Suvarnaphum re-revisited

Pittige garnalen soep, goed tegen de verkoudheid

De dinsdag stond voor mij in het teken van Ajax - Barcelona. Hoewel er veel spelers aan de Barcelona kant niet bij waren en de kans toch erg groot was dat Ajax weer er met 0-4 vanaf zou gaan (net zoals de afgelopen jaren tegen Real Madrid), had ik er toch erg veel zin in. Helemaal omdat ik deze avond gefêteerd werd door Onno Verdonk. En als Onno dat doet, dan gaat hij voluit en begint de avond natuurlijk met een diner voor twee. Omdat we niet de tijd hadden voor een luxe diner, besloten we deze keer naar Suvarnaphum te gaan. Dit was een van de beste Thaise eethuisjes van Amsterdam, maar ik had van Rene begrepen dat er inmiddels een andere eigenaar in getrokken was en dat de oorspronkelijke eigenares op de never come back line naar Bangkok was gegaan. Het is dan toch even afwachten wat het gaat worden, zeker als de vorige kwaliteit zo goed was. Bij binnenkomst kon ik in ieder geval een ding direct zien: aan het interieur was echt helemaal niets gewijzigd! Bij de begroeting merkte ik wel een verschil: deze Thaise dame sprak namelijk bijna accentloos Nederlands. Dat maakte eea wel zo makkelijk.

Pittige biefstuk salade (keuze S7) met mooie bloem, opeten bloem optioneel

Na een tafel gekozen te hebben (natuurlijk degen die nog niet ingedekt was, maar die was het verst van de deur verwijderd) kregen we het menu. Dat zag er ook wat anders uit. Nou ja, de menukaart dan, die was in een mooie nepleren map gestopt (past bij de sfeer) en er zaten geen vlekken meer op de kaart. De inhoud van het menu was echter voor zover ik het kon zien bijna hetzelfde gebleven. Dat was ook niet verwonderlijk, want navraag leerde dat de kok en het andere keukenpersoneel gewoon aangebleven waren. Om het de bediening en de keuken makkelijk te maken bestelden we deze keer precies hetzelfde: de pittige garnalen soep en de pittige biefstuk salade met gebakken rijst. Ik moet toch zeggen: het was niet helemaal hetzelfde als voorheen......het was zelfs beter!!! Nou ja, ik was er een tijd niet geweest, dus misschien komt het door mijn herinneringen die vervaagd waren, maar beide gerechten waren gewoon echt helemaal goed. Uitstekend van smaak, goede tekstuur maar ook de pittigheidsgraad was excellent. Lekker een klein beetje branden op de tong, maar niet op een manier dat je mond wegbrand en je eigenlijk niet meer proeft. Een uitstekende hernieuwde kennismaking met Suvarnaphum en als je in Amsterdam West (Johan Huizingalaan 250) een keer lekker Thais wilt eten, dan is dit simpelweg the place to be!

Food and Film

Op de rijst na was alles op!

Het was weer tijd voor de maandelijkse bijeenkomst van Sjors en de Rebellen club. We zijn er helaas niet uitgekomen wie Sjors mocht spelen :-), maar straks om 18.30 uur waren Frank, Simon en ik bij Rene. We hadden een eerder deze week een plan gemaakt voor een bezoek aan een Japans eethuis dat Rene op de Zeedijk kende, totdat Simon ons er fijntjes aan herinnerde dat we een "Food & Film" afspraak hadden, waarbij een bezoek aan "John Carter 3D"  centraal stond. Maar eerst dus de Food: dat was een traditional, namelijk een bezoek aan Suvarnaphum. Bij ons was het prima (Sate vooraf, daarna garnalensoep en een biefstuk salade als hoofgerecht), maar bij de tafel naast ons was de kok even te enthousiast geweest met de hete pepers, want de meneer blijf er bijna in en was constant het zweet van zijn voorhoofd aan het deppen!! Twee uur en drie gangen later vertrokken we weer goed gespijsd naar de Pathe De Munt, waar om 22.05 John Carter ging beginnen. Wat zal ik eens over de film zeggen? Nou, het had slechter gekund, maar of er een vervolg komt, dat waag ik ernstig te betwijfelen. Ik vind hem met name leuk omdat ik vroeger de boeken van Edgar Rice Burroughs had gelezen, en daarmee was het jeugd sentiment (en na je veertigste ben je daar natuurlijk meer gevoelig voor). Dat Frank nog even een ingreep moest doen om enkele bezoekers op de achterste rij terecht te wijzen die te luidruchtig waren, mocht de pret ook niet drukken. In de voorstukjes zag ik echter een film waar ik met meer plezier naartoe zal gaan, namelijk The Avengers. Ik vermoed dat dat het volgende bezoek gaat worden in de serie "Film & Food".

Zeg ken jij de mosselman?

Vandaag was het tijd voor een jaarlijkse traditie. Niet geheel onverwacht heeft die met eten te maken. Ieder jaar worden we namelijk bij mijn ouders getrakteerd op een "mosselavondje". Of misschien moet ik zeggen: een half mosselavondje. Dat betekent niet dat er slechts halve mossels geserveerd worden of dat we maar een halve avond mogen blijven, maar dat slechts de helft van het gezelschap ook daadwerkelijk mosselen eet. Ans, Hans en Edwin doen zich eraan tegoed, terwijl mijn moeder, zuster en ik dit festijn overslaan. Zoals gebruikelijk neemt Hans voor de mosselen de honneurs waar en zoekt hij een speciaal, nieuw recept. Dat was hem ook deze keer weer uitstekend gelukt. Het kost een middagje voorbereiding, maar dan heb je ook at als ik de mosseleters mag geloven. Ook de wijn die erbij uitgekozen was, was bijzonder prettig en completeerde het mosselpannetje goed!

Voor de niet-gelovigen was het deze avond Thai avond, en aangezien we dit zelf net zo goed koken, werd het opgehaald bij een verborgen sieraad in de Pijp, te weten Thai Deum. Aangezien ik dit zelf gegeten heb, kan ik uit eerste hand zeggen dat dit voortreffelijk was en Suvarnaphum naar de kroon steekt. De vangst van vandaag was een noodles gerecht, een stevig pikant kipreepjes gerecht met paprika, Thaise basilicum en bosuitjes en een biefstukgerecht met thaise groenten. |De liefhebebrs zullen dit zonder meer herkennen als nummers 140, 157 en 202 gerechtHet was een bijzonder gezellige avond, waarbij veel gelachen werd. De jongens vermaakten zich ook meer dan uitstekend, toch wel heel leuk om te zien dat de neefjes zo goed met elkaar op kunnen schieten, dat ze altijd feest hebben en dat het maar heel erg zelden voorkomt dat ze met elkaar overhoop liggen.  Om 9 uur braken we de tenten op, vanwege het feit dat de jongens ondertussen al half in slaap op de grond lagen en dat ligt toch wel een beetje hard :-). Volgend jaar: same place, same time, same mosselen!