Jeroen zijn tandje

Een blogpost zonder foto. Simpelweg omdat ik Jeroen moest beloven er geen foto van op internet te zetten. Toen Jeroen twee jaar oud was, was hij met mij aan het spelen op een stoel in zijn toemalige kamer en na een enthousiaste actie, viel hij met zijn tanden op de vensterbank. Grote schok voor papa en nog meer voor Jeroen die er erg van moest huilen. Een bezoek aan de tandarts leverde toen op dat er voor de korte termijn niets aan de hand was, maar dat er iets gebeurd kon zijn dat men nu nog niet kon zien en wat voor later gevolgen kon hebben. Na een paar jaar bleek dat zo te zijn, want een tand van Jeroen begon steeds bruiner te worden en hij kreeg een ontsteking daarboven. Vandaag werd het dan ook tijd om, voordat zijn tandvlees echt aangetast werd, de tand te trekken. Dat was best een heftige ervaring. Hij kreeg eerst valium thuis toegediend, en bij de tandarts lachgas, maar hij was er niet onder te krijgen, Uiteindelijk moest toch de verdoving gezet worden, en dat duurde tergend lang en leidde uiteindelijk tot ene bloedbad, omdat de ontsteking open werd geprikt. En als Jeroen ergens bang voor is....

Het trekken van de tand zelf ging heel snel (minder dan een minuut), en daarna kon ik Jeroen weer lekker knuffelen en hem optillen, want gewoon lopen ging niet meer door valium en lachgas :-(. Hij mocht nog twee speeltjes bij de tandarts uitzoeken, maar daar zag hij ook dubbel, want hij liep met vier stuks naar buiten. Daarna werd hij thuis lekker door mama verwend, terwijl hij op de bank tv lag te kijken en 's avonds ging het alweer een heel stuk beter. Voor hemzelf maar ook voor ons is het nog wel even wennen aan zijn nieuwe aanblik, namelijk een Jeroen zonder voortanden. Het is dat hij graag wil dansen, maar zoals hij er nu uitziet, lijkt hij meer op een bokser :-) !!!

Tandarts voor Jeroentje

Na een mislukte poging vorige week, was het vandaag dan weer zo ver. Jeroen moest een voortand laten trekken, want daar zat een ontsteking die anders zijn nieuwe tand aan zou gaan tasten. Vorige keer was het lachgas op, dus vandaag om 16.30 uur waren we weer paraat. Net als vorige keer was er een half uur vertraging, maar om 17.00 uur waren we aan de beurt. Jeroen had er weinig zin in, maar ging toch in de stoel liggen. Met een kapje op zijn mond zou hij wel snel in slaap vallen.....NOT!!! Jeroen had er geen zin in en hield zichzelf wakker, en aangezien het gas niet zo sterk was hield hij zijn ogen open, de kleine vechtersbaas. Na een minuut of tien was hij wel ontspannen en kon de tandarts alsnog de verdoving zetten, maar die voelde Jeroen wel en dat was wel een beetje pijnlijk. Maar hij sloef zich er verder goed doorheen en na de verdoving was het nog maar 3 minuten werk om het tandje los te wrikken (echt waar) en er vervolgens met een tang uit te halen. Vervelend om te zien, maar Jeroen had daar echt geen last van. Met een doekje in de mond om het bloeden te stoppen ging we daarna weer snel naar huis. Jeroen was nog een beetje beverig, maar 10 minuten na thuiskomst was meneer alweer begonnen aan een rijstwafel wel met witte chocolade pasta dus dat viel wel mee (deed mij denken aan zijn tante Danielle die een paar uur na het knippen van de haar amandelen alweer bezig was om de gebakken aardappelen naar binnen te werken :-)). Inmiddels is Jeroen alweer erg gewend aan het ontbreken van het tandje, dus hij gaat hier weer snel overheen komen!

Het tandje van Daan

Zoals bij velen inmiddels bekend heeft Daan al enkele maanden een "dubbele tand". Dwz dat bij zijn linker voortand boven de nieuwe tand al door is, maar de oude zat er nog. Dat tot grote ergernis van zijn beide lieftallige ouders die meerdere keren hebben uitgeslaakt: "kom nou maar eens even hier, ik zal het tandje er wel even uithalen!". Afgelopen maandag mocht Daan naar de tandarts en wat hij al een beetje had aan voelen komen werd een feit: de tand was niet gezond meer en zat natuurlijk de nieuwe tand ook hinderlijk in de weg, dus hij moest eruit getrokken worden. Nu heb ik echt trauma's van de schooltandarts, maar de tandartselarij is inmiddels redelijk ver gekomen, dus het gaat allemaal een stuk vriendelijker. Dus na een klein zalfje en daarna een prikje werd de tand van Daan er netjes uitgelepeld door de tandarts. Het was even schrikken en een beetje pijnlijk, maar als een grote, stoere kerel sloeg Daan zich erdoorheen! Helemaal top van die vent! Helaas was er slecht nieuws voor Jeroen, want ook daar was een voortand niet goed meer die er volgende week uit moet (ontstaan nadat hij vier jaar geelden met zijn tand op de vensterbank was gevallen). Dat wordt waarschijnlijk een moeilijker verhaal, want Jeroen kan dat natuurlijk nog niet zo goed plaatsen. Zal wel wat van ons vergen om hem goed te begeleiden!

Tandarts assistente

Vandaag was het tijd voor mijn halfjaarlijkse bezoek aan de tandarts. Inmiddels is mijn mond gevuld met kronen en vullingen (gelukkig is men zover gekomen dat dat allemaal niet meer van echt te onderscheiden is, leve de witte vullingen :-)), dus veel valt er niet meer te maken. De controle duurt daarom meestal ook maar 2 minuten, maar daarna ben ik het slachtoffer van de tandarts assitente die bij beunt als mond hygiëniste (het is andersom, maar dan is het verhaal minder leuk). Daar gaat dan wel wat meer tijd in zitten, kost zo'n twintig minuten, maar dan is alles wel echt helemaal goed schoon. Deze keer stond ik voor een extraatje op de planning, namelijk het bleken van mijn tanden. Om dat te kunnen doen, moest er een afdruk van mijn gebit gemaakt worden. De laatste keer dat ik dat had laten doen was bij de "beugel tandarts". Dat vertelde ik ook, ik was 15 jaar toen ik dat voor het laatst deed en gaf aan dat dat dus alweer 25 jaar geleden is. Na 2 minuten stilte zei de mond hygiëniste: "volgens mij maak je een foutje, want als je 15 was en het 25 jaar geleden is, dan moet je 40 jaar zijn". Toen ik dat bevestigde viel ze van haar stoel af (let op: de mondhygiënte is eind twintig), want dat kon toch niet zo zijn, ik zag er echt op zijn oudste begin 30 uit!! Mijn dag was natuurlijk weer gemaakt, en ik koester de gedachten dat deze bijzonder aardige jonge dame me niet in de maling heeft genomen (zalig zij de onwetende...).