Burgermeester

Vandaag was het weer tijd voor de Italiaanse les. Ik had gehoopt thuis te kunnen eten (ook om Ans en de jongens nog even te kunnen zien), maar diverse afspraken noopten me ertoe om tot ongeveer kwart voor zes op de bank te blijven. Dan heeft het geen zin om nog langs huis te gaan, dus reed ik gelijk door naar Amsterdam Zuid. Op weg liep het water me al in de mond, want ik kreeg het idee om een hapje bij Thai Deum op de Ceintuurbaan te gaan halen. Dus als een dolle doorrijden (lekker eten heeft dat effect op mij...) en om 18.25 stond ik voor de deur....die gesloten was. Bleek Thai Deum op maandag altijd dicht te zijn.

Zucht...snel even denken, wat kan dan nog op zo een kort tijdsbestek. Dat was snel bedacht, namelijk de Burgermeester op de Albert Cuijpstraat. Vijf minuten alater was ik daar en het was gelukkig niet zo druk. Ik nam plaats op een bankje dat zo uit happy Days gehaald kon zijn en na een kort bestudering van de kaart ging ik voor een Meester Biefburger me extra Jalapenos en tomatensalsa, een salade mozza (met gegrilde groenten en buffelmozarella) en een bananen milkshake. Ik kan niet anders zeggen dan dat het bijzonder smakelijk was. Je kan niet elke dag culinair uit eten en voor een "snelle hap" is dit echt heel er goed. Zoals één restaurateur in new Orleans ooit tegen Simon zei toen hij vroeg hoe de hamburger p de kaart was: it's damn better than McDonalds!! Binnen drie kwartier had ik gegeten en gedronken en een mailchat met mijn baas achter de kiezen en kon ik gespijsd en gelaafd  naar PierFranseco van Studio Lingua om mijn "Ciao bella, comme ti chiami" tot in de puntjes verder te oefenen.

Zeg ken jij de mosselman?

Vandaag was het tijd voor een jaarlijkse traditie. Niet geheel onverwacht heeft die met eten te maken. Ieder jaar worden we namelijk bij mijn ouders getrakteerd op een "mosselavondje". Of misschien moet ik zeggen: een half mosselavondje. Dat betekent niet dat er slechts halve mossels geserveerd worden of dat we maar een halve avond mogen blijven, maar dat slechts de helft van het gezelschap ook daadwerkelijk mosselen eet. Ans, Hans en Edwin doen zich eraan tegoed, terwijl mijn moeder, zuster en ik dit festijn overslaan. Zoals gebruikelijk neemt Hans voor de mosselen de honneurs waar en zoekt hij een speciaal, nieuw recept. Dat was hem ook deze keer weer uitstekend gelukt. Het kost een middagje voorbereiding, maar dan heb je ook at als ik de mosseleters mag geloven. Ook de wijn die erbij uitgekozen was, was bijzonder prettig en completeerde het mosselpannetje goed!

Voor de niet-gelovigen was het deze avond Thai avond, en aangezien we dit zelf net zo goed koken, werd het opgehaald bij een verborgen sieraad in de Pijp, te weten Thai Deum. Aangezien ik dit zelf gegeten heb, kan ik uit eerste hand zeggen dat dit voortreffelijk was en Suvarnaphum naar de kroon steekt. De vangst van vandaag was een noodles gerecht, een stevig pikant kipreepjes gerecht met paprika, Thaise basilicum en bosuitjes en een biefstukgerecht met thaise groenten. |De liefhebebrs zullen dit zonder meer herkennen als nummers 140, 157 en 202 gerechtHet was een bijzonder gezellige avond, waarbij veel gelachen werd. De jongens vermaakten zich ook meer dan uitstekend, toch wel heel leuk om te zien dat de neefjes zo goed met elkaar op kunnen schieten, dat ze altijd feest hebben en dat het maar heel erg zelden voorkomt dat ze met elkaar overhoop liggen.  Om 9 uur braken we de tenten op, vanwege het feit dat de jongens ondertussen al half in slaap op de grond lagen en dat ligt toch wel een beetje hard :-). Volgend jaar: same place, same time, same mosselen!