Eerste loopje Londen

Het Marriot Regents Park zag er keurig uit en leek erg op het Marriott in Windsor (zal het een keten zijn ?), alleen net iets groter. En het was wel eens lekker dat iemand de tassen naar onze kamer bracht. Een groter contrast met de Saracens Head was haast niet te vinden. Na even uitpuffen van het rijden en een bezoek aan het zwembad, besloten we even een rondje te lopen in onze wijk, Camden. Met het kaartje van de conciërge in onze hand, vonden we snel een van de winkel straten waar ook diverse restaurantjes zaten. Uiteindelijk besloten we eerst een pizza met de jongens te eten bij El Bello (beter dan verwacht). Daarna ging Ans met de jongens terug naar het hotel, terwijl ik nog wat Thais ophaalde bij Thai Pepper (erg goed, zeker voor de lage prijs die ik betaalde) wat we op de hotelkamer opaten, terwijl Daan en Jeroen uitgeput in bad zaten. Daarmee was het voor vandaag ook wel afgelopen voor de jongens. Ans en ik bekijken straks nog even het programma voor morgen (dat wordt in ieder geval de rondrit met de Hop on, Hop Off bus, maar wat willen we de jongens nog verder laten zien) en dan stoppen wij er voor vandaag ook mee, om morgen fris en fruitig de stad in te gaan!

Een dagje reizen

Heerlijk, de kidsccino

Na de ervaring van dinsdag geen ontbijt bij de Saracens Head voor ons. In plaats daarvan stapten we iets voor negen uur in de auto om naar Londen te rijden, met als plan om onderweg een ontbijt te gebruiken. Dat lukte in het plaatsje Betws-y-coed, dat uiteindelijk een veel betere plek bleek te zijn dan Beddgelert waar wij hadden overnacht de afgelopen twee dagen. Maar dat was een gepasseerd station. Op een pleintje kwamen we het Alpine Cafe tegen, wat een oase was in de woestijn van full wales breakfasts, want hier was zelfs yoghurt met granola te krijgen! En voor onze jongens was er ook een kidccino (een "kleintje cappuccino"). Dat was een waar momentje van genoegen en zorgde er mede voor dat we twee uur in het dorpje bleven. Daan en Jeroen vonden ook nog een souvenir winkel en daar kochten ze, hoe bedenk je het, twee knuffeldieren (een schaap voor Daan en een uil voor Jeroen, je weet wel, die twee kerels die me steeds vertellen dat ze echt al heel groot worden, hoor!). Daarna was het voornamelijk rijden, rijden, rijden en na rond vier uur kwamen we in Londen aan, waar Ans ons zonder problemen door de straten van Londen loodsen, rechtstreeks naar het Marriott hotel aan Regents Park.

Op naar Legoland

Daan bij Lego Mount Rushmore

Het is vakantie. Dus besloten Daan en Jeroen om het meeste uit de dag te halen. dat betekende dat om 6.15 uur de heren al wakker waren en de iPads uit de kluis begonnen te trekken. Gelukkig hebben we geleerd om je daar deels voor af te sluiten, wat betekende dat we nog een uurtje of twee op de een of andere manier door konden slapen. Daarna snel naar de ontbijtzaal en dat viel niet tegen. Sterker nog: het ontbijt in het Marriot is gewoon bijzonder goed te noemen. Vers gemaakte pannenkoeken voor Daan en Jeroen en voor mij een heerlijk vers gebakken omelet, "made to order". En Ans snoept van alle verschillende onderdelen van het ontbijt wat mee. Wat mij wel opviel, was dat Daan niet met alle lust zijn ontbijt opat. Ik nam aan dat dat spanning voor Legoland was, maar dat bleek later een staartje te krijgen. Met een stevig ontbijt achter de kiezen en daarom een goede bodem om de dag in een attractiepark door te brengen vertrokken we, met een strakke blauwe hemel en een sterk schijnende zon boven ons, en een temperatuur van rond de 26 graden. Zijn we wel in Engeland?