Kaas proeven bij Kef

Een lekker mandje kaas!

Als je aan een kind vraagt wat hij in de vakantie graag wil doen, dan krijg je toch snel te horen dat ze naar een speeltuin of een pretpark willen. Als kinderen wat ouder worden, dan komt er nog wel eens winkelen bij, maar het komt zelden voor dat als voorstel he bezoeken van een kaasproeverij genoemd wordt. Nu is Jeroen natuurlijk in dit soort zaken wel een beetje bijzonder, maar ik stond toch wel even met mijn mond vol tanden toen hij hierom vroeg. Maar aangezien iedereen in de familie erg van kaas houdt, was de keus snel gemaakt en zo gingen we vanmiddag met z'n vieren naar Fromagerie Kef op de Marnixstraat in Amsterdam. Zoals het lot het gewild had, was er een parkeerplek voor de deur en kwamen we iets na half één binnen. Daar stond al een tafeltje voor ons gedekt met een bakje heerlijke olijven om van te snacken terwijl we wachten op het eerste kaasplateau dat gebracht werd. Op dat plateau lagen een aantal geitenkazen (zowel een jonge als een oude variant van dezelfde kaas, leuk om die eens met elkaar te vergelijken), maar ook een brie de melun (met een smaak die je deed denken aan paddenstoelen en herfstig weer) en de favoriet van Daan en Jeroen, de St Philippe. Daarbij kregen we heerlijk stokbrood geserveerd met voor Ans een mooi glas witte wijn en voor Daan, Jeroen en mij diverse soorten limonade. Of de kazen in de smaak vielen? Laten we zeggen dat er geen restjes over bleven.

Het tweede plateau

Het tweede plateau van de dag werd na een korte pauze al aangedragen. Daan en Jeroen wilden al snel aanvallen, maar er volgde een bijzonder interessante uitleg over de kazen op het plateau (deze keer veel uit België) en hoe deze gemaakt werden. Minstens zo interessant ala de verhalen van een goede sommelier. De Nederlandse inbreng hier was een stukje Oude Remeker, de Fransen moesten het doen met een epoisses (de enige kaas die de jongens echt te scherp was), terwijl de rest door de Belgen ingenomen werd, met voor mij de topper van de dag, namelijk de Achelse Blauwe. Daarbij een mooie rode wijn voor Ans, voor Daan en Jeroen een Appel/Perensap en ik deed het met een licht mousserende pruimencider. Ook dit plateau was een schot in de roos, elke kaas op zich was meer dan de moeite waard, maar de combinatie maakte het geheel nog mooier. Na een uur of twee aan tafel te hebben gezeten werden Daan en Jeroen wat onrustig, misschien ook omdat de kaas op was, maar dat was het signaal om af te ronden. Nou ja, afronden, we konden natuurlijk niet weg zonder nog wat kaas mee naar huis te nemen als ook een paar flessen van de sappen die we gedronken hadden. De hele proeverij was erg goed verzorgd, complimenten aan de dames van Kef voor een hele leuke middag. Een echte aanrader voor iedere lekkerbek!

Don Bosco Kamp 2015: het vertrek

Vandaag hoefde de fiets allen op de vrachtwagen

De dag na de laatste schooldag van het jaar 2014-2015 was al direct een bewogen dag. Het was namelijk de dag dat Jeroen op Don Bosco kamp ging. Dit jaar ws het eerste jaar dat Jeroen in de groep zat die naar het kampt fietst, dat wil dus zeggen dat hij 110 km af zou moeten gaan leggen!! Echter, de weersvoorspellingen waren dusdanig (38 graden Celsius en geen wind) dat voor het eerst in de geschiedenis van het kamp deze traditie niet door kon gaan en de kinderen met een gekoelde touring car naar Harderwijk gebracht werden. Jeroen stond erbij, keek ernaar en vond het eigenlijk helemaal niet zo erg dat dat ging gebeuren. Om tien uur verzamelden alle kinderen en ouders zich, werden de tassen en de fietsen op de vrachtwagens geladen en gingen de kinderen en de begeleiding de bus in. Natuurlijk was het even een stevige knuffel voor vertrek en Jeroen was best wel zenuwachtig, maar samen mt zijn vaste groep vrienden en vriendinnen veroverde hij een fijn plekje achterin de bus en na een paar minuten was hij het afscheid alweer vergeten en zat hij keihard in de bus te lachen. Net als de voorgaande jaren, weet ik zeker dat hij het ontzettend naar zijn zin gaat hebben (en we lachen altijd keihard om de kaartjes die hij ons toestuurt van het kamp, jaja, dat doen ze daar nog), maar een volle week je jongste weg zien gaan, is toch best zwaar, ik slikte daarom toch even een traantje in. Eigenlijk is het aftellen naar de dag dat hij terug komt alweer begonnen :-).

De avond vierdaagse 2015

Gelukkig is Anke niet een jaloers type ...

Ook dit jaar deden we weer mee aan het jaarlijkse spektakel dat De Avond Vierdaagse heet. Het was wel een bijzondere versie, want het was de eerste keer dat Daan niet mee liep. Dinsdag16 juni was de start, waar ik midden op de wandeling aansloot, omdat ik in een mega file op de Osdorperweg kwam te staan. Vanaf daar nam ik de begeleiding over van Ans. Hoewel, begeleiding, ik heb Jeroen niet veel gezien, want hij was continue de hort op en liep met zijn vrienden en vriendinnen lekker te keuvelen, zonder ook maar een moment te klagen (en als je op vier avonden dan uiteindelijk 42 km loopt als tien jarig manneke, dan is dat niet niks). Het gaf mij de mogelijkheid om met diverse ouders ook bij te praten, zo'n wandeling is daar het uitgewezen moment voor. Onderweg kwamen we een meneer tegen die inmiddels voor de 45ste keer meeliep, ik denk niet dat mijn jongens dat gaan halen, want ik denk dat na volgend jaar als ze beiden van de Halverwege zijn, de traditie ophoudt. Volgend jaar dus nog zeker een keer deelnemen, daarna zien we het wel weer.

Liever op de ski

De afdaler

Vorig jaar was Jeroen een paar dagen op skiles geweest in Snow Planet en hij had dit zo leuk gevonden, dat hij ook dit jaar weer van de partij wilde zijn. Samen met twee van zijn beste vriendinnen, Aniek en Ilze, ging hij daarom ook deze vakantie weer richting Velsen-Zuid, waar Snow Planet gevestigd is. Daar mocht hij deze keer in de gevorderden groep plaats nemen en na snel een helm, schoenen en ski's gescoord te hebben, stond hij te popelen om de baan op te gaan. Het koste hem denk ik 3 minuten om er weer in te komen, mar daarna ging hij als een speer naar beneden. De lessen mochten van Jeroen wel wat sneller gaan en wat avontuurlijker zijn, maar het laatste uur van iedere dat was er vrij skiën en dan gingen de lessen van mooi bochtjes draaien even de kast in en ging hij als de gesmeerde bliksem met een rotgang naar beneden, waar hij dan een briljante remactie deed waar het sneeuw hoog van opspoot. Heerlijk vond hij het en na deze dagen weer op de latten gestaan te hebben wist hij het zeker: komende winter moeten we op echte wintersport, want dat is nog leuker dan skiën in een hal. Ik ben er bang voor dat we er inderdaad aan moeten geloven, want als Jeroen iets in zijn kop heeft zitten, zit het niet in zijn kont :-). En als je ziet hoeveel plezier hij heeft, dan kun je het ook bijna niet laten. Dus ik vermoed volgende winter een reisje Oostenrijk te moeten plannen.

De toerbus

Jeroen is fan!

Haarlem is wel een muziekstad. Dat werd nog eens aangeslingerd doordat afgelopen jaar Haarlem de gaststad was van Serious Request. Een van de gasten in het glazen huis was Chef's Special, die een dikke, vette hit hadden met In Your Arms. Nu komt Chef's Special ook uit Haarlem, dus als je door de binnenstad loopt, kun je ze nog wel eens tegen komen in het wild. Toen ik met Jeroen een rondje aan het lopen was na een bezoek aan de Raaks Halle, kwamen we de jongens tegen. Helaas verdwenen ze snel naar binnen en bleven we alleen achter met het rijtuig waarmee ze gearriveerd waren, de toerbus. En ja, dan moet Jeroen daar toch even mee op de foto, want hij vindt Chef's Special echt in de categorie vallen van Katy Perry en Mark Ronson. Volgende keer iets sneller zijn, dan hebben we misschien een foto met de band zelf :-).

Kippen

Het hok is gevuld

Ik denk dat het iets van negen maanden geleden is dat Ans een impuls aankoop deed. Geen schoenen of een mooi jurkje. Ook geen slow juice pers. Nee, het betrof een kippenhok ! Samen met Rilana en Mark en Hans en Leny werd het hok in elkaar gezet en iets later door Ans in de verf gezet. Het enige wat nog nodig was, waren een paar vaste bewoners. Dat duurde een paar weken en nog een paar weken en nog een paar weken, totdat het zo lang duurde dat ik dacht dat er binnenkort krakers in het hok zouden gaan zitten. Maar opeens werd er actie ondernomen. Het moest een verrassing blijven, maar mijn kinderen zijn niet zo goed in het bewaren van geheimen, dus net voordat ik naar Boston vertrok vertelde zowel Jeroen als Daan mij dat er die week kippen gehaald gingen worden bij GroenRijk. En inderdaad, via de whatsapp had ik de eerste foto's al binnen toen ik Logan Airport opliep en een paar dagen later kon ik de kippen in levende lijven beschouwen. Uiteindelijk zijn het er drie geworden, met de namen Dance, Ninja (de adoptiekip van Rilana en Mick) en Karate Henkie. Jeroen is helemaal into de kippen en verzorgd ze erg goed, geholpen door Ans en met veel enthousiasme aangemoedigd door Daan. Nog een paar weken wachten en dan zal ik mijn plicht mbt de kippen gaan vervullen, namelijk het eten van de eieren die ze dan gaan leggen :-). Maar eerlijk is eerlijk: het zijn gezellige beestjes en het geeft toch extra sfeer in de tuin! 

Jeroen op naailes

Jeroen achter de naaimachine

De laatste jaren is het best moeilijk om voor de kinderen een leuk verjaardagscadeau te bedenken. Daan is helemaal into videogames en warhammer, maar wil wel zelf alles uitzoeken, dus gaarne bonnen of geld, terwijl Jeroen het altijd lastig vindt om iets te bedenken, omdat hij eigenlijk zo creatief is dat hij juist graag dingen zelf maakt. Dat laatst gaf Ans echter een bijzonder goed idee. Jeroen is sinds kort erg met kleren en mode bezig, maar vindt het soms moeilijk om die dingen te vinden die hij in zijn hoofd heeft zitten. Dan is het natuurlijk de beste manier om het zelf te maken! Alleen blijven kleren van papier niet echt lang goed in de regen en een gepimpte plastic tas zit uiteindelijk ook niet zo lekker. Dus kreeg Jeroen voor zijn verjaardag een naaicursus van IEKS cadeau! Samen met Anke gaat hij nu een aantal weken op zondag hiernaartoe en gaat twee kledingstukken maken en leert er de basis van hoe je kleding ontwerpt en maakt. De eerste les zit er inmiddels al op en hij is super enthousiast. Het zou mij niet verbazen als we over een tijdje niet alleen een Tommy Hilfiger of een Ralph Lauren kunnen kopen, maar ook een Jeroentje Janssen!

Project van Jeroen en Dennis

Soms is het leuk om het nuttige met het aangename samen te voegen. Deze keer ging ik samen met Jeroen aan de knutsel om een natuurfenomeen na te gaan bootsen, te weten het uitbarsten van een vulkaan. Daarvoor hadden we een "Volcano Making Kit" gekocht, waarvan ik dacht dat alles erin zou zitten om dat mogelijk te maken. Voor het begin klopte dat: in de doos zat een plastic vorm die we in elkaar zette en het goedje dat we moesten mengen om de vorm mee te vullen. Dat ging redelijk snel, na een uur konden we de mal eraf halen. We wilden de vulkaan gelijk gaan schilderen, maar helaas bleek dat deze eerst een dag uit moest harden, omdat anders de verf opgezogen zou worden. Een dag later was het inderdaad een hard voorwerp geworden, maar Jeroen had geen zin om te schilderen. Dat moet binnenkort dan maar gebeuren, daarna moet er een mix in onze vulkaan gedaan worden van "baking soda", verf en azijn (wat niet in de doos zat), wat een chemische reactie gaat geven waardoor de uitbarsting gesimuleerd wordt. Eens kijken of ik Jeroen binnenkort kan enthousiasmeren om het project af te gaan maken :-).

The Hobbit en The Lord of the Rings

Geweldige film, maar lijkt niet op het boek

En toen was het opeens zover. Uit zichzelf kwam Daan naar mij toe om te vragen of we in de vakantie misschien naar de nieuwe Hobbit film konden gaan. Ik had hem het zelf al eens voorgesteld, maar tot voor kort was hij niet geïnteresseerd, en hoewel ik graag mijn kinderen kennis laat maken met de klassiekers uit de fantasy literatuur, ben ik niet zo een vader die het kosten wat het kost op ga dringen (anders hadden Daan en Jeroen al vaker bij sport wedstrijden gezeten en kenden ze nu het hele oeuvre van AC/DC uit het hoofd :-)). Maar Daan had de Engelse versie van The Hobbit op de lagere school al gelezen en het was toch wat gaan kriebelen. Des te leuker dat hij er zelf mee kwam en in zijn kielzog ook direct Jeroen meenam. Daarom staat de tweede week van de kerstvakantie in het teken van Tolkien. De eerste twee delen van The Hobbit bestelden we via iTunes en keken we via de Apple TV (wederom een geweldige Apple ervaring, je klikt op een film, betaald 3,99 en floep, je kunt direct gaan kijken, hoe cool is dat) en de derde film keken we gisteren in de bioscoop. Was weer een genot om naar te kijken, maar zoals Daan het uitstekend samenvatte: "met het boek had het weinig te maken". Niet dat hij dat heel erg vond, hij vond alleen dat als er zoveel bijpersonen werd of anders gemaakt werd, de filmmakers dan ook Smaug nog wel even langer hadden kunnen laten leven (overigens wordt de stem van Smaug gedaan door Benedict Cumberbatch, die ook de hoofdrol speelt in Sherlock, geweldig!!). Maar zeker een bezoekje aan de bioscoop waard. Daarna werd de reis voorgezet met de eerste twee delen van Lord of the Rings (via Netflix) en vanavond voor 23.59 uur hopen we het laatste deel, Return of the King, afgekeken te hebben. In een paar dagen hebben we dan wel een overload hobbits, elfen, dwergen, orken en draken gehad, maar we hebben er gezamenlijk van genoten, dat maakt het nog mooier!

Allard Pierson Museum

Daan imiteert een mummie

Toen ik tiener was, had ik het niet zo op musea. Veel te saai, vond ik ze over het algemeen (trouwens, dat geldt nog steeds voor veel musea die niet met de tijd meegegaan zijn). Een uitzondering vond ik altijd het archeologisch museum van de Universiteit van Amsterdam, het Allard Pierson Museum. Dat kwam denk ik voornamelijk, omdat het museum erg gericht is op vondsten uit het oude Griekenland, Rome en Egypte en laten dat toen nou net onderwerpen zijn waar ik me toen al voor interesseerde. Met name de mummies fascineerde mij ontzettend. Ik wilde dit gevoel graag met Ans, Daan en Jeroen delen, zeker nu Daan ook op het gymnasium zit. Het feit dat er ook een nieuwe expositie was, keys to Rome, waarin je meer kennis kon maken met de Romeinse cultuur op een interactieve manier, gaf het laatste zetje. Daarom togen we maandagochtend al vroeg op pad. We parkeerden bij de Stopera en vandaar was het nog 10 minuten wandelen naar het museum. 

En nog een stukje oud Amsterdam ook!

Bij het Allard Pierson aangekomen merkten dat het wel heel erg rustig was. Sterker nog: we bleken de enige bezoekers te zijn. Met onze museum jaarkaarten (toch wel handig!) konden we gratis naar binnen en bekeken we eerst de Egyptische afdeling met de sarcofagen en mummies als hoogtepunten. Die blijven toch indrukwekkend. Daarna, met onze keycard, bezochten we de Keys to Rome, expositie, waarbij je kon kiezen of je de verhalen wilde horen vanuit het gezichtspunt van een lid van het Romeinse rijk uit Nederland, Egypte of Rome zelf. Dat was leuk om te zien hoe dat verschilde. Erg leuke tentoonstelling, alleen wel een beetje aan de kleine kant, maar voor de liefhebber van geschiedenis en een klassieke opleiding een aanrader. Daarna nog even naar de Griekse afdeling (met een mooi bord met een masturberende satyr, dat wil je toch niet gemist hebben) en toen hadden de jongens wel weer genoeg cultuur gesnoven, anderhalf uur was wel weer afdoende geweest. Leuk om na zo een lange tijd weer eens bij het Allard Pierson geweest te zijn. Ik schrok overigens wel van de normale prijs: 10 euro per volwassene en 5 euro per kind. Dat zorgt niet echt voor een laagdrempelige toegankelijkheid voor cultuur.....

Zomervakantie 2015

Het wordt waarschijnlijk Schotland

Ieder jaar is het een flinke opgave om een zomervakantie te vinden waar het hele gezin aan zijn trekken komt. In tegenstelling tot papa en mama hebben de kinderen namelijk niet zo een interesse om op reis te gaan. Als het aan Daan ligt is hij het liefst de hele vakantie gewoon thuis (met lekker weer zwemmen in het eigen zwembad en bij slecht weer lekker thuis achter de computer/ ipad/ iphone/ playstation/ xbox), terwijl Jeroen eigenlijk alleen naar 1 vaste plek wil en dan het liefst ook nog die ene vaste plek in Frankrijk, maar die hebben wij ondertussen wel gezien. Onze laatste rondreis in Engeland was niet zo een succes, door verschillende redenen, niet in de laatste plaats dat Daan daar ziek werd, wat een flinke stempel op de vakantie drukte. Daarom is het toch altijd een zoektocht wat het gaat worden, maar we lijken er dit keer redelijk snel uit te zijn. Iedereen vond de inhoud van de Engeland reis namelijk wel leuk, dus stelde ik voor om het iets noordelijker te zoeken en naar Schotland te gaan.

Met de boot oversteken vanuit IJmuiden (voor ons naast de deur) naar Newcastle en dan doorrijden. Toch wel enigszins tot mijn verbazing had Daan er helemaal zin in, want hij wilde heel graag Loch Ness zien (hij is er nog van overtuigd dat hij Nessie gaat vinden :-)) en ook de kastelen spraken hem erg aan. Jeroen moet nog even wennen dat Schotland geen Frankrijk is en voor Ans is het terugkeren naar het gebied waar ze een mooie vakantie met enkele van haar HEAO vriendinnen heeft gehad. Toevallig kwamen we op de kerstmarkt in Zwanenburg ook een personal reis coach (ik wist niet dat ze bestonden) tegen en deze wil wel een mooi programma voor ons voorstellen dat aan alle eisen en wensen gaat voldoen, volgens haar. Ik ben benieuwd waar ze mee komt. Ik heb ook Frank ingeschakeld, want iemand die in Schotland getrouwd is, die moet natuurljk wel de "things to see" kennen en hij wilde graag daaraan mee werken. Het kan niet anders dan dat dit een succes gaat worden, ik heb er nu al zin in! Nog even wachten tot juli 2015..... 

Jeroen 10 jaar

We hebben een tiener in huis vanaf vandaag! Gefeliciteerd lieve schat, ik hou van je!!!! 

Familiedagje: De Foodhallen Amsterdam

Daan schoof de hot dog zo naar binnen

Toen we het plan maakten om naar het Rijksmuseum te gaan, hadden we ingepland om daarna een bezoekje aan Gary's Deli te brengen. Echter, hoe goed het ook is, daar zijn we natuurlijk vaste gast en we hadden wel wat zin in iets nieuws. Nu had ik gehoord over de Foodhallen Amsterdam, op het Bellamyplein 51 in Amsterdam West (in de oude tramremise). Het idee van de hallen is dat er veel verschillende kleine etenskraampjes zijn waar je iets kunt kopen om daarna op het middenplein van de hallen op te eten. Dat klonk goed en het was voor de jongens ook leuk, want zij kregen allebei 10 Euro en mochten zelf door de ruimte struinen en zelf kiezen wat ze wilden kopen. Ze begonnen klassiek: Jeroen nam een Belgische wafel en Daan een tosti met heel erg goede kaas! Ans en ik besloten om alles te delen en onze eerste gang was een lekkere schaal met falafel, humus en couscous.

Steamed burger met soft shell crab

Daarna volgden nog een flink aantal gerechten, zoals een paar lekkere temaki's en ook een soort sushi, maar dan met quinoa gemaakt. Ook een aanrader was het broodje entrecote met bijzonder mals rundvlees en een mayonaise met dragon. Daan haalde een hotdog (er waren veel verschillende soorten, maar hij nam, hoe kan het ook anders, the classic), terwijl hij ook erg lekker mee at van de wheetburger die Ans bij de vega-stand had gehaald. Er waren ook uitstekende smoothies daar te krijgen. Ik haalde bij de Indiaase stand nog een checken tikka (met daarop een pittige groene chutney en ja, die was echt heel erg pittig), om uiteindelijk af te sluiten met een soft shell crab burger op een gestoomd broodje. Alles was erg lekker en er heerste een uitstekende sfeer, hoewel het op een gegeven moment wel erg druk werd. Maar de Foodhallen zijn een erg leuke plek om zaken te verkennen, dus ik denk dat we hier nog wel eens terug gaan komen.

Familiedagje; Het Rijksmuseum

Daan in het decor van het Melkmeisje

In een druk leven is het soms moeilijk om tijd voor de leuke zaken te maken. Des te belangrijker om dat wel te doen om als familie eens wat dingen samen te gaan doen. Vandaag was zo een dagje dat we gepland hadden om weer eens wat leuke dingen samen met het hele gezin zet gaan doen. We begonnen 's ochtends al vroeg met iets wat al tijden op de verlanglijst stond, namelijk een bezoek aan het vernieuwde Rijksmuseum. Om de grote meutes voor te zijn vertrokken we al even voor negen uur 's ochtends, zodat we om half tien al in het museum waren. Bij binnenkomst zagen we dat er een speurtocht door het museum was in de vorm van een familiespel. Natuurlijk met een app: ik kon deze op mijn telefoon gebruiken, maar voor Daan, Jeroen en Ans huurden we een apparaat waar alles op stond. Ik moet zeggen dat het erg, erg goed was. Het duurde uiteindelijk een kleine twee uur, maar op zo een manier dat je dat eigenlijk niet in de gaten had en het zorgde ervoor dat Daan en Jeroen op een leuke, speelse en niet elitaire manier naar kunst leerde kijken. De tocht leidde ons langs een aantal van de pronkstukken van het museum, zoals het schilderij dat voor het spreekwoord "Een huishouden van Jan Steen"  heeft gezorgd en natuurlijk ook de Nachtwacht. Verrassend genoeg vonden de jongens de Nachtwacht niet het mooist, dat was "Het Melkmeisje" van Vermeer. Maar de tocht voerde niet alleen langs schilderijen, we kwamen ook langs een grote verzameling model boten, wapens, servies, jurken, zilver en zelfs sloten! Na het spel gingen we nog even bij de poppenhuizen kijken (op verzoek van Jeroen) en daarna de prijs halen voor het succesvol afronden van de speurtocht, waarna we het museum verlieten. Ik vond het een echte aanrader om zo met het gezin te doen, 2.5 uur is ook een prima tijdspanne waarin de jongens niet verveeld raken. Maar een bezoek aan het museum maakt ook hongerig.....

HC Spaarndam D1

Hockeyclub Spaarndam D1 met hun nieuwe shirts

Sinds de herfstvakantie speelt Jeroen 11 tegen 11 hockey. Dat was even wennen, maar eigenlijk vind hij het wel leuker, want er is wat meer ruimte en wat meer tijd om de bal goed af te kunnen spelen. Hij is een rots in de branding van de verdediging en er komen weinig jongetjes makkelijk langs de linksback van HC Spaarndam. De eerste 5 wedstrijden geven enerzijds een zelfde beeld (namelijk dat de wedstrijden zich grotendeels op de helft van de tegenstander plaats vinden), maar anderzijds waren de uitslagen helaas niet de afspiegeling daarvan. De drie thuiswedstrijden gingen allemaal met grote cijfers gewonnen, terwijl de twee uitwedstrijden bijna een kopie van elkaar waren: heel erg veel kansen, maar de bal gaat er niet in, terwijl de tegenpartij 1 kans krijgt en de bal erin ligt. Resultaat: een 1-0 verlies. Vandaag was de zesde wedstrijd tegen Athena en er waaide een harde en een erg koude wind. Gelukkig was het vandaag ook de dag dat de jongens nieuwe shirts kregen, met lekkere lange mouwen. Dat gaf de boys een een goede impuls, want na een 0-1 ruststand werden de mouwen spreekwoordelijk opgestroopt om uiteindelijk met een 3-1 winst van het veld af te gaan! Enige jammere was dat Jeroen met ontvelde knieën uiteindelijk van het veld afkwam en dat deed echt flinke pijn. Maar goed, alles voor de overwinning, zullen we maar zeggen!

Gelukkig vals alarm!

Jeroen was er helemaal klaar voor!

Zaterdag is tegenwoordig de dag dat ik met Jeroen op pad ga om een hockey wedstrijd te spelen. Nu zijn deze wedstrijden vaak op een ergens buiten de stad gelegen sportpark, waar verder ook helemaal niets te doen is, maar deze keer moest hij uit spelen bij AH & BC, die haar velden heeft naast het Wagener Stadion en midden in het Amsterdamse Bos. Dat sprak mij wel aan, want dat betekende dat ik Jeroen bij de wedstrijd af kon zetten om vervolgens even een stukje hard te lopen in het Amsterdamse Bos, iets wat ik al een tijd op mijn lijstje had staan om te doen. Zo gezegd, zo gedaan. Na wat zoekwerk voor een parkeerplek bracht ik Jeroen naar het team, gaf hem een dikke zoen om vervolgens naar de auto terug te lopen, mijn hardloopkleren aan te trekken en hop, daar ging ik om de eerste meters in het voormalige Bosplan te maken.

Het rondje dat ik vanmiddag gelopen heb

Het lopen ging erg lekker. Het was weer eens wat anders dan mijn vaste rondje in Spaarnwoude, het was een beetje verkennen hoe ik moest lopen en dat was ook wel spannend. Net toen ik het 3 km punt gepasseerd was, ging echter mijn telefoon. Ik pakte de telefoon uit mijn buideltje en zag dat er gebeld werd door Anoniem. Nu druk ik die normaal altijd weg, maar omdat Jeroen aan het hockeyen was en er natuurlijk altijd wat gebeurd kan zijn, nam ik toch maar op. Het bleek Securitas te zijn, die mij vertelde dat er een alarm afgegaan was bij ons thuis en dan met name bij de achterdeur. Nou, dan schrik je toch even als je dat hoort, maar wel goed dat het alarm kennelijk zijn werk doet. Maar wat te doen. Ik liep zelf nog midden in het bos en voordat ik er zou zijn zouden we een uur verder zijn. Gelukkig kon ik Gunny en Edward bereiken en Edward ging een kijkje nemen bij ons thuis en kon gelukkig vaststellen dat er niets aan de hand was. Waarschijnlijk was er een hick up in het alarm geweest, maar beter een beetje te strak afgesteld dan te ruim en ook goede actie van Securitas om dat zo strak te monitoren. Gerustgesteld kon ik mijn rondje uiteindelijk vervolgen, maar een toptijd werd het natuurlijk niet. Hopelijk dat als ik een andere keer weer in het Amsterdamse Bos ga lopen, er niet weer een vals alarm de kop op steekt. Een paar leuke loopjes zijn er namelijk wel te doen, dat heb ik inmiddels wel gezien en het stikt er ook van de loopmaatjes, dat is ook wel weer eens wat gezelliger dan niemand tegenkomen op zondagochtend in Spaarnwoude :-).

Oh ja, voor degene die het zich afvragen: Jeroen verloor helaas met 1-0. Bijna een kopie van de wedstrijd van 2 weken geleden tegen De Kikkers: vele malen beter en veel 100% kansen, maar de bal er niet in krijgen terwijl de tegenstander aan één kans genoeg heeft. Een strak lesje in efficiency.

Hier kun je toch niets tegenin brengen

Koningsdag 2014

Marktkoopman Jeroen

Even wennen: het was Koningsdag in plaats van Koninginnedag. Dat was een mooi moment voor een nieuw initiatief om ook te proberen een vrijmarktje te organiseren in Halfweg. Jeroen wilde daar erg graag heen om spullen te verkopen. Hij had zijn kamer goed uitgemest om te kijken wat hij mee wilde nemen en daarnaast had hij ook nog een aantal cupcakes gebakken. Om tien uur vertrokken we naar de plek van bestemming, zodat Jeroen zich daar kon installeren. Hij was erg zenuwachtig, want hij dacht dat er geen plek meer zou zijn, maar daar had hij zich niet druk over hoeven te maken, want ondanks dat het erg gezellig was (allemaal bekenden vanuit het dorp of van school), maar veel bezoekers waren er niet. De hit van de dag bleken overigens de cupcakes te zijn, die binnen enkele minuten grif op waren, wat Jeroen de input gaf om er volgend jaar meer te bakken (niet zo gek, want vorig jaren waren ook alle cupcakes, toen 120, die hij voor een school event had gebakken, ook helemaal op). Om 13.30 vonden Ans en Jeroen het wel genoeg, en met een bescheiden winst en een ongelofelijk leuke dag keerden ze huiswaarts. Al met al een relaxte dag en zeker voor herhaling vatbaar!

Eindelijk tegenstand

Het winnende team, ook na een pittige strijd

Inmiddels is de normale hockey competitie gestart. De eerste wedstrijd van HC Spaarnwoude E1 was alweer een klinkende 9-0 overwinning, de jongens beginnen eraan gewend te raken. En dat hebben ze geweten. In de wedstrijd van deze week, gingen de mannen er een beetje vanuit dat ze ook FIT wel even op zouden rollen. Dat bleek toch even wat lastiger dan de heren verwacht hadden, want bij rust stonden ze mooi 1-2 achter. De koppies stonden wel even wat anders dan normaal. De tweede helft was het berespannend en zelfs voor jongens van een jaar of negen begon het echt fysiek en erg venijnig te worden. Een enerverend scoreverloop, want na een 1-2 achterstand werd het een 3-2 voorsprong met nog 5 minuten te spelen. Toen werd het 3-3 en leek het voor het eerst naar een puntendeling te gaan, maar de jongens wilden er niets van weten en drukten FIT strak de verdediging in en in de laatste twee minuten werd het alsnog een 5-3 overwinning. Felicitaties voor het team, dat kennelijk ook op doorzettingsvermogen het resultaat over de streep kan sleuren. Goed zo, mannen!!

Zo ongelofelijk creatief....met Katy Perry

Jeroen met het Katy Perry spel

Ik verbaas me telkens weer over de creativiteit die Jeroen ten toon kan spreiden. Gisteren na de lunch zat hij voor zich uit te staren door het raam. Toen ik hem vroeg wat er aan de hand was, vertelde hij mij dat er een idee in zijn hoofd aan het groeien was en of ik hem even niet wilde storen. Een genie moet je dan met rust laten, dus dat deed ik ook. Tien minuten later veerde hij op, rende naar de keuken en begon allerlei zaken uit zijn knutseldozen te halen. Ondertussen werd ook de muziek van Katy Perry hard opgezet. Even later vroeg Jeroen mij of ik hem wilde helpen met wat zaken te printen van.....Katy Perry. Na een keer voordoen kon hij het prima zelf, printte een paar zaken en vertelde mij toen waar hij mee bezig was. Hij had een bordspel ontworpen, waarin je als speler meegenomen wordt door vier werelden die in de videoclips van Katy Perry getoond worden. Zo was er een land van snoepjes, een woestijn, een doolhof en een jungle. Hij was een paar uur druk doende, maar toen was het ook echt af, inclusief regelboekje en figuurtjes waarmee je kunt spelen. En om de sfeer helemaal goed te maken, speelde Jeroen, als je een nieuwe wereld betrad, de bijbehorende videoclip van Katy Perry op de iPad die hij ernaast had liggen. Geweldig multimediaal bedacht van deze knappe kop! En het spel zelf was ook nog eens leuk om te spelen. Op sommige punten vond je Jeroen het nog wat te moeilijk of juist te eenvoudig, maar ja, dit was de eerste proef die we ermee gedaan hebben, dus hij ging nog aan de gang om het spel verder te tunen. Of dat gaat gebeuren? Tja, je kunt creativiteit niet dwingen, dus we wachten af tot hij weer bevlogen genoeg is om hiermee verder te gaan. Of dat het alleen een inspiratie was tot nog grotere dingen. Geweldig gedaan Jeroentje, ik ben ongelofelijk trots op je dat je dat zo maar weet te bedenken en ook te maken, echt helemaal super!!!!