Guitar Hero 5.....en Van Halen!!!

Het is weer zover. Na helemaal uitgerockt te zijn met Guitar Hero: Metallica, komt op korte termijn weer een nieuw episode beschikbaar, namelijk Guitar Hero 5. Op de eigen site van Guitar Hero kun je al veel over de nieuwe features lezen. Belangrijkste is dat er 85 nieuwe nummers zijn van 83 artiesten, dus het is een mooie bloemlezing. Deze keer is er iets meer verscheidenheid gezocht in de optredens. Natuurlijk zijn er bijvoorbeeld Mötley Crew, Kiss, Nirvana (trailer hier te zien) en King Daimond die het traditionele hard rock genre vertegenwoordigen dat Guitar Hero zo populair maakte, maar deze keer zijn er ook andersoortige artiesten. Ik noem David Bowie, Duran Duran en.....Johnny Cash (over hardcore gesproken!!!). Er zijn ook nieuwe technieken en opties, maar daar mag je zelf over lezen. De echte liefhebber klikt hier nog even voor de reclame, met ene Hugh Hefner en wat figuranten....

Maar wat ik eigenlijk nog veel beter nieuws vond, was dat nu GH: Aerosmith en GH: Metallica in december (zal het iets met kerst te maken hebben) ook Guitar Hero Van Halen uitkomt!! Er zijn weinig gitaristen die ik in band beter vindt dan Eddie van Halen (zelfs vrienden als Steve Vai en Zakk Wylde niet en alle virtuozen die alleen maar ellenlange solo's aan elkaar rijgen laar ik helemaal buiten beschouwing) en de nummers van Van Halen zing ik al van jonge leeftijd af mee. Zal zeker meegespeeld hebben dat Eddie en Alex (de drummer) Nederlanders zijn. Na het zien van de trailer kan ik al bijna niet meer wachten! Wat wel erg jammer is Sammy Hagar en Michael Anthony niet deelnemen in de game (terwijl beiden een zeer belangrijke rol in de band hebben gespeeld!) en daardoor de setlist alleen maar nummer van het David Lee Roth tijdperk bevat. Misschien dat dat nog een leuke extra download kan worden voor Activision :-). Aardige opzet is ook dat je in de tegenwoordige tijd gaat beginnen (de mannen hebben kort haar) en je baant jezelf een weg terug naar de eerste platen van Van Halen met mannen met lang haar en veel te strak zittende broeken (vandaar dat Roth zo hoog kon zingen :-))).

Ik zeg: twee toppertjes voor de komende drie maanden waar we weer heerlijk op los kunnen gaan. Ik zal maar de Wii in de slaapkamer installeren, anders komt er vast strijd in de woonkamer!!

Guitar Hero Metallica......hell yeah!

Vroeger was ik een echte gamer. Ik kon dagen en dagen en dagen achter elkaar achter de Atari 2600, Commodore 64, Amiga of later de PC zitten om helemaal op te gaan in de video games. Van Pac-Man, Missle Command en Galaxians tot Civilization, Halflife en Baldur's Gate. Maar met name na de geboorte van mijn kinderen is de tijd die ik over heb, of misschien beter gezegd, die ik wil investeren tot nagenoeg nul geslonken. Ja, ik kon het niet laten om een Playstation en een X-Box te kopen, maar na een paar dagen nam dat qua interesse toch snel af. Twee jaar geleden kocht ik een Wii en dat was weer eens echt vernieuwd. Maar ook daar ging na niet al te lange tijd de lol eraf, hoewel Jeroen en Daan nog steeds er helemaal gek van zijn. Totdat ik een half jaar geleden tegen het spel Guitar Hero aanliep!!! Ja, dat was de natte droom voor iedereen die ooit ervan gedroomd heeft om in een rock & roll bandje te spelen (ik ben zelf nooit verder gekomen dan 10 gitaar lessen en Greensleeves kunnen tokkelen). Het lijkt alsof je heftige nummers naspeelt, maar eigenlijk is het een mooie manier om je air guitaring een beetje meer fysieke vorm te geven. je kunt dus lekker uit je dak gaan en meespelen. Je staat als volwassen vent wel voor gek, maar ja, dat neem je graag op de koop toe voor de lol die je hiervan hebt. Maar aan alles komt een eind, ik heb Guitar Hero III helemaal uitgespeeld en dan is de lol er weer vanaf.

Totdat ik gisteren een presentje kreeg! Een nieuwe versie van Guitar Hero, met nog wel in de hoofdrol één van mijn favoriete bands (nou ja, de eerste vijf albums dan), Metallica!! Principe is precies hetzelfde als bij alle andere Guitar Hero spellen, maar wel heel veel bekende Metallica nummers die je na kunt spelen, meezingen, headbangen en door de kamer springen. En dat doe je dan ook maar! Vanaf het eerste nummer weer feest, er gelijk hard tegenaan met "For whom the bell tolls". Ik had me voorgenomen alleen één nummer te doen, "just for the taste", maar het werkt bij mij net als met een zak paprika chips: je kan niet een handje chips nemen, dan moet de zak ook leeg (over zelfbeheersing gesproken :-)). Uiteindelijk wist ik me na 5 nummers los te rukken van de gitaar. Jemig, raak ik er nou ook nog aan om het bijbehorende drumstel te kopen???