloeg ook nergens op. In het hotel trok Daan redelijk snel bij, waarna ik Ans hiervan op de hoogte hield via Whatsapp, zodat zij met wat minder zorgen samen met Jeroen er alsnog een redelijk leuke middag van kon maken, zeker ook omdat Jeroen erg zijn best ervoor deed om dat voor elkaar te krijgen, de lieve kleine schat!

Dag 2 in Bath

On the buses

Onze tweede dag in Bath begon goed. Daan werd vrolijk wakker en van enige pijn was geen spoor te bekennen. Dat was een ingrediënt om er een fijne dag van te gaan maken. Na een erg karig ontbijt (dat mocht bij de Holiday Inn echt geen naam hebben), liepen we de route die we sinds gisteren al zo goed kende naar het centrum van Bath, om daar op de Hop On Hop Off bus te stappen. Het arendsoog van Daan zag echter dat we ook nog een videogame winkel passeerden, waar in de etalage Skylanders stonden die nog niet in de collectie aanwezig waren. Vijf minuten later en twee Skylanders (Zook en Double Trouble, ik verzin de namen niet…) en twee breed lachende zoons rijker, liepen we de winkel alweer uit. De bus was snel gevonden en aangezien ze om de 12 minuten vertrekken, duurde het niet lang alvorens we, plaatsgenomen hebbende op het open gedeelte van de bus, vertrokken. De weergoden waren met ons, want het was droog (en eigenlijk blijf het dat, op een paar spatjes na, de hele dag). De eerste rit op bus was een mooie rondrit door het centrum van Bath, met mooie architectuur, spuuglelijke architectuur, Romeinse/ Georgiaanse/ Victoriaanse plekken en diverse leuke verhalen van de gids (die overigens zijn eigen grootste fan was). Het was een uur wel besteed, en na de rondrit was het tijd om even een kopje warme Chocolade melk te gaan halen bij Minerva (en met warm bedoel ik bij die van mij ook echt "heet", want er zat rode chili doorheen, voor de liefhebber), een bijzondere ervaring die ik elke chocolade devoot aan kan raden.

Daarna ging het echter minder. Daan begon te vragen of hij niet nog een keer zijn medicijn in moest nemen, en dat was een veeg teken. Omdat hij weer pijn kreeg en die erger leek te worden bij het lopen, besloten we maar gelijk de tweede tour met de bus te doen, die de buitenwijken van Bath (inclusief heuvels en bosrijk gebied) aandeed. Erg goed, deze keer met een "ingesproken gids", maar die informatie was eigenlijk beter dan van de "live gids" van tour 1. Ook dit een aanrader. Maar ja, door Daan zijn vraag zaten we toch niet lekker en toen hij uit de bus stapte, verkrampte hij weer van pijn. Er zat weinig anders op om terug naar het hotel te gaan om de medicijnen in te gaan nemen. Ik liep met Daan terug, terwijl Ans en Jeroen verder Bath gingen verkennen.

Little Lime Lounge

Twee fans van de Little Lime Lounge

Bij het hotel aangekomen, liep Daan inmiddels te zingen. Op de kamer nam hij snel zijn medicijnen en gaf toen aan dat hij nog wel trek had. Tegenover het hotel zit de Little Lime Lounge, een restaurantje wat goede recensies had gekregen op verschillende sites en wat ook niet duur was. Een goede combi om daar eens het diner te gebruiken. Een ding kun je in ieder geval van de Little Lime Lounge zeggen: het doet het eersten woord van zijn naam eer aan, want het heeft ongeveer 15 zitplaatsen. Er hangt mooie kunst aan de muur (houtsnijwerken die er als schilderijen uit zien) en er hangt een ontspannen sfeer. Omdat we geen zin in een drie gangen diner hadden werd het "burgers all around", maar wel heel goede burgers, samen met knoflookbrood en een bijgerecht van humus, olijven, olijfolie en balsamico azijn. Allemaal erg goed en toen ik er ook nog een heerlijke limonade bij kon krijgen was ik helemaal tevreden. Voor 44 pond waren we helemaal klaar en voor deze kwaliteit was dat een bijzonder scherpe prijs. Een aanrader dus voor bezoekers van Bath!

Daan en Jeroen deelden overigens een "burger & fries" en bij Daan ging die helemaal op. Wat kun je soms met kleine dingen blij zijn :-). Nu maar hopen dat het herstel goed doorzet en we morgen op de hop on hop off bus kunnen gaan zitten. Mocht het dan regenen, dan neem ik het op de koop toe als mijn jongen geen last meer heeft! Maar ja, mocht er dan nog een zonnetje bij zijn, dan is het natuurlijk helemaal feest!!

Met Daan bij de dokter

Gelukkig bleek er een dokterspost vlak bij het hotel te zitten, een geluk bij een ongeluk. Het was niet erg druk, we hadden vier mensen voor ons, en door een hevige strijd Temple Run (waarin ik schandalig het onderspit delfde) ging de tijd snel voorbij en konden we bij de dokter aanschuiven. Na een kort onderzoek concludeerde zij dat Daan aan uitdroging leed en ook last had van constipatie. Zij deed nog een paar toetsen door goed op de rechterkant van zijn buik te drukken, omdat enkele van de signalen ook op een ontstoken blinde darm zouden kunnen duiden, maar daar had Daan geen last. Hij kreeg twee medicijnen voorgeschreven en ik kreeg de opdracht om toch goed op te letten dat het niet verergerde of dat er meer signalen voor een blinde darm zouden ontstaan. Het zijn toch dingen die je liever niet op je vakantie doet, maar het is niet anders. De medicijnen konden we bij een Sainsbury's om de hoek halen en Daan ging zichtbaar opgelucht bij de dokter weg (zou het ook iets met stress te maken hebben gehad, of zorgen maken?).

In de Sainsbury's haalden we de medicijnen en Daan begon er per minuut beter uit te zien. Hij begon weer praats te krijgen en had alweer trek om wat te eten en te drinken, wat hij de afgelopen twee dagen helemaal niet gehad had. Omdat Sainsbury's ook een goede supermarkt is, konden we gelijk wat dingen inslaan, zodat Daan aan zijn gebrek aan vocht en voedsel kon werken. En toen hij ook nog eens de boodschappen tassen wilde dragen, was ik zo gelukkig als een kind.

De weg naar Bath

Het was smal....

Stonehenge verlatende werden we deze keer niet over de snelweg naar Bath gestuurd maar door prachtige binnenwegen, daar kon zelfs de regen niet aan afdoen. Normaal genieten we daar met volle teugen van, maar nu dachten we toch voornamelijk aan Daan en besloten dat hij naar de dokter moest. Op dat ogenblik werd hij wakker en wonder boven wonder was hij zijn vrolijke zelf. Ook toen Ans een verkeerde afslag nam en we door een heel smal weggetje (hoe Engelser kun je het krijgen) moesten rijden had hij plezier voor twee en dat gaf ons weer een "moral boost". We kwamen om half drie in Bath aan bij het Holiday Inn Express, prima drie sterren hotel, kamer wat kleiner en geen zwembad, maar dat was prima, aangezien we toch voornamelijk in de stad Bath wilden vertoeven. Na even wat uitrusten en een aflevering van Splatalot gekeken te hebben, liepen we naar Bath. En ja hoor, daar gingen we weer, Daan kreeg weer maagkrampen. Daar ging het genieten van de stad, maar dat was vele malen achtergesteld aan hoe verdrietig we ons voor Daan voelden. Hij liep nog een tijdje dapper door, maar eenmaal aangekomen op de locatie waar we een high tea wilden gebruiken, Sally Lunn (van de bekende Lunn Buns die we nog niet hebben kunnen eten), werd het hem echt teveel. Er zat niets anders op om naar de dokter met hem te gaan. Ans en Jeroen bleven bij Sally en ik ging met Daan op zoek naar een dokter.

Zomervakantie 2012

Een vast beeld in Londen

Net bijgekomen van mijn vakantie naar de USA is het tijd om over de zomervakantie na te denken. Vorige jaar was het drie weken op een vaste plek in Italie, maar deze keer hebben we besloten om twee weken door Engeland te gaan trekken.  De route moeten we nog uitstippelen, maar we hebben wel alvast een paar plekken die we in ieder geval aan willen doen. Voor Daan en Jeroen is er natuurlijk een "must do"-plek te vinden in Windsor, namelijk Legoland. De hotels kosten er een godsvermogen, maar we kunnen de jongens hierin natuurlijk niet teleurstellen. Dat is dus een zekerheidje. Ans wil ons een stukje laten zien van waar ze in Wales gewandeld heeft dus we zullen ook de kust van Wales aandoen. We hebben ook Oxford, Bath en Cambridge in het vizier, maar onderzoek daarnaar is op dit moment nog gering geweest. En als afsluiter doen we een paar dagen Londen om de jongens een paar typische Engelse rituelen te kunnen laten zien (denk aan het wisselen van de wacht, of de kronjuwelen in de Tower). De komende week eens kijken of we het plan vast kunnen klinken. Mochten er mensen met tips zijn, ik hou me zeker aanbevolen.