Even een deukje opgelopen

Dat er al een tijdje sneeuw ligt is een feit. Dat het glad is, is ook geen nieuws meer. Je zou dan denken dat het niet zo een brainteaser is om als je over straat loopt waar de stoepen nog vol met sneeuw liggen even extra uit te kijken. Maar ja, soms zit een ongeluk in een klein hoekje. Ik was vrijdag om 9 uur op pad, om eerst even mezelf een nieuwe coupe aan te meten (nou ja, standje 1) bij Nassau Kappers, waarna ik de slager en groenteman in Zwanenburg met een bezoek vereerde. Daarna zou ik richting vishandel moeten, maar op een ingeving besloot ik toch een andere afslag te nemen om naar het Vlaamsch Broodhuys te gaan, om daar weer eens lekker brood te kopen. Parkeren ging makkelijk, ik stak over en toen.....stapte ik op een stuk ijs en viel achterover, maakte een kwartslag draai en viel met mijn rechterzij (been, romp en hoofd) keihard tegen de stoeptegels. Ik moet zeggen: dat was geen feest! Als stoere kerel stond ik snel op, maa rhet was goed dat het Vlaamsch Broodhuys dichtbij was, want mijn hele lijf deed zeer, ik had gelijk hoofdpijn, was duizelig en kotsmisselijk. Ik kon niet anders dan een klein uur daar even bijkomen, want verder reizen was even niet aan de orde. Daarna ging het wel weer en kon ik de rest van de boodschappen doen.

's Middags was ik nog niet helemaal de oude. Om half twee ging ik even een half uurtje liggen om bij te komen. Voor mijn gevoel draaide ik me kort daarna weer om, maar kwam toen tot de conclusie dat het wel heel snel donker was geworden. Dat klopte, want het was inmiddels 18.00 uur! Nog net op tijd om even mee te eten en daarna eigenlijk alweer vroeg naar bed, want kerstdag kwam eraan!

Testje voor Jeroen

Toen we bij het Vlaamsch Broodhuys zaten, zagen we dat daar ook witte chocolade pasta te koop was. Jeroen dacht dat dit "echt niet lekker was" dus besloten we gezamenlijk dat het tijd voor een consumentenonderzoek was. Dus nadat we thuis waren gekomen, werd er een volledig willekeurig proefpersoon aangewezen (door het lot werd dat Jeroen, hoe kan dat nou!!). Deze persoon werd vrijwillig geblindoekt met behulp van een stropdas van mij (let op de kleur van de das die door Jeroen werd gekozen) en daarna kreeg hij een stukje brood met de pasta van het Vlaamsch Broodhuys en een stukje brood met de witte pasta van AH. Toen werd er geproefd en werd de winnaar door Jeroen bekend gemaakt. Dat was het eerste stukje en dat was....van het Vlaamsch Broodhuys!! Kijk,e chte kwaliteit verloochend zich dus duidelijk niet. Vervolg actie van Ans: witte chocoladepasta van de AH verdween bij ons in de afvalbak. Toedeledokie!!!

Kort uitstapje Haarlem

Vanochtend na een uitgebreide conference call met het werk moesten Ans, Daan, Jeroen en ik even een kort uitstapje maken naar Haarlem. We parkeerde de auto eens in een andere garage (De Grote Houtstraat), omdat we bij een natuurwinkel moesten zijn. Maar eerst gingen we een paar gymschoenen voor Jeroen kopen. Laten we het erop houden dat Daan en Jeroen hun attitude voor winkelen niet van hun vader hebben. We moesten Jeroen bijna vastbinden om hem een paar schoenen te laten passen, maar uiteindelijk had hij een paar mooie Nikes (wit met oranje nike merk) waar hij de gymlessen volgend jaar zeker mee aan kan. Daarna nog even wat inkopen bij de plaatselijke kookwinkel (mooi boek gekocht met heerlijke salades!) en moesten we Jeroen bij de banketbakkerij wegtrekken (in de etalage stonden hele mooie taarten, ook zogenoemde Barbie taarten (een Barbiepop waar als jurk een taart omheen is gebouwd)). Als lunch schoven we aan bij het Vlaamsch Broodhuys, waar Ans, Daan en Jeroen aan de taart gingen en ik twee boterhammen met tartaar had. En zoals gewoonlijk: het was weer heerlijk! Naderhand nog inkopen bij de reeds genoemde natuurwinkel, waar Daan nog even een pot worstjes wist te torpederen en toen weer naar huis.

De pure markt

Enkele weken geleden vertelde Ans mij dat ze een keer naar "de pure markt" wilde. Een markt waarop producten worden aangeboden die ecologisch en biologisch verantwoord zijn. De eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik niet direct wild enthousiast was. Ik had al visioenen van mannen met flinke baarden en geitenwolle sokken in bruine, leren, gezondheidssandalen die brandnetelsap in hun schuurtje maakten en dat probeerden aan de man te brengen, onder het genot van wat wierook en een jointje. Toen Ans mij vertelde eerst maar eens op de site te kijken (de geneugten van internet!), was dat natuurlijk wel het minste wat ik kon doen. Door het doorlezen van de deelnemerslijst werd ik al enthousiaster (zo zag ik er bijvoorbeeld het Vlaamsch Broodhuys op staan, en dat is wel een favoriet van me), dus zetten we de volgende markt in de agenda. De markt is altijd elke laatste zondag van de maand in Park Frankendael in mijn oude buurtje, de Watergraafsmeer. Dus zondagochtend om elf uur zat de hele familie in de auto om naar de pure markt te rijden. Voordat we goed en wel Halfweg uit waren moesten we even aan verwachtingsmanagement doen, want Daan had helemaal in zijn hoofd zitten dat de "pure markt" de "markt van pue chocloade" was. Dat ging in een minuut of 20 en we konden voor de entree parkeren (dat spreekt mij altijd aan!). Bij binnenkomst dacht ik eerst even dat we verkeerd waren, want de eerste kramen die ik zag waren met lelijke kleding (broeken met lage kruizen), lelijke tassen en aardige schilderijtjes (die laatste vond Jeroen wel helemaal te gek, dus aan het eind van de markt kochten we er daar één van). Iets verder kwamen we een kraam tegen die kruiden plantjes verkocht. We zagen een prachtige volle Marokaanse munt plant, maar lieten die even liggen, want de hele markt met dat ding over was niet handig. Bleek achteraf niet zo handig, want toen we terug liepen waren alle grote munt planten verkocht en konden we met moeite drie kleintjes kopen, die we nu zelf op moeten laten groeien.

Daarna werd het echter, om Jari Litmanen te quoten, een echte feest! Het is echt teveel om op te noemen, maar ik heb bijvoorbeeld ter plekke gerookte echt IJsselmeer aal gegeten, dat vind je niet meer op veel plekken! Heerlijk!!! We hebben twee heerlijke broden gekocht (waaronder één met eekhoorntjesbrood erop), een combi van frambozenproducten (sla dressing, mosterd, chutney, jam, dessert saus), een Veluws stoofschoteltje en appelstroop (bij Veel Luwe), een eco wasbal (jaja, ook dat en het schijnt heel goed te werken, tip voor de dames onder ons :-)), twee pasteitjes (één met linzen, één met Thaise kip), diverse soorten mosterd en salsa's, een appel muffin, twee heerlijke smoothies (gemixed met gember, dat bedenk je niet zelf) en een tas vol met heerlijke groenten, zo mooi zie je ze vaak alleen op foto's in kookboeken. En nog veel dingen die ik nu nog vergeet (oh ja, en een mooie steenbok voor Daan :-)). Al met al was het een feest en genot om op de pure markt te zijn, en als de jongens niet moe waren geworden en interesse begonnen te verliezen, waren we zeker lang gebleven. Maar volgende keer zijn we er zeker weer, dat zal in augustus zijn, want in juli is de markt op zomer reces. Alle liefhebbers van lekker en eerlijk eten kan ik alleen maar aanraden om hier ook eens heen te gaan, dit is echt zoveel keer beter dan weer eens naar de Albert Heijn lopen en daar voor de zoveelste keer weer die rijst, kip, sperziebonen en een sausje uit het rek te trekken. Dit zijn echte smaken, waar je voluit van kan genieten!! En dus ook verantwoord vanuit duurzaamheid. Wat wil je nog meer??

Theehuis Cruquius

Nadat we gisteren Daan en Jeroen bij hun toekomstige echtgenoten hadden afgezet (wie zegt dat uithuwelijken in Nederland niet meer kan :-)) zagen Ans en ik de kans schoon om eens samen een lekkere lunch te pakken. Ans had een goed idee: ze had goede verhalen gehoord over restaurant De Ouwe Meerpaal in Vijfhuizen. Dta klonk goed, dus wij reden er met volle moed heen. Aangekomen zagen we dat het mooi gelegen was....alleen was het wel wat donker. maar er stond lunch en diner, dus Ans ging op onderzoek uit. Helaas bleef de deur gesloten en na enig speurwerk op internet kom ik erachter dat die deur ook niet meer open gaat, want het restaurant heeft voorgoed zijn deuren gesloten! Achteraf was het bordje "te huur" ook wel een weggever. Niet getreurd, wij door naar Restaurant 't Fort, bij de stelling van Amsterdam. Dat zag er echt hele leuk uit qua locatie, maar het was wel donker. Toch maar even aan de deur getrokken en...hé, die gaat open! Snel naar binnen dan maar, maar helaas weer net zo snel naar buiten gewerkt door de eigenaar die vertelde dat we vanavond om zes uur zeker welkom waren. Dat is wat laat voor de lunch! De laatste hoop van Ans was het Theehuis Cruquius. Dat bleek in ieder geval open te zijn. Omdat we toch wel trek begonnen te krijgen gingen we hier maar aan tafel. Nou ja, aan tafel...we gingen zitten op een stoel die de hele tijd heen en weer wiebelde op de ongelijke vloer. Niet echt een goed ingrediënt voor een rustige lunch. De kaart bleek ook bijzonder weinig voor te stellen. Je kon kiezen tussen een omelet, een uitsmijter, kroketten en pannekoeken. dat was het ongeveer wel. En de bediening was wat traag en vergat de drank te brengen. Tja...dan hadden we toch beter thuis een bammetje kunnen gaan happen. Maar niet geschoten is altijd mis, dus soms kan het ook wat tegenvallen als je iets nieuws probeert. Ik kon het toch niet laten om een korte recensie op Iens achter te laten. Volgende keer toch maar naar Anne en Max of het Vlaamsch Broodhuys!

Een leuk nieuw adresje

In een eerdere post schreef ik al over het feit dat ik evn kort bij het Vlaamsche Broodhuys binnen was geweest. Dat korte bezoek "smaakte"naar meer, want de zaken die ik in de winkel zag liggen en gegeten worden, zagen er goed uit! Samen met Ans ben ik daarna naar de vestiging in Haarlem geweest. De winkel aan zich is niet echt heel veel soeps. Bizar is bijvoorbeeld dat op de deur geen deurkruk zit, waardoor het bijna onmogelijk is de deur open te krijgen als hij in het slot zit of hem goed dicht te doen. Daarnaast is er een zeer beperkt aantal tafeljes die recht tegenover de toonbank staan. En er loopt net even te weinig personeel rond (twee mensen waardoor het net gaat of juist net even te lang duurt, één persoon erbij zou dit probleem oplossen). Maar dat zijn de mindere zaken, de kwaliteit van hetgeen aangeboden wordt, vergoed dit allemaal. Voor de broodliefhebber zijn er veel verschillende soorten broden, waarvan ikzelf de focaccia met thijm en het brood met gedroogde tomaten en olijven erg lekker vond. Daarnaast een keur aan belegde sandwiches die allemaal op papier er erg aantrekkelijk uit zien. Omdat het onze eerste keer was bestelden we de "etagerie hartig". Concreet hield dit in een mandje met verschillende soorten brood plus een keur aan beleg. Te denken valt dan aan een mooie Hollandse oude en belegen kaas, tonijn- en kipsalade, gerookte ham, buffel mozarella met tomaat, geitenkaas, salami en spitella romana. Op het eerste gezicht lijkt het wat weinig, maar het vult uitermate goed, zeker met het zwaardere brood. Ik kan niet anders zeggen dan: genieten. De vruchtensappen en smoothies zijn ook prima. De koffie was ok, maar het blijft altijd bijzonder om bloedhete koffie in een glas te serveren, waarbij je je vingers brand als je het glas oppakt. Al met al een goede concurrent voor Anne en Max als je een ontbijt of lunch in Haarlem wilt gebruiken!

Het zit niet mee dit weekend!

Het weekend begon al niet zo heel erg goed, met een een hoofd vol wol, een branderig gevoel in het voorhoofd, een neus vol snot en nog meer van die heerlijke zaken. Maar zaterdag moest ik er toch nog uit, want ik voor Ans haar verjaardag moesten nog de nodige voorbereidingen getroffen worden. Dus om 10 uur toog ik naar Haarlem. Dat gaf me wel weer een wat beter gevoel, want Haarlem blijf ik een hele leuke stad vinden, waar je heerlijk kan winkelen en ook dat geeft mij dan weer vaak een lekker gevoel :-). Ik liep vanuit parkeer garage de Appelaar langs de grote kerk over het plein (waar een leuke markt staat op zaterdag) naar de Gierstraat. Wat wel een beetje suf was, was dat ik de winkel waar ik heen moest straal voorbij liep (het hoofd was er toch nog niet helemaal bij...voor de liefhebbers, het was Gierstraat 34, kun je zelf uitzoeken waar ik heen moest). Wat wel leuk was, was dat ik een Vlaamsch Broodhuys in Haarlem aantrof, waar ik zag dat je een heerlijk ontbijt kunt nemen, lijkt een aardig alternatief voor Anne en Max. Maar voordat ik ook maar de kans had om daar iets te nemen, werd ik gebeld door Ans. Ik kreeg het vriendelijke verzoek om snel naar huis terug te komen, want Ans haar C3 was door de vering linksvoor gegaan, waardoor de auto niet meer kon rijden :-(.  Snel naar huis lukte nog wel, zodat Ans daarna snel weg kon om de dieetclub over coaching te informeren. Maandag maar snel kijken of we het Motorhuis kunnen enthousiasmeren om dit euvel snel te verhelpen.