And the "Boys in the USA" award goes to....

Leuk dat ik de awards mag presenteren

Zoals gebruikelijk na een bezoek aan de USA is het tijd voor de uitreiking van de "awards". Deze keer dus awards over de locaties Nashville, Memphis en St Louis. Er zijn heel veel verschillende categorieën, dus we gaan snel van start!

Omdat het een vakantie was met het thema muziek, beginnen we met prijzen die daarop betrekking hebben. Allereerst het beste live optreden (naast onze eigen optredens uiteraard) moet natuurlijk op naam komen van de Grand Ole Opry, een geweldige show. we hebben er de legende Little Jimmy Dickens leren kennen (die overigens wel beter op 91 jarige leeftijd niet meer kan gaan zingen), maar waren het meest onder de indruk van Thomas Rhett, een country rocker. Het meest gedraaide lied van de vakantie was "Folsom Prison Blues"  van Johnny Cash.  Op de een of andere manier spreekt Johnny ons toch meer aan dan Elvis. Het best uitgevoerde lied van de vakantie is "All together now"  van The Farm maar dan door ons gedaan, wat iedere keer als we de vraag kregen "would you like the check seperate or all together?" kregen uit vier gouden keeltjes ten gehoren werd gebracht.

Honky Tonking in Nashville: GE-WEL-DIG!!!!

Beste uitgaan ervaring was absoluut Honky Tonking in Nashville. Cruisen over Lower Broadway en dan diverse zaken in waar echt overal goede live muziek was. Je hoeft nergens te lang te blijven hangen, want bijna nergens is een cover charge. Heerlijk om te doen en als Rene dan zelfs nog aan het dansen raakt, dan is het helemaal geslaagd :-).  Beste winkel ervaring gaat naar naar Opry Mills, een erg groot winkelcentrum met heel veel koopjes (speciale aandacht voor Tommy Bahama Outlet, waar door onze vriend Calvin we uitstekend geholpen werden aan veel kleding tegen afbraak prijzen).  Beste restaurant gaat deze reis naar Outback Steakhouse. Erg goede steaks (je verwacht het niet), maar alles eromheen was gewoon super. Kwaliteit eten, service gerichtheid personeel, aandacht voor de klanten en je kon er nog echt met de mensen lachen ook. Een uitstekende "dining experience", zeker voor een "keten". De award voor het beste ijs gaat naar Ted Drewes voor zijn Frozen Custard, echt een ervaring die je smaakpapillen meegemaakt moeten hebben als je in het zuiden van de Verenigde Staten bent.

Mijn reismaten: take your hat of for the King!!

Favoriete vervoersmiddel dit jaar een close call, want onze auto was ook echt geweldig, eindelijk een echte Jeep als je ook een Jeep besteld hebt. De stenen kon je ermee uit de straat trekken, super stoere auto. Maar met een fractie scoort de Segway de eerste plaats, toch iets bijzonderder dan de auto. Er is een plan om er een paar aan te schaffen..... Grootste tegenvaller is een gedeelde eerste plaats. De eerste tegenvaller is van de snelweg afgehaald worden door de plaatselijke politie en de andere tegenvaller is het missen van de General Jackson, doordat we ons een uur in de tijd vergist hadden :-(. Ik kan me voorstellen dat voor Rene het niet deelnemen aan de Segway tour ook in deze categorie valt (Simon, Frank en ik vonden dat ook erg jammer!!).  Grootste mental coach gaat naar Chuck Norris. Ondanks dat hij natuurlijk zelf niet aanwezig was, waarde zijn geest rond en via zijn levenswijsheden heeft hij ons veel tips gegeven om een goede vakantie te hebben. In ieder geval hebben wij er veel om gelachen ("Every night the Boogie Man goes to sleep, he checks the closet for Chuck Norris").

En vanuit mij gezien gaat de prijs voor het beste reisgezelschap dat iemand zich maar op dit soort vakanties kan wensen naar Frank, Simon en Rene. Bedankt maatjes, voor weer een geweldige vakantie!

Segway tour in St Louis

Rene deed wel een rondje, maar de hele toer lukte niet

Donderdag stond voor een belangrijk deel in het teken van de Segway Tour die we in St Louis zouden gaan doen. De Segway tour die ik in Chicago had gedaan stond mij nog als een van de grootste aanraders van die vakantie op het netvlies, zowel de verhalen die verteld waren en de plekken die we bezochten (je kunt meer kilometers afleggen dan als je gaat lopen en je bent zelfs meer mobiel dan met de fiets), maar ook het rijden met de Segway zelf was al een belevenis. Het kon toch niet anders dan dat dat in St Louis ook leuk moest zijn. De verzamelplaats was deze keer het Marriot Courtyard, waar we in de lobby kennis maakten met onze gidsen, Bill en Hannah van Glide St Louis Tours. Naast ons was er nog een groep van vier Amerikaanse bejaarden, die vanaf het eerste moment al begonnen te zeuren. Zo wilde een persoon het formulier niet tekenen waarop je zelf verantwoordelijkheid neemt om op een Segway te stappen en pas toen aangegeven werd dat ze dan niet mee kon doen, tekende ze al zuchtend en steunend.

De drie musketiers op de Segway

Na de intro film weer bekeken te hebben, was het even oefenen op de parkeerplaats voordat we zouden gaan rijden. Voor mijn 20 seconden werk en ook Frank en Simon hadden het snel onder de knie. Voor Rene bleek het echter een te groot obstakel. Hoewel Bill nog geruime tijd apart met hem oefende, lukte het niet om voldoende vertrouwen te krijgen om aan de toer mee te doen. Hulde voor het proberen en erg jammer dat het niet lukte, maar als je je niet comfortabel voelt, is het beter om niet mee te gaan. Die tip hadden minimaal twee van de bejaarden ook moeten opvolgen, want een hiervan kreeg het uiteindelijk niet voor elkaar om stil te staan op de Segway en een andere bleek uiteindelijk drie keer van de Segway te vallen en het liefst op “turtle speed” (5 mijl per uur, terwijl wij met bijna 13 gingen) te blijven. Na bijna een uur oefenen (en dat is echt heel heel heel lang, in Chicago waren we na 20 minuten weg....) konden we uiteindelijk de rondrit starten.

Een verhaal van Bill over de Segway

En die rondrit was geniaal. Bill bleek een uitmuntende verhalen verteller te zijn en kon hij over heel veel plekken en gebouwen iets speciaals vertellen. Bijvoorbeeld dat in het nieuwe postkantoor van Saint Louis scenes uit “Escape from New York” gefilmd zijn, omdat het veel lijkt op Grand Central Station in New York. Ook over Laclede, een pelsjager en stichter van Saint Louis kon hij een uitstekende uiteenzetting geven. Verder zagen we ook het oude postkantoor, het nieuwe en oude gerechtsgebouw (waar de aanzet tot de Amerikaanse Burgeroorlog werd gegeven toen het recht tot slavernij er bekrachtigd werd), de Gateway Arch (die we later nog zouden gaan bezoeken), Busch Stadium, de stadions van de Saint Louis Rams en Saint Louis Blues en staken we de Martin Luther King brug tot aan de helft over om zo even een paar meter in Illinois te komen. Dat laatste was een uitdaging, want de wind op de brug was bijzonder hard, zodat ook de Segways er moeilijk tegenin konden komen! En ook het rijden met de Segways was weer net zo cool als ik van de vorige keer me herinnerde, en gelukkig vonden Simon en Frank dat ook (eens kijken of we er een tegen een schappelijke prijs kunnen vinden op www.iwantoneofthose.com :-)).

Om iets na 13.00 uur waren we weer terug, later dan gepland omdat tijdens de rit een van de andere deelnemers een in zinking kreeg, waarschijnlijk van de hitte en op een bank in het park moest gaan liggen. Bij het Marriot Courtyard praatten we nog even na met Bill en Hannah en kregen we nog we nog wat tips voor ons verdere verblijf in Saint Louis. Bijzonder aardig mensen waren het toch!!! Wij zaten vol mooie verhalen en waren weer een prachtige herinnering rijker. Ik weet een ding zeker: op een Segway de stad verkennen is echt een geweldige manier en voor mijn komende reizen zal ik in ieder geval onderzoeken of er een Segway toer beschikbaar is. Echt HIGHLY RECOMMENDED!!!!

Na de wedstrijd

Frank had gelijk sjans!!

Na de wedstrijd had iedereen inmiddels wel weer een “knaagje in zijn maagje”  gekregen, aangezien we als diner niet verder waren gekomen dan de eerder genoemde hotdog. we hadden een tip gekregen om ijs te gaan eten bij Ted Drewes, een soort ritueel na wedstrijden, maar dat bleek net te ver rijden te zijn en het zou er erg druk worden. Een paar tips van de agenten die we weer tegenkwamen werden ook afgeslagen omdat we binnen drie kwartier de auto van de parkeerplaats af moesten hebben. Tja, dan blijven er weinig andere alternatieven over dan naar een kwaliteitsrestaurant als de Hooters te gaan :-). Daar is tenminste gratis wifi en hadden ze de woensdagavond post game special van beer, burgers and ballgames. Een goede manier om de avond af te sluiten. Tenminste, dat dacht ik zelf, maar bij terugkomst in het hotel, zag ik dat ik een voicemail had en die bleek van Jeroen te zijn, die mij heel zielig vertelde dat hij me zo miste dat hij er niet meer van kon slapen......dan gaat je vaderhart toch even open en moest ik de kinderen en Ans even bellen, wat ik altijd erg moeilijk vind als ik in het buitenland ben, maar gelukkig kon ik als een gelukkig man de telefoon er na een kwartiertje weer opleggenen om half twee uiteindelijk mijn bed in stappen, om morgen fris en fruitig aan de Segway Experience in St Louis te gaan beginnen.

USA 2012 en nog iets eind 2011??

Je bent nog niet terug van de ene vakantie en de discussies over de volgende beginnen alweer. Net een week koud terug uit Chicago, kreeg ik al weer mails over ons bezoek aan de USA in mei 2012. Een besluit over de laatste stad in de drie steden trip is nog niet definitief genomen, maar ik zie een tendens richting St Louis ipv Atlanta. Maar het is nog geen zekerheid, want Atlanta schijnt wel een erg mooie Segway toer te hebben en aangezien ik die in Chicago echt te gek vond, kan dat nog de doorslag geven, als we een leuke honkbal wedstrijd kunnen vinden. Zoals eerder gemeld zijn Memphis en Nashville zekerheidjes op deze reis en als je daar bent, dan is Graceland, hoe "corny" ook, een absolute must. Ik be er een paar leuke foto's van gezien en ik wil wel een mooi Elvis overhemd!! Daarnaast denken Ans en ik ook nog na over een korte vakantie aan het einde van het jaar, wellicht met de jongens een paar dagen naar Engeland, Schotland of Ierland. Eens kijken of we daar ook nog wat leuks kunnen vinden, Tips worden geapprecieerd!!!

Things to do in Chicago

Segways in Chicago!

Nadat ik afgelopen week met veel succes een upgrade van onze hotelkamer in Chicago had verzorgd, werd het tijd om de agenda van ons bezoek eens wat te gaan vullen. Een van de bezoeken stond al vast, en dat is een ijshockey wedstrijd meepikken van de Chicago Blackhawks, die tegen de regerend kampioenen Boston Bruins spelen. Maar om de stad te verkennen hebben we inmiddels een paar leuke toertjes geboekt. We beginnen met een Segway rondrit. Lijkt me erg leuk, ook om een keer op zo een Segway te rijden (zag er vandaag een rondrijden en dat ging best hard). Ook geboekt: een boottocht via de Chicago Architecure Foundation, om de wolkenkrabbers eens van een andere kant te bekijken. Deze twee zijn in ieder geval "gearresteerd". Een die nog in de pijplijn zit, is een wandeling via Chicago Greeter, wat een organisatie is van vrijwilligers uit Chicago, die in kleine groepjes rondleidingen door hun eigen buurt geven. Helaas nog geen definitieve bevestiging, ik hoop dat dit erdoor komt, want een verhaal van een inwoner van de stad is toch wel weer wat bijzonders (in plaats van een professionele tourguide). De eerste stappen zijn gezet, nu nog even verder bekijken wat er nog meer op het programma kan en moet komen. Ik heb er alweer meer zin in!