And the "Boys in the USA" award goes to....

Leuk dat ik de awards mag presenteren

Zoals gebruikelijk na een bezoek aan de USA is het tijd voor de uitreiking van de "awards". Deze keer dus awards over de locaties Nashville, Memphis en St Louis. Er zijn heel veel verschillende categorieën, dus we gaan snel van start!

Omdat het een vakantie was met het thema muziek, beginnen we met prijzen die daarop betrekking hebben. Allereerst het beste live optreden (naast onze eigen optredens uiteraard) moet natuurlijk op naam komen van de Grand Ole Opry, een geweldige show. we hebben er de legende Little Jimmy Dickens leren kennen (die overigens wel beter op 91 jarige leeftijd niet meer kan gaan zingen), maar waren het meest onder de indruk van Thomas Rhett, een country rocker. Het meest gedraaide lied van de vakantie was "Folsom Prison Blues"  van Johnny Cash.  Op de een of andere manier spreekt Johnny ons toch meer aan dan Elvis. Het best uitgevoerde lied van de vakantie is "All together now"  van The Farm maar dan door ons gedaan, wat iedere keer als we de vraag kregen "would you like the check seperate or all together?" kregen uit vier gouden keeltjes ten gehoren werd gebracht.

Honky Tonking in Nashville: GE-WEL-DIG!!!!

Beste uitgaan ervaring was absoluut Honky Tonking in Nashville. Cruisen over Lower Broadway en dan diverse zaken in waar echt overal goede live muziek was. Je hoeft nergens te lang te blijven hangen, want bijna nergens is een cover charge. Heerlijk om te doen en als Rene dan zelfs nog aan het dansen raakt, dan is het helemaal geslaagd :-).  Beste winkel ervaring gaat naar naar Opry Mills, een erg groot winkelcentrum met heel veel koopjes (speciale aandacht voor Tommy Bahama Outlet, waar door onze vriend Calvin we uitstekend geholpen werden aan veel kleding tegen afbraak prijzen).  Beste restaurant gaat deze reis naar Outback Steakhouse. Erg goede steaks (je verwacht het niet), maar alles eromheen was gewoon super. Kwaliteit eten, service gerichtheid personeel, aandacht voor de klanten en je kon er nog echt met de mensen lachen ook. Een uitstekende "dining experience", zeker voor een "keten". De award voor het beste ijs gaat naar Ted Drewes voor zijn Frozen Custard, echt een ervaring die je smaakpapillen meegemaakt moeten hebben als je in het zuiden van de Verenigde Staten bent.

Mijn reismaten: take your hat of for the King!!

Favoriete vervoersmiddel dit jaar een close call, want onze auto was ook echt geweldig, eindelijk een echte Jeep als je ook een Jeep besteld hebt. De stenen kon je ermee uit de straat trekken, super stoere auto. Maar met een fractie scoort de Segway de eerste plaats, toch iets bijzonderder dan de auto. Er is een plan om er een paar aan te schaffen..... Grootste tegenvaller is een gedeelde eerste plaats. De eerste tegenvaller is van de snelweg afgehaald worden door de plaatselijke politie en de andere tegenvaller is het missen van de General Jackson, doordat we ons een uur in de tijd vergist hadden :-(. Ik kan me voorstellen dat voor Rene het niet deelnemen aan de Segway tour ook in deze categorie valt (Simon, Frank en ik vonden dat ook erg jammer!!).  Grootste mental coach gaat naar Chuck Norris. Ondanks dat hij natuurlijk zelf niet aanwezig was, waarde zijn geest rond en via zijn levenswijsheden heeft hij ons veel tips gegeven om een goede vakantie te hebben. In ieder geval hebben wij er veel om gelachen ("Every night the Boogie Man goes to sleep, he checks the closet for Chuck Norris").

En vanuit mij gezien gaat de prijs voor het beste reisgezelschap dat iemand zich maar op dit soort vakanties kan wensen naar Frank, Simon en Rene. Bedankt maatjes, voor weer een geweldige vakantie!

Grand Ole Opry

Op weg naar de Opry

Helemaal omgekleed en met onze cowboy hoeden op (minus 1) vertrokken we naar de Grand Ole Opry. Want in de beschrijvingen stond duidelijk aangegeven "dress the part", dus daar werken we graag aan mee. Parkeren was redelijk eenvoudig, namelijk hetzelfde mega parkeerterrein als bij Opry Mills, alleen was het dan nog een klein stukje lopen, maar dat was al een ervaring op zich, want er gingen VEEL mensen naar de Opry, dus het was gelijk erg leuk mensen kijken. Wat daarin wel opviel was dat het aantal hoeden toch wel tot een minimum beperkt bleef....hmmmm....waarom lkuisteren mensen toch altijd zo slecht? De wandeling naar het Opry gebouw laat enkele memorabilia, waaronder ook twee erg grote gitaren waar je als bezoeker onderdoor moet lopen. Eenmaal bij het gebouw van "the show that started country music" kun je zien dat het een erg commercieel gebeuren is, maar daar moet je je gewoon aan over geven en dan krijg je een geweldige ervaring.

Little Jimmy Dickens, still rocking at 91

Na binnenkomst begaven we ons naar de concertzaal vanwaar de optredens live op radio uitgezonden gingen worden (en dat als sinds 1925 zonder ook maar 1 keer een week uitzending te missen, een record!). En omdat het een radio uitzending is, is het ook erg strak getimed. Dus om 19.00 uur strak ging het rode doek omhoog en besteeg Little Jimmy Dickens het podium. Little is terecht, want deze man komt net boven dwerg afmetingen uit. Respect voor de man, hij is 91 en treedt nog steeds op. Maar het is wel sentiment, want zingen kan hij echt niet meer, dus volgende keer gewoon maar grappen maken en niet meer proberen de hoge noten te halen. Wel een belevenis, maar muzikaal....nou ja, laten we het er niet over hebben. Na Little Jimmy kwam niet al te lang daarna Thomas Rhett. Dat was echt een geweldig optreden, hij deed een nummer strakke country rock en een country balade (have a beer with Jezus). Wellicht dat we hier wel naar "the next big thing in country music"  hebben zitten kijken.

Good Time Charlie Nagatani....aandoenlijk

Dit was eigenlijk trend zettend voor de hele avond. Die is opgedeeld in vier blokken van een half uur, waarin een bepaalde persoon of groep als "host" optreedt, zelf speelt en artiesten aankondigt en samen met een presentator de commercials voor de sponsor van een blok doet. Want het is live radio, dus dan is de commercial ook live! De meest in het oog springende sponsor de avond was Dollar General (een supermarkt a la Aldi), die waarschijnlijk heel veel medewerkers kaarten had gegeven om tijdens de commercials goed te juichen! Maar zoals gezegd, ieder blok had een uitstekende artiest en een die of erg cult of erg oud was. Bijzondere vermelding voor Charlie Nagatani, de Japanse country ster. Nou ja ster, als je naar zijn liedjes luistert, dan is het echt te kinderachtig voor woorden, Engels met een heel dik Japans accent en op sommige momenten gewoon rete vals. Maar het publiek was super enthousiast, waarschijnlijk van de aandoenlijkheid en het enthousiasme waar Charlie zijn nummer ten gehore bracht.

Om half tien was de show ook helemaal klaar (en geen minuut langer), bij de afkondiging stroomde het publiek de zaal al uit. Ik heb 2,5 uue genoten van dit fenomeen van Nashville. De sfeer is er echt uitstekend en zonder dit gezien en gehoord te hebben, kun je niet hart en ziel van deze stad tot je genomen hebben. Een super aanrader daarom, echt iets om zeker een keer meegemaakt te hebben. Yeeehhhaaaahhhhh!!!!!

Sukho Thai

Kip mety Thais basilicum....yummie!!!!

De Grand Ole Opry begint altijd strak om 19.00 uur, dus was het zaak om vroeg en niet al te uitgebreid te eten. Om aan beide te kunnen voldoen, vonden we een Thais restaurant, Sukho Thai, dat aan beide criteria kon voldoen. Het leverde mij sowieso al een primeur op, want het was voor de eerste keer dat ik de afstand tussen twee plekken, hotel en restaurant, op google maps vaststelde en de reistijd onder een minuut (53 seconde om precies te zijn) uitkwam. Bij binnenkomst zagen we directe enkele gasten hoofdschuddend naar onze prach-ti-ge hoeden kijken, maar stoer als we zijn trokken we ons daar natuurlijk niets van aan. Sukho Thai is qua eten redelijk authentiek Thais, maar qua aankleding van de zaak niet. Zo hingen er Chinese schilderijen en Japanse zwaarden, maar of de gemiddelde inwoner van Nashville dat heeft gezien, ik vermoed van niet. Het eten was overigens prima. Los van het feit dat ongeveer al het bier dat Rene wilde bestellen niet aanwezig bleek te zijn, waren de kip-, rund, als coquillesgerechten uitstekend. Zowel qua kwaliteit als ook qua kwantiteit. En dat voor 9.95 dollar, dat is in dit geval echt een koopje. Een aanrader voor een niet te duur diner als je een keer jezelf in Nashville begeeft!!

En ook prima voor deze keer: na een uur stonden we weer buiten. Even snel een korte tussenstop in het Best Western en.....op naar de Opry!!

Chez Rene

Met Rene in LA....oh nee, Orlando!

De afgelopen twee dagen waren erg zware dagen. Dusdanig zelfs, dat ik echt geen tijd, maar eigenlijk nog minder energie om iets leuks te schrijven. En aangezien ik dan geen "stukjes op niks af" wil schrijven, sla ik dan over. Gelukkig had ik nog wel de puf om het blog van een van mijn allerbeste vrienden, Rene van Hasselaar, te lezen. Dit blog, Nuff Said,  zijn we ooit gestart als een gezamenlijk blog van Rene, Simon, Frank en mijzelf, maar op een paar losse posts van mij, werd het heel snel het blog van Rene. Voor de liefhebbers van diner advies en ook tips voor het gaan stappen op de Zeedijk, kan ik met veel plezier doorverwijzen!!! De afgelopen paar dagen kon je er onder andere lezen dat Rene druk bezig is om de kaarten te regelen voor activiteiten die we in mei gaan ondernemen als wij (als The good ol' Boys) naar Tennessee en Missouri gaan. Ondanks alle zaken van afgelopen dagen, kon het toch niet anders zijn dan dat er een flinke lach op mijn gezicht getoverd werd, toen ik las dat bij ons bezoek aan de Grand Ole Opry we getrakteerd gaan worden op een optreden van de beste Country & Western artiest uit......Japan!!! Ik blijf een trouw lezer, zeker met dit soort artikelen :-).....

Things to do in Tennessee (oh ja, en Missouri...)

Het mekka van de Country & Western!

Voor de reis in mei naar het zuiden van de Verenigde Staten beginnen een flink aantal activiteiten zich al af te tekenen. Hoewel Rene zich wat zorgen maakt omtrent zijn balansdag, gaan we toch een poging wagen om een Segway tour in Nashville te doen. Helaas nog niet te boeken, maar wel een mail van de eigenaar dat we in maart even contact op moeten nemen. Verder is de wedstrijd St Louis Cardinals vs de San Diego Padres een must, evenals het al diverse malen gememoreerde Graceland. Daar nemen we wel de medium tour ipv de VIP tour, kost de helft en geeft ons precies wat we willen (we hoeven geen memento mee te nemen naar huis van de Graceland tour :-)). Dan een avondje doorbrengen op de General Jackson showboat, met een cruise over de Mississippi, daar kunnen we ook zeker niet omheen!Ook een gratis bezichtiging van de Jack Daniels fabriek moet Rene natuurlijk gezien hebben :-). En een hoogtepunt: een bezoek aan het mekka van de Country & Western Muziek, de Grand Ole Opry. Kaarten nu te bestellen, en dan zit je "ringside", dat kunnen we niet laten lopen!!

Poeh, nu ik het allemaal zo opschrijf, dan heb ik na deze vakantie een week nodig om bij te komen van alle bezichtigingen !!!!