Five Guys: Burgers & Fries

Ik kon het toch niet laten

Op het vliegveld Washington Dulles valt niet zo heel erg veel te beleven. De normale souvenir winkels waar je Obama in 101 verschillende vormen kunt kopen, maar als je die gezien hebt, heb je alles wel gehad. Alles? Nee, toch niet. Want bij Gate A1 tm A6 zit een vestiging van Five Guys. Vorige jaar hebben Simon en ik onze eerste ervaring hiermee opgedaan en die viel niet tegen. Sterker nog: voor de hamburger liefhebber is het een goede stek. Nu was het natuurlijk een beetje gemeen van me, want normaal ga ik alleen met Simon naar dit soort gelegenheden, maar ik dacht hem toch even wat jaloers te maken. Dus terwijl de andere mensen uit mijn reisgezelschap zich netjes naar Gate C begaven waar het vliegtuig vandaan ging vertrekken, maakte ik een tussenstop bij Gate A3, waar de vijf jongens zich gevestigd hadden. Een vintage friet, een hamburger met "the works" zoals deze op het bord beschreven stond en natuurlijk een diet coke om het te compenseren :-), een prima maaltje om tot je te nemen als je een vlucht met United Airlines voor de boeg hebt (mijn God, wat is dat eten daar ongelofelijk slecht!!!).  Maar met Simon erbij is het uiteraard toch gezelliger. Volgende keer in Texas dus!!!

Laatste diner in Saint Louis

Five Guys was best ok!

Na het bijkomen van weer een inspannende dag besloten we om ons diner bij Nippon Tei te gaan gebruiken. Laat ik zo op het eind van de vakantie ook een afrader in de aanbieding doen. Hoewel het eten echt niet slecht was hier (hoewel een sushi met pittige mayonaise niet mijn idee is van hoe je een sushi moet maken) vond ik de prijs voor het gebodene echt te hoog. En ook het feit dat we vroegen of de muziek zachter kon en daar uiteindelijk niets mee gedaan ism getuigd niet van een grote mate van gastvrijheid. Nee, deze zou ik niet op het lijstje “aanraders” zetten. Maar misschien was dat maar goed, want Simon had nog steeds in zijn hoofd dat hij het hamburger restaurant Five Guys (ooit in Philladelphia gestart door een vader met zijn vijf zonen, vandaar de naam) uit wilde proberen en daar hadden we nu dan de mogelijkheid toe. De propositie is simpel en duidelijk: Five Guys: Burgers and Fries. Je hoeft dus niet te gokken wat er allemaal op de kaart staat :-). Terwijl Frank een yoghurt ijsje nam en Rene oversloeg, namen Simon en ik een hamburger (de kleine volgens de dame achter de kassa, maar dat kwam omdat de “normale” al twee stukken vlees besloeg...), waarbij opviel dat er ongeveer 15 toppings zijn waar je kostenloos uit kunt kiezen. Ik kan niet anders zeggen dan een prima burger, vanuit een fastfood restaurant gezien.

Ted Drewes heeft veel keuzes!

Daarna kwam een moeilijk besluit: naar het restaurant of nog een keer naar Ted Drewes? Goed over nagedacht en 32,5 seconde later zaten we in de auto op weg naar Chippewau Street waar Ted gevestigd was. Maar deze keer was het erg, erg druk, want de wedstrijd van de Cardinals begon in een eindfase te komen en de eerste fans begonnen zich hier al te verzamelen. Er was zelfs een agent op de parkeerplaats om alles in goede banen te leiden, wat geen luxe was, want er stond nu al meer dan 100 man voor de winkel. maar er waren genoeg mensen om te helpen, dus na een parkeerplaats veroverd te hebben was het ijs er weer snel en wederom erg goed. Het was dus geen toeval dat we er gisteren zo van genoten hebben. En het opeten op de parkeerplaats omringd met Cardinals fans was echt ook weer een super ervaring, die we niet hadden willen missen!!!

Oh ja, er was ook nog een ander heugelijk feit. Simon slaagde erin om op Foursquare meer dan 1.000 punten te scoren door virtueel overal en nergens in te checken. Waren we natuurlijk allemaal heel opgewonden over, maar het vieren bleef wat achter, omdat in de auto van Ted Drewes terug naar het hotel dit gebeurde. Polonaise hebben we er dus niet voor kunnen lopen......