Hier zat eens....

Hier zat vroeger stripwinkel Wonderland

De naailes van Jeroen is in Amsterdam Oost, om precies te zijn op het Makassar Plein. Laat iets verderop nou altijd Stripwinkel Wonderland hebben gezeten (die eind oktober 2009 helaas haar deuren sloot). Ik kon het daarom niet laten om eens te kijken hoe één van de voor mij bekendste hoeken van Amsterdam er tegenwoordig uit zag. Wat mij in ieder geval opviel was dat hetgeen waar Han altijd op hoopte, namelijk een renovatie (om uitgekocht te worden :-)) nu wel plaats had gevonden. De huizen zagen er een stuk netter en frisser uit dan ik gewend was. Op de hoek waar de winkel gevestigd was zat nu een onderneming, waarvan ik echt geen idee heb wat het nu eigenlijk deed. Het was een of ander vaag adviesbureautje, maar ik kon er geen hoogte van krijgen waar ze dan advies over gingen geven. Nou ja, dat maakte ook helemaal niet uit. Ik heb nog een paar minuten staan kijken, maar terwijl ik voor mij uit stond te staren (mensen die langs liepen zullen het wel vreemd gevonden hebben) zag ik niet het interieur van dit vage bureau, maar zag ik nog steeds een piepende en krakende houten vloer, bakken vol met strips en nog veel meer bakken vol met comics, een vitrine met beelden van Marvel figuren en een replica van Battlestar Galactica, een gordijn dat de toegang naar het toilet verborg en "het domein van Han", waar zijn stoel en de kassa stond en waar stickers hingen met de teksten "'s ochtends voor de koffie niet zeuren"  en "om klachten over de service te voorkomen verlenen wij vanaf heden geen service meer".

Wat heb ik daar prachtige tijden meegemaakt en door het even langslopen herleefde het gevoel van toen weer heel even bij mij. Dingen veranderen en dat is ook goed, maar het is fijn om zulke mooie herinneringen zonder problemen op te kunnen halen. Hoewel ze het blog niet zullen lezen: Han en Gerda, bedankt voor zoveel mooie jaren waar ik nu nog met veel plezier aan terugdenk!

Comic Book Men

Geweldige serie voor de nerds onder ons

Comics. Het is een hobby die ik jaren lang gehad heb. Zowel het lezen als verzamelen ervan heb ik meer dan dertig jaar gedaan en ik heb er ongelofelijk veel plezier aan gehad. Daarom vind ik het ook leuk dat Daan nu interesse in de verhalen van Marvel en DC begint te krijgen, het enthousiasmeert mij ook weer om weer eens een boek uit de kast te pakken en in ieder geval mijn kennis te kunnen spuien die ik over dit onderwerp weet. Het kan dan ook geen toeval zijn dat ik onlangs ook de TV serie "Comic Book Men" tegen kwam. Deze serie bestaat eigenlijk uit twee onderdelen: enerzijds is het het wel en wee van wat er zich in de comic winkel van Kevin Smith, Secret Stash in New Jersey, afspeelt en anderzijds zijn het discussies tussen Kevin en het personeel van de winkel over "all things comics". Hartstikke leuk om te kijken, met name omdat ik het heel erg herken. Back in the day werkte ik ook een dagje in de week in Stripwinkel Wonderland en veel van de situaties die bij Secret Stash voorkomen, heb ik daar ook meegemaakt (van unieke vondsten van comics die diep in een kast verstopt lagen, tot mensen die binnen kwamen en dachten een comic even voor 1.000 gulden te kunnen verkopen, omdat hij wel 10 jaar oud was). En ook de stukken "slap geouwehoer"  herken ik als geen ander: uren aan uren heb ik met mijn vaste comic vrienden Frank, Simon en Rene of met anderen op beurzen staan discussiëren of de klauwen van Wolverine nu door Captain America's schild zouden snijden of niet en wie een race tussen Flash en Quicksilver zou winnen.

Ik verzamel inmiddels al een paar jaar geen comics meer, Stripwinkel Wonderland is in fysieke vorm opgehouden te bestaan en de meeste omzet wordt meer uit games en films die op comics gebaseerd zijn gehaald dan uit de comics zelf, maar toch blijft het zo leuk om naar mannen van mijn leeftijd (en gelukkig ook iets jonger) te kijken die over dit soort zaken praten. Ik denk dat niemand in mijn familie hier verder ook maar een seconde aandacht zou wllen besteden, dus het wordt denk ik kijken op de iPad, maar ik ga dat zeker doen. Oh ja, en er is ook een Podcast, dus die zal ik ook even snel downloaden. Voor de comicliefhebber een absolute must om dit te kijken, anderen die deze interesse niet hebben cq nooit hebben gehad: blijf er ver van vandaan :-).

Een Jeroenetje

In navolging van eerder in dit blog gememoreerde "Hannetjes" (uitspraken van de heer Han Slotema, eigenaar van de webwinkel Wonderland) introduceer ik vandaag de Jeroenetjes. Dit zijn de magische woorden van mijn liefste jongste zoon Jeroen, die ons elke dag wel met een gouden greep uit zijn vocabulaire weet te verrijken. Soms zijn ze aardig voor de ouders, maar soms denk ik ook dat anderen er erg om kunnen grinniken. Gisteren vond ik er één memorabel. Jeroen kwam bij mij aanlopen om te vragen of we in zijn bad in de tuin zouden gaan zwemmen. Als goede ouder zei ik natuurlijk: : "Goed idee Jeroen, maar papa is even met iets bezig, we doen her straks". Daarna liep Jeroen naar Ans om te vragen of ze koekjes konden gaan bakken, waarop Ans als goede ouder antwoordde: "Jeroen, dat is leuk, gaan we straks doen". Vervolgens liep Jeroen en nadenkend rond en kwam een half uur later bij mij terug om te vragen; "Papa, is het nu al een keer straks geweest..??". Tja, wat een geweldenaar is het toch, kinder logica in optima forma!!!! Wat een schat is en blijft het toch!!!

Nieuwe lijst:places to be!

De oplettende lezer van het blog heeft gemerkt dat sinds gisteren er een nieuwe "gadget" op het blog terecht is gekomen, namelijk de "places to be" lijst. Ik heb namelijk gemerkt dat ik in mij posts regelmatig refereer naar een aantal plekken waar ik vaak terug keer, soms (vaak?) om iets te eten en drinken, soms om iets anders te doen. Om de plekken die echt tot de pareltjes behoren en die ik jullie aan kan raden er extra uit te laten springen, heb ik de "places to be!" lijst aangemaakt. De eerste kandidaten die op de lijst staan hebben allemaal een link met eten (van ontbijt tot diner en van Michellin ster niveau tot een lekkere bagel), maar het is niet de bedoeling om het daartoe te gaan beperken. Stel dat ik deze lijst bijvoorbeeld twintig jaar geleden opgesteld had, dan zou stripwinkel Wonderland er honderd procent zeker ook opgestaan hebben, gezien de heel bijzondere middagen die Simon, Frank, René en ik daar doorgebracht hebben. Geografische ligging zal tevens geen beperking gaan vormen, zeer grote kans dat er ook plekken uit mijn twee favoriete steden (na Amsterdam en de metropool Halfweg natuurlijk!), New York en Londen, op de lijst komen te staan voor andere reizigers :-).  Of misschien springt er iets zo erg uit terwijl ik er maar één keer geweest ben dat hij ook een speciale aanbeveling verdiend. De lijst zal in de loop der tijd groeien, maar uiteraard kunnen er ook zaken af gaan vallen, als de beleving (in ieder geval voor mij) minder wordt. Ik hoop dat jullie er wat aan hebben :-).

Jeugdsentiment

Vanochtend gingen we op pad om wat spullen voor de toekomstige Reus te kopen (lijkt inmiddels al een dagelijkse bezigheid, en de hond is er nog niet eens. Bij terugkomst kreeg ik een SMSje van Simon Rikkers. Daarin vertelde Simon dat het vandaag de laatste dag was, dat comicwinkel Wonderland haar deuren opende. Anders gezegd, op zaterdag 31-10-2009, om 17.00 ging de zaak voor het laatst op slot, en dat na 28 jaar een vaste waarde bij de stripliefhebbers van Amsterdam geweest te zijn. Nu spaar ik al bijna twee jaar geen "floppies" meer (dat zijn de normale amerikaanse comics, in plaats van de tradepaperbacks en hardcovers) en daardoor ben ik ook al twee jaar geen klant meer van Wonderland, maar dat ben ik daar wel 20 jaar geweest. Het was dus toch wel even slikken om dit nu expliciet te horen. Helaas lukte het me niet om mijn afspraken 's middags te verplaatsen, anders was ik wel even langs gegaan. In de avond nog even met Simon hierover gemaild, en het is denk ik niet meer dan logisch dat de twee grootste klanten van Wonderland, te weten Rik van Deijl en Simon zelf de laatste twee waren die samen met eigenaar Han Slotema de deur op slot deden. Simon was zelfs de allerlaatste winkelklant wiens geld in de kaslade van Wonderland terecht kwam.

The end of an era. Ik kan het niet anders zeggen. Ik heb vele mooie momenten meegemaakt bij Wonderland. Zo was het de winkel met de beste back issue collectie comics in heel Nederland en omstreken, waar ik veel pronkstukken uit mijn verzameling heb gekocht en ik kan me nog goed herinneren hoe blij ik bijvoorbeeld was met het vinden van een hele serie Moon Knight "voor weinig". Maar veel belangrijker blijken nu juist de andere dingen te zijn. Wonderland was een verzamelplek voor de echt comic liefhebber van Nederland. Zo heb ik twee van mijn beste vrienden (Simon en Frank Rikkers) daar ontmoet. Iedere zaterdag was het afgeladen druk met allemaal fans die hun boekjes kwamen kopen, maar ook soms uren gezellig bleven praten over hun hobby. En dat was prima, vonden Han en Gerda, het moest ook gezellig zijn! Uiteindelijk heb ik ook nog een tijdje op zaterdag in de winkel gewerkt (samen met Frank en Simon zorgden we ervoor dat vanuit de voorraad de bakken aangevuld werden als comics verkocht waren). Dat was om 11 uur binnen zijn en om 17 uur weer weg en dan een superdag gehad hebben (met een broodje satékroket met satésaus als lunch en een grillburgertje toe als vaste lunch). En toen ik nog studeerde heb ik geruime tijd op maandagmiddag in de winkel gestaan als winkelpersoneel. Uiteraard werd dat "loon" uitbetaald in comics, maar dat was prima, want anders had ik het geld toch direct in boeken omgezet :-). En ook hele bijzonder: in de winkel het ontvangen van comic legende Jim Lee, die daar een tijdje ging signeren. Of het met de winkel naar vele beurzen gaan, waar in de goede oude tijd de mensen echt vochten om bij de stand te komen en te mogen kopen. Twee dagen hard werken (met op zaterdag overblijven in Breda of Den Bosch en dan met de boys.....PARTTTYYYYYYY, daar zijn vele dingen gebeurd die ik niet meer ga navertellen!!) en op zondagavond afsluiten bij Kota Radja (kipsaté en een peking eendje). Ach ja, zo kan ik nog wel even doorgaan.

Veel van de sfeer werd gezet door Gerda en Han, de eigenaars van de zaak. Bijzonder aardige mensen, waarbij Han altijd een gesprek lardeerde met gepeperde opmerkingen. Een paar bekende "Hannetjes" wil ik de lezers van dit blog zeker niet onthouden:
- Die slag is jou, waar wil je hem hebben?
- Fijn weekend! Ook zo een end!
- Kan ik korting krijgen? Ja hoor, ik zal de kaft er even afscheuren!
- Als ik hem niet meer heb, dan heb ik er wat aan verdiend!
- Doe mij maar een 7up, maar wel graag het flesje erbij, want ik wil geen gore Sprite!
- Nee, ik verkoop geen Pokemon!

Ik moet eerlijk zeggen, bij het schrijven van de Hannetjes heb ik in een deuk gelegen, omdat ik precies voor me kan halen in welke situaties die gezegd werden (je kon het zelfs voorspellen) en welke mimiek erbij paste, maar wellicht zal de normale mens nu denken: waar heeft ie het over, waarom zou dit ook maar "remotely funny" zijn. Verontschuldigingen voor deze trip down memory lane :-).

Maar nu is het dan eindelijk over. Han zinspeelde al jaaaaaren over een vertrek en sluiting van de winkel (een Hannetje: "dit is geen winkel, het is opslag waar mensen langs mogen komen"), maar nu is het een feit. En dat is toch vreemd, want het is een plek uit mijn jeugd waar veel goede herinneringen liggen. Na de sluiting van Boudisque in Amsterdam (in Utrecht is Boudisque gelukkig nog open!), is dit weer een instituut dat niet meer bestaat. Voor de liefhebbers: de winkel van Wonderland is nu definitief gesloten, maar de webwinkel blijft open. Han en Gerda, heel veel succes!!!!

Who watches the watchmen?

Nou, ik dus. Zittend in het vliegtuig naar Chennai even door het menu van de aangeboden films lopen en ja hoor, daar staat ie dan tussen. Ik twijfel of ik zal gaan kijken. Watchmen is samen met Return of the Dark Knight en Camelot 3000 mijn absolute favoriete comic serie. Veel herrineringen schieten door mijn hoofd over het verhaal, maar ook over de discussies die ik over die serie heb gehad, als ik wederom een middag met mijn maatjes Frank en Simon doorbracht bij stripwinkel Wonderland in de Soembawastraat in Amsterdam Oost. De liefhebber kan daar nog tot eind van dit jaar terecht om een stukje pop culture te bewonderen, daarna sluit eigenaar Han Slotema echt zijn deuren, na het ongeveer al 15 jaar aan te kondigen (overigens is de winkel op maandag EN dinsdag dicht). Zal de film afbreuk doen aan hoe ik e.e.a. toen ervaren heb of is het juist mooi om de personages tot leven te zien komen. Vijf minuten twijfelen later druk ik op de groene “play” knop om de gok te nemen.

De korte samenvatting: het boek is beter J. Ja, het ziet er wel kek uit, de special effects zijn bijzonder goed gemaakt, geen twijfel over mogelijk. Het verhaal komt ook in grote lijnen overheen, dus daar is geen geweld aangedaan. Maar wat je mist is, hoewel de film twee uur en veertig minuten duurt, de verdieping die Alan Moore wel in zijn personages gemaakt heeft in de 12 delige comic serie. En daarin zit ook het tweede aspect, de opbouw van de spanning die in de comics zo goed uit de verf kwam (misschien ook wel omdat je na ieder deel een maand moest wachten) , mist hier volledig. Het begint met ongeveer 100 km per uur en dat blijft het ook de hele tijd. Terwijl juist het opbouwen van de spanning door het verschuiven van de Doomsday klok in de comics dat beklemmende gevoel en die verwachting gaf dat er nu echt iets HEEL spannends ging gebeuren. Geen slechte film dus (blijft toch beter dan Toxic Avenge, Attack of the killer tomatoes en Naked Lunch en ja, die heb ik allemaal gezien), maar hij zal niet in de lijst van “Top 10 all time movies according to Dennis”.