Terug naar Nederland

Weer terug naar Nederland

We leverden de Cadillac in (de tranen stonden bij Rene in zijn ogen) en na een korte wandeling en een busrit konden we onze spullen inchecken en waren we om anderhalf uur voor vertrektijd door de douane heen. Omdat we toch nog iets wilden eten voordat we vertrokken, aten we voor het eerst bij Einstein Bros Bagels, dat werd ook gelijk voor het laatst denk ik. Niet slecht hoor, maar ook niet speciaal en het duurde echt lang voordat het klaar was. Om 14.30 gingen we aan boord van onze Blauwe Vogel en om 15.10, precies op schema, vertrokken we om 9 uur later weer op Schiphol te landen. De reis was wat minder plezierig dan de heenreis, omdat we deze keer niet een extra stoel hadden die niet ingevuld werd op ons rijtje van vier, zodat we best krap zaten. Maar goed, ik kon de Hobbit kijken en dan ben je alweer drie uur verder. En daarna nog een tv documentaire over  The Monkeys en de helft van de reis was alweer om. Deze keer bijzonder aardige stewardessen, dat hielp er ook weer bij (je kunt volgens mij beter de stewardessen van Economy hebben dan business, dat zijn toch vaak chagrijnige ouwe tangen...). Op Schiphol aangekomen liepen we bijna rechtstreeks door de paspoort controle heen en kwamen onze tassen als eerste op de bagageband terecht, zodat we wel erg snel door de douane waren. Mirella had de auto voor Simon al klaar gezet (zij was die ochtend met Sam en Max naar Griekenland vertrokken) en Ans kwam, samen met Daan en Jeroen, Rene en mij ophalen. Vanaf Schiphol naar LAdogameerhof is 20 minuten rijden en dan weer 10 minuten verder ben je in Halfweg. En toen..........was de Texas vakantie 2013 voorbij.

Een dure S

De koffer was al gepakt, en toch stress

Op Hemelvaartsdag was het tijd om in te checken voor de vlucht naar Nashville morgenmiddag. Ik was al redelijk vroeg wakker, omdat Ans en Daan gingen dauwtrappen (erg stoer dat ze al om 5 uur 's ochtends daarvoor vertrokken, echt top!!), maar omdat we om 13.30 vliegen lukt inchecken nog niet. Om 13.31 zat ik daarom klaar om de check in te doen. Ging even lastig, want ik had wat extra gegevens nodig, maar stap voor stap kwam ik aan het eind. Totdat ik Frank in wilde checken en zag dat het kopie van zijn paspoort aangaf dat deze tot december 2010 geldig was. Shock, horror!!!!! Snel in de telefoon naar Simon geklommen en gelukkig bleek het een vergissing te zijn, Frank had een oude kopie meegestuurd. Pfff.....dat was even schrikken. Maar gelukkig kon ik verder met inchecken. Na alles er netjes ingezet te hebben zou met een druk op de knop de check in klaar moeten zijn en zou ik de boarding passes moeten kunnen printen. Maar.....what the......ik kreeg een melding dat inchecken niet lukte omdat de Immigration Authority extra info nodig had. Dat hadden we nog nooit meegemaakt, dus hier moest iets niet kloppen.

Wat een ongelofelijk slechte service.....

Het leek voor de hand te liggen dat er iets met de EST niet klopte en inderdaad, dat was het geval. Maar eigenlijk was het andersom: de ESTA klopte perfect, maar ik had de voornaam van Frank verkeerd doorgegeven, namelijk als Fransiscus in plaats van Franciscus en dan is er dus geen match. Een telefoontje naar vliegwinkel.nl leverde echt nul service op (tja, het is Hemelvaart dus we kunnen niets voor u doen, nee, Delta kunnen we echt niet voor u bellen), waarop ik voorstelde om zelf maar naar Delta op Schiphol te gaan. Dat werd door Vliegwinkel.nl met gejuich ontvangen en of ik hen ook nog even wilde bellen als het gelukt was daar, want dan hoefden zij niets meer eraan te doen en dat sprak de mevrouw aan de telefoon wel aan. Dat wilde ik nog wel doen, maar dan wel op een direct nummer, want ik had net 25 minuten in de wacht gestaan. Nee, dat kon echt niet, was tegen de principes en graag voor vijf uur terug bellen, want daarna waren ze naar huis. Wat een drama dit bedrijf.....hier boek ik nooit meer wat!!!

KLM: zoals altijd duur, maar goed!

Dus: met gezwinde spoed de auto in een direct naar Schiphol. Daar vond ik snel KLM Ticking, waar ik het probleem uitlegde. Dit overigens terwijl ik naast een stomdronken Schot stond die geweigerd was op de vlucht, omdat hij, naar eigen zeggen, een biertje had gedronken. Als dat zo was, wilde ik hem niet tegenkomen na twee biertjes. KLM wist het euvel snel op te lossen door een nieuw ticket in te boeken, maar helaas hing er wel een prijskaartje aan van 120 Euro. En dat om op een ticket een S in een C te veranderen, dat was een dure S die op opgeschreven had!!!! Maar wie zijn billen brand moet op de blaren zitten, dus die kosten moest ik maar nemen. Met een geldig ticket en een lekkere Vanilla Latte van Starbucks om de gemoederen te bedaren reed ik weer naar huis. Gelijk achter de computer voor de check in en.......aahhhhhh.........nog steeds een blokkade! Nog maar eens een check doen en ik kwam erachter dat Simon een ander paspoortnummer op had gegeven aan mij dan bij zijn ESTA. Dat maar even aanpassen en ja hoor, presto, we mochten aan boord! Vijf minuten later rolden de boarding passes uit de printer en zaten we weer op het juiste spoor om morgen te kunnen vertrekken.

Jammer van alles stress, tijd die we erin moesten steken en de extra uitgegeven Euro's. Maar het is niet anders, als dit alle tegenslag is die we deze reis krijgen, dan hebben we dat in ieder geval maar weer eens gehad. Nu op naar de leuke dingen!!!

De terugreis: niet zo best

O'Hare hadden we snel bereikt!

Het inklaren van de tassen ging bijzonder snel, met vijf minuten waren we hier mee klaar. Om een spreuk van Rene te hergebruiken: hier kan ik aan wennen :-). Daarna werd het allengs minder. De rij door de security check was lang, maar voornamelijk ook rommelig en ik heb niemand gezien die niet zonder fouillering  door mocht lopen. Daarna bleek dat na de security check er niets mee was, anders dan gates. Ja, een tentje waar je een krant en een flesje drinken kon kopen, maar that's it!! En voor de security was er ook al bijna niks: een tax free shop, ja echt 1, en een Lou Mitchells Express en een mc Donalds, c'est tout!! Dat verwacht je toch niet oor de luchthaven van de derde stad van de USA.  Gelukkig was het vliegtuig wel op tijd, dus hoefden we maar anderhalf uur te wachten. In het vliegtuig bleek dat we op een rij na helemala achterin zaten, en achter ons zat een man die kennelijk veel vloog en zijn mond er maar niet over wilde houden. Voeg daaraan toe dat er een dame voor me zat die vanaf de eerste minuut haar stoel stijl naar achteren zette en dat het eten deze keer echt waardeloos was (zeker dat van Ans die glutenvrij had besteld) en het was een niet zo lekker reis. Gelukkig gingen we erg snel en deden we er iets minder dan 7 uur over, voor mij nog voldoende tijd om een hele slechte Pirates of the Carribian 4 te kijken (niet doen!!!) en op aanraden van Rene X-Men: First Class, wat wonderwel een goede film bleek te zijn (in ieder geval voor de comic liefhebbers onder ons). Maar al met al was ik blij toen om 6.20 plaatselijke tijd de KLM machine de wieltjes aan de grond zette!

Chicago it is

Hopelijk "my kind of town, Chicago is"!

Het heeft even geduurd, maar we hebben het voor elkaar gekregen! Na de hele familie afgestruind te hebben, hebben Ans en ik een schema in elkaar weten te zetten, zodat we in de oktober vakantie een weekje naar Chicago kunnen, met heel veel dank aan alle familie die, op toerbeurt, de verzorging van Daan en Jeroen voor die periode op zich wil nemen. Hans, Leny, Hinkje, Danielle, Willy en Jos, allemaal hartstikke bedankt, wij waarderen het erg en Daan en Jeroen vinden het nog eens leuk ook (zeker als ook Joost, Yinte, Morisson en Jeremy een paar nachtjes komen logeren). We hebben al ons oog laten vallen op een vlucht (rechtstreeks via KLM, kost 200 Euro per ticket meer dan met een stop over op Dublin via Air Lingus, maar Ans was niet te vermurwen) en op een hotel (een onderdeel van de Kimpton groep, later meer hierover), dus de reis staat alvast in de steigers. Nu nog eens even goed uitzoeken wat we hier verder allemaal kunnen gaan doen. Zowel het ijshockey (Chicago Blackhawks) als het American football team (Chicago Bears) spelen in deze week thuis, dus daar zal wel iets van gedaan worden. En natuurlijk nog even onderzoeken hoe de weersomstandigheden zijn, deze keer denk ik dat de korte broeken thuis kunnen blijven....:-).

Het waren drie geweldige dagen!

En daar gingen de Amex credit cards

Kort geleden was ik aan het uitzoeken hoe ik het beste een nieuwe credit card aan kon vragen, zodat Ans ook daarmee vanaf de zakelijke rekening kon betalen. Bij Rabobank was het niet direct duidelijk hoe we dit konden doen, en toevallig kreeg ik ook nog een mail van American Express dat ze een goede aanbieding hadden (weinig kosten eerste jaar en direct 20.000 extra KLM Airmiles). De keus was snel gemaakt! Aanvragen van de AMEX kaart ging snel, en ook het omzetten naar de bedrijfsrekening ging zonder problemen. Dinsdag deed ik gelijk de eerste betaling (om de airmiles binnen te halen :-)) en ook dat verliep prima. Wat schetste daarom mijn verbazing dat ik gisteren een brief kreeg dat er een incasso van 1 cent mis was gegaan en dat daarom mijn kaart geblokkeerd en opgeheven was. Dat is wel erg rigoureus. Vanochtend gelijk even gebeld om na te vragen en inderdaad, kaart was geblokkeerd en al uit het systeem gehaald, dus als ik een nieuwe wilde, dan moest ik maar gewoon weer een nieuwe kaart aanvragen via het normale proces.

Op mijn vraag wat er dan fout was gegaan was het antwoord: "dat kunt u toch in de brief lezen, de incasso is mis gegaan". Ja, dat begreep ik al, maar is het dan niet erg streng om gelijk de boel te vernietigen en hadden ze enig idee waarom de incasso mis was gegaan. Antwoord daarop: "nee meneer, dat weten we niet, zoekt u dat maar zelf uit bij uw bank". Toen ik vervolgens aangaf dat ik dan geen AMEX kaart meer ging nemen, omdat als ik niet wist wat er fout was gegaan, de kans groot was dat ik weer een kaart kreeg die teruggetrokken werd, werd mij vervolgens gemeld: "prima meneer, ik wens u nog een heel fijne dag vandaag". Uhhh.....is dat geen vreemde opmerking als u mij als klant wilt behouden? "Ach meneer, de incasso is toch fout gegaan, dus kennelijk bent u niet in bezit van voldoende liquide middelen". Pardon?? Ik was er gelijk klaar mee, hing de telefoon op en de volgende actie was om een schaar te pakken en de kaart door te knippen. Wat een ongelofelijke slechte service van American Express, ik kan daarom uit de grond van mijn hart zeggen dat ik niemand, maar dan ook echt niemand aanraad om zaken met dit bedrijf te doen. Dit is echt slecht.......

Delfts Blauw

Toch wel leuk bedacht van de KLM

Delfts Blauw. Een begrip in Nederland. Maar los van het feit dat mijn goede vriend Onno in het prachtige Delft woont, heb ik er niets mee. Sterker nog: ik vind het eigenlijk foeilelijk. Het verzamelen van de Delftsblauwe huisjes die je kunt krijgen aan het eind van een business class vlucht van KLM is dan ook volstrekt niet aan mij besteed. Wat KLM wel leuk doet, is dat ze via Facebook af en toe leuke dingen aanbieden. Zo kon je laatst voor gratis gepersonificeerde reislabels aan laten maken (die er echt goed uitzagen, maar ja, ik reis met een Privium label aan mijn bagage...) en een tijdje geleden kon je Virtueel een Delfts Blauw tegeltje maken om oa op je facebook prikbord te hangen. Nu ben ik altijd wel een voorstander van een truttig tegeltje (zie: www.truttigtegeltje.nl, het bestaat echt) dus dat wilde ik toch eens proberen. Nu is het principe hetzelfde als bij de voetbalplaatjes van Albert Heijn (je pimpt een beetje een bestaande foto om hem goed in het model te laten passen), dus helemaal super wordt het nooit, maar na 2 minuten had ik toch een aardig resultaat. Voeg er nog een boodschap aan toe (ik pakte mijn favoriete uitspraak van ex coureur Mario Andretti...) en klaar is Clara. Nou, best een aardig resultaat met een goede boodschap en ik ding nog mee naar een mooie prijs bij de KLM ook. En dat voor 5 minuten aardig tijdverdrijf!

Op weg naar Zweden met Ryan Air

Vliegen met Ryan Air: wat een circus!

Vrijdag was het tijd voor het derde tripje van het jaar. Na een werkbezoek India en Zwolle was het nu de beurt aan het rustieke Zweden. Nu had Ans de tickets geregeld en het moest voor een koopje, en dat was het ook, een retourtje voor 65 Euro is niet duur te noemen. Maar dan moet je wel met Ryan Air en die vliegen niet op Schiphol. Dus ipv het gebruikelijke ritje van 10 minuten naar Schiphol, was het nu anderhalf uur naar Eindhoven Airport. Dat was een belevenis, want het was er super rustig, en door de douane gaan kostte ongeveer 5 minuten. Verder uiteraard heel erg klein en overzichtelijk, dat hoeft niet slecht te zijn. Om 15.00 uur gingen we het vliegtuig van Ryan Air in. Ik heb nog nooit in zulke kleine stoelen gezeten, en nog nooit zo weinig bergruimte voor je bagage gezien. Sterker nog: we konden onze koffers niet kwijt en moesten die aan de purser geven om voorin te laten zetten.

Daarna begon er tijdens de vlucht een hele circus om spullen aan de reizigers te verkopen. Uiteraard eten en drinken, maar verder ook parfum, goedkope juwelen, "non smoking cigarettes", telefoonkaarten en, het ultimum, krasloten, zes voor een tientje, die kun je niet laten liggen!! Dit heb ik echt nog nooit meegemaakt!!!! Na ongeveer anderhalf uur waren we er al en landen we op Stockholm, waarna er direct uit de speakers een "charge!!!!!"  schalde, omdat we weer op tijd geland waren. Wat een ervaring....Voor een kort ritje is Ryan Air prima hoor, zeker als je je niet iets op laat dringen (bv een mooie time share in Malaga), dan is het goedkoop en zit je door de kleine stoeltjes heen. Maar voor iets verder zou ik aanraden om toch gewoon fijn KLM of Lufthansa te kiezen, dat is toch een stuk aantrekkelijker!

KLM Huisjes

De huisjes van KLM

Een van de terugkerende gebeurtenissen als je business class met de KLM vliegt, is dat je aan het eind van de reis een KLM huisje uit mag zoeken. Dat betekent dat de stewardess dan met een dienblad komt met daarop kleine delfts blauwe huisjes met een slokje jenever van Bols erin. Voor de reiziger die vaak vliegt, is het een sport geworden om deze huisjes te verzamelen.

Nu heb ik veel in mijn leven verzameld, maar deze serie laat ik aan mijn deur voorbij gaan, ook omdat ik te weinig op dit niveau reis om er echt meters mee te maken. Maar een collega spaart ze wel, dus toen we op de heen reis een huisje uit mochten zoeken, pakte ze haar lijstje en koos ik er een die ze nog niet had. Op de terugweg was het iets ingewikkelder, want zij bleef nog een week in India, maar geen nood, ik kreeg het bijgewerkte lijstje mee. Aan het eind van de vlucht van Delhi naar Amsterdam kwam de stewardess weer langs, maar bleek er geen huisje meer te zijn die zij nog niet in de verzameling had. Maar gelukkig liet mijn arendsoog mij niet in de steek. Ik had namelijk een buurman uit Kenia, waarvan ik zag dat hij net voor mijn neus een huisje kaapte die wel aan de eisen voldeed (lees: nog niet in de verzameling) en na met wat gebroken Engels (van hem dan) en bewegingen met handen en voeten, wist ik de huisjes tussen ons te ruilen.  Een overwinning voor de cursus "onderhandelingsvaardigheden voor gevorderden", die ik ooit bij CMG genoten heb!

Rome, komen we?

Toen de vulkaan op IJsland as begon te spuien dacht ik eerst nog: goh, wat bijzonder, een natuur evenement dat je toch niet vaak meemaakt. Toen het luchtruim dicht ging, had ik het idee dat dat een dagje zou zijn. Maar toen er een aantal dagen geen vliegverkeer was, begon ik mij zorgen te maken, want a.s. vrijdag staat op de rol om samen met Simon, Frank en René naar Rome te vertrekken. Het was een pak van mijn hart dat er gisteren daarom weer vliegtuigen vanaf Schiphol vertrokken. Maar dat was natuurlijk mondjesmaat, dus afwachten maar hoe het vandaag ging. Twee zaken gaven mij weer wat vertrouwen. Enerzijds zag ik op de KLM site dat vluchten naar Zuid Europa weer vertrokken en terug kwamen (en ja, daar zat de bestemming Rome ook bij, dus dat is goed!). Daarnaast zij de voorzitter van de Raad van Bestuur van KLM vandaag dat men zoveel mogelijk vasthoud aan de bestaande reisschema's en dat mensen die "gestrand" waren niet per se voor gaan. Nu begrijp ik dat de gestrande reizigers daar at moeite mee hebben, maar logistiek gezien begrijp ik het wel (pak de pijn op een relatief klein aantal mensen en hou de rest stabiel) en daarnaast komt het mij goed uit :-). Ergo: de komende dagen goed monitoren hoe de voortgang op Schiphol is, maar ik heb er weer wat meer vertrouwen in gekregen dat ik vrijdag om 11.00 uur op Schiphol sta om in te checken voor vier dagen Rome!

Rome, we komen!!

Het is een goede gewoonte geworden dat de "comic gang" ieder jaar een uitstapje maakt. In het verleden was dat vaak gekoppeld aan een stripbeurs (zo hebben we vaak Breda en Den Bosch gezien), maar dat is later opgerekt naar het buitenland. Zo zijn we gezamenlijk twee keer naar Londen geweest, Antwerpen is bezocht, we hebben Dublin gezien en vorig jaar was het een weekje naar Philadelphia, Baltimore en Washington. Dit jaar wordt het het zonnige zuiden van Europa aangedaan. Rome is de bestemming, en dat zal een flinke portie geschiedenis snuiven worden! Aangezien ik vanmiddag wel wat tijd hiervoor vrij kon maken, deed ik even een bezoekje aan reisbureau Globe in Zwanenburg, om e.e.a. te regelen. We hebben als data 23 tm 26 april vastgeklikt (de vlucht wordt verzorgd door KLM), ook omdat zo in juni de temperaturen in Rome niet meer te harden zijn (geregeld 40 graden) en in het voorjaar houden we het meestal op zo'n 20 - 24 graden, dat is goed uit te houden! Alleen bleek dat een populaire periode, waardoor de hotels wat duurder werden. Gelukkig vonden we een leuk hotel vlakbij de Trevifontijn en de Spaanse trappen, het Cecil hotel. Ze hebben er nog WiFi ook, dus we zullen goed in staat zijn om tijdens deze trip via het blog uitgebreid verslag te doen van onze ervaringen en avonturen. Nu alleen nog een leuke "shopping experience" vinden naast alle cultuur :-). Rome, we komen!!!