Lekkere snack

Masterchef Daan

Een paar weken geleden was Daan op het verjaardagsfeest van zijn grote vriendin Annasofie. Daar had hij een bijzonder leuke kinder kookcursus gekregen, waar hij heel erg enthousiast over was. Zijn grote favoriete gerecht? Dat waren de gevulde eieren en hij had het recept meegenomen. Dat vraagt er natuurlijk om, om het nog een keer te maken. Normaal is Daan daar niet zo een voorstander van (want dan moet hij bijna aan het werk, dat kan de bedoeling niet zijn), maar deze keer was hij direct enthousiast. Dus zondagochtend begon hij samen met Ans eieren te koken als eerste stap en daarna het hele verdere proces om tot de gevulde variant te komen. Hij deed twee opties, de klassieke met mayonaise en een wat "lichtere" variant, heerlijk met pesto en olijfolie gemaakt. Beide smaken waren echt niet te versmaden (hoewel de pesto versie voornamelijk naar de volwassenen gingen :-)).  Na de zeer geslaagde Duckstad Burgers van vorige keer, was dit het tweede succes op rij voor deze kleine "Gordon Ramsay in spe"! En wij genieten graag mee :-)!!

Eten bij de Librije

De Mercedes S 400 die ons van hotel naar restaurant bracht

Vrijdag om 19.20 waren we weer beneden bij de receptie van Librije's Hotel. Het was vijf minuten lopen naar De Librije zelf, maar dat was ons niet gegund, want we moesten van onze butler met de auto naar het restaurant gebracht worden. Dat bleek geen straf, want de auto bleek een Mercedes S 400 te zijn (die door Mercedes aan Librije ter beschikking wordt gesteld en nog milieu verantwoord is ook, want het is een hybride). Lang kun je er niet van genieten, want de hele rit duurde zo ongeveer toch een coole vijf minuten. We werden door twee mensen opgevangen, die ons het restaurant binnen brachten. Daar binnen werd het stokje weer door twee anderen over genomen en werden we naar onze tafel geloodst. Naar de tafel lopend konden we gelijk een kijkje in de keuken nemen, en zagen we daar de chef de cuisine, Jonnie Boer. En dat was ook de enige flits die we die avond van Jonnie gezien hebben, hij is verder niet in het restaurant te bewonderen geweest. Dat was wel jammer, maar het was niet anders.

Oester on the beach

Jonnie's partner, Therese, was wel regelmatig te zien, maar ook zij is niet veel aan onze tafel geweest, anders dan om even vast te stellen dat Ans echt het vegetarische menu wilde hebben. Maar goed, dat mocht de pret niet drukken. Want na het plaats nemen aan onze tafel, was Ans al helemaal weg van het interieur van De Librije, dat inderdaad erg smaakvol te noemen was, ook dit had bijna een K-Zus ontwerpje kunnen zijn :-).

Na een minuut of vijf aanwezig te zijn, begon het smaakfestijn. We kregen diverse amuses gepresenteerd, de een nog heerlijker en er indrukwekkender uitzien dan de ander. Maar het echte feest begon toen de eerste gang geserveerd werd. Voor mij was dat "Oester on the Beach", waarbij een gegrilde oester in combinatie met ganzenlever geserveerd werd, terwijl Ans mocht gaan genieten van Maik's Salade (genaamd naar de chef in de keuken van Librije, want dat doet Jonnie Boer natuurlijk nagenoeg zelf niet meer). De smaaksensatie die deze beiden te weeg brachten, bleek een voorbode voor de rest van de avond te zijn.

De trolly met bonbons....oh.....my....God!!!!

Het gaat te ver om elke gang te gaan beschrijven, want enerzijds kan ik een en ander toch niet helemaal over brengen, en anderzijds heb ik mijn vrienden van Smulweb belooft om daar een recensie te schrijven en dan wordt het wel heel dubbel op. Ik zal als de recensie daar staat ook een link posten, zodat de echte liefhebber daar in meer detail kan lezen wat we allemaal gegeten hebben.  Mocht iemand de foto's al willen inzien, dan kun je die op Picasa hier terug vinden! Hoogtepunten waren er genoeg, zoals de bloemkool spaghetti van Ans of de rug van kabeljauw die ik heb gegeten. Of nee, misschien waren de aan een kant gebakken langoustines in een saus van snijbonen wel het meest verrassend. Of misschien toch de ree in een saus van bloedworst, wat overigens het enige vlees gerecht was dat ik de hele avond geserveerd kreeg.  Een keuze is eigenlijk nauwelijks te maken, want daarmee zou ik de andere gerechten die we gegeten hebben te kort doen. Er was een onderdeel dit ik iets minder vond, dat waren de rauwe sint jacobsmosselen, maar dan voornamelijk omdat ze gelardeerd ware met kalfsmerg, en om de een of andere reden kon mij dat niet zo goed bekomen.

De kus van Therese, het mooiste plaatje van de avond

Qua plaatje vind ik het nagerecht het mooist om te zien. Die had de naam "de kus van Therese" en had een Dali-nesque uitstraling, die het geheel nog bijzonderder maakte. Met name omdat de kus zelf uiteindelijk naar gebrande amandelen bleek te smaken! En na het dessert nog een heerlijk kopje koffie met een keus van de bonbon trolly en een parel uit een oester (gevuld met gin, jenever en citroen).

Om half twaalf (deze keer niet als laatste, dat was ook een unicum) vertrokken we uit Librije om weer naar het hotel gereden te worden. Culinair was het een topavond, zeker bij de drie beste "dining experiences" die ik ooit gehad heb. Maar toch bleef er een raar gevoel achter. Dat had uiteindelijk met de bediening te maken. Begrijp me niet verkeerd, deze is hartelijk en bijzonder professioneel. Maar ik vind het uiteindelijk redelijk onpersoonlijk. De wijn die geschonken werd, ging per definitie gepaard met een zin " dit is de x wijn, hij komt uit y en is gemaakt van druif z". En daarna liep de betreffende persoon weer weg. Uitleg over het gerecht was ook beperkt en een praatje maken was er eigenlijk ook niet echt bij (een persoon daargelaten). Dat ben ik bij andere restaurants (zoals Vermeer, Vinkeles en De Nederlanden) echt anders gewend. Maar ja, misschien past dat juist weer bij de drie sterren Michelin restaurants, want datzelfde gevoel had ik exact zo bij Le Bernardin en Gordon Ramsay.

Maar dat is een heel klein smetje op een anders heel mooi blazoen! We hebben een topavond gehad en een ervaring om nooit meer te vergeten bij een van de beste restaurants van Nederland. Wat te doen bij onze 12de viering van onze trouwdag? Hmmmm.....hoor ik de roep uit Zeeland???

Koken voor kerst

Twee pannen Maleisische kip!

Geheel tegen onze normale tradities in, hebben we op eerste kerstdag geen visite en gaan we ook nergens heen. Tjonge, wat een rust opeens! Nou ja, rust....de volgende dag komt de hele familie eten, dus dat betekent veel voorbereiding. Op advies van een kenner (Gordon Ramsay) kozen we voor een hoofdgerecht dat lekkerder werd als je het een dag van tevoren zou bereiden. Het betreft dan Maleisische kip, waarbij ook de curry pasta zelf gemaakt wordt. Om drie uur begon ik met de eerste handelingen (het schoonmaken en klein snijden van maar liefst tien teentjes knoflook) en om kwart over vijf was ik pas klaar. Het was een flinke klus om het allemaal voor elkaar te krijgen, maar ik moet zeggen dat het resultaat er ook wel naar is! Hoewel ik in het begin wel twijfelde over hoe de kip gegaard ging worden kan ik niets anders zeggen dat dat het een supermals geheel is geworden! Voor morgen is het daarom qua hoofdgerecht alleen cocosrijst koken plus de paksoi roerbakken en de kip opwarmen en dan zijn we er klaar voor. Wel zo lekker, want dan is er ook nog even wat tijd om bij de gasten te zijn :-).  Als Ans morgenochtend de tiramisu maakt, hoeven we op het moment zelf alleen de bloemkool met coquilles te maken.

Keuze voor het kerstdiner

Het boek dat dit jaar met kerst het meest gelezen wordt

Volgend weekend is het alweer kerst. Tjemig, dit jaar is wel weer snel voorbij gegaan. Maar goed, niet getreurd, kerst is " the season to be jolly", maar dat moet je dan wel een beetje voorbereiden. De eerste kerstdag is voor ons een oase van rust, want we gaan nergens heen en er komt niemand langs. Culinair gaan we helemaal los, want Daan en Jeroen vonden het een tijd geleden " zo gezellig en lekker" om te steengrillen (uiteraard na een rondje bowlen :-)), dat we dat met hen gaan doen. Uiteraard wel de luxe versie, dus niet alleen maar de balletjes gehakt en slavinkjes, maar ossenhaas en kalfsfilet voeren de boventoon, terwijl Ans nog een Ayurvedische variant uit moet doktoren (doen ze steengrillen in India??). Voor tweede kerstdag, als de hele familie langs komt, moest het over een andere boeg, en ben ik maar te raden gegaan bij een van mijn favoriete tv koks, de onvolprezen Gordon Ramsay. Zijn boek 100% Ramsay haal ik eigenlijk te weinig uit de kast, want de keren dat ik hier iets uit gemaakt heb, was het helemaal geweldig (met onder andere een geweldige sessie om een hele zalm te bereiden, een ervaring die ik iedereen met een grote oven aan kan raden!!). Gordon stelde deze keer zeker niet teleur en ik kon vrij rap een mooi drie gangen menu samenstellen, bestaande uit geroosterde Sint Jakobsschelpen (ik zal voor Danielle en Leny waarschijnlijk naar iets anders op zoek moeten), Maleisische kip en Gordons fameuze appeldessert. Tussen de kip en het dessert ga ik een mooi selectie kaas van L'amuse uitserveren en na het dessert nemen we een heerlijke Nespresso, die luister bijgezet zal worden met bonbons van Puccini (een feest voor de echte liefhebber van chocolade!).

Vinologisch komt er ondersteuning vanuit Martijn Verkerk van Smaragd Wijnen die een mooie selectie wijnen voor de feestdagen heeft geselecteerd, waaronder een sublieme Tokaji uit 2008, van Chateau Megyer, de liefhebbers van dessert wijnen kunnen echt gaan genieten. Ik denk dat hierna de gasten voldoende gespijsd en gelaafd zijn om de derde kerstdag het op het gebied van eten en drinken wat rustiger aan te doen :-).

Eten in Amerika

Als Ans en ik op vakantie gaan, dan houden we ervan om een goed restaurant te bezoeken. De laatste keer in Londen was een absoluut hoogtepunt, bij Gordon Ramsay. Nu staat de USA niet direct bekent om zijn verfijnde keuken, maar na bestudering bleken er in New York toch vier restaurants met drie Michelin sterren te zijn. Dat kun je natuurlijk niet aan je voorbij laten gaan. Voor de liefhebber, je kunt de Michelin restaurants in New York hier vinden. Mijn eerste keus is op Le Bernardin gevallen (mede op aanraden van Wilco Berends van De Nederlanden, mijn favoriete chefkok in Nederland), maar het blijkt nog niet mogelijk te zijn om nu al te reserveren. Reserveringen in augustus kunnen pas per 1/7 gemaakt worden, dus het wordt even goed opletten om er snel bij te zijn op die dag. In mijn agenda al even een aantekening gemaakt! Als het lukt, is het een mooie afsluiting van ons bezoek aan New York, want de volgende dag reizen we af naar Boston.

Nog even een nabrander

Nog even een kleine nabrander naar aanleiding van het bezoek aan Gordon Ramsay. Toen we net aan tafel zaten, kwam de maitre langs om te vragen: "who will be hosting the table tonight?". Deels als leuk antwoord en deels omdat ik dacht dat het het juiste antwoord was zei ik "you are". Dat bleek het verkeerde antwoord, hij wilde weten wie het primaire aanspreekpunt was. Vond ik een beetje rare vraag, maar vooruit, ik wierp mezelf maar op. Even later bleek waarom hij de vraag gesteld was. Toen ik aan Ans vertelde dat het menu Prestige duurder was dan het seasonal menu, vroeg ze hoe ik dat nou kan weten. Nou, gewoon op de kaart kijke, dacht ik zou, En toen bleek dat ik als "head of the table" de enige was met het menu waar ook de prijzen van de gerechten en de menu's opstonden. Dat is de eerste keer dat ik iets dergelijks mee heb gemaakt. het had wel een bepaalde chique moet ik eerlijk zeggen!

Gordon Ramsay

Uiteindelijk was het dan zover. Na even de voetjes gerust te laten hebben en van kleding gewisseld te zijn, liepen we om 18.00 uur naar beneden. Bij de conciërge vroegen we om een taxi en die was er één minuut later. De hele rit duurde om precies te zijn 9 minuten en om tien over zes stonden we voor de deur. Dat was even raar, want naar binnen kijkend zagen we dat de zwart witte brigade nog even de avond aan het doorspreken was, dus we wilden eigenlijk nog niet naar binnen gaan, maar de portier drong bij ons aan om dat toch te doen, dus terwijl de maitre zijn mensen nog aan het instrueren was, werden wij al naar onze tafel begeleid. Wat mij in ieder geval direct opviel was het grote aantal mensen dat in de bediening loopt, alles bij elkaar wel een stuk of 20 (terwijl er maximaal 50 gasten tegelijk kunnen eten!). Verder bleek er een groot aantal nationaliteit te bedienen, in ieder geval de obligate Engelsman, maar ook veel Fransen, Duitsers en Italianen werken bij Gordon. Na de kaart gekregen te hebben kwam er een man bij ons met een kistje. Ik dacht eerst dat ik een sigaar aangeboden zou krijgen (en dan niet eens uit eigen doos...), maar toen het kistje open ging kwam er een heerlijk aroma ons tegemoet. In het kistje bevond zich witte truffel en er dat bleek de eerste van het seizoen te zijn. Heerlijk en ik liet me verleiden om een risotto te bestellen met deze truffel (ach, het maakte het menu slechts 40 pond duurder, maar wat geeft een boer om een aardappel). Wat leuk was om te zien, was dat dit ritueel zich bij iedere tafel herhaalde, en dat, wanneer de doos open ging, je telkens de geur rook, ook al was het aan de andere kant van het restaurant! We bestelden overigens het menu prestige, dat na twee amuses begon met een heerlijke foie gras en gevolgd door de Gordon Ramsay signature dish, een ravioli van kreeft, krab en zalm. Ik moet eerlijk zeggen: dit is één van de lekkerste dingen die ik ooit gegeten heb. Het maakt een perfecte start van een menu, maar ook moeilijk om eroverheen te komen!

Na deze twee toppers, werd ons een tarbot geserveerd met een heerlijke saus van langoustine. Dat was een zeer intens gerecht. Inmiddels was Ans ook al aan haar derde glas wijn door en hoewel we om "kleine beetjes" hadden gevraagd, schonk de sommelier die oorspronkelijk uit Hamburg kwam de glazen lustig vol. Toen begon mij overigens nog iets anders op te vallen. De mannen en vrouwen bij Ramsay houden van een beetje dooreten. We waren namelijk al aan het derde gerecht toe en het was nog niet eens zeven uur. Ik heb dat tempo wel eens eerder meegemaakt, maar dat was in het pakhuis (een studenten eetcafé) of Yamazato (maar dat is Japans en daar hoort het bij de cultuur). Om heel eerlijk te zijn: dit was eigenlijk het enige dat een beetje tegenviel aan de avond: waar ik bij Vermeer, De Nederlanden of Ciel Bleu een hele avond kan zitten, lukt dat hier niet (sterker nog: ik merkte dat tafels soms twee keer op een avond verkocht worden, goed voor de omzet van Ramsay, maar je voelt je soms een beetje gehaast erdoor). Maar goed, dat is ook het enige dat ik als kritiek op kan noemen en daar is goed mee te leven. Zeker als vervolgens het hoofdgerecht geserveerd wordt: een bijzonder smakelijk stukje lam voor Ans en voor mij de risotto met truffel. Om je vingers bij op te eten!

Hierna volgde de kaas en dat is natuurlijk ook een must. Prima selectie en uitleg over de kazen maakt het altijd een grotere belevenis om ze goed te laten smaken. Met wat druiven en walnotenbrood hadden we een mooie combinatie. Daarna was het tijd voor het zoet. Net voordat wij onze desserts zouden krijgen, zag ik dat een andere tafel een hele mooie tarte tartin uitgeserveerd kreeg. Die zouden wij niet in het menu hebben, maar een kort overleg met de maitre verder stond hij opeens wel op het menu. Dus na de cocktail van ananas en kokos (met daarin stukjes snoep die in je mond "ontplofte") krijgen wij omgekeerde appeltaart uit het pannetje. Erg lekker, erg zoet en ERG HEET!!!! Gelukkig had ons een heerlijke Tokaji om de brand te blussen :-). En dat deed ze dan ook met erg veel plezier, kan ik nu uit ervaring mededelen!!

Na het dessert wilden we natuurlijk aan de koffie, maar voordat dat mocht, moesten we een kijkje in de keuken komen nemen. Dat was gaaf om te zien. De keuken is erg klein en er werken heel veel mensen. We ontmoette chef kok Mark Askew (helaas, helaas, Gordon zelf was er uiteraard niet) die ons een tour door de keuken gaf. Ongelofelijjk hoeveel mensen daar nog werken (25!), hoe houden ze dat restaurant rendabel! Na de toer namen we plaats in de lounge voor koffie en chocolade, en kreeg ik volgens mij de kleinste verjaardagstaart ter wereld uitgereikt. Bijzonder leuk dat ze eraan dachten en ook nog eens bijzonder lekker. Ook deze laatste gang was weer helemaal top! Om half tien hielden we het voor gezien en gingen we terug naar het Pelham. Ik vond het een bijzondere mooie ervaring om dit allemaal een keer mee te maken. Echt heerlijk eten en bijzonder attente bediening maken dit inderdaad een top-, top, toprestaurant. Een prachtig cadeau en een prachtige avond. Grote dank aan Ans om dit allemaal mogelijk gemaakt te hebben. Super!!!

Een nieuw pak

Dinsdag werd ik gebeld door de kleermaker van de Society Shop. dat mijn nieuwe pak klaar was. Omdat er op de uitnodiging van Gordon Ramsay stond dat een pak verplicht is (nette bewoordingen ipv No Short, No Shoes, No Service) en het toch mijn verjaardagsdiner is, vond ik het wel een leuk idee om dan ook het nieuwe pak maar in te wijden, Dus gisteren maar even opgehaald en ik moet zeggen dat ik zeer tevreden ben over de kwaliteit. Ik heb getwijfeld of ik er de foto bij moest zetten, want ik vind dat hij daar niet helemaal tot zijn recht komt, maar vooruit. Stof is heerlijk (70% wol en 30% zijde), wat in de zomer afkoelt en in de winter isoleert. Draagt heel licht en flexibel (eigenlijk net mijn eigen inborst :-)). Bijzonder mooie kleur die goed te combineren is, met een voering van paars zijde en onder de kraag dan natuurlijk bijpassend paars vilt. En paarlmoer knopen als slagroom op de taart. Nou, daar komen we Ramsay wel mee binnen (in combinatie met mij natuurlijk helemaal niet elitaire rode Hermes stropdas). En omdat ik zo onder de indruk was, kon ik het niet nalaten van de AIX aanbieding van Society Shop gebruik te maken (waar ik nog een extra korting op kreeg) om nog een additioneel maatpak te laten maken, deze keer van twill. Wie nog een pak nodig heeft: sla je slag, vraag niet hoe het kan, maar profiteer ervan!

London here we come....

Voor mijn 40ste verjaardag heb ik een mooi bezoek aan London van Ans gekregen met als hoogtepunt een bezoek aan Gordon Ramsay's restaurant. Maar daar vullen we natuurlijk niet 2 volle dagen mee. Daarom vanavond met name gespendeerd aan het verder opdoen van ideeën. Zo hebben we bij de conciërge van het Pelham Hotel gevraagd om kaartjes te regelen voor het toneelstuk "An inspector calls" voor zaterdag 17 oktober, zodat het avond programma daarvoor ook geregeld is. Verder hebben we goede ervaringen met de 100% wandelroutes, dus gebruiken we tijdens ons bezoek 100% Londen om wandelroutes te bepalen naar plekken waar we nog niet zo vaak geweest zijn (wat lastig is want Ans heeft in Londen gewoond en ik ben er inmiddels vele malen geweest oa in dienst van CMG). Maar ik heb al leuke dingen gezien, we zullen in ieder geval Greenwich en Canary Wharf aandoen en waarschijnlijk ook Marlyebone. Bij alles zijn ook nog wel hier en daar een winkel te vinden, dus laten we ook nog maar een goed gevulde portefeuille mee nemen :-). Ook gekeken of we de pubs van Ramsay aan kunnen doen, ama die liggen helaas net even te ver buiten de routes, dus die moeten we links laten liggen.

Tip van De Nederlanden

Eind november ga ik binnenkort met twee maten, Onno Verdonk en Erik Brouwer, gezellig uit eten. Dat is alweer een tijdje geleden, dus we gaan er een mooie gelegenheid van maken. Dan is het natuurlijk even zoeken naar de juiste locatie. Dan kom je op dit moment al snel in één van mijn twee favoriete "huiskamers" uit, De Nederlanden of Vermeer. Deze keer viel de keuze op De Nederlanden, zoals eerder geschreven super spijzen en wijnen en een nog superieurdere gastvrijheid en sfeer! Dus even een mailtje naar Caroline om een reservering te maken. Gelukkig waren we welkom, en ik heb ook Caroline verteld over het geplande bezoek aan Gordon Ramsay. Wat dan weer helemaal De Nederlanden is, is dat ik net even later een mailtje van Wilco krijg met nog een gouden tip, namelijk een bezoek aan L'Atelier van Joel Robuchon, waar hijzelf uitstekend gegeten heeft. Ik ga met Ans een plek zoeken in de agenda om te zien hoe we dit in kunnen passen, maar ik vind het echt top dat er zo met je meegedacht wordt. Dame en heer, wederom heel erg bedankt hiervoor, much appriciated!!

Bijna veertig geworden is Ramsay zien

Dit weekend heb ik in besloten kring mijn 40ste verjaardag gevierd. Blijft toch bijzonder, iets te vieren wat nog niet gebeurd is, maar er waren diverse omstandigheden waarom het volgend weekend niet zou kunnen (ik ben tenslotte 21-9 jarig). Dit weekend was de viering ook in tweeën gesplitst: op zaterdag kwam de familie van mijn kant en zondag de familie van Ans. Op beide dagen was het erg gezellig, maar alles op één dag is uiteindelijk toch leuker. Ik ben wel extreem verwend! Ik heb namelijk een lang weekend naar Londen gekregen met overnachting in het Pelham Hotel in Kensington. Naast Amsterdam zijn er twee steden waar ik elk jaar op bezoek kan en er nooit genoeg van kan krijgen: dat zijn New York en Londen en in die laatste was ik al een tijdje niet geweest, dus dat is helemaal top. Maar wat het SUPERTOP maakt, is dat Ans erin is geslaagd om een reservering te bemachtigen bij Gordon Ramsay in het originele restaurant waarmee hij naam en faam heeft gemaakt!! Drie Michelin sterren bij de bekendste kok ter wereld. Naast The Fat Duck en El Bulli  was dit het restaurant dat ik altijd wilde bezoeken. Eigenlijk degene bovenaan de lijst, want Gordon schijnt hier ook zeer vaak aanwezig te zijn en dat is al een ervaring op zichzelf. Reserveren is al een uitdaging op zich, want het kan uitsluitend exact twee maanden van tevoren en alleen per telefoon. Het heeft Ans veel tijd en energie gekost. Geweldig dat het gelukt is, een prachtig cadeau en we gaan er samen heerlijk van genieten!!!