Kaas proeven bij Kef

Een lekker mandje kaas!

Als je aan een kind vraagt wat hij in de vakantie graag wil doen, dan krijg je toch snel te horen dat ze naar een speeltuin of een pretpark willen. Als kinderen wat ouder worden, dan komt er nog wel eens winkelen bij, maar het komt zelden voor dat als voorstel he bezoeken van een kaasproeverij genoemd wordt. Nu is Jeroen natuurlijk in dit soort zaken wel een beetje bijzonder, maar ik stond toch wel even met mijn mond vol tanden toen hij hierom vroeg. Maar aangezien iedereen in de familie erg van kaas houdt, was de keus snel gemaakt en zo gingen we vanmiddag met z'n vieren naar Fromagerie Kef op de Marnixstraat in Amsterdam. Zoals het lot het gewild had, was er een parkeerplek voor de deur en kwamen we iets na half één binnen. Daar stond al een tafeltje voor ons gedekt met een bakje heerlijke olijven om van te snacken terwijl we wachten op het eerste kaasplateau dat gebracht werd. Op dat plateau lagen een aantal geitenkazen (zowel een jonge als een oude variant van dezelfde kaas, leuk om die eens met elkaar te vergelijken), maar ook een brie de melun (met een smaak die je deed denken aan paddenstoelen en herfstig weer) en de favoriet van Daan en Jeroen, de St Philippe. Daarbij kregen we heerlijk stokbrood geserveerd met voor Ans een mooi glas witte wijn en voor Daan, Jeroen en mij diverse soorten limonade. Of de kazen in de smaak vielen? Laten we zeggen dat er geen restjes over bleven.

Het tweede plateau

Het tweede plateau van de dag werd na een korte pauze al aangedragen. Daan en Jeroen wilden al snel aanvallen, maar er volgde een bijzonder interessante uitleg over de kazen op het plateau (deze keer veel uit België) en hoe deze gemaakt werden. Minstens zo interessant ala de verhalen van een goede sommelier. De Nederlandse inbreng hier was een stukje Oude Remeker, de Fransen moesten het doen met een epoisses (de enige kaas die de jongens echt te scherp was), terwijl de rest door de Belgen ingenomen werd, met voor mij de topper van de dag, namelijk de Achelse Blauwe. Daarbij een mooie rode wijn voor Ans, voor Daan en Jeroen een Appel/Perensap en ik deed het met een licht mousserende pruimencider. Ook dit plateau was een schot in de roos, elke kaas op zich was meer dan de moeite waard, maar de combinatie maakte het geheel nog mooier. Na een uur of twee aan tafel te hebben gezeten werden Daan en Jeroen wat onrustig, misschien ook omdat de kaas op was, maar dat was het signaal om af te ronden. Nou ja, afronden, we konden natuurlijk niet weg zonder nog wat kaas mee naar huis te nemen als ook een paar flessen van de sappen die we gedronken hadden. De hele proeverij was erg goed verzorgd, complimenten aan de dames van Kef voor een hele leuke middag. Een echte aanrader voor iedere lekkerbek!

Auw!

Gewond na de val!

Dinsdagochtend ging Daan met veel plezier en goede zin naar school. Hij nam de trein, omdat hij dan toch sneller thuis is dan met de fiets en hij nog veel moest leren. Net voor hij weg ging nog even de gym kleren in de tas gepropt, want die waren we bijna vergeten. Normaal hoor ik dan niks meer van Daan tot hij weer thuis is, maar deze keer was het anders, want ik kreeg een bericht via Ans dat Daan bij gym zijn pols had verstuikt. Op school had de gymleraar wat testjes met hem gedaan om te zien hoe de pols zich hield en daar kwam niks geks uit, maar voor de zekerheid was het toch beter om even een controle te laten doen bij het ziekenhuis. Dat bleek maar goed ook, want na een korte inspectie van de pols, besloot de chirurg om snel foto's te laten maken en daarop was duidelijk te zien dat het niet om een verstuiking ging, maar om een breuk! Het bot in de pols was "schoon"  door midden gegaan en er zat niets anders op dan de onderarm van Daan in het gips te zetten. Hij moest het gehele circuit door dat ik in november ook door was gegaan, alleen eindigde hij dus in de gipskamer, waar ik het met een brace af kon handelen. Jammer voor Daan dat dit nu precies nu moest gebeuren, want enerzijds had hij een flink aantal SO's en proefwerken die hij nu na de vakantie in moet halen en anderzijds is hij bijna jarig en dan is het toch niet leuk om met je arm zo te moeten lopen. Het is helaas niet anders, volgende week een check up en  wellicht het wijzigen van het gips. We zijn er in ieder geval wel een week of vier tot zes mee onder de pannen. Arme Daan!!!

Tussenstand project in ontwikkeling

De 12 werken van Herakles, super origineel gedaan, bijna klaar voor de expositie op donderdag!

Het geschiedenis project van Daan

De basis van het 11de werk: de gouden appels

Het leuke van het Stedelijk Gymnasium is dat de kinderen regulier naast hun "normale" huiswerk ook projecten krijgen om aan te werken. Zo heeft Daan al een keer een mooie leesbiografie gemaakt, evenals een woordenboek der criminaliteit. Het project waar hij nu aan werkt is voor geschiedenis en is een thema wat mij vroeger ook heel erg aansprak, namelijk de Griekse Mythologie. Daaruit moet hij een verhaal kiezen en daarover een werkstuk maken, maar deze keer geschreven stuk, maar beeldende kunst. Dat mag ook een film of een muziekstuk zijn. Het was best even goed nadenken over wat het nu ging worden, maar uiteindelijk besloot Daan iets te maken dat te de 12 werken van Heracles uit ging beelden. Het wordt een zonnewijzer, met daarom per "uur"  een icoon wat iets verteld over het werk wat uitgevoerd werd. Zo begint het eerste uur van de dag met de leeuw van Nemea en eindigt he verhaal om 12 uur met het ontvoeren van de bewaker van de Hades, de hellehond Cerberus. Het is echt een flink werk, maar hij beleeft er wel veel plezier aan. Donderdag 29 januari moet het geheel klaar zijn en worden de mooiste stukken aan de ouders tentoongesteld. Fijn dat Daan maandag een korte dag op school heeft (ja, hij moet er toch een coole 90 minuten zijn), want er moet nog wel een en ander aan gedaan worden. Gelukkig dat opa Hans handig met de zaag is, want dat scheelt veel werk :-).

Kippen

Het hok is gevuld

Ik denk dat het iets van negen maanden geleden is dat Ans een impuls aankoop deed. Geen schoenen of een mooi jurkje. Ook geen slow juice pers. Nee, het betrof een kippenhok ! Samen met Rilana en Mark en Hans en Leny werd het hok in elkaar gezet en iets later door Ans in de verf gezet. Het enige wat nog nodig was, waren een paar vaste bewoners. Dat duurde een paar weken en nog een paar weken en nog een paar weken, totdat het zo lang duurde dat ik dacht dat er binnenkort krakers in het hok zouden gaan zitten. Maar opeens werd er actie ondernomen. Het moest een verrassing blijven, maar mijn kinderen zijn niet zo goed in het bewaren van geheimen, dus net voordat ik naar Boston vertrok vertelde zowel Jeroen als Daan mij dat er die week kippen gehaald gingen worden bij GroenRijk. En inderdaad, via de whatsapp had ik de eerste foto's al binnen toen ik Logan Airport opliep en een paar dagen later kon ik de kippen in levende lijven beschouwen. Uiteindelijk zijn het er drie geworden, met de namen Dance, Ninja (de adoptiekip van Rilana en Mick) en Karate Henkie. Jeroen is helemaal into de kippen en verzorgd ze erg goed, geholpen door Ans en met veel enthousiasme aangemoedigd door Daan. Nog een paar weken wachten en dan zal ik mijn plicht mbt de kippen gaan vervullen, namelijk het eten van de eieren die ze dan gaan leggen :-). Maar eerlijk is eerlijk: het zijn gezellige beestjes en het geeft toch extra sfeer in de tuin! 

Kleine kinderen worden steeds groter

Nog even en Daan is groter dan Ans....

The Hobbit en The Lord of the Rings

Geweldige film, maar lijkt niet op het boek

En toen was het opeens zover. Uit zichzelf kwam Daan naar mij toe om te vragen of we in de vakantie misschien naar de nieuwe Hobbit film konden gaan. Ik had hem het zelf al eens voorgesteld, maar tot voor kort was hij niet geïnteresseerd, en hoewel ik graag mijn kinderen kennis laat maken met de klassiekers uit de fantasy literatuur, ben ik niet zo een vader die het kosten wat het kost op ga dringen (anders hadden Daan en Jeroen al vaker bij sport wedstrijden gezeten en kenden ze nu het hele oeuvre van AC/DC uit het hoofd :-)). Maar Daan had de Engelse versie van The Hobbit op de lagere school al gelezen en het was toch wat gaan kriebelen. Des te leuker dat hij er zelf mee kwam en in zijn kielzog ook direct Jeroen meenam. Daarom staat de tweede week van de kerstvakantie in het teken van Tolkien. De eerste twee delen van The Hobbit bestelden we via iTunes en keken we via de Apple TV (wederom een geweldige Apple ervaring, je klikt op een film, betaald 3,99 en floep, je kunt direct gaan kijken, hoe cool is dat) en de derde film keken we gisteren in de bioscoop. Was weer een genot om naar te kijken, maar zoals Daan het uitstekend samenvatte: "met het boek had het weinig te maken". Niet dat hij dat heel erg vond, hij vond alleen dat als er zoveel bijpersonen werd of anders gemaakt werd, de filmmakers dan ook Smaug nog wel even langer hadden kunnen laten leven (overigens wordt de stem van Smaug gedaan door Benedict Cumberbatch, die ook de hoofdrol speelt in Sherlock, geweldig!!). Maar zeker een bezoekje aan de bioscoop waard. Daarna werd de reis voorgezet met de eerste twee delen van Lord of the Rings (via Netflix) en vanavond voor 23.59 uur hopen we het laatste deel, Return of the King, afgekeken te hebben. In een paar dagen hebben we dan wel een overload hobbits, elfen, dwergen, orken en draken gehad, maar we hebben er gezamenlijk van genoten, dat maakt het nog mooier!

Allard Pierson Museum

Daan imiteert een mummie

Toen ik tiener was, had ik het niet zo op musea. Veel te saai, vond ik ze over het algemeen (trouwens, dat geldt nog steeds voor veel musea die niet met de tijd meegegaan zijn). Een uitzondering vond ik altijd het archeologisch museum van de Universiteit van Amsterdam, het Allard Pierson Museum. Dat kwam denk ik voornamelijk, omdat het museum erg gericht is op vondsten uit het oude Griekenland, Rome en Egypte en laten dat toen nou net onderwerpen zijn waar ik me toen al voor interesseerde. Met name de mummies fascineerde mij ontzettend. Ik wilde dit gevoel graag met Ans, Daan en Jeroen delen, zeker nu Daan ook op het gymnasium zit. Het feit dat er ook een nieuwe expositie was, keys to Rome, waarin je meer kennis kon maken met de Romeinse cultuur op een interactieve manier, gaf het laatste zetje. Daarom togen we maandagochtend al vroeg op pad. We parkeerden bij de Stopera en vandaar was het nog 10 minuten wandelen naar het museum. 

En nog een stukje oud Amsterdam ook!

Bij het Allard Pierson aangekomen merkten dat het wel heel erg rustig was. Sterker nog: we bleken de enige bezoekers te zijn. Met onze museum jaarkaarten (toch wel handig!) konden we gratis naar binnen en bekeken we eerst de Egyptische afdeling met de sarcofagen en mummies als hoogtepunten. Die blijven toch indrukwekkend. Daarna, met onze keycard, bezochten we de Keys to Rome, expositie, waarbij je kon kiezen of je de verhalen wilde horen vanuit het gezichtspunt van een lid van het Romeinse rijk uit Nederland, Egypte of Rome zelf. Dat was leuk om te zien hoe dat verschilde. Erg leuke tentoonstelling, alleen wel een beetje aan de kleine kant, maar voor de liefhebber van geschiedenis en een klassieke opleiding een aanrader. Daarna nog even naar de Griekse afdeling (met een mooi bord met een masturberende satyr, dat wil je toch niet gemist hebben) en toen hadden de jongens wel weer genoeg cultuur gesnoven, anderhalf uur was wel weer afdoende geweest. Leuk om na zo een lange tijd weer eens bij het Allard Pierson geweest te zijn. Ik schrok overigens wel van de normale prijs: 10 euro per volwassene en 5 euro per kind. Dat zorgt niet echt voor een laagdrempelige toegankelijkheid voor cultuur.....

Zomervakantie 2015

Het wordt waarschijnlijk Schotland

Ieder jaar is het een flinke opgave om een zomervakantie te vinden waar het hele gezin aan zijn trekken komt. In tegenstelling tot papa en mama hebben de kinderen namelijk niet zo een interesse om op reis te gaan. Als het aan Daan ligt is hij het liefst de hele vakantie gewoon thuis (met lekker weer zwemmen in het eigen zwembad en bij slecht weer lekker thuis achter de computer/ ipad/ iphone/ playstation/ xbox), terwijl Jeroen eigenlijk alleen naar 1 vaste plek wil en dan het liefst ook nog die ene vaste plek in Frankrijk, maar die hebben wij ondertussen wel gezien. Onze laatste rondreis in Engeland was niet zo een succes, door verschillende redenen, niet in de laatste plaats dat Daan daar ziek werd, wat een flinke stempel op de vakantie drukte. Daarom is het toch altijd een zoektocht wat het gaat worden, maar we lijken er dit keer redelijk snel uit te zijn. Iedereen vond de inhoud van de Engeland reis namelijk wel leuk, dus stelde ik voor om het iets noordelijker te zoeken en naar Schotland te gaan.

Met de boot oversteken vanuit IJmuiden (voor ons naast de deur) naar Newcastle en dan doorrijden. Toch wel enigszins tot mijn verbazing had Daan er helemaal zin in, want hij wilde heel graag Loch Ness zien (hij is er nog van overtuigd dat hij Nessie gaat vinden :-)) en ook de kastelen spraken hem erg aan. Jeroen moet nog even wennen dat Schotland geen Frankrijk is en voor Ans is het terugkeren naar het gebied waar ze een mooie vakantie met enkele van haar HEAO vriendinnen heeft gehad. Toevallig kwamen we op de kerstmarkt in Zwanenburg ook een personal reis coach (ik wist niet dat ze bestonden) tegen en deze wil wel een mooi programma voor ons voorstellen dat aan alle eisen en wensen gaat voldoen, volgens haar. Ik ben benieuwd waar ze mee komt. Ik heb ook Frank ingeschakeld, want iemand die in Schotland getrouwd is, die moet natuurljk wel de "things to see" kennen en hij wilde graag daaraan mee werken. Het kan niet anders dan dat dit een succes gaat worden, ik heb er nu al zin in! Nog even wachten tot juli 2015..... 

GIF!

Daan is GIF-groen

Het laatste deel van de familie dag was eigenlijk een afspraak voor twee. Daan en ik gingen namelijk de opname bijwonen van een aflevering van DWDD University en dan om precies te zijn de presentatie door Freek Vonk met de naam GIF! Op het entreebewijs stond dat de opname om 19.00 uur zouden beginnen. Plaats van handeling was de westergasfabriek, dus voor ons lekker dichtbij. Om half zeven kwamen we aan bij de opnamestudio en kwamen tot de conclusie dat er wel een heel erg lange rij voor de deur stond. Dat was toch raar als om 7 uur we zouden beginnen. Maar als snel kwamen we erachter dat de VARA niet uitblinkt in duidelijkheid (net als de zuster organisatie PvdA :-)), want men bedoelde dat de deuren van de studio om 7 uur open gingen en dat een uur later de opname ging beginnen. Dat was nog een flinke zit, maar om 8 uur begon Matthijs van Nieuwkerk zijn welkomspraatje, waarna Freek geïntroduceerd werd en daarna werd het erg leuk. Een interessant verhalen, een bevlogen presentator en.....heel veel giftige dieren. De twee toppers van de avond: de koningscobra die in de studio aanwezig was en over de grond kroop en  het verhaal van de juweel wesp, die met een stoot gif een kakkerlak als slaaf aan zich bindt en als drager van haar kinderen gebruikt (en die kinderen vreten de kakkerlak van binnenuit op, gaver!!!). Zeker de moeite waard om een keer bij te wonen en als de presentatie op TV komt, dan allemaal kijken, hé !!!!

Familiedagje: De Foodhallen Amsterdam

Daan schoof de hot dog zo naar binnen

Toen we het plan maakten om naar het Rijksmuseum te gaan, hadden we ingepland om daarna een bezoekje aan Gary's Deli te brengen. Echter, hoe goed het ook is, daar zijn we natuurlijk vaste gast en we hadden wel wat zin in iets nieuws. Nu had ik gehoord over de Foodhallen Amsterdam, op het Bellamyplein 51 in Amsterdam West (in de oude tramremise). Het idee van de hallen is dat er veel verschillende kleine etenskraampjes zijn waar je iets kunt kopen om daarna op het middenplein van de hallen op te eten. Dat klonk goed en het was voor de jongens ook leuk, want zij kregen allebei 10 Euro en mochten zelf door de ruimte struinen en zelf kiezen wat ze wilden kopen. Ze begonnen klassiek: Jeroen nam een Belgische wafel en Daan een tosti met heel erg goede kaas! Ans en ik besloten om alles te delen en onze eerste gang was een lekkere schaal met falafel, humus en couscous.

Steamed burger met soft shell crab

Daarna volgden nog een flink aantal gerechten, zoals een paar lekkere temaki's en ook een soort sushi, maar dan met quinoa gemaakt. Ook een aanrader was het broodje entrecote met bijzonder mals rundvlees en een mayonaise met dragon. Daan haalde een hotdog (er waren veel verschillende soorten, maar hij nam, hoe kan het ook anders, the classic), terwijl hij ook erg lekker mee at van de wheetburger die Ans bij de vega-stand had gehaald. Er waren ook uitstekende smoothies daar te krijgen. Ik haalde bij de Indiaase stand nog een checken tikka (met daarop een pittige groene chutney en ja, die was echt heel erg pittig), om uiteindelijk af te sluiten met een soft shell crab burger op een gestoomd broodje. Alles was erg lekker en er heerste een uitstekende sfeer, hoewel het op een gegeven moment wel erg druk werd. Maar de Foodhallen zijn een erg leuke plek om zaken te verkennen, dus ik denk dat we hier nog wel eens terug gaan komen.

Familiedagje; Het Rijksmuseum

Daan in het decor van het Melkmeisje

In een druk leven is het soms moeilijk om tijd voor de leuke zaken te maken. Des te belangrijker om dat wel te doen om als familie eens wat dingen samen te gaan doen. Vandaag was zo een dagje dat we gepland hadden om weer eens wat leuke dingen samen met het hele gezin zet gaan doen. We begonnen 's ochtends al vroeg met iets wat al tijden op de verlanglijst stond, namelijk een bezoek aan het vernieuwde Rijksmuseum. Om de grote meutes voor te zijn vertrokken we al even voor negen uur 's ochtends, zodat we om half tien al in het museum waren. Bij binnenkomst zagen we dat er een speurtocht door het museum was in de vorm van een familiespel. Natuurlijk met een app: ik kon deze op mijn telefoon gebruiken, maar voor Daan, Jeroen en Ans huurden we een apparaat waar alles op stond. Ik moet zeggen dat het erg, erg goed was. Het duurde uiteindelijk een kleine twee uur, maar op zo een manier dat je dat eigenlijk niet in de gaten had en het zorgde ervoor dat Daan en Jeroen op een leuke, speelse en niet elitaire manier naar kunst leerde kijken. De tocht leidde ons langs een aantal van de pronkstukken van het museum, zoals het schilderij dat voor het spreekwoord "Een huishouden van Jan Steen"  heeft gezorgd en natuurlijk ook de Nachtwacht. Verrassend genoeg vonden de jongens de Nachtwacht niet het mooist, dat was "Het Melkmeisje" van Vermeer. Maar de tocht voerde niet alleen langs schilderijen, we kwamen ook langs een grote verzameling model boten, wapens, servies, jurken, zilver en zelfs sloten! Na het spel gingen we nog even bij de poppenhuizen kijken (op verzoek van Jeroen) en daarna de prijs halen voor het succesvol afronden van de speurtocht, waarna we het museum verlieten. Ik vond het een echte aanrader om zo met het gezin te doen, 2.5 uur is ook een prima tijdspanne waarin de jongens niet verveeld raken. Maar een bezoek aan het museum maakt ook hongerig.....

Nieuwe schoenen voor Daan

Mooie nieuwe stappers voor Daan

Als ik naar Daan kijk, dan herken ik veel dingen die ik vroeger als kind zelf ook had. Een daarvan is het hebben van een hekel aan het kopen van kleren. Ik weet nog dat ik met mijn moeder en oma twee keer per jaar naar de C&A ging om voor een half jaar kleren in te kopen en dat ik dat echt vreselijk vond. Het enige waarom ik uiteindelijk mee ging was dat ik een rondje kreeg op het Palomino paard (gewoon een speelgoed paard met de klassieke rode, groen en blauwe vlekken, waar een kwartje in moest en dat dan 2 minuten heen en weer bewoog) en dat we een hamburger gingen eten bij Wimpy (waarbij de satéburger de absolute favoriet was). Daan wil ook nooit mee, wat zonde andere resulteerde in het feit dat hij zei dat zijn Vans schoenen die had droeg echt nog prima paste, totdat ik even voelde en zijn tenen opgerold zaten in zijn schoenen. Dus werd het tijd om nieuwe schoenen te kopen, maar daar had meneer even helemaal geen zin in. Gelukkig bestaat het internet, dus kon Ans even een quick scan van de nieuwe modellen doen en wat bleek? Er was een limited edition versie uitgekomen met een Star Wars thema. En wie is de ultieme Star Wars bad-ass? Darth Vader natuurlijk en die print staat dan ook op de schoen? Daar was Daan natuurlijk snel van te overtuigen en twee dagen later arriveerde de schoenen per post en gelukkig paste ze ook prima. Dus Daan is blij met zijn nieuwe stappers en ook met het feit dat hij niet met ons op pad hoeft om in winkels schoenen te aan passen. Twee vliegen in één klap voor hem, dus!!

Hollen door de Bollen

Samen met Daan aan de wedstrijd beginnen

De hardloopwedstrijd die we een paar weken geleden hadden gelopen was dusdanig goed bevallen, dat we inmiddels proberen een prestatieloopje per maand in te plannen. Voor de maand april was de keus gevallen op het "Hollen door de Bollen"  in Lisse. Aangekondigd als een loop met een uniek parcours, omdat je tussen de bollenvelden rent. Nu ligt Lisse niet ver bij Halfweg vandaan (20 minuten rijden), dus als de wedstrijd om 11 uur start, dan kun je gerust om 10 uur weg gaan. Denk je dan. Nou, daar bleken we even buiten de waard gerekend te hebben. Want wat heb je in Lisse? Juist ja, de Keukenhof. En wie komen er vanaf april naar de Keukenhof? Juist ja: veel, heel veel, toeristen! Dus stonden we een flink tijdje in de file en toen we ook nog een stukje fout gereden bleken te zijn, werd het wel heel erg krap om op tijd aan de start te verschijnen. Dat lukte nog net, na het opspelden van onze startnummers spurtte we ons naar de start en begonnen met ongeveer 30 seconden achterstand aan de race. Belangrijk om dan je eigen tempo te blijven lopen, maar dat was de eerste kilometer toch moeilijk, omdat we toch wat mensen in begonnen te halen en dan gaat het bijna vanzelf. Vervelend was wel dat Daan daar even een steek van in zijn zij kreeg, maar als een echte bikkel liep hij toch gewoon door. En ook zoals gebruikelijk: in de laatste 200 meter nam Daan een sprintje en ging van ons twee als eerste over de finish. Goed gedaan kerel, ben trots op je! Overigens viel het bijzondere parcours wel mee: door de zachte winter waren al veel van de bollen uitgekomen en lagen de bloembedden er belabberd bij... Op naar de volgende loop, 25 mei, de Pim Mullier Loop die vanuit Santpoort Noord zal starten bij AV Suomi. We hebben er alweer zin in!

Kleine kinderen worden groot, deel 2

Daan gaat Engelse boeken lezen en begint met de klassieker. Hoe stoer is dat!!!

Brettenloop 2014

De drie deelnemers!

Toen we begonnen met het hardlopen met Daan, hadden Ans en Daan ook een doel gesteld: we zouden met zijn drieën een prestatieloop van 5 km gaan doen om dit eerste traject af te sluiten. Hiervoor kozen we de Brettenloop 2014, omdat het qua datum goed aansloot en omdat deze in het Westerpark gehouden werd. Vandaag was het zover. Jeroen was bij oma gaan slapen, zodat we ons goed op de wedstrijd voor konden bereiden. Omdat het onze eerste prestatieloop was, was het allemaal nog een beetje onwennig. We moesten eerst een startnummer halen en kregen ook een label mee met daarin een chip die onze tijd zou gaan meten. Ondertussen kwamen we Jeroen met opa en oma tegen, die ons aan gingen moedigen. Strak om 11.00 uur ging het startschot en vertrokken we voor onze loop. Om ons heen sprintten mensen weg en Daan wilde eigenlijk bijna in dat tempo mee gaan, maar we maanden hem toch maar even tot een rustig tempo om te starten. Dat bleek een slimme zet te zijn, want na een kilometer of 2,5 begonnen we stuk voor stuk mensen in te halen, die toch even te snel vertrokken waren.

Daan ging als een dieseltje verder en het lukte hem uitstekend om de loop zonder enig probleem en zonder wandelen vol te maken. Uiteindelijk bleek het 5,46 kilometer te zijn en deden we er 36 minuten en 8 seconden over, een gemiddelde tijd van 6.37 minuten per kilometer. En Daan had aan het eind zelfs nog genoeg energie over om een sprintduel aan te gaan met twee kinderen van het Barleus gymnasium (ik denk om nu alvast de eer van het stedelijk gymnasium hoog te houden :-)) en als eerste van ons drie te eindigen, onder luid gejuich en applaus van Leny, Hans en Jeroen. Een heerlijke prestatie van onze tijger, die het eigenlijk best erg leuk vond om te doen en er niet onwelwillend tegenover stond om binnenkort weer aan de start te verschijnen. Dit smaakte naar meer!!

Daan gaat naar het Stedelijk Gymnasium!

Er hoefde niet geloot te worden!!!

Afgelopen week waren de dagen dat kinderen ingeschreven konden worden op de scholen voor het voortgezet onderwijs in de regio Kennemerland. Daan had zijn zinnen gezet op in te stromen bij het Stedelijk Gymnasium in hartje Haarlem (prachtige cijfers heeft men daar, 90% van de leerlingen die in de brugklas starten maken de opleiding ook af en van de leerlingen die aan het eindexamenjaar beginnen haalt 96% ook het examen in 1 keer!!). Nu is dit een erg gewilde school, dus zijn de entree eisen hoog en komt het regelmatig voor dat er geloot moet worden omdat er zich meer kinderen aanmelden dan men in een eerste jaar plek kan bieden. De eerste hindernis was geen probleem: Daan had een hoge NIO en CITO score en krijgt al drie jaar lang van zijn basisschool een hoog VWO advies. Dat zat dus wel snor. Maar ja, je hebt niet zelf in de hand hoeveel andere mensen er zich inschrijven. Woensdag was de eerste dag en Daan schreef zich gelijk in. Daar werd ook vertelt dat de laatste inschrijving maandag van 19 tot 21 uur plaats vond en dat daarna op de site aangegeven zou worden of er geloot moest worden. Dus gisteren om 21.00 uur zaten we gelijk op internet te kijken, maar helaas werd de site niet bijgewerkt deze avond, ondanks het feit dat de F5 toets om de pagina opnieuw te laden inmiddels op onze laptop afgesleten was. Ik sliep er zelfs slecht van (en dat heb ik niet zo vaak), was vroeg op en keek gelijk even of er 's nachts toch een update plaats had gevonden. Helaas, ijdele hoop. Gedurende de hele ochtend keek ik steeds op mijn iPhone, maar er was een diepe stilte op het internet front van het Stedelijk Gymnasium. Totdat ik vanuit eindhoven terugreed naar Utrecht en net voor ik de parkeergarage van de Rabobank inreed zag dat de foto op de homepage gewijzigd was. In kleine letters (waarom zou je het makkelijk maken :-)) stond daar geschreven "Op basis van het aantal inschrijvingen hoeven wij niet te loten". YES!!! Het beste nieuws van de dag! Ik belde gelijk naar Ans en gezamenlijk maakten we een virtueel vreugde dansje, want onze zoon kan beginnen op de school van zijn keuze. Een mooiere start van zijn middelbare school carriere was niet voor te stellen (Daan zelf zei overigens dat hij het ook "best wel ok"  vond :-)). 

Kunstenaar aan het werk

Kunstenaar aan het werk!

Het is leuk om te zien dat Daan zijn nieuwe hobby serieus neemt. Als vrij jonge Warhammeraar vnd hij het in het begin voornamelijk leuk om met de poppetjes te spelen die ik voor hem in elkaar zette. Dat groeide inmiddels wat verder uit naar het goed samen kunnen stellen van de verschillende legers die het Warhammer Universum bewonen, waarin het voor hem echt een puzzeltje is om tot de juiste samenstelling te komen. Ook het in elkaar zetten van de verschillende bouwdozen heef inmiddels weinig geheimen weer voor hem en op sommige plekken is hij zelfs al aan de slag gegaan om twee dozen samen te voegen om er iets unieks van te maken. Het enige dat hij tot nu toe nog wat minder interessant vind was het schilderen, maar ook dat begint nu anders te worden. Waar ik hem nog wel eens hielp, krijg ik nu de opdracht "papa, wel van mijn "pink horrors" afblijven, hé, die wil ik namelijk helemaal zelf doen, dan worden ze mooier....". Lijkt mij helemaal goed, hij laat een goede eigen verantwoordelijkheid hierin zien, is trots op zijn eigen werk en het zorgt ervoor dat hij lekker gefocust en rustig wordt. Waar een hobby al niet goed voor kan zijn!

Thymo vs Daan: Tau vs Daemon Prince

Duidelijk geval van verschil van inzicht tussen de vrienden Thymo en Daan :-).

En het wordt.......(hopen we)

Daan op het Stedelijk Gymnasium Haarlem

Daan is eruit! Na heel veel wikken en wegen, zaken tegen elkaar afwegen, het proberen weg te drukken en uit te stellen en veel nachtjes erover slapen, heeft hij besloten dat hij graag naar het Stedelijk Gymnasium in Haarlem wil gaan. Na op zijn verjaardag de proeflessen daar gevolgd te hebben was hij er uit. Het was een close call, want ook het Ichthus gooide hoge ogen. Nu wordt het wel een spannende tijd, want hoewel Daan op alle vlakken aan de eisen voor toelating voldoet, is er een serieuze kans dat er mee inschrijvingen komen dan er plaatsen in de brugklas zijn en dan moet er geloot worden. We zullen een kaarsje opsteken op de goede afloop van dat traject, mocht dat nodig blijken te zijn. Maar dit was de school waar hij absoluut het beste gevoel bij had, dus dan moet je ook zelfverzekerd zijn en er gewoon voor durven gaan. Rest ons voor nu niets anders dan het benodigde formulier in te vullen en dan een tijd te wachten tot de bevestiging dat hij op het Stedelijk Gym aan de slag kan.