Verzamelen

De huidige set

Sinds mijn geboorte heb ik altijd iets van een verzamelaar in me gehad. De meeste extreme vorm daarvan is wel mijn jarenlange hobby van het lezen en sparen van Amerikaanse comics geweest. Maar in de loop der jaren ben ik daar uitgegroeid (hoewel op zijn tijd ik nog erg van een comicje kan genieten....), maar het verzamelaarsbloed kruipt waar het niet gaan kan. Zo ben ik twee jaar geleden begonnen met het aanleggen van een kleine verzameling, namelijk die van honkbal petten. In eerste instantie is die beperkt tot het verzamelen van de dertig major league clubs. Nu is dat op zich heel eenvoudig: je gaat naar de eerste de beste internet site waarop Amerikaanse sport artikelen verkocht worden en je besteld ze alle dertig. Klaar. Maar ja, daar is geen leukigheid aan. Dus heb ik mezelf een criterium opgelegd, namelijk dat ik alleen een pet mag kopen als ik in de betreffende stad en bij grote voorkeur het stadion geweest ben. De huidige score is 12 van de 30 clubs, waarbij de oudste pet uit 2004 stamt, toen ik samen met Ans een wedstrijd van de New York Mets bezocht. de petten die ik in 1993 had van California Angels, Oakland Athletics en de Los Angeles Dodgers hebben de tand des tijds niet overleefd. In mei heb ik in ieder geval om er nog twee aan toe te voegen, met onze bezoeken aan de Texas Rangers en de Houston Astros.

Omdat ik pas twee jaar geleden besloot dit te gaan doen, heb ik een aantal mogelijkheden gemist. Zo ben ik wel in San Diego, Los Angeles en Anaheim geweest, maar de caps van Padres, Dodgers en Angels heb ik toen niet meegenomen. Een trip naar de westkust is dus nog een must :-).

En misschien dat ik nog wel iets verder ga met wat "specials". Misschien een leuke pet van een minor league club, terwijl een van mijn managers uit een bezoek naar Japan ook een pet voor me meeneemt. En als je dan bezig bent, dan kan je niet om een pet van het Nederlands Team heen als we de Haarlemse Honkbalweek gaan bezoeken. Deze verzameling neemt in ieder geval niet zoveel plaats in als 20.000 comics :-).

Timewarp!!

Ren en Stimpy, ook zo 1993

Via Rene kreeg ik de tip dat je ook posts op je blog op kunt nemen die in het verleden gedateerd zijn. En laat hij nu ook net het reisverslag van onze rondreis door de USA in 1993 tegen zijn gekomen. Dat moet natuurlijk gedigitaliseerd worden. Werkverdeling was snel gemaakt: Rene typt het verslag over en ik zal de bijbehorende foto's gaan scannen. Het zal wel een flinke "trip down memory lane" gaan worden, want er is toen zo ontzettend veel gebeurd en we hebben toen zo een ongelofelijk leuke tijd gehad, dat het een fiks karwei zal worden. Vandaag wilde ik al de nodige foto's in gaan scannen, maar door het feit dat ik nog op zoek moest naar de foto boeken, was het even lastig om nu al de juiste selectie te maken. Maar dat gaat de er de komende tijd zeker nog van komen.Er zijn foto's zat, want ik herinner me nog goed dat ik na de vakantie wekenlang gezocht heb naar de beste deal voor het ontwikkelen van de foto's (ja, dat deed je toen nog), omdat het zoveel rolletjes waren die we moesten laten afdrukken, dat de prijs astronomisch begon te worden, zeker voor onze portemonnee toentertijd. Nou ja, genoeg te doen dus, maar wel leuk werk!! Kan ik zeker nu wel even gebruiken!!!!

De terugreis

Toen we op stonden hadden we allemaal een wat droevig gevoel. Het was tijd om naar huis te gaan en alhoewel iedereen best wel familie, vrienden en (in sommige gevallen) vriendin terug wilde zien, wilde eigenlijk niemand vertrekken want dit was toch wel de mooiste vakantie die wij ooit hadden gehad. De tassen werden gepakt en ingeladen in de auto waarna we bij de receptie afscheid namen van ons motel voor twee nachten (het kortste verblijf dat wij in Amerika hadden gehad). Vervolgens reden wij naar het vliegveld waar wij onze Buick bij de verhuur maatschappij achter lieten. Daarna was het naar het de vertrekhal gaan om ons toestel naar Atlanta te pakken.

Waarom Atlanta en niet Amsterdam is simpel uit te leggen. We vlogen met Delta en de hub van Delta is Atlanta dus daarvandaan vertrokken de vluchten naar Europa. Na een korte trip stonden we dan ook op het vliegveld van Atlanta waar we enige uren doorbrachten voor we ons vliegtuig naar Amsterdam konden nemen. Tenslotte was het tijd om aan boord te gaan en een einde aan de grootmoeder van alle vakanties te maken. Het was in een woord fantastisch en het zal heel moeilijk worden om deze vakantie te overtreffen.

Miami

Goed uitgerust stapten we in de auto voor een dagje Miami. Dit begon met het kortste bezoek aan Miami beach in de geschiedenis. Na minder dan een minuut op het strand stapten wij weer in de auto daar de winkelstraten in een heel ander deel van de stad zaten. Na een vijftien tot dertig minuten rijden kwamen wij in het winkelgebied waar Dennis inderdaad zijn tas kon kopen. Na de aanschaf van  (inderdaad) weer enige t-shirts en een prima lunch werd de weg naar het motel ingezet.

Frank en Dennis namen nog een frisse duik in de pool en ion de nabeijgelegen BBQ werd gedineerd. Gezamenlijk werd naar de eerste aflevering van een nieuwe western serie gekeken en de voorbereidingen van de thuisreis werden gemaakt.

Van Orlando naar Miami

Op een redelijke tijd vertrokken we naar onze laatste bestemming Miami. Na een saaie rit kwamen wij aan maar geen motel te bekennen. Ten slotte reden we maar naar het vliegveld waar we moeiteloos een motel wisten te vinden. Een grote dubbele kamer met vier bedden en een zwembad, met voorsprong de ruimste verblijfplaats die wij in vier weken Amerika hadden weten te vinden.

Na het uitpakken werd er dan ook direct een duik genomen door ons viertal. 's Avonds werden er boodschappen gedaan en zocht iedereen zijn eigen bed op om zich voor te bereiden op onze enige dag Miami.

EPCOT

De derde en laatste dag Disney betekende weer vroeg opstaan zodat onze helden voor 9 uur in EPCOT aanwezig waren. Alhoewel dit het minste van de drie Disney parken was hadden we toch weer een geslaagde dag.

Om zes uur stonden wij weer buiten voor het diner bij de pizza hut waar (o joy!) X-men 3 en 4 aangekomen waren. De pizza's waren ook weer uitstekend!! Ondertussen werd onze vierde dag Disney (we hadden een vier dagen pas gekocht) nog even voor $25 verpatst. zodat wij i.p.v. $125 het nu slechts $100 had gekost. Hierna werd de terugweg naar het motel ingezet waar ingepakt werd voor de reis naar Miami van morgen. Iedereen wist zijn spullen redelijk in te pakken met uitzondering van Dennis die onder veel gesteun en gekreun verklaarde dat hij in Miami weer een tas ging kopen. Dat maakt de tassen score nu Denis 2 Frank en Simon ieder 1 en René 0.

De rides van EPCOT:

• Universe of energy - Met de hele zaal door landschappen met dinosaurussen
• Body wars - Een ride door het lichaam als in fantastic voyage
• Captain Eo - 3d sf met Michael Jackson
• Journey into imagination - Een ride door de verbeelding
• O Canada - een 360 graden film over Canada
• Wonders of China - Een 360 graden film over ...
• Maelstrom - Een ride door de historie van Noorwegen
• El rio del tempo - Een ride door de geschiedenis van Mexico
• World of motion - Een ride door de ontwikkeling van de voortbeweging
• Horizons - Een ride door de geschiedenis van de elektronica
• The living seas - Een tocht naar een stade on der de zee met een groot aquarium
• Spaceship earth - Een ride door de historie van de telecommunicatie.

Wet 'n Wild

Naar Nederlandse begrippen was dit water park erg duur, te weten bijna veertig gulden. Maar voor dat geld kreeg je dan ook alles wat een hydrofiel zich maar kan wensen, ... behalve een duikplank.
De eerste keus was de Match 5, een glijbaan met drie banen die door elkaar kronkelden en daaronder een wildwaterbaan. De tweede de hydromaniac, een complete steile cirkel, gevolgd door de black hole, een dubbele baan die in het pikkedonker werd afgelegd. Hierna hebben we de knee ski uitgeprobeerd, tot drie keer toe. Het is niet een keer gelukt. Zeg dit niet tegen Simon anders wordt hij weer chagrijnig.

Het klapstuk van de dag was een dubbele glijbaan. Een glijbaan? Ja, een glijbaan! Heb je daar problemen mee? Kom maar .... Een steile glijbaan wel te verstaan. Bij de eerste moest je met je benen over elkaar en armen gekruist naar benden. Dat eerste om eventueel nog te krijgen kinderen veilig te stellen. De tweede was nog erger, hier moest je plaatsnemen in een raket achtige buis. Deze ging iets naar voren, waarna de bodem er onder vandaan klapte. Voor adrenaline verslaafden een grote aanrader. Het leukste van de cabine was dat er een camera hing. Beneden kon iedereen zien hoe benauwd je het had. Stoer verhalen achteraf waren dus niet mogelijk. Tussen de twee steile glijbanen door liep er een dubbele gekronkelde buis, twee buizen eigenlijk die om elkaar heen liepen. Al met al een zeer geslaagde dag.

Rustdag

Vandaag was weer een rustdag na de vermoeienissen van gisteren. Er werd weer laat opgestaan en rustig aangedaan. Simon en Frank werden gedropt bij wet 'n wild en René en Dennis gingen shoppen. Een minuut voor ze terug waren bij de auto kwam er weer zo'n bekende Florida'se hoosbui waar ze aardig nat van werden.

Na een paar uur rust die René gebruikte voor een middagslaapje en Dennis om tv te kijken werden Frank en Simon weer opgepikt waarna de avond boodschappen werden gedaan. Hierna terug naar het motel waar een boterhammetje werd gegeten en gezamenlijk naar Major league baseball werd gekeken. Hierna begon men al met inpakken daar er morgen weinig tijd voor is i.v.m. dag drie in het Disney park. Tijdens het inpakken dook ook dat droevige einde vakantie gevoel al op maar gelukkig hebben we nog vier dagen.

MGM studio's

Na om zeven uur opgestaan te zijn werd de rit naar de Disney MGM studio´s genaakt voor onze tweede dag Disney. Opnieuw was het een zeer geslaagde dag en hierna volgt wederom een opsomming van de attracties. Al met al een wederom zeer geslaagde dag en deze keer waren we al om vijf uur klaar. Als avondprogramma werd uiteraard de comic shop opgezocht en gegeten waarna iedereen zich opmaakte voor een rustige avond.

De lijst met bezochte attracties in de MGM studio´s.

• Star tours - Een tocht met een spaceshuttle naar de maan Endor.
• Indiana Jones - Een stunt show met en over Indy.
• Backstage studio tour - Een trein tocht over het complex met catastrophe canyon.
• The great movie ride - Een tocht langs diverse films zoals Aliens en Casablanca.
• Muppets in 3d - Een 3d film in het bekende Muppet theater.
• Magic of Disney - Een tour langs Disney animators.
• Special effects tour - Met daarin o.a. een zeeslag, geluid en film special effects.
• Aladins royal caravan - Een parade met de figuren uit de tekenfilm.
• The little mermaid - Een comninatie van film, zang en sketches uit de tekenfilm.

Daytona beach

Door de vermoeienissen van gisteren waren zelfs de vroege vogels (Dennis en Simon) pas om ½ 11 wakker. Frank en René waren zelfs pas om kwart voor twaalf wakker. Er werd besloten om met de auto naar Daytona beach te gaan. Na een ritje van 60 mijl kwamen wij aan en helaas arriveerde tegelijk met ons een noodweer van gigantische proporties. Tevergeefs draaiden wij het stuur en reden huiswaarts totdat Dennis riep `Stop comics`. Onmiddellijk werd er dan ook gestopt en de winkel betreden. Na een prima uurtje scheen de zon weer zodat alsnog het strand opgezocht werd.

Hier geen parkeerplaatsen langs het strand meer op het strand met een tweebaansweg waar men vrolijk kon cruisen in de car op zoek naar chicks of met quads ed. op kon rijden. Helaas was ons strand plezier van korte duur want Dennis werd door een gigantische kwal geraakt. Hierbij hulde voord de Amerikaanse beach guards want de life guard kwam meteen helpen gevolgd door een auto met twee man. De experts vertelden dat Dennis plusminus een uur ziek zwak en misselijk zou zijn waarna alleen zijn voet nog ongeveer een dag last zou geven. Simon en René gingen toen een drankje halen in de plaatselijke strandtent waar zij begrepen waarom er weinig vrouwlijk schoon op het strand te vinden was. Dat hing nl. allemaal te zuipen, te karaokaen en mooi te wezen in deze tent. Toen Dennis weer iets opgeknapt was werd de terugtocht maar Orlando ingezet waar boodschappen gedaan werden, thuis een broodje gegeten en iedereen vroeg te bed ging voor de 2e expeditie naar Disney, te weten de MGM studio´s.

The magic kingdom

Zonder al te veel gemopper zaten wij vroeg in de auto voor de aanval op Disney. Het voorbereidende werk van de avond ervoor bracht zijn geld op want zonder problemen werd het park gevonden. Na de auto op een gigantische parkeerplaats neergezet te hebben bracht een treintje ons naar de monorail die ons naar het Magic Kingdom bracht. Na het afgeven van een forse som geld mochten wij naar binnen. Wij brachten de ganse dag van ½9 's ochtends tot 11 uur 's avonds in het park door waar iedereen fantastisch genoot. Hieronder volgt de naam van alle attracties met een korte omshcijving want anders wordt dit verslag 50 pagina's lang.

• Pirates of the Caribbean - Met een bootje een tocht door een gebied met piraten.
• Jungle cruise - Met een boot over een rivier met allerlei beesten, kannibalen etc.
• Big Thunder mountain - Een rollercoaster door een goudzoekers gebied.
• Splash mountain - Een wild water tocht door broer konijn gebied met een grote splash.
• Tom Sawyer island - Met een raft naar een eiland met een grot en gebouwen.
• Swiss family treehouse - Door een boom lopen waar een compleet huis in verwerkt is.
• The haunted mansion - Een spookhuis met een een prachtige hologram danszaal.
• 20.000 leagues under the sea - Onder water met de duikboot van Jules Verne.
• Peter Pan's flight - Met een sloep door de lucht over Londen naar never never land.
• Magic Journeys - Een 3d tekenfilm Frank & Simon hielden uiteraard de brillen achter.
• Mission to Mars - Met een ruimteschip naar Mars en terug.
• Delta dreamflight - Een ritje langs diverse steden met films over vliegen.
• American journeys - Een film over Amerika die in 360 graden geprojecteerd werd.
• Wedway people mover - Een tochtje langs de attracties van tomorrowland.
• Space mountain - Een hele heftige rollercoaster in het donker (zonder René).
• Disney world railroad - Een treintje over het complex.
• Liberty square riverboat - Met een Mississippi boot over een meertje.
• Snow white's adventure - Een spookhuis met Sneeuwwitje figuren.
• Mickey's toontown fair - Een stukje Duckstad met o.a. Mickey's huis.
• De parade - Een parade van Disney figuren in praalwagen met 1000'en lichtjes.
• Fireworks - Tinkerbell die van het kasteel wegvliegt, met een gigantisch vuurwerk.

Al met al een geweldige dag maar iedereen was na afloop doodvermoeid. Morgen dus uitslapen en een rustig dagje.

Voorbereidingen

Onderweg kwam Simon er achter dat hij zijn sleutel verloren was, waar hij niet echt blij mee was want dat kostte $30 (en dat is niet niks). Hij had echter nog wat gegokt met een kraslot en $21 gewonnen zodat het verlies nogal meeviel. Gesterkt door deze winst besloten Simon, Dennis en Frank nog een kansje te wagen in de $30 miljoen loterij waarvan de trekking morgen is.

Op de kamers aangekomen werd er flink gepland voor morgen, onze eerste dag in Disney world waarvoor weer vroeg opgestaan moet worden (dit onder bijna geen protest van René). Op het moment van schrijven ligt René zich voor te bereiden op morgen (hé lekker, voor de verandering weer vroeg op). Dennis zit als een echte Amerikaan honkbal op de kabel tv te kijken onder het genot van een zak chips en een glas cola (diet). Frank schrijft alle te bezoeken attracties in het Magic Kingdom op en Simon zoekt op de roadmap de weg op naar Disney world. Morgen zullen we ons met een 1-2-3 in godsnaam (gooiden we Ketelbinkie overboord) dus begeven naar de droom van Walt Disney, hopelijk vallen de wacht rijen mee.

Orlando

Was het gisteren zwarte donderdag voor René, vandaag was het zwarte vrijdag voor de overigen. René had nl. zijn eerste ochtend humeur van de vakantie en geen kleinte ook. Gelukkig was hij na drie uur al aanspreekbaar zodat de dag toch nog gezellig werd. Terwijl René als zombie meewandelde werd er naar brunch en een kaart gezocht. Er werden o.a. twee shopping malls bezocht voor alles ion orde was.

Toen werd besloten om onze mooie maar dure auto om te ruilen voor een goedkopere. Wij eindigden met een Buick century die twee maal zo goedkoop was en even groot was maar minder luxe was. Hierna werd er weer geshopt en was het tijd voor diner. René ontwaarde een pizza hut en onmiddelijk besloten de fans om daar te gaan eten i.v.m. de X-men comics. Moeiteloos konden wij deel 1 en 2 kopen (3 en 4 hopelijk over een week) en ook zeer smakelijk pizza gegeten. Na nog wat rondgewandeld en gereden te hebben keerden wij terug naar het motel.

Van New Orleans naar Orlando

We zeiden Marie vandaag vaarwel!

Voor René was dit zwarte donderdag want reeds om 7 uur kon hij zijn bed uitkomen om de auto te gaan halen. Samen met Simon werd hij door een busje opgepikt dat hen naar het verhuurbedrijf bracht. De auto bleek een prachtige mercury sable te zijn met alles er op en er aan. Helaas moesten bijrijders ook 25 zijn zodat Simon niet mocht rijden. Onderwijl deden Dennis en Frank alle inkopen voor de reis en om 9:30 vertrokken wij gepakt en gezakt voor onze reis van 650 mijl naar Florida over de highways of America. Na een trip van 12 uur kwamen wij in Orlando aan. Onderweg waren wij tweemaal in een verschrikkelijke regenbui terecht gekomen in wat zich de sunny state noemt. Pal voor Orlando vonden we een motel waar we 2 twee persoonsappartementen voor 1 week voor weinig konden huren. Aldus werd besloten en de beide koppels (de jonge broekjes en de oude lullen) betrokken hun appartement voor de nacht.

Nieuwe populaire uitspraken:
We're all gonna die!!!
Het irriterende lachje van Dennis en Simon
Wanna buy a streetsheet? 1 dollar

Marie Laveau

Op deze laatste dag in New Orleans werd met algemene instemming besloten om het rustig aan te doen zodat wij pas om 12:00 gereed stonden. Als eerste punt van de dag werd er een auto geregeld voor de rit naar Orlando, wat probleemloos verliep. Hierna werd de weg naar het politie bureau ingeslagen om Frank zijn camera als vermist op te geven. Naast het politie bureau bleek het kerkhof te liggen met het graf van Marie Laveau, dus terwijl Frank zijn lulverhaal bij de politie ophing gingen de drie anderen op zoek naar het graf.

Na een kwartiertje zoeken was René de gelukkig die bingo kon roepen. na het uitvoerig bewonderen van het graf werd Frank weer opgepikt die ook het graf moest zien. Hierna werd nog wat door de stad geslenterd, gegeten en een avond wandelingetje gemaakt waarna we de bedden opzochten voor een vroege start de volgende morgen.

Pat O'Brien

De avond bracht ons zoals gewoonlijk naar bourbon street waar wij deze keer Pat O'Brien met een bezoek wilden vereren. Frank en René kwamen moeiteloos naar binnen, Dennis en Simon werden echter naar hun id gevraagd zodat deze eerst gehaald moesten worden. Het was een aardige bar met voor het eerst fatsoenlijke prijzen (wodka jus $2.50, whisky $2.50, bier $2 en fris $1). Na een gezellige avond waarbij een zwaar beschonken del Frank probeerde op te pikken werd de bar verlaten. Tijdens de wandeling op bourbon street had ook René beet want een niet beschonken del vroeg waarom hij met de kids (Frank, Simon en Dennis) op stap was en het niet leuker vond om met haar weg te gaan. Daar René (en de rest ook) het vermoeden had dat dit een werkende vrouw was ging hij niet op de uitnodiging in en gingen onze musketiers gezamenlijk verder (PS deze dame was plusminus 35 maar zag er uit als 14).

Shoppen en eten

Net zoals een bezoek aan een hard rock café behoort het bezoek aan een comic shop tot de verplichte punten en daar werd deze dag dan ook mee begonnen. Deze keer scoorde vooral René flink en ook Simon liet zich niet onbetuigd. De rest van de dag werd besteed aan het volgende verplichte item nl. shooppen. Dit deed diverse mensen dan ook wanhopige kreten uitslaan als "Waar moet ik dit nu weer laten?" e.d. Tijdens het shoppen vonden wij nog een winkel die zich specialiseerde in golden en silver age comics  en hier lagen dan ook echte schatten. Na een vriendelijk gesprek met de eigenaar werden er dan ook adressen uitgewisseld waarna we ons richting eten begaven. Dit brengt mij nog even terug op het diner van gisteren waar niet iedereen even smakelijk had gegeten maar waar vooral René zich te buiten was gegaan aan blackend rib-eye met jambalaya, een cajun specialiteit. Ter compensatie werd er vandaag dan ook een whopper gegeten.

Krazy Korner

Er werd vandaag stevig gewandeld over o.a. Canal Street, de grote winkelstraat die het French Quarter van de rest van de stad scheid en in het French Quarter zelf. Opnieuw werd er een bezoek aan een Hard Rock Café gebracht om badpakken te scoren maar ook in deze stad waren ze niet te krijgen. Na het nuttigen van koffie en beignet's in het café du monde werd er een boottocht gemaakt over de Mississippi op voorstel van René. Deze tocht kon Frank & René zeer boeien maar Dennis & Simon vonden het naar zozo (het aantal culturele hoogtepunten reist echt de pan uit).

Een doggie bij de Krazy Korner

's Avonds werd opnieuw de weg naar Bourbon Street ingelsagen. Tijdens onze wandeling over bourbon street werd Dennis zowat omvergelopen door een een of ander debiel type. Dennis zei hier iets van en deze debiel en zijn zeer dikke maat wilden meteen knokken. De dikzak probeerde zichzelf op te blazen tot een heroïsch formaat maar faalde jammerlijk, waarop Simon zeer hard begon te lachen. De vader van de beide dronken types kon hen met moeite in bedwang houden en onder zwaar gelach vervolgden wij onze weg. Wij sloegen tenslotte ons hoofdkwartier op in de Krazy Korner, naar binnen gelokt door aan aardige bluesband en een man met een bord 2 drinks for the price of 1. Ja en dan ben je Hollander hé. De avond was werkelijk zeer geslaagd en Simon wist opnieuw twee drumstokken te veroveren voor zijn collectie. Na een wederom zeer geslaagde avond werden de bedden opgezocht.

Bourbon street

Drie heren op Bourbon Street!

Direct na het inchecken gingen we de French quarter in. Na enige tijd gelopen te hebben kwamen we langs een tent waar een blues bandje speelde. Eigenlijk wilden we niet naar binnen naar Dennis sleepte ons er min of meer heen. De toegang was gratis MAAR dit werd volledig gecompenseerd door de prijs van een consumptie, nl. drie maal de gangbare prijs. Dit bleek reuze gezellig. De zanger (plus band) slaagde erin om Frank overeind te krijgen van zijn stoel. Hetgeen een prestatie van wereldformaat is. Geheel tegen zijn gewoonte in heeft Frank de band dan ook beloond met een fooi terwijl hij in het kader van zijn functie als schatbewaarder zeer gierig is. De rest van de groep stemde hier volledig mee in.
Daarna begaven wij ons weer naar bourbon street. Simon en René wilden deze straat nogmaals frequenteren met een pilsje in de hand. Dennis en Frank hadden hier echter geen zin in en gingen terug naar de kamer. Terwijl dit opgetekend wordt staan zij ook aan de deur te rammelen. Binnengekomen weet Simon ons te vertellen at hij bijna over zijn nek is gegaan bij een schouwspel dat je in San Francisco zou verwachten maar niet in New Orleans. Als bonus kunnen wij nog vermelden dat ons gebouw vroeger bewoond werd door Marie Laveau, de hogepriesteres van de voodoo. Dus mochten er 's nachts blonde dellen op de deur kloppen is het openen van die deur op eigen risico.

Marie Laveau apartments

Met Erik van Little Ivan's.

Het is 6:55 en we liggen allemaal te wachten op het telefoontje van de balie. Dennis is zijn nest reeds uitgevlogen. Frank en Dennis gaan voor de laatste maal naar Little Ivan's om broodjes te halen om mee te nemen. Erik (de baas) is speciaal voor ons vroeger open gegaan. Aanrader voor andere San Francisco gangers. Terug in het hotel probeert de balie ons een telefoonrekening aan te smeren. Waarschijnlijk vonden ze de prijs van de kamer te laag, want ze probeerden Frank (de goede ziel) ook al reserveringskosten voor de vliegtuig shuttle afhandig te maken. Dit werd gelukkig door Dennis verijdeld. Na een saaie vlucht van plusminus 7 uur (hierbij inbegrepen een tussenstop vertraging) landen we op New Orleans luchthaven. Op goed geluk belden we een van de hotels (A creole house) die reclame maakten op de luchthaven. Dit bleek een schot in de roos een kamer met badkamer en airco in de tegenover het hotel gelegen Marie Laveau apartments voor weinig. Een gratis shuttle naar het hotel was bij de prijs inbegrepen. De chauffeur (tevens min of meer hotel eigenaar) bracht ons via een sight seeing tour door de French quarter naar het hotel.