Mannendagje Amsterdam

Veel speelgoed in A Space Oddity

Nou, een nieuw bezoek aan Centrum Amsterdam liet niet lang op zich wachten :-). Ans ging op vrijdag naar Zutphen om meubels op te halen voor Retro Ans, dus gingen de mannen van het gezin op stap. De eerste halte van onze trip was er een waar we al eerder waren geweest, namelijk A Space Oddity, de winkel in Amsterdam die gespecialiseerd is in speelgoed gebaseerd op films, tv series en video games. Bij binnenkomst zag ik dat de eigenaar, Jeff, er niet was, maar dat hij vervangen was voor een aardige grijsaard. Dat bleek zijn vader te zijn, die alle klanten met veel plezier hielp, ook het meisje dat een cadeau voor haar nieuwe vriendje zocht en echt geen idee had waar ze in terecht was gekomen. Daan en Jeroen keken hun ogen uit en met name Jeroen had toch wel wat problemen met de ongelofelijke hoeveelheid spullen die in deze kleine winkel gepropt was. De meneer achter de balie gaf me een compliment voor de rust waarmee ik in de winkel stond en niet de kinderen probeerde snel iets te laten beslissen en eruit te trekken. Toen ik hem vertelde dat ikzelf ook wel het nodige verzamelt had, ging hij zelf ook helemaal los, want hij was zelf een grote verzamelaar van speelgoed, maar dan het echte oude werk, inclusief tollen uit 200 voor Christus. Zo ben ik in ieder geval weer heel wat te weten gekomen over speelgoed door de jaren heen en welke uitwerkingen de tol op de wereldgeschiedenis heeft gehad :-). Uiteindelijk vertrokken we een uurtje later met een aantal Pokemon knuffels, pokemon plastic figuurtjes, wat versieringen voor de nieuwe rugzak van Daan en een plastic action figure van Shadow (uit de Sonic serie). De mannen liepen met een grote lach op hun gezicht naar de auto om de spullen achterin te leggen, om daarna de weg naar de negen straatjes te vervolgen.

Daan was niet blij met de appeltaart!

Het was lekker om door de Negen Straatjes te slenteren, hoewel het weer erg dreigend bleef en we diverse keren een paar druppels op ons hoofd kregen. Echt winkelen zat er niet in, we probeerden nog wel even de Fred Perry winkel te plunderen, maar zowel voor Jeroen en Daan als voor mijzelf waren de maten net te klein (ik had mijn ook op de Bradley Wiggins serie laten vallen, maar om daar normaal in te passen, moeten er nog een paar kilo's af). Daarna was het tijd voor de lunch. Hoewel Daan en ik graag aan de noodles waren gegaan, werd daar een veto door Jeroen over uitgesproken door gemeend een "het stinkt hierbinnen". We liepen wat door en kwamen uiteindelijk bij Screaming Beans uit, bekend om de koffie en thee, maar ook met een leuke menu kaart. De jongens namen chocolademelk met slagroom, waarbij Jeroen een muffin als lunch koos en Daan de huisgemaakte appeltaart. Ik nam een salade met gerookte kip. Toen het eten eraan kwam zat Daan te likkebaarden, totdat hij zag hoe de appeltaart eruit zag. Die was namelijk heel plat en klein en....sprak Daan niet aan. Het verbaasde gezicht dat hij trok was een foto waard :-). De lunch was verder prima, aardige bediening, maar niet altijd even attent. Daan ging weg met een knaagje in zijn maagje, gelukkig vonden we verderop de broodjeszaak 't Kuyltje, waar hij zich te goed kon doen aan een broodje gezond (wat Jeroen vervolgens uit zijn mond stond te kijken :-)).

Na de lunch liepen we nog rustig wat verder, kwam Jeroen er bij koffie- en theewinkel Kaldi achter dat hij iced coffee heerlijk vindt, dat het Ijscuypje heerlijk citroen- en mango ijs heeft en dat je bij de beelden van enkele bekende Amsterdamse zanger hele leuke dingen uit kunt halen. Na een kleine zes uur begonnen de voeten te branden, dus was het tijd om naar huis te gaan. Helaas waren we tot zes van de negen straatjes gekomen, maar gezien het verhoogde "klier"-gehalte dat na straatje zes begon te ontstaan, was dit wel de hoeveelheid wandelen en winkelen die Daan en Jeroen aan konden.

San Pellegrino

Mijn voorkeursdrank vandaag de dag!

Als je me een jaar geleden had gevraagd welke twee dingen ik op het gebied van eten en drinken echt niet buiten zou kunnen, dan zou ik drie dingen geantwoord hebben: kaas, paprika chips en cola! Deze drie dingen kan ik letterlijke iedere dag tot me nemen en het gaat echt geen moment vervelen. Nu is er wel een klein probleempje en dat is dat lichamelijk een van mijn zwakste plekken mijn maag is. Dat is er niet beter op geworden sinds een jaar of acht geleden mijn galblaas verwijderd werd. Een jaartje geleden had ik weer een aanval waardoor ik erge last van mijn maag kreeg. Dagen mee rondgelopen en uiteraard haal je je dan de gekste dingen in je hoofd. Na wederom een bezoek aan de huisarts was de analyse weer hetzelfde als normaal, waarbij ook de consumptie van ongeveer twee liter cola per dag als een factor genoemd werd die niet meewerkte aan het stabiel houden van mijn maag. Was een beetje de hoge mate van koolzuur, maar met name de cafeïne icm de suiker. Toen heb ik het besluit genomen dat ik van de cola af zou gaan. Maar plat water vind ik niks en de vruchtensapjes missen ook iets. Dus na wat uit proberen, kwam ik uit bij San Pellegrino. Een heerlijk watertje uit Italië, waar wel een licht bubbel in zit, maar niet zo "hard" en "pregnant aanwezig"  als dat bijvoorbeeld bij Sourcy of Spa is. Het geeft net even die kleine extra prikkeling aan het water, waardoor ik het een aangenaam gevoel in de mond vind geven, en daarmee prima wegdrinkt. In het begin was het echt even hard werken om niet meer aan de cola te komen, maar die periode heb ik nu wel gehad en heb ik de cola consumptie door de San Pellegrino consumptie vervangen. En dat gaat prima, Uiteraard neem ik af en toe nog wel eens een Pepsi Max (met name dan buitenshuis), maar als het nu een glas in de week is, is het veel. En dat smaakt dan ook nog prima hoor, maar het gevoel dat ik vroeger had dat als er geen cola in huis was, ik eigenlijk naar de Albert Heijn moest rijden of naar de nachtwinkel om een flesje te halen, dat is gelukkig wel weg :-). Zo zie je maar, met de juiste driver of motivatie lijkt het om zelfs afstand te nemen van 35 jaar lang aangeleerde verslavingen!

Met de kaas en de paprika chips wacht ik nog even :-).....

Verkiezing Provinciale Staten

Jeroen heeft zijn keuze gemaakt!

Binnenkort is het weer zover, we mogen als Nederlanders weer naar de stembus. Deze keer voor de verkiezingen voor de Provinciale Staten. Ik moet eerlijk bekennen dat het, op de verkiezingen voor de waterschappen na, voor mij in essentie de minst interessante verkiezingen zijn, want ik kan geen drie dingen bedenken die de provincie voor mij doet. Sterker nog: ik moest heel erg hard nadenken wie nu ook alweer de commissaris van de koningin van Noord Holland was. Ik dacht eerst aan de Groen Links topper Harry Borghouts die 78 miljoen belastinggeld in de put van Icesave wist te storten, maar die is inmiddels alweer verdwenen en nu is het natuurlijk Johan Remkes, de ex-minister van de VVD.

Deze keer is het natuurlijk interessanter, want uiteindelijk vertalen we de verkiezingsresultaten naar de bezetting in de eerste kamer en daar hebben we natuurlijk nu geen PVV vertegenwoordiging, waardoor het voor het kabinet soms veel energie kost om wetgeving door te voeren (hoe gedateerd is dit orgaan...). Dus ik zal, zoals het een goed democraat betaamd, natuurlijk weer mijn recht doen gelden, maar om nou te zeggen dat ik precies weet wie lijsttrekker Elisabeth Post is en waar ze voor staat....nou, nee. Jeroen heeft zijn keus op gevoel gemaakt. Op een brug in Haarlem waren allerlei posters van de diverse politieke partijen geplakt en toen ik Jeroen vroeg welke hij zou kiezen, liep hij spontaan naar die van de ..... SP!! Daar moet ik toch nog even een goed gesprek mee gaan hebben, want als dat zo door gaat, gaat het helemaal de verkeerde kant op met die jongen en groeit hij op voor galg en rad :-)!

Één van de Negen straatjes

Nadat Daan en Jeroen hun tassen hadden volgeladen bij A Space Oddity, liepen we terug naar de auto om de spullen weg te zetten (dat lukte net, want eigenlijk wilden de mannen alles meenmenen) en daarna even ergens iets te gaan eten. De verleiding was te groot, dus liep in met Daan en Jeroen "De Negen Straatjes" in, één van de leukste winkelgebieden van Amsterdam. Maar ja, met de jongens winkelen is echt geen gelukkige combinatie! De eerste stop die we deden was bij Hartenkaas in de Reestraat. Daar moesten we van Daan eten, want er stond een bord buiten dat men daar de beste broodjes van Amsterdam had, dus dan is het waar ("anders schrijven ze dat toch niet op papa, dan is het liegen!"). Binnen stonden een paar plastic tafels en stoelen, maar dat was niet zo erg, want dan konden de mannen niks slopen. Jeroen sloeg over, Daan wilde een super tosti en ik een broodje bal. Als we de kaart goed gelezen zouden hebben, dan hadden we gezien dat alles op stokbroden geserveerd werd. Toen de bediening langs kwam legde hij twee stokbroden in zilverpapier bij ons op tafel plus een mes, want de stokbroden waren wat groot. Het waren zeker niets de slechtste broodjes allertijden, maar de beste.....? Nee, ook zeker dat niet. Daan at de helft op om daarna over de zoete tacosaus te klagen ("bah, er zit jam op het brood ondder de kaas!") en Jeroen peuzelde ook een klein stukje mee.
Na de broodjes overtuigde ik de mannen dat het best leuk was om nog even een klein stukje verder te lopen. Dus liepen we de Reestraat uit, waarbij ik er niet omheen kwam om even in de etalge van "The Amsterdam Watch Company"te kijken, waar een aantal zeer fraaie Rolexen en Omega's in de vitrine lagen. Ook heeft men geautoriseerd dealer van Christiaan van der Klaauw, waar het hele actuele assortiment van in de etalage lag. Maar met Jeroen die aan mijn arm trok was dat toch lastig. Daarom alleen nog even kort de Hartenstraat ingelopen voor de enige flagship store Fred Perry, waar we een prachtige polo voor Daan kochten (tenminste, ik vond hem prachtig, Daan interesseerde het gene biet en Jeroen was bezig de winkel opnieuw in te richten, want de stoelen stonden niet goed en waren lelijk). Nadat we Fred gedag hadden gezegd (aardige mensen in de winkel daar overigens, ook goed met kinderen, dat is wel belangrijk!) gingen we terug naar de auto en reden naar huis. Op de terugweg kwamen we langs een nieuwe ijssalon in de van Limburg Stirum straat 15,  L'Arco Baleno. Heerlijk natuurlijk Italiaans schepijs (inclusief chocolade slagroom!!!) en een goede wc (Jeroens eerste vraag aan de eigenaar was: "Hallo, heb jij hier ook een wc?"). Leuk om te zien dat als er hier een winkel vrij komt, het niet weer direct een telefoonwinkel of een Turkse groenteman is geworden. Na het ijs gingen we naar huis, waar de jongens alle spullen uit de tas trokken en de hele verdere dag er samen mee gespeeld hebben.

A Space Oddity

Vandaag gingen Ans en Hinkje een dagje naar Byron Katie, een goeroe voor een beter leven en een beter mens te worden. Daan, Jeroen en ik bleven thuis, terwijl het 's ochtend heel erg grijs en druilerig was. Niet echt een dag om er op uit te trekken. Maar de weersverwachting liet zien dat het een zo rond het middaguur beter weer zou worden. Daarom besloten we we een tripje te maken naar een winkel waar Daan en Jeroen al heel erg lang heen wilden, namelijk A Space Oddity, omdat ze daar op internet een heleboel speelgoed van Nintendo zagen. Omdat het nog een maand duurt voordat ik naar de Nintendo Store in New York ga en de mannen dan toch niet mee gaan, mailde ik even of alle zaken op internet ook in de winkel stonden. Dat was al een goede eerste indruk van A Space Oddity, want binnen een uur had ik reactie van Jef Bas, de eigenaar, die mij netjes liet weten dat alles in de winkel aanwezig is en dat hij het leuk zou vinden als ik met de jongens langs zou komen.

Zo gezegd, zo gedaan. We stapten in de C5 en binnen 20 minuten waren we vanuit Halfweg op de Prinsengracht 204, waar we bijna voor de deur (in casu voor het Pulitzer Hotel) konden parkeren! Dat is wel eens anders geweest. Nu waren we met twee minuten binnen. De eerste indruk is: "wauw!!!". Wat staat hier een ongelofelijke hoeveelheid speelgoed en collectibles!! De winkel is niet al te groot en staat helemaal vol met allerlei spullen. Dat gaat van een sleutelhanger tot grote bouwpakketten en van een speldje tot grote pluche figuren. Daan en Jeroen vlogen direct op de Mario Bross spullen af en dat was al een flinke hoeveelheid. Gelukkig wisten ze grotendeels te onthouden wat ik ze ingeprent had, namelijk: je mag naar alles kijken, maar alleen de spullen die je echt wilt hebben oppakken. Ik moet zeggen: respect voor hen! Want als je van speelgoed van games, films en tv-series houdt, dan is A Space Oddity echt een waar paradijs. Er is zoveel, dat het voor een deel ook iets weg heeft van een museum, waar voor een deel je kinderjaren weer terug komen (voor mij onder andere het "oude" Star Wars speelgoed).

Wij kwamen dus voornamelijk voor de Nintendo Toys en daar is een flinke sortering van. In onze tassen verdwenen onder andere Bowser, Yoshi (2x, nl ook een sleutelhanger), Mario, Donkey Kong, Sonic, Amy, Tails, Pica en nog een andere Pokemon wiens naam de boeken helaas niet heeft gehaald in allerlei soorten en maten. Wel leuk om te zien: Daan wilde eigenlijk steeds meer, Jeroen zei tegen mij "zo heb ik toch wel genoeg, hé, pappie??". Maar als je van Japans speelgoed en series houdt, dan is de bovenverdieping van A Space Oddity een waar paradijs (ik kwam daar ook nog in de verleiding om Dr Doom te kopen of en set Kiss poppetjes, maar ik wist me in te houden :-)). En op iedere verdieping is er heel veel werk van Star Wars te vinden, zowel van de zaken van de huidige generatie, maar nog veel meer dat slaat op de eerste drie films, met ook nog spul uit eind jaren zeventig. Hoewel het soms wat moeilijk te overzien is, helpt Jef Bas je graag verder op een heerlijke ontspannen manier (zoals elke eigenaar zijn klanten zou moeten helpen) en hij weet echt precies waar alles ligt. Super aanbod met super service op een super plek (want daarna kun je nog lekker winkelen in de Negen Straatjes). Persoonlijk kreeg ik een flashback gevoel naar Wonderland, daar was diezelfde sfeer (wat mindere locatie, de Dappermarkt is toch net iets minder interessant als achterland :-)), waar verzamelaars elkaar in extase konden treffen, alleen ging dat dan voornamelijk over comics en wat minder over toys. Ik weet zeker dat wij hier nog wel een paar keer gaan komen! Samengevat in twee woorden: Highest Recommendations!!!!