iRun

De deelnemers van iRun

Een tijdje geleden, bij de open dag van het Stedelijk Gymnasium (duimen dat er daar voor Daan niet geloot hoeft te worden....), zag ik een advertentie voor een hardloopcursus vanuit Run2Day, genaamd iRun. Ik wilde graag wat aan mijn techniek werken en dit was lekker dichtbij, dus schreef ik me in. Vandaag was het zover, de eerste les ging van start. Bij het intro praatje van Niels, merkte ik al op dat er wel heel veel mensen waren die echt helemaal aan het begin van hun hardloop carriere stonden. Niks mis mee natuurlijk, juist veel respect voor mensen die het oppakken, maar ik was wel heel benieuwd hoe dit nu ging. Na een fikse wandeling naar de Haarlemmer Hout begonnen we met een kort loopje, waarna 15 minuten techniek training volgde. Leuk om te doen, maar wel zaken die ik al wist. Daarna begon het lopen schema en kwam ik erachter dat dit eigenlijk gewoon Start to Run les 1 was. Dat was wel heel erg basis. Niels, de trainer, gaf de vijf mensen die aan hadden gegeven wat gevorderder te zijn een wat alternatief scenario om te lopen, maar dat voegde weinig toe, die training had ik ook zelf kunnen lopen. Weinig van opgestoken dus, anders dan het gesprek met Niels die vertelde dat Run2Day ook een tak heeft die marathon voorbereidingen doet en reizen organiseert naar de grote marathons in de USA. Na de les kreeg ik een mail met het schema wat gelopen moest worden en dat was ook grotendeels de twee volgende S2R lessen. Toch maar even een mail geschreven om te zien hoe dit de komende weken verder gaat, want als dat in het verlengde ligt, dan heeft het weinig zin om hier mijn zaterdagsochtenden voor op te offeren.....helaas.

We zijn weer begonnen!

De bijbel volgens Evy!

Na in de vakantie slechts een keer hard gelopen te hebben (het was gewoon simpelweg te warm), had ik afgelopen week wel de nodige opstart problemen om weer aan het hardlopen te beginnen. Maar de loop in Schoorl komt met rasse schreden dichterbij (11 september is het zo ver) en dan is het toch wel noodzakelijk voor  mij om de nodige kilometers in de benen te hebben. Daarom werd het zondag weer tijd om de schoenen aan te trekken en weer op pad te gaan met mijn coach Evy Gruyaert in de oren. Het was even goed kijken met welke les ik zou gaan starten, en uiteindelijk kwam ik uit op een les waarin ik 35 minuten te keer moest gaan. Het was gelukkig droog, maar de luchtvochtigheid was aan de hoge kant, maar op zich ging het niet verkeerd, in 35 minuten wist ik net iets meer dan 5 kilometer te lopen. Toen ik na afloop Runkeeper indrukte, kreeg ik bijna direct een mail waarin stond dat ik een heleboel records had gebroken. Dat kwam mij wel erg raar over, dus een nadere bestudering van de resultaten was aan de orde. Wat bleek: ik had de instelling nog laten staan op mijn laatste activiteit. Dat wilde dus zeggen, dat ik geklokt had dat ik 5 kilometer GEZWOMMEN had in 35 minuten (het Nederlands record is overigens 54 minuten :-)). Gelukkig kon een en ander via de website van Runkeeper eenvoudig hersteld worden, zodat het niet helemaal als een fake prestatie op internet beschikbaar kwam. Nou ja, het betekent in ieder geval dat ik ook nog profijt kan hebben bij Evy's tweede boek, "Start to swim".

Een mijlpaal.....bijna dan :-)

Toch leuk om zo ook je resultaat te zien!

Twee maanden geleden ben ik begonnen met het Start to Run programma. Het streven daarbij is uiteindelijk tweeledig: 30 minuten aan een stuk te kunnen hardlopen enerzijds en anderzijds 5 km te lopen (bij voorkeur in combinatie). Donderdag was het een vrij pittige schema voor de startende hardloper: 2 sessies van 10 minuten en 1 sessie van 12 minuten met daartussen rustpauzes van 2 minuten. Ik hoopte dat deze keer de GPS het goed zou doen, want de vorige sessie was daar een fout in opgetreden, waardoor de meeting van afstand verkeerd was gegaan. Na de laatste meters drukte ik de stopknop op Runkeeper op mijn iPhone in, zonder verder te kijken en ging ik even uitpuffen. Thuis gekomen, na een halve fles San Pellegrino opgedronken, keek ik weer even op mijn iPhone en wat schetste mijn verbazing: ik kreeg een melding dat ik de "5K badge" had verdiend en die krijg je na een loop van 5 km afgelegd te hebben!!!

Nou, ik stond daar met een grote smile op mijn gezicht! De eerste mijlpaal was gehaald, weliswaar nog niet aan een stuk hardgelopen en binnen 37 minuten, maar het is een hele mooie stap in de goede richting! Heerlijk om te zien dat het harde werken zich uitbetaald! Klein minpuntje: toen ik op Runkeeper zelf keek, zag ik dat ik "slechts" 4,9 km gelopen leek te hebben. Nou ja, vorige keer werd me een goede afstand door de neus geboord, dus ik wijt het maar even aan een afrondingsverschilletje :-). Op naar de 5 km in 30 minuten aan een stuk door!!!!

Het zwembad, heerlijk fris!

Godenzoon in het nieuwe zwembad

Anderhalve week geleden werd ons nieuwe zwembad afgeleverd. Net op tijd om het regenseizoen mee te maken :-). Een week lang bleef de boel in de dozen staan, maar gisteren was het dan zover: Ans en Herman deden een giga inspanning (dank, lieve schat!!) om het bad op te zetten. Daarna gingen de tuinslangen erin en na ongeveer 12 uur vullen was het bad vol! Helaas bleek er voor de aanleg van de verwarming toch weer een stukje koppeling te ontbreken (zucht, waarom kan dat nooit in een keer goed...), maar er kon gezwommen worden. En dat kan ook echt, want het bad is 8 bij 5, dus er is wel wat ruimte :-). Dus nadat ik Daan en Jeroen opgehaald had van De Hoek, gingen we snel naar huis en een half uur later lagen de mannen in het water! Aan mij was dat nog even niet besteed, want ik had vandaag op het schema staan te gaan hardlopen en ik kon Evy niet teleurstellen. Om 18.30 uur dus op pad voor 3,5 km hardlopen, maar in ongeveer 33 graden is dat geen pretje. Aan het eind was ik ook helemaal kapot, kwam met mijn tong op mijn schonen het hek binnen (en zag ik dat Aniek, een van Jeroens harem, ook was komen zwemmen), ging even twee minuten uitzweten door op de bank te liggen en toen......afkoelen met een frisse plons in het zwembad. Nou dat was heerlijk (hoewel ongeveer al mijn poriën dichtsloegen) en een grote beloning voor de geleverde prestatie. Helaas betrok het weer daarna snel en kwamen de eerste stormen en bliksems aanwaaien en morgen wordt het 18 graden, dus wellicht moeten we even wachten op de volgende duik, maar dit smaakt naar meer (zeker als ook de water verwarming het nog een beetje gaat doen :-)).

Doktersbezoek

Toch flink toegetakeld!

Toen ik Jeroen een tijdje geleden naar boven droeg, zei hij tegen me: "Papa, wat heb jij een vieze dingen in je nek....beeehhhhh!!!!". Dat waren drie moedervlekken die ik er al vele jaren heb. Maar toen Jeroen dat iedere avond ging herhalen, werd ik er wat gallisch van, dus besloot ik uiteindelijk ze maar eens weg te laten halen. Ik dacht dat dat een zware chirurgische ingreep ging worden, maar na een kort gesprek met de doktersassistente bleek dat voor sommige gevallen de huisarts dat gewoon zelf deed. Tegenwoordig had Dokter Heeneman ook op woensdagavond afspraken, dus toog ik gisterenavond naar de grens van Halfweg. Nou kan je om kwart over acht een afspraak hebben, maar dan mag je toch vaak gewoon tot half negen wachten. Na een korte inspectie kwam de dokter erachter dat de vlekken ongevaarlijk waren en dat hij ze weg kon halen, dus lag ik twee minuten later op mijn buik op de bank, waarna de dokter even een verdoving in de moedervlekken ging zitten. De prik zelf voel je haast niet, maar als de verdoving erin gespoten wordt, dan is dat toch niet het lekkerste gevoel ter wereld weet ik nu.  Dat gebeurde drie keer, daarna werden de moedervlekken "gedroogd"  en toen uitgelepeld. Verdovingen zijn goed, want ik voelde er verder niets van, anders dan dat de dokter even flink op mijn rug moest leunen voor het juiste hefboom effect. Maar twintig minuten later was het geheel afgerond en had ik alleen een stijve en gevoelloze nek, twee grote pleisters en drie moedervlekken minder. Uiteindelijk bleken het toch nog flinke wondjes te zijn, dus het gaat nog wel een paar dagen duren voordat eea helemaal hersteld is! Maar Jeroen kan in ieder geval niet meer klagen :-). Oh ja, omdat ik er toch was mocht de dokter toch nog even naar mijn kuit kijken nav de pijn bij het hardlopen en constateerde dat er een spierscheuring opgetreden was, waar bloed in terecht was gekomen en waardoor er nu flinke blauwe plekken ontstaan. Gezond hoor, dat sporten (maar ja, vandaag toch maar weer even les 6 van start to run gedaan en voor het eerst ook RunKeeper mee laten lopen, 2,5 km, dat moet meer kunnen worden!!).

Rennen

Nieuwe schoenen en iets voor de kuitjes!

Na twee dagen rust (ja, ik hou me strak aan de aanwijzingen) was het zondag tijd voor weer een volgende sessie in het kader van Start to Run. Omdat ik na de derde les erachter was gekomen dat mijn mooie Lacoste schoentjes wel mooi zijn, maar qua zool een erg weinig dempende werking hebben, had ik bij mijn huisleverancier Haverhals een paar Asics loopschoenen gekocht. Overigens kwam daar toch weer uit wat een topwinkel dat toch is. Zonder enkel probleem werden door de verkoopster (en ik schaam me, diep, diep, diep dat ik haar naam vergeten ben, ik hoop dat Jenke me kan helpen, anders blameer ik mezelf echt....) diverse paren van boven gehaald en kon ik ze allemaal zonder problemen passen en werd en ook nog even specifiek naar mijn voeten gekeken (mn naar het eventueel naar binnen of naar buiten doorzakken) om met het juiste advies te komen. En dat advies luidde uiteindelijk dat ik het goedkoopste paar moest nemen. Als dat niet eerlijk is, dan weet ik het niet meer. Dus, ook voor je loopschoenen, 0800-beljenkehaverhals!!!

Zondag dus de vierde les van Evy op de iPhone aangezet en rennen maar. Waar ik in les 2 en 3 geen enkel probleem had, ging het deze keer moeizamer. Niet omdat ik nu opeens naar adem snakte, maar de pijn in mijn rechterkuit kwam weer terug. Misschien toch omdat ik iets meer heuvel(tje) op liep, maar na een minuut of tien werd mijn kuit weer erg stijf. Uiteraard wel doorgebikkeld en een nieuwe route gelopen, maar echt lekker voelde het niet. Thuisgekomen eerst met Daan naar aikido (auw) en daarna een warme douche, maar dat loste nog niet alles op. Daarom maar Perskindol op de kuit gesmeerd en dat hielp wel aardig. De rest van de dag wel een beetje verder gehinkeld, maar gedurende de dag ging het steeds beter. Ik denk dat ik uit voorzorg vanaf nu na het lopen de Perskindol maar bij de hand houdt, en daarnaast eens kijken of ik weer een goede masseur in de buurt kan vinden (misschien toch de Thaise massage in Haarlem eens uitproberen).

Hardlopers zijn....

Hier kon ik nog lachen....

Vanochtend hadden Ans en Jeroen er zin in. Ondanks het wat mindere weer (het motterde een beetje) trokken ze hun sportkleren aan en gingen hardlopen. Jeroen was redelijk snel terug, want hij vond het saaaaaaaai (dat kan ik me wel voorstellen). Ans kwam echter bezweet en geënthousiasmeerd terug en een half uur later kreeg ik het verzoek om op internet de cursus "Start to Run" van Evy Gruyaert op te snorren. Nu is dat in dit geval via NewsLeecher normaal geen probleem, maar nu had ik eerst drie missers (missende files) voordat ik alles gevonden had. In totaal 57 lessen om er uiteindelijk toe te geraken 10 km te kunnen hardlopen. Dus op de usb, en daarna naar de laptop en hop, eea stond op de iPod van Ans, maar om het geheel uit te proberen (de techniek dan) had ik hem eerst op mijn iPhone gezet. Nou, dat was volgens mij ega een mooi punt om ook eens met hardlopen te beginnen. Normaal lach ik dat simpel weg, maar deze keer dacht ik: daar zit nog wel wat in. Zal ik.....?

En ja hoor, ik besloot letterlijk en figuurlijk de stoute schoenen aan te trekken en een uur later liep ik door het rustieke Halfweg voor de eerste les van wel 18 hele minuten. Dat ging ik natuurlijk lachend doen. Nou, qua genoeg lucht hebben wat het geen probleem (maar ja, we hebben het over 18 minuten, he), maar na een minuut op tien voelde ik een "pets" in mijn rechterkuit, waarna die goed pijn ging doen. Uiteraard bikkelde ik door en ronde het programma af, maar thuis gekomen, was de kuit al keihard geworden en stortte ik voor de TV (waar Nadal net de eerste set van Federer had gewonnen) in elkaar. Een warme douche hielp ook nog niet veel, waardoor ik nu nog hinkelend door het huis ga. Hopelijk gaat het morgen wat beter, anders word ik het lachertje van CRM Distributrie morgen. Ik wilde zelf overigens morgen alweer aan de gang gaan met les 2, maar dat mag dus niet, ik moet het volgens het schema opbouwen. Nou je, vooruit, deze keer zal ik luisteren. Mijn einddoel voor dit jaar: ik wil 5 km onafgebroken en zonder aan het eind in te storten kunnen lopen. Een doel moet je altijd stellen, want anders weet ik al hoe dit af gaat lopen. Steunbetuigingen zijn welkom :-).