Apple Watch

Een dilemma......

Een dilemma. Dat is wat de Apple Watch voor mij is. Het nieuwste speeltje dat Apple voor de gadget nerds op de markt gaat brengen, voldoet natuurlijk aan alles wat ik in een nieuw product zoek: het is hip, het is mooi, het is gave technologie en ik moet nog uit gaan zoeken hoeveel nut het nu echt gaat hebben (maar ja, dat dacht ik van de eerste mobiele telefoon ook en dat bleek best mee te vallen :-)). Daarnaast ben ik eindelijk af van alle halfgare wearables die ik tot nu toe heb gebruikt, zoals de NikeFuel band en de Fitbit: beide op zich niet eens slecht, maar ze gaan wel snel stuk en ze voorzien maar voor een deel in de wensen die ik op dit gebied heb (zo heb je nog steeds een aparte hartslag meter nodig). Dat gaat Apple natuurlijk allemaal in één keer goed doen. Maar wat is dan het dilemma, kun je je afvragen? Dat zit zo: ik heb een aantal bijzonder mooie horloges: allemaal mooie automaten met prachtige uurwerken. Ik heb sinds 10 jaar een soort mentale blokkade om quartz horloges te dragen (met zo'n batterijtje, je moet er toch niet aan denken zei de horloge snob). Nu kom ik dus in conflict met aan de ene kant mijn voorliefde voor Apple producten en anderzijds voor klassieke horloges. Hoe ga ik dat nou oplossen? Nou ja, een aanschaf zal het denk ik niet in de weg staan: de AppleWatch komt in april uit, zodat ik hem voor een aantrekkelijke prijs (in ieder geval samen met Frank en Simon) in de enige echte Apple winkel (die bij Central Park) kan gaan kopen. 

Hotel Ravel

Blik vanaf de rooftop bar op de Ed Koch burg

Wat mij altijd opgevallen is aan New York, is dat eigenlijk de kosten als je in de stad bent helemaal niet zo duur zijn. Je kunt er best goed eten voor heel betaalbare prijzen, het openbaar vervoer is zonder meer goedkoop te noemen (misschien dat we in New York ook eens een Ubertje uit gaan proberen) en ook de entree tot de meeste attracties valt meestal alleszins mee. Er is echter één ding dat altijd bijzonder prijzig blijft en dat is de prijs van een hotel. En zeker na vakanties in Texas en Tennessee waren we inmiddels aan erg lage prijzen gewend geraakt. Nou, forget about it, zouden de Fransen zeggen, dan ben je in New York aan het verkeerde adres. We hadden daarom het plan opgevat om ons geluk eens via Airbnb te proberen, maar los van het feit dat René daar niet zo een grote fan van was, bleek het ook moeilijk om een fatsoenlijk appartement voor vier grote kerels te vinden tegen een schappelijke prijs. Van een collega kreeg ik de tip op eens te gaan kijken in de wijken Flushings en Long Island City. Flushings viel snel af, aangezien het inderdaad een stuk goedkoper is, maar het een uur reistijd in beslag neemt om naar Manhattan te komen. Long island City daarentegen.......dat ligt met de metro op een kleine 15 minuten van bv Central Park en Times Square!

Een korte zoektocht zorgde ervoor dat we een leuke set hotels hadden die ook nog goed betaalbaar waren. Een beetje tegen onze gewoonte in, namen we deze keer niet de goedkoopste variant (dat had Fairfield, Howard Johnson of Nesva geweest), maar is de keus gevallen op het hotel Ravel. Lekkere ruime bedden en gelegen dicht bij de metro (waar zelfs nog een shuttle busje naartoe rijdt) gaven uiteindelijk de doorslag. Vanuit het hotel schijnen er ook spectaculaire vergezichten te zijn op de skyline van Manhattan, die kunnen we vast vanaf de rooftop bar zien. 

Wat te doen in New York?

Ik had nog wat liggen, kan in ieder geval de taxi betalen

Nu besloten is dat de vakantie van Rene, Frank, Simon en mij in mei naar New York gaat, wordt het tijd om de invulling van de dagen te gaan doen. Dan begint het natuurlijk met de eerste hoog over ideeën. In plaats van een aantal steden of staten zal het deze reis het uitgangspunt zijn om de vijf wijken van New York te bezoeken: Manhattan, Brooklyn, The Bronx, Queens en Staten Island. Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik toen ik daar voor het eerst aan dacht ik wat bedenkingen hierover had, want Queens en Staten Island, dat zijn nou geen wijken waar ik direct vijf dingen over op kan noemen die ik daar wil gaan zien. Een korte zoektocht op internet (Google is je vriend), lijkt het toch niet zo een probleem om een dagje in beide wijken te kunnen vullen. En voor een kennismaking met The Bronx heb ik de Big Apple Greeters benaderd om een wandeling te verzorgen. Dat moet dus allemaal goed gaan komen, maar mochten er tips zijn mbt zaken die je echt MOET zien op Staten Island en Queens, dan hou ik me sowieso aanbevolen!

USA 2015: het wordt New York

Flat Iron Building, zelf genomen in december 2013

Normaal is de reis die ik samen met Frank, Simon en René ieder jaar naar de USA maak al lang in kannen en kruiken, maar dit jaar liet het door omstandigheden een stuk langer op zich wachten. Het besluit waar we heen gaan was echter zo genomen: we gaan terug waar onze USA vakanties in 1993 begonnen, namelijk The Big Apple, New York City. De tickets zijn inmiddels geboekt, dat was nog best een uitdaging, omdat het KLM webcare team had aangegeven dit voor ons te gaan doen en dan blijkt dat je toch nog even op je hoeden moet blijven. Uiteindelijk duurde het drie dagen om de tickets geregeld te krijgen, waarbij ik enkele vragen wel drie keer moest beantwoorden. Maar goed, uiteindelijk was het geregeld en zijn de stoelen gereserveerd en betaald, dus een belangrijke stap is genomen. Volgende halte: het kiezen van onze verblijfplaats. Normaal is dat niet zo moeilijk en nemen we een leuk hotelletje voor weinig, maar "een leuk hotelletje voor weinig"  en "New York"  zijn twee begrippen die moeilijk in een zin samen te brengen zijn. Dus zijn de taken verdeeld: Simon gaat op zoek naar een paradijsje waar we kunnen slapen via AirBNB en René gaat zich storten op de mogelijkheden in hotels. Ik ben benieuwd wat eruit gaat komen, ik heb veel vertrouwen in mijn maatjes om met een mooi voorstel te komen! Wat in ieder geval anders gaat zijn dan in 1993 is dat waar we toen alleen maar op Manhattan zijn geweest we nu in ieder geval meerdere stadsdelen gaan zien. Uiteraard ook Manhattan (want met de nieuwe hobby van Simon, Frank en mij moet er natuurlijk een rondje Central Park hardgelopen worden), maar we zullen zeker ook Brooklyn en The Bronx bezoeken. Nou ja, 22 tm 30 mei zijn we er in ieder geval, ik heb er in ieder geval veel zin in!

Bibliotheek

Vind ik zelf ook nog iets om te lezen

Zwanenburg is toch wel een metropool in de provincie Noord Holland. Het dorp is van alle gemakken voorzien, zoals bijvoorbeeld een stuk of tien kappers, drie snackbars, twee Chinezen en drie supermarkten. Maar voor de cultuur liefhebber gaat er natuurlijk niets boven de bibliotheek van Zwanenburg, een begrip in Nederland. Inmiddels zijn wij ook vaste bezoekers van de bibliotheek, want Daan en Jeroen verslinden inmiddels boek na boek en de meeste boeken willen ze niet nog een keer lezen en dan is iedere keer 15 Euro neertellen toch wel een desinvestering. Deze keer ging ik alleen met Daan en deze keer kwam Daan niet verder dan drie boeken. Omdat hij er nogal lang over deed om de selectie te maken, ging ik zelf ook nog even op speurtocht uit en kwam ik erachter dat de bibliotheek in Zwanenburg ook een sectie "USA" heeft. Een snelle inspectie van deze kast liet zien dat het merendeel bestond uit reisgidsen met een eerste druk van meer dan 15 jaar geleden (in sommige stond het World Trade Centre nog als een "must see"). Maar ik vond er een ook een boekje van Max Westerman (ook van 10 jaar geleden overigens) wat ik toen het uitkwam had willen lezen, maar waar ik toen niet aan toegekomen ben en in de loop der jaren vergeten. Ik kon het toch niet laten om het boek mee te nemen en het ligt nu op mijn nachtkastje om een of twee verhaaltjes voor het slapen gaan te lezen. Leuk geschreven, maar uiteraard wel enigszins gedateerd, maar ik ga het toch lekker uitlezen, want bepaalde stukken geven een sfeerbeeld van New York dat nooit gedateerd zal raken!

Een lekkere bruch

Een meer dan uitstekende brunch in Amsterdam Zuid!

Zoals eerder deze week geblogd is er in Amsterdam sinds kort een vestiging van Le Pain Quotidien. Omdat Ans en ik er warme herinneringen aan hadden vanwege de vestiging in New York waar we vorig jaar vaak kwamen, gingen we vandaag maar eens kijken hoe de Nederlandse versie eruit zag. Na eerst bijna Michiel Romeyn van zijn fiets gereden te hebben, kwamen we bop het Cornelis Troostplein aan. Waar vroeger een Italiaans restaurant zat, zat nu Le Pain Quotidien. Bij binnenkomst was direct te zien dat de inrichting nagenoeg identiek was als in New York. De zaak wordt grotendeels gedomineerd door een grote "ontbijttafel", waar toen wij aankwamen inmiddels al een "vrouwenclub" plaats had genomen van ongeveer 15 vrouwen, waar iets later ook Barbara Barend met kind aansloot. Het was mij het dagje BN'ers wel ;-).

Na bestudering van de kaart bleek deze ook veel overeenkomsten te hebben met die in New York. Ans schoot bijna in tranen toen bleek dat de havermout er niet op stond, maar ja, je kunt helaas niet alles hebben :-(. Uiteindelijk namen we de brunch, met een selectie van diverse broodsoorten (oa spelt), brioche, croissant, granola en twee eitjes. Met daarnaast een heerlijke kop dubbele cappuccino en een heerlijke jus d'orange, was het goed toeven.

Ik kan het iedereen aanbevelen om hier eens een keer naartoe te gaan, heerlijk knapperig brood, uitstekend beleg en prima drankjes. Kwaliteit komt zeker in de buurt van New York (maar dat kan natuurlijk ook lekkerder in mijn geheugen lijken dan het was :-)). Bediening was ook goed. enige nadeel vandaag waren de schreeuwende vrouwen aan de ontbijttafel, maar ja, ook dat deed heel erg aan New York denken!!

Reisbescheiden NY en Boston zijn binnen!

Zaterdag om half drie kreeg ik een email binnen van Jeannine van Globe in Zwanenburg dat de reisbescheiden van onze trip naar New York Cirty en Boston binnen waren. Zoals altijd een prima service van Jeannine, die net als wij gek is op Amerika, daar ook vaan geweest is (zie hier bv een aantal van haar bezoeken en foto's) en altijd goede tips heeft. Natuurlijk had ik de spullen ergens in de eerste week van mijn vakantie (startend vanaf 2-8) kunnen halen, maar voor maximale voorpret is het leuker om natuurlijk gelijk op de fiets (jawel!) te stappen en gelijk de spullen op te halen. Dus een half uur later was ik bij Globe om de zaken door te nemen. Alles was goed doorgekomen. Het hotel voor New York was omgeboekt en nu dus The Muse geworden, terwijl in Boston nog steeds het Lenox in de boeken stond (en het nog steeds het nr 1 hotel in Boston is volgens Tripadvisor). Het verhaal van onze kaartjes voor de Amtrak was iets lastiger, ik had verwacht dat de tickets er gewoon bij zaten, maar helaas hebben we alleen een reserveringsnummer en moeten we de kaarten bij een Amtrak loket op het station ophalen. Nou ja, eens kijken of we dat op Grand Central Station kunnen vinden. En de vertrektijd is nog steeds hetzelfde. We vliegen op 7 augustus om 10.25 vanaf Schiphol met Delta Airlines naar New York JFK Airport (gelukkig hebben we een Flux abonnement, dus daar komen we snel door).  Het zal in het begin zeker even zwaar worden zonder Daan en Jeroen die met Hinkje, Joost en Yinte thuis blijven in Halfweg, maar ik heb er wel vreselijk veel zin in!

New York Yankees, here we come

De afgelopen vakanties naar de Verenigde Staten probeer ik altijd een honkbal wedstrijd mee te pakken. Een heerlijk Amerikaanse traditie en ervaring. Echter, de laatste twee keer dat ik bij "the great american pass time" ben geweest, was ik bij teams die echt in de kelder van de MLB speelden (New York Mets en Baltimore Orioles). Deze reis wilde ik die trend toch eens doorbreken, want in New York en Boston spelen waarschijnlijk de twee meest bekende teams ter wereld: de New York Yankees en de Boston Red Sox. Komt het even uit dat op de zondag en maandag dat we in New York zijn (8 en 9 augustus) deze twee teams tegen elkaar spelen in Yankee Stadium in de Bronx. Even met Ans overleggen leverde op dat zij liever naar het Guggenheim en MoMa ging dan een hot dog tikken en naar mannen met knuppels kijken, dus bestelde ik via de site van de Yankees één kaartje voor maandag 9/8 om 14.05 uur (jaja, die Amerikanen spelen honkbal op bijzondere tijden). Voor de zekerheid even gecontroleerd: de Yankees staat op de eerste plaats in de Oostelijke divisie van de American League, dus deze keer waarschijnlijk meer volle dan lege stoelen. Lijkt me een heel aparte ervaring om ook bij de Yankees te zijn geweest, ik verheug me er nu al op!! Go Yankees!!!!

Trust me on the sun blocker!!

Ik hou wel van een beetje zon, maar ik heb een bepaalde angst voor het verbranden door de zonnestralen. Twee keer in mijn leven is dat heel erg gebeurd. Één keer toen ik stoer wilde doen toen ik een jaar of 18 was en indruk op de meiskes wilde maken met een mooi zongebruind huidje. Ik ging toen vier uur zonder enige vorm van bescherming in de zon liggen en daarna heb ik enkele dagen om het uur onder de koude douche gestaan (ja, ook 's nachts) om de hitte uit mijn huid te halen. De tweede keer dat ik ernstig verbrand raakte was in Florida, omdat ik tijdens een snorkeltocht in de Golf van Mexico zo zeeziek werd, dat ik toen de boot stil lag, gelijk de zee in dook. Dat zonder zonnebrand, zonder t-shirt, maar wel met 40 graden, met de zon loodrecht op mijn rug in zout water. Een bijzonder slechte combinatie! Er is een prachtige foto van waarin je mij na dit debacle ziet staan en je de scheidslijn over mijn lichaam kan zien lopen (op mijn zij) waar de voorkant van mijn lichaam licht gebruind is en de achterkant roder dan een kreeft en zo strak staat dat een stuiterbal er van terug springt (als ik het fotoboek van de vakantie van Ans en mij in Florida gevonden heb, zal ik de foto nog eens posten). Kostprijs: twee dagen met koorts in bed in Marathon op de Florida Keys, geen goede besteding van je vakantie. Goede bescherming is voor mij dus echt noodzakelijk om in de zon te komen, maar het hele gesmeer met zonnebrand in Nederland vind ik weer heel veel moeite en ook een smerige rotzooi. Tijdens de vakantie van vorige jaar met de boys vond Frank een nieuwe uitvinding. Tenminste, voor ons dan. Namelijk zonnebrand in een spuitbus! Echt geweldig! Je sprayt het gewoon op je lijf en het trekt direct in, uitsmeren is niet nodig en binnen een minuut ben je helemaal klaar. Fantastisch!!!! Na de vakantie in Californië hebben we een flink aantal bussen meegenomen (Aloe Up om precies te zijn). Maar nu zijn de flessen op en.....dit product kan ik gewoon nergens in Nederland vinden! Ik heb Halfweg, Zwanenburg, Haarlem en Amsterdam doorzocht, maar geen winkel die dit verkoopt. Wel flessen met pompjes, maar die spuiten gewoon die smerige smeerseltjes uit!! Ik ben in paniek (nou ja, in zoverre dan dat ik over 3,5 week naar New York ga en daar weer in ga slaan), mocht iemand dit product of iets soortgelijks weten te vinden in Nederland of waar ik het kan bestellen, laat het me weten, je doet er mij een heel groot plezier mee!!!

De geneugten van Internet

Vroeger, in een tijd die eeuwen weg lijkt was er geen internet. Nee, echt waar, die donkere periode in de geschiedenis is er echt geweest! In die tijden koos je, als je op vakantie ging, een hotel uit een boekje en als je geluk had was er een vriend of familielid al geweest (in ieder geval in de streek of plaats) en kon die je wat tips uit eerste hand geven. Zo kozen Simon, Frank, René en ik ooit in 1993 Malibu Studio als hotel in New York. Tja, voor vier jongens met weinig eisen wat dat ok, maar zelfs toen vonden we het al erg marginaal, laat staan dat ik daar nu met Ans heen zou gaan. We spoelen de band 17 jaar vooruit en ik heb wederom een hotel in new York geboekt, het DoubleTree hotel in Chelsea. Dat mn omdat we tijdens de vakantie van vorige jaar bij Fess Parkers Doubletree resort een heerlijke dag hebben gehad. Maar ja, in New York is dat toch even wat anders, dus ik deed nog even een dubble check op Trip Advisor. Dat was wel even schrikken. Er waren enkele goede reviews, maar veel reviews spraken ook over bijzonder kleine kamers (dat is wel New York eigen overigens), maar wat ik vervelender vond was dat er vaak over stank geklaagd werd en over onvriendelijk personeel. Oei....dat klonk niet goed. Een snelle speurtocht leverde een veel beter en betaalbaar hotel op, namelijk The Muse Hotel, dat dicht bij Times Square ligt en op 7 minuten lopen van le Bernardin. De dames van Globe reisbureau konden het gelukkig nog net omboeken (zaterdag was de laatste mogelijkheid), dus na vandaag een klein bedrag bijbetaald te hebben, zitten we in een hotel dat vele malen beter aangeschreven staat door reizigers die in de doelgroep van Ans en mij vallen. Ja, dat zijn toch wel de geneugten van Internet!!

Long ago in a galaxy far far away.....

Fotoalbums. Het is bijna iets uit een lang verloren tijd. Vroeger werd iedere rolletje uit de camera ontwikkeld en de foto's werden of in een grote doos gegooid, of ze kwamen in een insteekmapje terecht of ze werden netjes in een fotoalbum geplakt. Bij mij was dat meestal het eerste (in ieder geval totdat ik Ans ontmoette, want die was zeker van optie drie). De eerste keer dat ik een echt boek samenstelde was in 1993. en om precies te zijn in september van dat jaar. De reden was simpel: Frank, Simon, René en ik hadden zojuist er een Tour d'America opzitten en we waren nog zo vol van de avonturen en ervaringen dat het niet meer dan logisch was om dat zsm in een monumentaal boek vast te leggen. ik weet nog goed dat we meer dan 1.000 foto's hadden (en dat was in de tijd van fotorolletjes echt veel, tegenwoordig stelt het weinig meer voor met digitale camera's) en dat ik een week bezig ben geweest om de beste deal bij een aantal foto winkels te arrangeren om de kosten van ontwikkeling zo laag mogelijk te houden.

Toen ik afgelopen week in mijn Shurgard box moest zijn, kwam ik de dozen met fotoalbums tegen en daar lag dit album bovenop. Ik kon het niet laten om de twee boeken mee naar huis te nemen (samen met de foto's van onze huwelijksreis en wandelingen door Nederland). Toen ik er even voor ging zitten (want ik kreeg verder niemand geïnteresseerd om ernaar te kijken :-)), was dat echt een trip down memory lane. We hebben toen zoveel zaken meegemaakt waar we het nu nog regelmatig over hebben. Zoals de eerste keer dat we in New York aankwamen en gigantisch opgelicht werden door iemand die een rit met een "limousine" naar ons hotel aanbood (wel van geleerd, want in Rome hebben we dat dit jaar wel goed afgehandeld, terwijl men daar hetzelfde probeerde :-)). De comicwinkel op 23rd street die als een soort toekomstbeeld bij Simon is blijven hangen (voor als hij de postcodeloterij zou winnen :-)). Hoe Frank, Simon en Dennis binnen 5 minuten een heel zwembad in Los Angeles leeg kregen (aaiii...jammer van de plastic stoelen), terwijl René meewarig toekeek. Bezoeken aan Universal en Disney (vier volwassen kerels in de Peter Pan Ride...triest). Mijn eerste MLB wedstrijd, samen met Simon waar ik twee innigs miste omdat we een Dodger dog wilde eten. Brisco County Junior ("is that where, you're from, no ma'am, that's who I am"). Simon die dacht dat hij een leuke meid zag, maar toen ze zich omdraaide had "ze" een baard. X-Men comics scoren bij de Pizza Hut, waar we hartelijk verwelkomt werden vanwege de fooien die we gaven. En......ach....veel te veel om op te noemen. Echt een typisch geval van een Herman Brood uitspraak: de beste investering is in mooie herinneringen. Maar voor mij wel het belangrijkste: die reis is echt de basis geweest voor een vriendschap die nu al bijna 20 jaar duurt. Wat niet wil zeggen dat we elkaar wekelijks spreken, maar er is altijd contact en als we samen zijn voelt het ook altijd helemaal goed. En ik weet dat als er iets is, ik altijd op die drie gasten kan rekenen. Jongens, bedankt, en op naar nog veel meer mooie momenten!!!

Oh ja, toen hadden René en ik ook nog haar op ons hoofd :-))).

Eten in Amerika

Als Ans en ik op vakantie gaan, dan houden we ervan om een goed restaurant te bezoeken. De laatste keer in Londen was een absoluut hoogtepunt, bij Gordon Ramsay. Nu staat de USA niet direct bekent om zijn verfijnde keuken, maar na bestudering bleken er in New York toch vier restaurants met drie Michelin sterren te zijn. Dat kun je natuurlijk niet aan je voorbij laten gaan. Voor de liefhebber, je kunt de Michelin restaurants in New York hier vinden. Mijn eerste keus is op Le Bernardin gevallen (mede op aanraden van Wilco Berends van De Nederlanden, mijn favoriete chefkok in Nederland), maar het blijkt nog niet mogelijk te zijn om nu al te reserveren. Reserveringen in augustus kunnen pas per 1/7 gemaakt worden, dus het wordt even goed opletten om er snel bij te zijn op die dag. In mijn agenda al even een aantekening gemaakt! Als het lukt, is het een mooie afsluiting van ons bezoek aan New York, want de volgende dag reizen we af naar Boston.

Hier zit een luchtje aan...

Reuk blijkt het sterkste zintuig te zijn voor het ophalen van herinneringen. Wist u dat? Ans vertelde het mij, ze kwam het tegen tijdens haar onderzoeken voor haat coachingspraktijk. Ik kon me er eerlijk gezegd in eerste instantie weinig bij voorstellen. Doet een geurtje meer dan het zien van foto's? Of het horen van bandopnamen? Leek mij niet. Maar het intrigeerde mij toch, dus zonder dat ik er nu dagen en nachten over liep te malen, bleef het me wel bij. Afgelopen week was ik weer eens sinds tijden in de sportschool (Health City Badhoevedorp om precies te zijn). Bij het opfrissen stond een man naast mij, die een flesje Nivea aftershave bij zich had. "Hé, dacht ik, dat had ik ooit ook, toen ik met de mannen in 1993 naar Amerika ging". Maar toen het flesje open ging en ik de geur van hiervan rook, waande ik me weer even helemaal terug in de tijd. Ik weet nog goed dat we als een stel echte "wereldreizigers, maar dan NIET" op JFK aankwamen en ons lieten verleiden om een limousine naar het hotel te nemen (vele malen duurder en langzamer dan via de metro) en ik kotsmisselijk bij ons hotel, Malibu Studios (en echt 1 ster hotel) aankwam. Na even rusten ging het weer een stuk beter, maar om me wat te fatsoeneren, wreef ik maar snel wat Nivea op de wangen. En dat ritueel herhaalde zich iedere dag tijdens de tijd dat wij daar waren. Nivea staat sinds die tijd voor mij gelijk aan vakantie in Amerika met Frank, Simon en René. En aan dat alles moest ik denken in een tijdsbestek van een paar seconden naar aanleiding van een geurtje dat ik maar eventjes rook. En de gevoelesn en emoties krijg ik niet als ik de foto's van die reis wel eens bekijk. Ja, het is waar, de reuk is het sterkste zintuig bij het ophalen van herinneringen.

New York, New York....oh ja en Boston

Nou, het is dan zo ver. De reis naar New York en en Boston is geboekt. Dat had nog wel wat voeten in de aarde. Een tip voor een ieder: probeer nooit iets te boeken via Kuoni. De gidsen zien er mooi uit en de prijzen lijken heel erg laag, maar uiteindelijk kunnen ze NOOIT, maar dan ook echt NOOIT de voorgespiegelde kwaliteit voor de voorgespiegelde prijs leveren. Nu is dat vast allemaal met mitsen en maaren en voorwaarden omkleedt, maar uiteindelijk zijn het niets anders dan een stel ordinaire leugenaars die van alles beloven, maar niks waar kunnen maken. Zo, dat moest er even uit. Uiteindelijk zijn we uitgekomen op het hotel Doubletree NYC in New York en hotel Lenox in Boston. Het is ook voor het eerst dat we tussen twee steden gaan reizen via het openbaar vervoer, we gaan namelijk met de trein van Penn Station in New York naar Boston. We doen dit met de Amtrak.Nu wortd het tijd om aan het programma te gaan werken. Zo denken we er aan om met een New Yorker die als gids fungeert de wat minder bekende onderdelen van de stad te verkennen, dat kan via de stichting Big Apple Greeters. Is weer eens wat anders dan een hop on/ hop off open double decker bus. Boston is wat onbekender, maar daarom niet minder leuk, gaat alleen wat meer tijd kosten om een mooi programma te maken. Oh ja, en om lekker luxe te doen en relaxed het vliegtuig in te kunnen stappen, ga ik Ans en mij lid maken van het Privium programma op Schiphol.

Vakanties vastgelegd

De twee vakanties die in de pen zaten zijn inmiddels vastgelegd. Op 12 mei vertrekken we naar Legoland om daar samen met Hinkje, Joost, Yinte, Willie en Jos twee dagen door te brengen in het Deense pretpark. Bij het aankondigen ging in Zuthpen ook de vlag uit, want Joost en Yinte hadden er zin in! Ook het bezoek aan New York en Bostons is vastgelegd en daar zijn we van 7 augustus tot 15 augustus. Helaas is het reisgezelschap tot Ans en mijzelf beperkt. Maar ook met z'n tweeën kunnen we er een feest van maken. In de bezoeken die we daar gebracht hebben, zijn we veelal op Manhattan gebleven en een stuk Queens. Ik denk dat we deze trip ook onze pijlen zullen richten op Brooklyn en Harlem. Dat zijn voor ons in ieder geval nog onontgonnen gebieden. En natuurlijk een bezoekje aan de New York Yankees, dat zal nog wel wat lastig worden, gezien het aantal plekken en de data dat de thuis wedstrijden gepland zijn. En anders maar weer naar de Mets :-). Ik heb er nu al zin in!

Bijgestelde reisplannen

Zoals eerder bericht waren er voor 2010 flinke reisplannen. Mar een week later zijn daar alweer wijzigingen in. Allereerst gaat mijn reis naar India niet door (kan niet zeggen dat ik daar depressief van ben geworden), vanuit Rabobank reist een klein team bestaande uit Berber, Geert Jan en Vincent af en dat is meer dan voldoende in relatie tot de opdracht die er daar ligt begin maart. Ten tweede is vastgelegd dat we in de mei vakantie naar Legoland in Denemarken gaan. Het reisgezelschap bestaat dan uit de familie Janssen, Hinke met Joost en Yinte en Jos en Willie. Enkel nog het doen van de boeking volstaat om dat geregeld te hebben (oh ja, en we moeten nog even onderdak voor Reus vinden, maar dat kan geen probleem zijn, iedereen wil toch voor de hond zorgen.....). Als laatste was er de reis naar de NO kust van de VS. Na bespreking hiervan op het reisbureau bleek er wel heel vele natuurschoon in de reis te zitten. Dat is voor mijn kinderen en mijn moeder net even teveel van het goede. Dus werd het plan geboren om wellicht alleen met de volwassenen een trip van een dag of 8 te doen en dan alleen New York en Boston te bezoeken. Maar ja, hoe breng je dat bij je kinderen? Heel voorzichtig dus...."Daan en Jeroen, hoe zouden jullie het vinden om bij oma Willie en Opa Jos en Tante Hinkje te blijven als papa en mama een week weg gaan en jullie dan niet naar Amerika gaan?". Stilte....angst bij de ouders en toen........."Jaaaaaaa, wat een goed idee, kunnen wij lekker bij Reus blijven en met Joost en Yinte spelen. Toedeledokie, we zien jullie wel weer!!". Nou, daar ligt dus geen obstakel. Nu moeten we alleen de juiste periode kiezen. Hotels hebben we al op het oog. We houden het wat beperkt deze keer, in New York gaan we voor het Waldorf Astoria en Boston voor Omni Parker House. Tja het is behelpen. Nu eerste de tickets vast zetten en daarna maar eens ove rhet programma na gaan denken, maar een bezoek aan d New York Yankees of de Boston Red Sox gaat er in ieder geval bij zitten!