HC Spaarndam D1

Hockeyclub Spaarndam D1 met hun nieuwe shirts

Sinds de herfstvakantie speelt Jeroen 11 tegen 11 hockey. Dat was even wennen, maar eigenlijk vind hij het wel leuker, want er is wat meer ruimte en wat meer tijd om de bal goed af te kunnen spelen. Hij is een rots in de branding van de verdediging en er komen weinig jongetjes makkelijk langs de linksback van HC Spaarndam. De eerste 5 wedstrijden geven enerzijds een zelfde beeld (namelijk dat de wedstrijden zich grotendeels op de helft van de tegenstander plaats vinden), maar anderzijds waren de uitslagen helaas niet de afspiegeling daarvan. De drie thuiswedstrijden gingen allemaal met grote cijfers gewonnen, terwijl de twee uitwedstrijden bijna een kopie van elkaar waren: heel erg veel kansen, maar de bal gaat er niet in, terwijl de tegenpartij 1 kans krijgt en de bal erin ligt. Resultaat: een 1-0 verlies. Vandaag was de zesde wedstrijd tegen Athena en er waaide een harde en een erg koude wind. Gelukkig was het vandaag ook de dag dat de jongens nieuwe shirts kregen, met lekkere lange mouwen. Dat gaf de boys een een goede impuls, want na een 0-1 ruststand werden de mouwen spreekwoordelijk opgestroopt om uiteindelijk met een 3-1 winst van het veld af te gaan! Enige jammere was dat Jeroen met ontvelde knieën uiteindelijk van het veld afkwam en dat deed echt flinke pijn. Maar goed, alles voor de overwinning, zullen we maar zeggen!

Hoe stereotype....

Als de klok bij het clubhuis van IWC is, weet je dat je bij de hockeyclub bent :-)!

Gelukkig vals alarm!

Jeroen was er helemaal klaar voor!

Zaterdag is tegenwoordig de dag dat ik met Jeroen op pad ga om een hockey wedstrijd te spelen. Nu zijn deze wedstrijden vaak op een ergens buiten de stad gelegen sportpark, waar verder ook helemaal niets te doen is, maar deze keer moest hij uit spelen bij AH & BC, die haar velden heeft naast het Wagener Stadion en midden in het Amsterdamse Bos. Dat sprak mij wel aan, want dat betekende dat ik Jeroen bij de wedstrijd af kon zetten om vervolgens even een stukje hard te lopen in het Amsterdamse Bos, iets wat ik al een tijd op mijn lijstje had staan om te doen. Zo gezegd, zo gedaan. Na wat zoekwerk voor een parkeerplek bracht ik Jeroen naar het team, gaf hem een dikke zoen om vervolgens naar de auto terug te lopen, mijn hardloopkleren aan te trekken en hop, daar ging ik om de eerste meters in het voormalige Bosplan te maken.

Het rondje dat ik vanmiddag gelopen heb

Het lopen ging erg lekker. Het was weer eens wat anders dan mijn vaste rondje in Spaarnwoude, het was een beetje verkennen hoe ik moest lopen en dat was ook wel spannend. Net toen ik het 3 km punt gepasseerd was, ging echter mijn telefoon. Ik pakte de telefoon uit mijn buideltje en zag dat er gebeld werd door Anoniem. Nu druk ik die normaal altijd weg, maar omdat Jeroen aan het hockeyen was en er natuurlijk altijd wat gebeurd kan zijn, nam ik toch maar op. Het bleek Securitas te zijn, die mij vertelde dat er een alarm afgegaan was bij ons thuis en dan met name bij de achterdeur. Nou, dan schrik je toch even als je dat hoort, maar wel goed dat het alarm kennelijk zijn werk doet. Maar wat te doen. Ik liep zelf nog midden in het bos en voordat ik er zou zijn zouden we een uur verder zijn. Gelukkig kon ik Gunny en Edward bereiken en Edward ging een kijkje nemen bij ons thuis en kon gelukkig vaststellen dat er niets aan de hand was. Waarschijnlijk was er een hick up in het alarm geweest, maar beter een beetje te strak afgesteld dan te ruim en ook goede actie van Securitas om dat zo strak te monitoren. Gerustgesteld kon ik mijn rondje uiteindelijk vervolgen, maar een toptijd werd het natuurlijk niet. Hopelijk dat als ik een andere keer weer in het Amsterdamse Bos ga lopen, er niet weer een vals alarm de kop op steekt. Een paar leuke loopjes zijn er namelijk wel te doen, dat heb ik inmiddels wel gezien en het stikt er ook van de loopmaatjes, dat is ook wel weer eens wat gezelliger dan niemand tegenkomen op zondagochtend in Spaarnwoude :-).

Oh ja, voor degene die het zich afvragen: Jeroen verloor helaas met 1-0. Bijna een kopie van de wedstrijd van 2 weken geleden tegen De Kikkers: vele malen beter en veel 100% kansen, maar de bal er niet in krijgen terwijl de tegenstander aan één kans genoeg heeft. Een strak lesje in efficiency.

Eindelijk tegenstand

Het winnende team, ook na een pittige strijd

Inmiddels is de normale hockey competitie gestart. De eerste wedstrijd van HC Spaarnwoude E1 was alweer een klinkende 9-0 overwinning, de jongens beginnen eraan gewend te raken. En dat hebben ze geweten. In de wedstrijd van deze week, gingen de mannen er een beetje vanuit dat ze ook FIT wel even op zouden rollen. Dat bleek toch even wat lastiger dan de heren verwacht hadden, want bij rust stonden ze mooi 1-2 achter. De koppies stonden wel even wat anders dan normaal. De tweede helft was het berespannend en zelfs voor jongens van een jaar of negen begon het echt fysiek en erg venijnig te worden. Een enerverend scoreverloop, want na een 1-2 achterstand werd het een 3-2 voorsprong met nog 5 minuten te spelen. Toen werd het 3-3 en leek het voor het eerst naar een puntendeling te gaan, maar de jongens wilden er niets van weten en drukten FIT strak de verdediging in en in de laatste twee minuten werd het alsnog een 5-3 overwinning. Felicitaties voor het team, dat kennelijk ook op doorzettingsvermogen het resultaat over de streep kan sleuren. Goed zo, mannen!!

Kampioenen!!

Door en door nat, maar supertrots!

Het zat er al aan te komen, maar vandaag was het zover: de jongens van Hockeyclub Spaarndam speelden de kampioenswedstrijd van de wintercompetitie. Om 9.30 uur ging het spel los in Heemstede bij Alliance. Helaas zat het weer niet mee. Waar het de afgelopen weken soms wel koud was geweest, was het altijd droog geweest. Dat was deze keer niet het geval. Sterker nog: het kwam met bakken en bakken regen uit de hemel en er stond een hele fikse wind, waardoor alles nog harder aankwam en waardoor alles nog kouder aanvoelde. Jeroen zijn vriendin Anke was mee om de triomftocht mee te maken en het getuigd van echte liefde dat ze de hele wedstrijd aan de kant is blijven staan om te kijken, terwijl we nat tot op ons hemd regende. De wedstrijd zelf: tja, die was niet zo heel erg spannend, want Alliance werd met 12-0 opzij gezet, waardoor HCS uit 5 wedstrijden 15 punten heeft verdiend met 65 doelpunten voor en 4 tegen. De uitreiking van de medailles deden we maar niet op het veld, en ook de kampioensfoto lieten we daar achterwege, vanwege de kou rende namelijk iedereen naar binnen, waar het feestgedruis kon beginnen. Een uitstekend en prachtig resultaat voor het competitie debuut van dit team en dat er nog maar vele overwinningen en kampioenschappen mogen volgen. Super gedaan, mannen!!!

Hockey zaterdag

Hockey familie toernooi in Spaarndam

Waar ikzelf vroeger altijd op zaterdag naar de voetbalvelden ging, heb ik dat als ouder nu ingeruild voor een tocht naar de hockey velden. Jeroen is inmiddels een fanatiek speler geworden en is 's ochtends al vroeg wakker om zich goed voor te bereiden (en ja, dat is voor 7 uur 's ochtends). Om 9.30 speelde hij tegen Qui Vive in De Kwakel (ja, je komt nog eens ergens!!). De eerste helft was spannend, want die eindigde in 3-2 voor het team van Jeroen, HC Spaarndam, maar dat werd de tweede helft rechtgezet in een klinkende 10-2 overwinning, waarbij Jeroen de tweede helft "op keep" stond en zijn hok schoon hield. Genoeg voor een dag, zou je zo zeggen (want het was koud genoeg geweest...), maar dit was slechts het begin. 's Middags werd namelijk het HC Spaarndam familie hockey toernooi gehouden in het Dorpscentrum van Spaarndam. Dit toernooi is een aantal wedstrijden waarin de teams een mix zijn van volwassenen en kinderen, waarbij de ouders niet mogen scoren. Ans trok ook haar scheenbeschermers aan en zocht haar stick op, zodat ze ook lekker mee kon spelen.

Helaas, helaas, het team van Jeroen haalde de halve finales niet (1 winst, 1 gelijk, 1 verlies). Jeroen was er echt ziek van, hij krijgt toch een hele grote betrokkenheid en een winnaarsmentaliteit met zijn sport. Hij is alweer aan het trainen en kan niet wachten tot het weer zaterdag is om de volgende wedstrijd ten strijden te trekken! Hup Jeroen, druk een punt!!!  

De nieuwe hockey ster!!!

Drie wedstrijden, 31 voor en 2 tegen, een nieuwe hockey ster is geboren!

Hockey

Lekker aan het sporten!

Sinds een paar maanden zit Jeroen op hockey. Hij is lid van de nieuw opgerichte hockey club Spaarndam. Het blijkt echter een hele klus om een jongensteam op te zetten. Er zijn heel veel meiden die willen hockeyen, maar jongens gaan klassiek genoeg toch meer voor voetbal. Na een flinke tijd is er nu wel een team gereed en is de eerste stap om deel te nemen aan de wintercompetitie. Zo was vorige weer de eerste wedstrijd, waar ik helaas niet bij kon zijn, maar die in een klinkende 7-1 overwinning resulteerde. Deze zaterdag rolde ik echter om 8 uur uit bed, omdat om 9.30 uur de wedstrijd van Jeroen zou beginnen. Het was best fris 's ochtends vroeg, maar dat deerde Jeroen niet. Hij had er veel zin in en gepositioneerd in de achterhoede was hij er helemaal klaar voor. En dat waren geen loze woorden! Er kwam helemaal niemand langs Jeroen, hij onderschepte veel passes van de tegenstander en gedurende de wedstrijd ging hij ook steeds meer richting het vijandelijk doel.

Het team van HC Haarlem was helemaal nergens en daarom was het een historische zegen voor het jongensteam van HC Spaarndam: de overwinning was namelijk 11-0! Ik was megatrots op het team, maar helemaal op mijn kleine kereltje, dat zich zo kranig staande hield. De trainingen hebben toch hun vruchten afgeworpen, maar zeker ook zijn standvastigheid en zich kunnen vastbijten in iets hebben er zeker toe bijgedragen dat hij het zo goed deed. En een plezier dat hij had, dat was ongekend. Mooi dat we een sport hebben gevonden waar hij zich helemaal in kan geven. Dat maakt het vroege opstaan en het koukleumen aan de zijlijn (en het niet mogen schreeuwen van aanmoedigingen, daar moet ik nog even aan wennen) het helemaal waard!

Sport in Canada

De Stanley Cup in de HHOF

In de USA heb je de Big Four als het om sport gaat: Honkbal, American Footbal, Basketbal en IJshockey. Hoewel Toronto een MLB team heeft in de Bluejays (dat komend seizoen veel kansen wordt toegedicht om ver te komen) en een NBA team in de Toronto Raptors (dat dit seizoen geen hoge ogen gooit), is er in Canada echt maar een sport die de klok slaat, en dat is Hockey (zoals ijshockey in Canada genoemd wordt). Er is dan ook een bijna nationale rouw aan de gang, omdat het seizoen van de NHL nog steeds niet van start is gegaan, vanwege een geschil tussen de spelers en de eigenaren van de teams (uiteraard over geld). Een van onze gastheren vertelde me met een gigantische smile op zijn gezicht dat sinds dit seizoen er weer een team in zijn woonplaats is, te weten de Winnipeg Jets. Binnen een half uur waren alle seizoenskaarten verkocht (20.000 stuks). Een bijzondere situatie, zeker als je weet dat een seizoenskaart 7.000 Canadese Dollars(= 5.250 Euro) kost. Als bekostiging daarvan verkopen de eigenaars van een kaart vaak "wedstrijden" aan bekenden, omdat het a) heel veel wedstrijden zijn en b) op die manier de kosten enigszins te dragen zijn. In Toronto spelen de Maple Leafs, maar de sfeer daar schijnt niet representatief voor de andere teams in Canada te zijn, teveel "bioscoop publiek" volgens een aantal van mijn gesprekspartners, bij de andere teams is het altijd "madness". Dat Hockey echt bijna een "geloof" is, is ook te zien aan de in Toronto gevestigde "Hockey Hall of Fame", waar je veel memorabilia van oude sterren kunt zien, een nagebouwde kleedkamer kunt bezoeken, 3D film bekijken, slapshots kan nemen en ook zelf commentaar in kan spreken (wat best verslavend is).