Sotto

Uitstekende pizza!!!

Daar sta je dan, met negen man op straat en geen eten. Dat is toch wel erg vervelend en met negen man even ergens een onderkomen vinden is zelfs op woensdagavond geen geringe opgave. De eerste poging die ik deed was bij Blauw, de beste Indonees van Amsterdam, maar daar konden we niet met negen mensen terecht (maar toen ik er toch was, maakte ik alvast een reservering voor de komende zondag, maar dan alleen voor Ans, Daan, Jeroen en mij :-)). De tweede poging resulteerde meer effect, dat was bij Pizzeria Sotto. In tegenstelling tot Botteco Lucio 91 werden we hier met open armen ontvangen en werd er een tafel samengesteld waar we met de hele groep konden gaan zitten. Het personeel was vlot, vrolijk en vriendelijk, schonk ons snel de drankjes in en bracht de kaart die, hoe kan het ook anders, bijna geheel uit pizza's bestond. Daarop stond voor iedere wel wat wils, de Pizza Salame was degene die het meest besteld werd. Ikzelf nam de pizza met truffel (op aanraden van de bediening) en al snel werden de pizza's uitgeserveerd. Wellicht kwam het omdat we inmiddels al flinke honger hadden gekregen, maar de pizza's smaakten voortreffelijk. Heerlijke knapperige bodems, maar ook de toppings waren van uitstekende kwaliteit. Dat dat ook in de prijs doorklonk (de gemiddelde prijs van een pizza was 14 euro), namen we op de koop toe, omdat de prijs/ kwaliteit verhouding dik in orde is.  Prima tent, met prima eten en prima bediening. Aanradertje op de Amstelveense weg als je op zoek bent naar een pizza of gewoon een snelle maaltijd!

Woodstone

Heerlijk pizza eten in Hoofdorp

Vooruit, we doen nog even een blogpostje over uit eten gaan, dat doe ik al bijna nooit :-). Vandaag begon het met wat bedrukt weer, maar 's middags brak de hemel weer open en werd het weer flink warm. Omdat niemand zin had om in de keuken te staan met die warmte, besloten we om uit eten te gaan. Omdat we niet weer bij Het Gemaal uit wilden komen en we ook Aziatisch even wel gezien hadden, kwamen we uit op Italiaans. Normaal gaan we dan naar Martini's, maar we kozen in dit geval toch voor iets anders. Ik had Rene ooit een enthousiast verhaal zien schrijven over Woodstone in Haarlem. Een kort bezoek aan de website leerde dat er ook een vestiging in Hoofddorp was en omdat we het idee hadden dat het daar minder druk zou zijn, besloten we hier naar toe te gaan. 18 minuten later waren we geparkeerd en zag ik dat deze Woodstone net als die in Haarlem aan een bioscoop vast zat.

Lekker dessert!

Reserveren kan je hier niet, maar er was direct een tafel beschikbaar, waarna we aanschoven en allemaal een lekkere pizza bestelden. Er is ook een speciale pizza voor mensen die op de calorieën letten, waarbij het midden van de pizza eruit gesneden is en met een salade opgevuld is. Als voorgerechten hadden we gamba's in chili saus en calamari, die ook door Jeroen en Daan heerlijk meegepeuzeld werden. De pizza's arriveerden al snel na het voorgerecht en waren heerlijk! Voor Daan en Jeroen te groot en omdat ze zo lekker waren, namen we ze toch mee in een doggybag. Dan lusten jullie natuurlijk ook geen toetje meer, hé jongens.....? Natuurlijk wel papa,doe niet zo flauw, daar hebben we altijd een plekje voor. Dat bleek want een mega stuk tiramisu en een bananen-caramel taart verdwenen geheel als sneeuw voor de zon. Wat ook leuk om te zien was bij Woodstone was dat de bediening ook heel goed met de kids omging en zelfs mee wilden gaan spelen op de iPad. Dat is voor ouders ook erg belangrijk end at voelde me hier goed aan. Helemaal super, ik zet Woodstone op de lijst met restaurants waar we vaker gaan komen!

Pizza uit de oven

Jeroen maakt zijn pizza grandiosa!!

De kinderen hadden er al enkele dagen naar uit gekeken, maar vandaag was het zover: we gingen pizza eten bij Le Petit Chaillot. Yong Soo begon de oven zo rond een uur of half drie al op te stoken, want zoals we twee jaar geleden in Italië al hadden meegemaakt: dat op temperatuur krijgen van de oven neemt wel wat tijd in beslag. Het betekende overigens wel dat je je lekker kon opwarmen bij de oven, want hoewel we vandaag wel een paar keer een lekker zonnetje hadden, was het toch ook nog wel frisjes. Het eten van de pizza's ging in twee "seatings": eerst de kinderen, daarna de volwassenen. De kinderen mochten zelf hun pizza samenstellen, ze kregen een stukje deeg met tomatensaus en konden zelf de toppings erop doen. Daan en Jeroen maakten allebei een meesterwerkje, voornamelijk met groenten en weinig vlees of vis. Nadat de kinderen hun maagjes hadden gevuld en weer aan het spelen sloegen, waren de volwassenen aan de beurt. Dat het eten goed is in Le Petiti Chaillot was weer te merken aan het feit dat alle gasten wederom 's avonds aanschoven om mee te eten, wat ook tot leuke conversaties aan tafel leidde (ik heb er in ieder geval tips van meegenomen om een keer te gaan eten bij Chateau Gilbert in Limburg en bij Restaurant Fred in Rotjeknor). Dat werd ook makkelijk gemaakt, doordat er continue heerlijke pizza's doorkwamen van diverse soorten: crème fraiche met kip en aardappel bijvoorbeeld, of een heerlijke pittige met chorizo en jalapenos, een quatro frommagi en een vis pizza met zalm en garnalen. Het pizza feest ging door tot ongeveer 22.30 uur en daarna zaten ook alle buiken zo vol, dat we daarna bijna allemaal gelijk onze bedjes in konden rollen. Weer een erg relaxte dag, waarin de kinderen heel erg hebben genoten van de rust en het spelen met de andere kinderen die bij Le Petiti Chaillot logeerden. Ook op die manier kan een vakantie erg leuk zijn! 

Twaalf jaar getrouwd en dan naar La Storia

Heerlijk ijs bij La Storia

Drie maart was in het jaar 2000 de dag der dagen, want op die dag traden Ans en ik in het huwelijk. Voor de slimme rekenaars: dat betekende dat we afgelopen zaterdag twaalf jaar getrouwd waren. Waar we vorig jaar er een echt feestje voor ons twee maakten door Librije te gaan (restaurant en hotel), sparen we het dit jaar op voor onze koperen bruiloft die drie september 2012 is. Maar om nou helemaal niets te doen, vonden we ook weer zo wat. We kregen afgelopen donderdag inspiratie toen we bij Mario in Neck waren. Daarnaast ligt namelijk La Storia, de pizzeria van Mario en dat is de perfecte plek om goed te eten samen met de kinderen. Omdat Willy en Jos er ook waren, omdat ze een dagje met Ans in de tuin hadden gewerkt, werd het een diner met zes. Wederom parkeerden we aan de dijk en een paar minuten later zaten we heerlijk warm aan tafel. Altijd makkelijk, het menu ligt als een placemat op tafel dus je kunt gelijk kiezen wat je wilt hebben. Dat is wel handig, want La Storia werkt wel met twee "seatings"  dus tussen half acht en acht uur moet je wel de zaak weer verlaten.

Lekkere tomatensoep voor Jeroen!

Aangezien wij om kwart over vijf al aanwezig waren, leek half acht ons nog ver weg, maar dat bleek wel mee te vallen. Met een rondje soep vooraf (hoewel, Ans had de Vitello Tonato en ik de Melanzane alla Pamigiana) en daarna voor de meeste pizza's (ik had de risotto en Jos de kalfsmedallion), bleek de tijd snel te gaan. Maar wat ook bleek: het waren best grote porties....zeker als je ook de restjes van je kinderen op moet eten, maar het was echt te zonde om de te laten liggen!!! Ook het dessert was in twee groepen verdeelt, de ene helft van de groep nam de gelato mista (een lekker ijscoupe), terwijl de andere helft de tiramisu met veel plezier tot zich nam. Het was een bijzonder goed diner en we hadden ook een erg gezellige avond. Voor families is La Storia echt een aanrader. Enige "minpuntje" vond ik zelf dat de bediening niet zo heel erg vriendelijk was. Het was niet storend, maar als je gewend bent hoe mensen in Italie met kinderen in restaurants omgaan, dan is het hier net even een beetje minder. Maar goed, dat mag ik de pret niet drukken, ik raad het echt iedereen aan, zeker als je in Noord Holland woont is het echt een locatie om voor dit soort gelegenheden hoog op je lijstje te zetten!!!  

Woensdag, pizzadag

De houtoven wordt opgestookt

Na onze avonturen op en nabij het Trasimenomeer, was een dagje bijkomen wel op zijn plaats (had verder natuurlijk niets te maken met het schema wat we aanhouden van een dag op pad en een dag aan het zwembad). Dat kwam niet verkeerd uit, want het was woensdag, en dan koken de eigenaren van Rosa dei Venti voor de gasten. Deze keer werd het een klassiek Italiaans gerecht: pizza! Maar dan wel uit een traditionele houtoven. Dat betekende dat Stefano om twaalf uur al het vuur in de oven mocht gaan starten, om de oven om een uur of vier zo op temperatuur te krijgen, dat de pizza’s ook daadwerkelijk gemaakt konden worden. Dus verdwenen er gedurende de dag een flink aantal takken, sinaasappel kistjes en zelfs een stuk hek in de oven. Al met al genoeg om de boel zo rond vier uur goed opgestookt te hebben. Daarna was het de beurt aan Barbara en haar moeder, die een viertal plaat pizza’s in elkaar hadden gedraaid. En ik kan niet anders zeggen dan dat die er voordat ze de oven in gingen al voortreffelijk uit zagen.

Dat is nieuw, pizza knippen ipv snijden

Op speciaal verzoek van Morrison had ik een pizza margaritha toe laten voegen, die de kokkin eigenlijk maar saai vond, maar natuurlijk wilde ze graag aan onze wens voldoen. Verder zat er een vegetarische pizza bij waar overigens wel ham op zat (erg lekker, maar ik zou er een andere naam voor verzinnen, anders komt er vast en zeker ruzie met de veganisten onder ons), een pizza met pittige salami (en inderdaad, die was pittig) en degene die de meeste aftrek vond, namelijk een pizza met ansjovis (die alleen Ans en Edwin kon bekoren). Overigens houden ze er in Toscane wel een eigenaardige manier van het snijden van pizza op na: je krijgt er namelijk een schaar bijgeleverd om iedereen een stuk uit te kunnen delen. Dat had ik zelf toch niet zo snel kunnen bedenken, maar handig was het uiteindelijk wel. En het mooiste (want we blijven Nederlanders): de pizza werd ons door Barbara en Stefano van het huis aangeboden, gratis, free, gratuit, voor nop! Veel beter kun je het dan toch niet krijgen denk ik dan maar, wat zou je nou nog meer willen!!!!

Antica Pieve

Gezelligheid troef bij Antica Pieve

Met de door Barbara geschetste kaart onder de arm, vertrokken we om zeven uur richting Antica Pieve. Hans speelde navigator bij mij in de auto (“200 meter….hoek van 90 graden…..naar links!) en zonder enig probleem kwamen we snel op de plaats van bestemming. En daar ging een wereld voor ons open. De gastronomische ervaring van de middag, werd alleen al bij de aanblik van het restaurant bijna volledig weggepoetst. Het lag er namelijk erg mooi bij, en we kregen een bijzonder fraaie tafel buiten, heerlijk in de schaduw en met een zomers Toscaans briesje, waar we inmiddels aan gewend zijn geraakt en wat echt heerlijk is. Een blik op de kaart toonde al aan dat we goed zaten, heel veel mooie streekgerechten, specifiek voor deze regio van Toscane. De jongens gingen, hoe verrassend, voor de pizza margaritha (het blijkt dat pizza in Italië echt iets voor de avond is) met uitzondering van Jeremy die het deze keer weer voor worst en patat deed. 

Naast mijn tiramisu at Jeroen ook veel ijs!

Ik kan een aparte recensie schrijven, maar voor nu hou ik het erbij dat mijn menu echt bizar goed was. Het bord antipasti, met een mix van crostini, ham en salami was de perfecte start. Daarna pici (dikke spaghetti) met een echt heerlijke pikante tomatensaus met fijngemalen salami en italiaanse worstje erdoor). Het hoogtepunt was echter het rundvlees, omlijst met truffel, de specialiteit van het restaurant. Alles was heerlijk, en daarom durfde ik het ook wel aan om als dessert Tiramisu Classico te bestellen en ook die was voortreffellijk (dat vond Jeroen trouwens ook, want die at rustig met mij mee, bijna de helft van de Tiramisu). Na de giga afrader van het krot van vanmiddag, bij deze een giga aanrader voor Antica Pieve!! Het was een bijzonder gezellige en geslaagde avond, helemaal omdat die ons aangeboden werd door Hans en Leny, daarvoor heel erg bedankt, we hebben het bijzonder gewaardeerd, zowel het heerlijke eten als het bijzonder aangename gezelschap!!!

De zoektocht naar eten

Eindelijk een restaurant (nou ja....)

In Seina bleek een goede locatie voor de lunch vinden een stuk moeilijker te zijn dan in Arezzo. Na een flinke tijd lopen, streken we uiteindelijk neer in Pizzaria Due Porte. Een blik op de kaart liet zien dat er veel gerechten uit de diepvries kwamen, de bediening was erg traag en toen wij uiteindelijk horen dat we alles op de kaart konden bestellen…..behalve de pizza’s (ongeveer 80% van de kaart) was het duidelijk dat we hier uiteindelijk niets gingen eten. Omdat we inmiddels al bij de buitenmuur van Siena waren, besloten we terug naar rosa dei Venti te rijden, daar het adres van een door Barbra aangeraden pizarria te halen en daar dan onze lunch te gebruiken. Onderweg moesten we een tussenstop maken, omdat Daan misselijk was en hij en Ans bleven even achter. Hans, Jeroen en ik reden om het adres te halen, pikten daarna Ans en Daan op en daar waren inmiddels de anderen ook gearriveerd.

Morrison had ook best trek!

Na een korte rit parkeerden we de auto, liepen naar het restaurant en …… kwamen tot de conclusie dat hij dicht was agv vakantie. Aarrgghh…….!!!! Omdat we nog wat bordjes gezien hadden dat er nog meer pizzaria’s waren liepen we nog even door en kwamen uiteindelijk een tentje tegen, met de naam Quizini Pizzaria. Het zag er niet direct uit als een heel hoogstaande tent, maar inmiddels was het bijna vier uur geworden en waren we wat hongerig geworden, dus de standaards gingen omlaag. Na de kaart bestudeerd te hebben, wilden we graag pizza, maar in slecht engels probeerde de ober ons te vertellen dat pizza’s pas vanaf vijf uur besteld konden worden. Maar de blikken van iedereen aan tafel zorgde ervoor dat de ober spontaan besloot om de pizza oven eerder op te starten (en kip en steak voor Jeremy en Hans). De pizza’s waren overigens best ok, maar het feit dat we uiteindelijk voor 10 mensen bij elkaar 93 Euro af moesten rekenen zegt denk ik genoeg (het was overigens niet te duur!!). Een diner was vandaag niet meer nodig, los van het feit dat we in het dorp nog even fruit haalden om ’s avonds ook nog een paar vitaminen tot ons te nemen.

Martini

Afgelopen zondag was ik dus bij een "blast from the past". Een flink aantal jaren geleden (in de tijd dat de Amiga nog een super geavanceerde computer was en de zondagavond vaste prik was om de nieuwste software te kopiëren), woonde René in de Bloys van Treslongstraat in Amsterdam West. Die straat lag parallel aan de Jan van Galenstraat. We hielden toen beiden als van een hapje buiten de deur eten, maar haute cuisine lag zowel buiten het smaak- als ook het budgetbereik. Ons vaste adres om een vorkje te prikken werd in die tijd pizzaria Martini. De prijzen waren zeer schappelijk, de kwaliteit van de pizza's en pasta's zonder meer uitstekend en de eigenaar had altijd jonge deernes in dienst als serveersters (die meestal na een jaar weer weg waren, wellicht hadden ze er geen trek meer in, kregen ze een echte baan of misschien vond de eigenaar ze te oud geworden :-)). Spoel de band een jaar of 20 naar voren, en papa gaat op vaderdag pizza's halen (afgelopen zondag). Wat is er inmiddels veranderd? De eigenaar is al een jaar of 5 overleden. Daarmee zijn ook de jonge deernes verdwenen en is de bediening in handen van de weduwe van de eigenaar en een oude (letterlijk en figuurlijk) vriendin van haar. Maar voor de rest is bijna alles hetzelfde gebleven. in slechte zin is dat bijvoorbeeld het interieur: dat is eigenlijk nog net zo somber en instabiel als het altijd al is geweest (het zou mij niet verbazen als de houten stoelen binnen nog steeds hetzelfde zijn). Maar de pizza's zijn nog steeds zo geweldig als dat ze waren. Speciale aandacht verdienen de quatro stagioni en de quatro frommagi. Deze pizza's laten je jezelf in Italië wanen (gelukkig leeft de kok nog wel, en dat is een oud inwoner van Napels, waar de pizza ontstaan is). Voor 8 euro heb je een pizza die goed vullend is, hij oogt niet zo heel groot,maar door het beleg is hij dat wel. En ook een ijsje als dessert kan de smaakpapillen wel plezieren. Uteraard zit er een pizzaria in Zwanenburg, maar ik rij graag een half uur om om de pizza hier te halen. Dit is echt "old school" voor mij, maar ook als je er geen historie hebt, dan zul je zeker van deze pizza's kunnen genieten! Tutti bello!!!

Beef Jerky en pizza

Vandaag was het weer turndag. Deze keer probeer Jeroen het een groep hoger en dat ging best heel erg goed, hoewel het vorige keer leuker was (misschien ook omdat de zaal toen voller was). Maar voor Jeroen wel leuk dat vriendin Aniek ook meeging. Na afloop was Ans bezig Jeroen formeel in te schrijven voor turnles, toen ik nog even bij de "snoepautomaat" stond te kijken. En potdikke, daar zag ik iets wat niet anders kon dan dat het door mij meegenomen werd. In onze reis door Amerika vond Hans een nieuwe liefde op culinair gebied, te weten beef jerky! En in deze automaat zat Mr Z, de beef jerky die ook het meeste in California gegeten wordt. Die kon ik natuurlijk voor mijn favoriete stiefvader niet laten liggen, want dat zou echt bijzonder laakbaar gedrag zijn! Gelukkig stond er op mijn chipknip  nog net genoeg geld om een zakje mee te nemen, zodat Hans weer eens via de smaakpapillen zich terug in de Grand Canyon kan wanen. Bij een volgend bezoekje ligt het zakje voor hem klaar!! Oh ja, vanavond overigens zelfgemaakt pizza gegeten. Heerlijk met groene paprika, uien, zongedroogde tomaten, geroosterde rode paprika, kaas en gerookte ham. Zelfgemaakt smaakt het toch beter dan een Dr Oetker uit de diepvries!! In Rome zullen we met de mannen ook nog wel een heerlijk pizzaatje nemen (ik neem aan dat René op zoek gaat naar de beste stek daarvoor!), dan kunnen we zien hoe dat zich verhoudt!