De avond vierdaagse 2015

Gelukkig is Anke niet een jaloers type ...

Ook dit jaar deden we weer mee aan het jaarlijkse spektakel dat De Avond Vierdaagse heet. Het was wel een bijzondere versie, want het was de eerste keer dat Daan niet mee liep. Dinsdag16 juni was de start, waar ik midden op de wandeling aansloot, omdat ik in een mega file op de Osdorperweg kwam te staan. Vanaf daar nam ik de begeleiding over van Ans. Hoewel, begeleiding, ik heb Jeroen niet veel gezien, want hij was continue de hort op en liep met zijn vrienden en vriendinnen lekker te keuvelen, zonder ook maar een moment te klagen (en als je op vier avonden dan uiteindelijk 42 km loopt als tien jarig manneke, dan is dat niet niks). Het gaf mij de mogelijkheid om met diverse ouders ook bij te praten, zo'n wandeling is daar het uitgewezen moment voor. Onderweg kwamen we een meneer tegen die inmiddels voor de 45ste keer meeliep, ik denk niet dat mijn jongens dat gaan halen, want ik denk dat na volgend jaar als ze beiden van de Halverwege zijn, de traditie ophoudt. Volgend jaar dus nog zeker een keer deelnemen, daarna zien we het wel weer.

Avondvierdaagse 2013

Jeroen en Anke hadden er zin in!

Ook dit jaar deden we weer mee aan de avond vierdaagse. Deze keer ging de hele familie aan de 10 kilometer, wat voor Jeroen die pas acht jaar is een flinke uitdaging was. De eerste dag kon ik helaas zelf niet meelopen, omdat ik nog in Orlando was. Maar woensdag kwam ik weer thuis en vier uur na aankomst op Schiphol liep ik mee in de stoet. Hoewel het de 10 km heet, werd er op woensdag een slordige 12,5 km gelopen, met flink wat heuveltjes en bruggen op en af, zodat de kuitspieren ook weer wat werk te verduren kregen. Ook donderdag was het iets boven de 10 km (hoewel de Runkeepers van de verschillende mensen het niet over de precieze afstand eens konden worden). Vrijdag was de kortste dag, maar was het voornamelijk drentelen. Daan liep het grootste gedeelte van alle dagen lekker voorop met Ans (die de mars leidster was) of met Mick en Thymo. Jeroen had het zelfs nog beter geregeld, want naast de keren dat hij even bij mij kwam lopen, was hij omringd door de vele meiden uit zijn klas en zelfs van de school die graag bij hem in de buurt wilde lopen. Maar Jeroen is een trouwe labrador, dus hij liep het liefst samen met Anke en haar zus AnnaSophie. Vrijdag om 20.00 uur kwamen we aan in de speeltuin in Zwanenburg aan, waar de plaatselijke Via Gladiola ingericht was en waar de mannen hun medailles op konden halen. Voor Jeroen een gouden vijf, terwijl Daan al nummer zes in ontvangst mocht nemen. Het was weer een lekkere week zo, in totaal 46 kilometer, op naar volgend jaar!

Het slot van de avondvierdaagse

Een vierdaagse traktatie: sinaasappel met pepermunt

Deze week was het weer de week van de avond vierdaagse in Halfweg en Zwanenburg. Maandag startten we, waarbij Daan er eigenlijk al snel achter kwam dat hij toch beter de 10 km had kunnen lopen dan de 5 km (omdat al zijn vrienden de 10 liepen). Dinsdag kon ik helaas niet vanwege de CRMeeting van de Rabobank waar ik samen met collega's Berber en Amerik de Internet Portaal stand kon bemannen, woensdag was ik weer van de partij, en liepen we een mooie tocht in heerlijk weer (dan is het zeker geen straf om met de jongens een rondje te lopen). Vandaag was het wat minder weer, maar gelukkig hebben we alleen een paar spatjes gehad. Verder was het een leuk loopje, waar het spektakel aan het eind zat, namelijk ene ongeduldige automobilist die een EHBO'er van zijn fiets wist te rijden en daarna een klein volksoproer ontstond. Nu reed de automobilist in een KIA, dus de schade zat meer aan de auto dan aan de fiets :-).

May the force be with you!

De speeltuin van Zwanenburg is altijd het eindpunt. Normaal worden we begeleid door de fanfare, maar aangezien wij de laatste school waren die aankwamen, hadden die niet op ons gewacht. Dat kwam ook omdat het opnieuw geopende eetcafe Het Zwaantje aan de jeugd patat uit stond te delen :-).  Het laatste stuk van de wandeling naar de speeltuin kregen we de meeste druppels en konden we nog naar het Surinaams eethuis in Zwanenburg zwaaien (zijn we vier keer langs gekomen de afgelopen dagen, ik heb er nog niemand binnen gezien, daar moet zwart geld witgewassen worden....). In de speeltuin kregen de heren hun zuur verdiende medaille, maar waar ze nog geïnteresseerder in waren, waren hun cadeaus. Daar had Ans de juiste snaar geraakt, want de Star Wars light sabres die uit de rugzak kwamen, werden met een grote smile ontvangen en tien seconden later was het eerste gevecht tussen Darth Vader en Luke Skywalker al uitgebroken. En toen Jeroen het ook mee naar bed wilde nemen, wisten we dat het erg aangeslagen was :-). Het was toch weer erg leuk die vierdaagse, volgend jaar zullen we toch wel moeten splitsen, Jeroen de 5 km en Daan de 10 km.

De intocht

Donderdag was alweer de laatste avond van de vierdaagse van Zwanenburg en Halfweg. De laatste avond is altijd redelijk eenvoudig. Jeroen en ik waren om 18.00 uur weer aanwezig om de laatste etappe te starten. Daan was aan het wielrennen samen met Ans en zouden ons in de speeltuin opwachten waar altijd de intocht plaats vindt. Het weer was geweldig om in te lopen en er was veel jolijt onderweg. Een van de hoogtepunten was het uitdelen van Oranje hoedjes. Die deden het goed bij de deelnemers en ook bij de ouders! Na anderhalf uur lopen kwamen we aan bij het laatste rechte eind waar we traditioneel op de fanfare moesten wachten. Dat duurt ook traditioneel lang, dus pas een half uur later konden we verder lopen. Na tien minuten kwamen we in de speeltuin en daar stonden Ans en Daan al op ons te wachten. Ik had de verwachting dat Jeroen direct de tas met cadeau's aan zou vallen, maar de speeltuin en zijn vrienden aren interessanter. Dus uiteindelijk moesten we hem erbij sleuren om zijn medaille op te halen en zijn cadeau's uit te pakken! Maar hij heeft als een tijger gelopen, we zijn enorm trots op hem!!!

Avondvierdaagse

Vandaag was weer de eerste dag van een inmiddels jaarlijks ritueel, namelijk de avondvierdaagse van Zwanenburg en Halfweg. Deze versie zou alleen Jeroen meelopen, want Daan moest twee van de vier avonden wielrennen, dus hadden we hem niet aangemeld. Vanavond dus om 17.15 uur thuis en snel de goulash naar binnen gewerkt. Na het eten vroeg ik aan Daan of zijn vriendin Anna Sofie ook ging lopen. Daan keek dromend voor zich uit en zei "ja", waarop ik hem vroeg of hij mee wilde lopen en hij dat inderdaad ook wilde doen. Dus snel nog een combinatie sinaasappel/ pepermunt/ zakdoek gemaakt en we gingen op weg naar de start. Die was bij de apotheek van Zwanenburg en van daaruit begon de tocht. Daan hebben we maar een paar keer gezien, want die was met Davey en Anna Sofie heerlijk aan het babbelen, terwijl Jeroen, in zijn groene Halverwege t-shirt tussen Ans en mij inliep. Ook Jeroen deed het als een topper tot ongeveer 500 meter voor het einde, toen begonnen zijn beentjes toch weel heel erg moet te worden, en ging hij heel lief vragen of hij bij Ans op haar nek mocht zitten. Ans, natuurlijk niet voor een kleintje vervaard, kon die kleine ukkepuk natuurlijk niet aan zijn lot overlaten, dus hij mocht even uitrusten en van het uitzicht genieten. Om half acht waren we bij het eindpunt en zat de eerste etappe erop. Met zulk lekker weer, blije kinderen en gezellige conversatie is het geen straf om in de avondvierdaagse mee te lopen. Op naar de volgende sessie!

De vierdaagse is weer afgelopen

Gisteren was er even geen tijd om een blogpost in te voeren. het was namelijk de laatste avond van de avond vierdaagse en dan is er naast het lopen zelf ook een feestelijke intocht, uitreiking van de medailles, feestje in de speeltuin en het zoeken en uitpakken van cadeautjes. Dus dat kostte flink wat tijd.
De jongens hebben het bijzonder goed gedaan. Daan deed moeiteloos de route voor het derde jaar op rij. Enige doping die hij had was een halve sinaasappel met een peppermuntje erop en dan een zakdoek eroverheen gespannen. Lekker verfrissend en hij heeft er, net als vele andere kinderen van genoten, zoals je op de foto kunt zien. Voor Jeroen was het de eerste keer, maar ook hij, met zijn vier jaar, liep het parcours uit (soms met wat ondersteuning van de sterke schouders van zijn vader). Hij was supertrots op zijn medaille, die was ook helemaal verdiend.

Gelukkig kom je op een tocht door het rustieke Halfweg en Zwanenburg ook nog wel eens wat dingen tegen waarvan je denkt: dat is nog eens bijzonder. Naast het feit dat we als dorp wel heel erg veel basis scholen (b)lijken te hebben, vond ik met name het fietspad dat je hiernaast kan zien wel heel erg bijzonder. Staat in de trekvaart naast de Haarlemmerweg ter hoogte van de afslag Halfweg Noord (jaja, we hebben een Noord in Halfweg). Ik heb er geen fietsers op zien rijden, wellicht dat het toch meer voor verdwaalde waterfietsers uit de grachten van Amsterdam bedoelt is :-).

De avond vierdaagse in Halfweg

Een jaarlijks terugkerend evenenemt voor iedereen met kinderen boven de 3 jaar is de avond vierdaagse. Zo ook in Halfweg/ Zwanenburg met de Halverwege school. Vandaag was de eerste etappe, die strak om 18.00 uur begon (er was weinig rekening gehouden met ouders die niet in het dorp werken). 

Naast een gezonde wandeling van 5 km door de regio is het altijd wel gezellig om ook de andere ouders eens wat langer te spreken dan de 5 minuten die je ze normaal ziet bij het naar school brengen of het van school halen van Daan en Jeroen. Gaat altijd op een wat relaxte manier, dus dat is wel fijn. Alleen lukt het meestal maar om een diepgaand gesprek te voeren van 1.40 minuten, want daarna speert één van de kinderen weer weg en mag je er als ouder weer achteraan om te zien waar de jonge spruit zich deze keer verstopt heeft. Sommige kunnen dat goed loslaten, maar de control freak in mij wil toch altijd even weten wat ze aan het doen zijn, want voor je het weet hebben ze zich in onmogelijke situaties gemanouvreerd (het is net een projectteam :-)).  In ieder geval vandaag helemaal droog met af en toe een lekker zonnetje, de eerste dag zit erop.  Morgen staat de langste wandeling op het programma en wat denk je: weersvoorstelling staat op storm en regen. Eens kijken hoeveel doorzetters er dan zijn (en of ik er zelf bij ben, Ans heeft als excuus om er niet te zijn dat ze naar de VU moet voor een post academische opleiding tot coach van senior kader, ik vind het wat slap, maar ja...:-)).