In de lappenmand

Na gisteren uitstekend uit eten te zijn geweest, voelde ik bij het terug rijden naar Halfweg opeens dat mijn keel een heel stuk dikker aan het worden was en dat het wat rauw in mijn keel aanvoelde. Vijf minuten later begon ik spontaan flink te zweten en werd ik rillerig. Toen ik thuis kwam was eea omgevormd tot een algehele staat van malaise en toen ik vanochtend wakker werd, was er weinig reden om te juichen: keel deed extreem veel pijn en ik zweette als een otter. Jammer van alle afspraken op kantoor en een afscheidslunch van een hele goede ontwikkelaar, maar ik kreeg het niet voor elkaar om de auto in te stappen. Gelukkig kun je met de moderne technologie nog echt heel veel doen, dus productief ben ik als nog flink geweest, maar wel even met een paar slaappauzes ertussen (en deze keer geen powernaps). Leve het nieuwe werken, kun je ook verder als je inde lappenmand zit....

Agile ontwikkelingen

Sinds begin dit jaar wordt binnen mijn programma op diverse plekken software ontwikkeld gebruik maken van de Agile ontwikkel methodiek. Tot nu toe erg succesvol. Omdat de lezers van mijn blog denk ik in twee categorieën uiteen vallen (de ene helft weet al wat het is en de andere helft "couldn't care less") laat ik de inhoudelijke verhandeling even achterwege. Wat wel opvallend en in het oog springend is, zijn de fysieke verschillen die zich de afgelopen tijd hebben voorgedaan. Meest opvallende zijn de borden die overal op de zevende verdieping van Jansoensborch te vinden zijn. Deze borden hebben de plek ingenomen van vele planingen in MS-Project of Open Workbench en dat op zich is al winst (iedere projectmanager die tijd spendeert aan schijnzekerheid van zo'n tool mag direct op straat gezet worden!!). Ieder project heeft inmiddels een eigen prikbord gekregen, waarmee we Overtoom ongeveer leeggekocht hebben en mijn assistente Nathalie tot waanzin wordt gedreven als er een projectmanager voor haar bureau staat voor een bestelling (ook met de benodigde 3M stickers om alle acties op op te schrijven).

Overigens krijg ik wel flash backs naar vorige levens (denk ik...). De borden hebben de plaats ingenomen van  de kampvuren die vroeger door holbewoners (het projectteam) aangestoken werden. De stam (het team) verzamelt zich om het  vuur (het bord) heen om te bespreken hoe de jacht (het project) ervoor staat en wat ze eraan gaan doen (de planinng) om voldoende eten te hebben voor de winter (het resultaat dat het project moet halen). Er is dus een fysieke gemeenplaats om zaken te bespreken en ik moet eerlijk zeggen: dat werkt toch echt vele malen beter dan al dat virtuele geneuzel, het werkt uiteindelijk toch het best om mensen gewoon in de ogen te kunnen kijken. Interessant om te zien hoe we deze beweging uiteindelijk gecombineerd krijgen met twee andere bewegingen: het nieuwe werken en offshore ontwikkeling. Genoeg te doen dus nog!!