Posts tonen met het label Drinken. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Drinken. Alle posts tonen

zondag 16 september 2007

The guiness storehouse

De middag etappe bracht ons naar the Guiness storehouse. Dit is de Guiness brouwerij die in het noordelijke gedeelte van de stad gevestigd is en naast de werkende brouwerij een visitor center heeft. We staken de Liffey over op weg naar de brouwerij maar onderweg begon het te regenen. Toen we dan ook eindelijk op de plaats van bestemming aangekomen waren, waren we dan ook vies nat en koud.

We waren trouwens niet de enigen die hier waren want het was druk, erg druk. We gingen in de rij staan voor kaartjes en betraden even later de brouwerij. (Tip voor Nederlanders, je kunt via de uitgang zonder controle het pand betreden en je zo de entree kosten besparen). We liepen door de tentoonstelling ruimtes waar uitgelegd werd hoe het brouwproces werkte en je de diverse variëteiten zag die Guiness in de loop der jaren geproduceerd had. Op de een na laatste verdieping mocht je zelf de perfect pint tappen onder het toeziend oog van de Guiness babes en kreeg je een getekend certificaat van ze na het tappen. Daarna was het op naar de hoogste verdieping waar je in een fantastische pub kwam waar de wanden uit glas bestonden. Zo had je een fantastisch uitzicht over de stad en de haven. Een prima middag besteding en een aanrader voor iedere Dublin bezoeker.

zaterdag 15 september 2007

Musical pub crawl

Teruggekomen in Dublin was het tijd voor de avond activiteit. We zouden een musical pub crawl gaan doen onder de begeleiding van twee Ierse zangers en het startpunt was, uiteraard, in het temple bar district. We gingen naar Oliver St. John's Gogarty's, de grootste en bekendste pub in het district. Hier verzamelden wij ons met de andere deelnemers in de zaal en wachtten op onze twee gidsen. Nadat iedereen er klaar voor was legden zij ons uit wat de bedoeling van de avond was (drinken en muziek) en begonnen met de voorstelling. Zij vertelden over Ierse cultuur en folklore en begeleidden dit met diverse nummers. Onderwijl hadden wij alle tijd om bier te drinken. Een prima werkverdeling wat ons betrof.

Na enige tijd verlieten wij de kroeg en begaven ons naar de volgende halte de Ha'penny bridge inn. Hier leerden wij nog veel meer over Ierse muziek en de manier om bijval te vertonen, playing the boot! Het was werkelijk een top avond en op een gegeven ogenblik werd aan het publiek gevraagd om nummers uit hun eigen cultuur bij te dragen. Ik kwam in de groep nog aanzetten met De Amsterdamse grachten van Wim Sonneveld maar lukte ons niet om de tekst goed te krijgen dus dat werd niets. Desondanks was het een top avond en kan ik iedereen dit van harte aanbevelen als je in Dublin bent.

The Bram Stoker Dracula experience

Na de slechte lunch bij Captain Americas was het tijd voor een nieuw cultureel event in onze vakantie en dat was een bezoek aan The Bram Stoker Dracula experience. Bram Stoker, de schrijver van Dracula was een zoon van Dublin en pal buiten de stad lag een aan hem gewijde attractie. Wij namen de Dart naar de experience en betraden het gebouw. Het was een combinatie van bar, restaurant, spelletjes en dans gelegenheid en het was niet echt druk midden op de dag.

Toen we onze kaartjes wilden kopen raadde de verkoper het ons ten zeerste af met de mededeling dat dit voor kleine kinderen was. Maar ja met echte horror fans als Frank, Simon en Dennis was er geen houden aan en betraden wij de attractie. Het waren inderdaad allemaal kinderlijke scènes maar we vonden het best wel grappig. Opeens dook echter de kaartjes verkoper weer op met de mededeling dat achter ons een groep dames naar binnen was gegaan en hij gaf ons allerlei attributen om ze de stuipen op het lijf te jagen. We verstopten ons in een van de kamers en toen de dames binnenkwamen doken wij uit grafkisten e.d. op met maskers en horror handschoenen aan. We hadden lol voor tien en verlieten na deze geslaagde actie de experience om eerst nog een biertje te drinken voor wij met een taxi terug gingen naar de stad.

dinsdag 17 augustus 1993

Pat O'Brien

De avond bracht ons zoals gewoonlijk naar bourbon street waar wij deze keer Pat O'Brien met een bezoek wilden vereren. Frank en René kwamen moeiteloos naar binnen, Dennis en Simon werden echter naar hun id gevraagd zodat deze eerst gehaald moesten worden. Het was een aardige bar met voor het eerst fatsoenlijke prijzen (wodka jus $2.50, whisky $2.50, bier $2 en fris $1). Na een gezellige avond waarbij een zwaar beschonken del Frank probeerde op te pikken werd de bar verlaten. Tijdens de wandeling op bourbon street had ook René beet want een niet beschonken del vroeg waarom hij met de kids (Frank, Simon en Dennis) op stap was en het niet leuker vond om met haar weg te gaan. Daar René (en de rest ook) het vermoeden had dat dit een werkende vrouw was ging hij niet op de uitnodiging in en gingen onze musketiers gezamenlijk verder (PS deze dame was plusminus 35 maar zag er uit als 14).

maandag 16 augustus 1993

Krazy Korner

Er werd vandaag stevig gewandeld over o.a. Canal Street, de grote winkelstraat die het French Quarter van de rest van de stad scheid en in het French Quarter zelf. Opnieuw werd er een bezoek aan een Hard Rock Café gebracht om badpakken te scoren maar ook in deze stad waren ze niet te krijgen. Na het nuttigen van koffie en beignet's in het café du monde werd er een boottocht gemaakt over de Mississippi op voorstel van René. Deze tocht kon Frank & René zeer boeien maar Dennis & Simon vonden het naar zozo (het aantal culturele hoogtepunten reist echt de pan uit).

Een doggie bij de Krazy Korner
's Avonds werd opnieuw de weg naar Bourbon Street ingelsagen. Tijdens onze wandeling over bourbon street werd Dennis zowat omvergelopen door een een of ander debiel type. Dennis zei hier iets van en deze debiel en zijn zeer dikke maat wilden meteen knokken. De dikzak probeerde zichzelf op te blazen tot een heroïsch formaat maar faalde jammerlijk, waarop Simon zeer hard begon te lachen. De vader van de beide dronken types kon hen met moeite in bedwang houden en onder zwaar gelach vervolgden wij onze weg. Wij sloegen tenslotte ons hoofdkwartier op in de Krazy Korner, naar binnen gelokt door aan aardige bluesband en een man met een bord 2 drinks for the price of 1. Ja en dan ben je Hollander hé. De avond was werkelijk zeer geslaagd en Simon wist opnieuw twee drumstokken te veroveren voor zijn collectie. Na een wederom zeer geslaagde avond werden de bedden opgezocht.

zondag 15 augustus 1993

Bourbon street

Drie heren op Bourbon Street!
Direct na het inchecken gingen we de French quarter in. Na enige tijd gelopen te hebben kwamen we langs een tent waar een blues bandje speelde. Eigenlijk wilden we niet naar binnen naar Dennis sleepte ons er min of meer heen. De toegang was gratis MAAR dit werd volledig gecompenseerd door de prijs van een consumptie, nl. drie maal de gangbare prijs. Dit bleek reuze gezellig. De zanger (plus band) slaagde erin om Frank overeind te krijgen van zijn stoel. Hetgeen een prestatie van wereldformaat is. Geheel tegen zijn gewoonte in heeft Frank de band dan ook beloond met een fooi terwijl hij in het kader van zijn functie als schatbewaarder zeer gierig is. De rest van de groep stemde hier volledig mee in.
Daarna begaven wij ons weer naar bourbon street. Simon en René wilden deze straat nogmaals frequenteren met een pilsje in de hand. Dennis en Frank hadden hier echter geen zin in en gingen terug naar de kamer. Terwijl dit opgetekend wordt staan zij ook aan de deur te rammelen. Binnengekomen weet Simon ons te vertellen at hij bijna over zijn nek is gegaan bij een schouwspel dat je in San Francisco zou verwachten maar niet in New Orleans. Als bonus kunnen wij nog vermelden dat ons gebouw vroeger bewoond werd door Marie Laveau, de hogepriesteres van de voodoo. Dus mochten er 's nachts blonde dellen op de deur kloppen is het openen van die deur op eigen risico.

woensdag 11 augustus 1993

Fisherman's wharf

Frank kan de hele dag naar mensen die werken kijken!
San Francisco begint er steeds beter uit te zien. Na een goed restaurant werd er ook een goede ontbijt tent (Little Ivan's) gevonden. Nu alleen nog fatsoenlijke koffie! Met de cable car werd er een ritje gemaakt naar Fisherman's wharf. Hier werd de hele dag vrolijk rondgestruind en zoals elke dag veel geld uitgegeven. Het bleek dat kaartjes voor Alcatraz al uitverkocht waren zodat we kaartjes voor vrijdag kochten, dat paste gelukkig nog net in onze planning. Daarna vertrokken we richting hotel. Hangend aan de buitenkant van de cable car werd de terugtocht ingezet waarbij Simon's pet afvloog. Met ware doodsverachting spring Simon van de cable car af om zijn pet te redden. Toen we hem beneden terugzagen was hij nog in een stuk en met pet. Hulde! Na het eten werden de bedden reeds in een vroeg stadium opgezocht zodat we de volgende dag weer vroeg aan de start konden verschijnen..


dinsdag 3 augustus 1993

Rock and roll café

Na enige uren rust voor de vermoeide Volendammers gingen we naar de Village. Niemand had honger zodoende werd er een burger verorberd bij de McDonalds Hierna zagen wij een uniek gezicht in New York: terrasjes. De village zag er goed uit (vooral de dames)  en vol goede moed betraden wij het Rock and roll café. Hier bestelden wij een biertje, maar ja This is America dus een biertje bleek plusminus een halve liter te zijn. De avond werd opgevrolijkt door een cover band genaamd Wise guy. De 1e set was leuk met o.a. Aerosmith, Lynyrd Skynyrd en Rush. In de pauze kwam de band de kroeg in en we raakten in gesprek. Het waren aardige gozers eb samen met hen draaiden we de 2e set in elkaar die netjes gespeeld werd. Helaas vielen Frank zijn ogen dicht en had Dennis last van migraine zodat we met een taxi teruggingen naar het hotel. Simon wist echter nog wel twee drumstokken en 1 plectrum van de band los te peuteren.

De chauffeur was een praatgrage Algerijn die veel over Holland wist zodat we in no time terug waren. Simon viel in de taxi in slaap (watje). Terug in het hotel begon hij echter meteen met Amy, een werkeloze advocate, te ouwehoeren en konden we hem slechts met moeite naar boven krijgen.

maandag 2 augustus 1993

Jazz bar

's Avonds toen we de hele stad hadden doorgelopen kwamen we onvermoeid in ons hotel aam. Daar maakten we een halve liter wodka (die we op Schiphol gekocht hadden) soldaat en lieten vervolgens nog twee liter bier zakken. Dennis & Simon zaten beneden aan de balie, Frank lag al in bed en René was even naar boven gegaan, toen Lee, de receptionist, vroeg of we meegingen naar een leuke bar. Hij was klaar met werken en we hadden hem al meermalen gevraagd naar een leuke plek om uit te gaan.

Dus wij mee naar een leuke club met live jazz muziek. het gezelschap bestond naast Dennis, René & Simon uit drie Zwitsers, Twee Japanse en onze native guide through New York Lee Li. Na een gezellige drie uur met wel een beetje saaie muziek en volgegoten met kamikaze, zeiden we Lee Li gedag en wensten hem veel succes de volgende dag in de rechtszaal waar hij moest verschijnen omdat hij een zwarte neger in elkaar geslagen had. Vermoeid na een dag struinen, drank en wilde vrouwen viel iedereen vrijwel direct in slaap. Sommigen in een zware alcoholische was (hé Dennis) anderen gewoon na een welbestede dag.