La Rive

Prachtige kleuren combinatie

Het was alweer een tijd geleden dat ik samen met ex-collega Steven uit eten was gegaan. Beiden vonden we dat het weer eens tijd was om goed bij te praten en dat deden we graag bij La Rive. Wat blijft dat toch een ongelofelijk goed restaurant. Het behoeft geen toelichting dat we voor het Menu Alliance kozen en dat ook nog een keer uitbreidde met een extra gang, namelijk een bezoek van de ijscowagen aan onze tafel (deze keer met appelstroop roomijs, wat een machtige combinatie!). Ik blijf toch altijd weer verrast hoe de zwart witte brigade erin slaagt om, ondanks het feit dat ze er erg formeel gekleed uitzien, helemaal in jacket en met witte handschoenen aan, altijd de juiste sfeer te schapen. Eigenlijk juist lekker losjes en passend bij zoals wij ons aan tafel voelden: relaxed na een dag hard werken en in voor wat humor. Mooi dat zij dat dus ook aanvoelden, dus is toch vaak het extra's naast het geweldige eten dat een bezoek aan La Rive zo bijzonder maakt.

Boodschappen

L'Amuse, je wordt er hebberig van

Vandaag, op goede vrijdag, was het eindelijk tijd om Daan zijn verjaardagsfeest te vieren. Maar voordat de gasten om 13.00 uur zouden gaan arriveren, moesten de boodschappen gedaan worden. En omdat het ook nog eens Pasen is dit weekend en we zaterdag en zondag Willy en Jos op bezoek hebben, moesten we iets meer inslaan dan op een normaal. De eerste stop was het standaard rondje Zwanenburg: Albert Heijn, Osdorper, Groentehandel Hans Lucke en Slagerij Rob. Bij die laatste kocht ik de ingredienten voor de eerste barbecue van het jaar, die gaat zaterdag erdoorheen. Deze keer niet zo fancy maar redelijk recht toe, recht aan (maar ja, met de Griekse kip kun je het eigenlijk nooit over recht toe recht an spreken, want die is altijd top als je hem een dag van tevoren in de marinade zet, dat is het echte geheim!).  Daan ging zelfs mee, want in de AH was een speurtocht en die wilde hij graag doen.

Na deze eerste etappe, ging ik naar Amsterdam Zuid. Wel even erg vervelend: juist nu het warm wordt, gaat de airco van mijn auto kapot, dus zat ik even fijn weg te zweten. Maar goed, als je dan in Zuid bent, dan kan het niet anders, dan dat je ook weer even stopt bij L'Amuse, waar zowel Martin als Betty aanwezig waren. Deze keer nam ik een mooi stukje Remeker van Jan Dirk vd Voort mee, die ik bij mijn eerste bezoek aan La Rive had geproefd. Deze is moeilijk te krijgen (net zoals Wilde Weide Oud Belegen, overigens), omdat er erg weinig van gemaakt wordt op een echt ecologische wijze. Gaat eerste Paasdag mee op het plankje :-). Daarna even naar het Vlaamsche Broodhuys voor twee pave's en dan daarnaast naar Arnold Cornelis voor een Paas Haas Taart (waarbij het bij de uitspraak daarvan bleek dat ik mijn afkomst niet kan verloochenen :-)).   Na dit allemaal ingeslagen te hebben ging ik in een hete auto weer terug naar Halfweg en was ik om 12.30 uur nog net op tijd thuis om snel twee broodjes te eten voordat de vrienden en vriendinnen van Daan arriveerden om er 's middags een dolle boel van te maken!

La Rive re-visited

Mag port toch wel bij kaas? Wel van Ted, niet van Simon

Vrijdag gingen Rene en ik zijn 49ste verjaardag vieren. Zoals de afgelopen jaren gebruikelijk doen we dat in een goed restaurant en deze maal viel de keuze op La Rive, het restaurant dat in het Amstel Hotel gevestigd is. Om 19.15 gingen we strak aan tafel en om 00.45 uur vertrokken we weer, zoals gebruikelijk als laatste. Normaal gesproken zou ik hier een mooi verhaling opschrijven over al het heerlijks dat chef de cuisine Roger Rassin voor ons op tafel toverde, maar dat ga ik deze keer niet doen. Wat namelijk bleek was dat, de vorige keer dat ik bij la Rive ben geweest, we precies aan het begin van de periode van het menu zaten en dat gisteren de op een na laatste dag was dat het menu geserveerd werd. Wat dus betekende dat ik alle gerechten die ik gisteren gegeten heb al een keer geproefd had. Dat maakte ze uiteraard niet minder speciaal en heerlijk, maar ze nog een keer beschrijven terwijl ik dat vorige keer ook al gedaan heb, dat is een beetje overkill. Dus voor een beschrijving daarvan, verwijs ik graag de blogpost van 22-10-2010. Maar toch heb ik gisterenavond weer iets bijzonders "geleerd", of misschien juist niet...

Een selectie kaas van La Rive, de Nederlandse komen van L'Amuse

Wat wil het geval? Door Simon Veldman van Vermeer is ons inmiddels diverse malen verteld en aangeleerd dat port ab-so-luut niet bij kaas geserveerd kan worden. De port is dusdanig sterk, dat hij goed bij een kaas past, maar dan helaas de smaak van de andere kazen in de weg zit. Een wijze levensles die we mee hebben genomen. Uiteraard was gisteren ook een van de gangen een selectie uit de uitgebreide (misschien zelfs te uitgebreide) kaaswagen van La Rive. Hoogtepuntjes: de Brillat Savarin (72% volvet, tweede van lkinks) en de Remeker van Jan Dirk vd Voort (uiterst rechts). Maar wat schetste onze verbazing? Sommelier Ted Bunnik, die overigens al 28 jaar bij La Rive werkt, schonk Rene een bijzonder mooi glas......port in!! Daar moesten we toch even naar vragen, want dat ging tegen de order van Simon in. En wat bleek? Ook in de sommelierswereld zijn er meerdere versies van de waarheid, want Ted was van mening dat er ook geen wijn was die bij elke kaas past en dat als je de juiste Port kiest, dat net zo goed kan als een wijn. Tja, zo zie je maar, twee meester sommeliers die toch allebei een hele andere mening hebben. Wie heeft er gelijk? Uiteindelijk kun je dat alleen met de eigen smaakpapillen vaststellen!

Nog een after diner toevoeging

Na het verslag van gisteren over La Rive kwam ik erachter dat ik toch nog iets vergeten was om hier in op e nemen, wat toch wel de moeite waard was. Enerzijds is dat een mooie foto van het dessert wat gisteren niet lukte om te uploaden, maar anderzijds ging het ook over het tempo waarin gerechten geserveerd werden. We begonnen zo rond zeven uur met aan tafel gaan en ik vond dat, toen er om half negen al vier gangen doorheen waren we wat aan de snelle kant gingen, want ja, dan had je nog maar drie gangen te gaan. Maar het bleek allemaal goed uitgelijnd te zijn, omdat de gerechten daarna wat langer duurden (bijvoorbeeld de selectie op de kaaswagen werd door sommige aan tafel aangegrepen om eens goed een mooie en fijne selectie te maken, en er werd ook lekker lang van genoten!!) om voor te bereiden, er nog enkele amuses tussendoor kwamen en ook de koffie met friandises natuurlijk nog steeds een gang was. Uiteindelijk was er niets gehaast en werd alles goed getimed uitgeserveerd en vertrokken we rond half twaalf uit La Rive. Ook daar dus hoge punten voor de bediening en gastvrijheid van La Rive.

La Rive

Donderdagavond was ik te gast bij één van de meest bekende restaurants van Nederland. Nee, ik bedoel niet Café Loetje (bekend van de biefstukken, ook een aanrader, binnenkort een keer naar toe gaan voordat ik naar Italiaanse les ga, want dat zit daar 25 meter vanaf!!!), maar La Rive, dat gevestigd is in het Amstel Hotel. Het was even een tochtje door een druk deel van Amsterdam (en ja, dat is nog wat extra druk op donderdagavond). Bij aankomst kon ik de sleutels van mijn auto gelukkig gewoon aan de portier geven, die ervoor zorgde dat de auto geparkeerd werd. Daarna kon ik voor het eerst in mijn even het Amstel Hotel van binnen bewonderen. Jemig, ik ben daar heel vaak met de tram langs gereden op weg naar Amsterdam Oost (naar de befaamde Snoek en later Wonderland). Kan niet anders zeggen dan dat het er prachtig uit ziet.

We werden via de lobby naar het restaurant geleid. Vooraf konden we nog even de toiletten bewonderen (never pass up an opportunity...) en die waren al bijzonder fraai ingericht. Een moment later zaten we in het restaurant en alle ideeën die je hebt over een klassiek ingericht en bijzonder chique restaurant komen daar tot uiting. Dat was van de kroonluchters en de damasten tafellakens en servetten tot aan de in jacket met vlinderdas geklede maître. Zou dit uiteindelijk professioneel maar wel koud en kil overkomen? We gingen het ervaren. Vanaf onze tafel hadden we een bijzonder mooi uitzicht over de Amstel en dat was de setting voor uiteindelijk een echte "dining experience"! Na de start met een diversiteit aan amuses (waaronder een heerlijk stukje buikspek en een bonbon van tonijn) bekeken we de kaart en was keus keus snel gevallen.

Het werd het Menu Alliance, waarin zeven signature dishes van chef Roger Rassin, die zich een waardig opvolger van Ewin Kats hierin toont. Ted Bunnik, de sommelier, zocht er een paar zeer mooie wijnen bij, waarin een aantal enkele koppige flesjes zaten! De start was uitstekend met twee gangen waarin kreeft en de alom geprezen Sint Jakobsmossel centraal stonden (deze laatste met een heerlijke saus van groene bloemkool). Een briljante start van het menu. Na een gang vis begonnen we aan het vlees. Dat was wel bijzonder, want de laatste tijd is mij opgevallen dat de menu's bij de sterren restaurants steeds meer vegetarisch en vis serveren, dus twee stevige gangen is tegenwoordig een uitzondering. De kalfssukade op een bed van risotto was geweldig. Uitstekend gekruid en zo mals, dat je hem naar binnen kon zuigen. Ik vraag me af hoe lang dit heeft staan "pruttelen", dat moet bijna dagen geweest zijn! Voor mij het hoogtepunt van het menu. Het hoofdgerecht, als je daar in een zeven gangen diner van mag spreken, was een prachtig stuk reebok met een coating van olijf.

Na de reebok kwam de kaaswagen langs en deze was bijzonder uitgebreid. Goed om te zien dat ook La Rive de kaas grotendeels bij L'Amuse betrekt (voor de liefhebbers: L'Amuse organiseert op 31-10-2010 een kaasproeverij in Haarlem bij Stemples, deze is helaas volgeboekt, maar binnenkort komt er weer een volgende). De laatste gang zou een bereiding van vijg zijn, maar tijdens het diner had ik gezien dat er ook een "ijswagen" was waarin zes verschillende soorten ijs geserveerd werden. Nou, dat was geen probleem om te wisselen en ik kreeg een heerlijke selectie van drie smaken roomijs en drie smaken sorbet ijs voorgeschoteld. Zelden heb ik zo heerlijk zuiver van smaak ijs gegeten. Een absolute aanrader voor iedereen die hier gaat dineren!!

Was er niets aan te merken op La Rive? Ik kan weinig bedenken. Misschien had de brigade in moeten grijpen toen twee dames wel erg aanwezig waren tijdens het diner en uitvoerig begonnen te flirten met vier mannen aan de nabije tafel. Zo erg zelfs, dat het er op leek dat de dames uitvoerige sales voor de komende nacht aan het bedrijven waren :-). Maar goed, daar heb je natuurlijk maar beperkte invloed op. De zwart witte brigade is zeker niet kil en afstandelijk, wel super professioneel, ter zaken kundig, maar kan uitstekend op de mensen aan tafel inspelen (ik kon me ook niet aan de indruk onttrekken dat ze brigade het ook wel erg gezellig bij ons aan tafel vind :-)). Ook al lopen ze telkens met witte handschoentjes aan en wordt het woord "alstublieft" wel heel erg vaak uitgesproken. Maar de gezelligheid van een Vermeer, Vinkeles of De Nederlanden heeft het net niet. Samengevat: het was geweldig en een hele bijzondere ervaring en ik zal zeker nog terug komen, maar een "tweede huiskamer" zoals de eerder genoemde restaurants zal het niet worden. Maar absoluut "highest recommendations"!!!!!