Ajax - Barcelona

Net voor de 2-0 van Danny Hoesen

Met goed gevulde magen en nog steeds een goed humeur gingen we richting Arena. Parkeren was niet zo een probleem als je een wandeling van een minuut of 20 niet erg vindt (en aangezien ik aan mijn beweging moet komen, was het zelfs juist lekker). De rij om binnen te komen was wat minder, maar om 8.40 uur, 5 minuten voor de aftrap zaten we op onze plekken. Goede plaatsen, mooi zicht, enthousiaste supporters, nu maar hopen dat we er een gelijkspelletje uit zouden kunnen trekken. Nou, dat was buiten de waard gerekend, want tjonge jong, wat trok Ajax als vanouds van leer!!! De ene aanval was nog mooier dan de ander en men sneed als een mes door de boter van de verdediging van Barcelona, waar met name de nummer 17 echt alle kanten van het veld te zien kreeg. En het was een genot om de eerste helft naar Joel Veltman te kijken, eindelijk weer eens een "Frank de Boer"  in de verdediging. De twee goals waren ook meer dan terecht en dat uiteindelijk de overwinning over de streep getrokken werd met een overtal situatie van 11 tegen 10 van Barcelona, droeg alleen maar bij aan het heroïsche karakter van deze wedstrijd. Ouderwets genieten was het, voelde bijna of we weer terug waren in het Olympisch Stadion om Ajax Real Madrid en AC Milaan van de mat te zien spelen.

Een smetje helaas. Bij de feestvreugde na de 2-0 werd een fan zo blij en meegesleept in het gejuich, dat hij vanuit de eerste ring zo de betonnen gracht in viel. Er moesten twee ziekenwagens aan te pas komen om hem te stabiliseren en af te voeren, waar bij het laatste een van de ambulances en passant ook nog even de ander vol aanreed tijdens het achteruit rijden. Uiteindelijk moest er zelfs een trauma helikopter buiten het stadion aan te pas komen. Ik kan op internet niet vinden hoe het met de beste man gaat, hopelijk komt hij er snel bovenop en kan hij nog nagenieten van deze spectaculaire overwinning!!  

Voetbal kijken

Toen ik een jaar of 12 was, waren er twee dingen die ik altijd wilde zien op tv. Dat was de WWF op Sky Channel (tegenwoordig heet dat de WWE, omdat men een aanvaring met het wereld natuurfonds kreeg) en voetbal. Heel erg veel voetbal! Ik keek alles in Nederland (ere- en eerste divisie), op zaterdag Sportschau, op de BBC Match of the Day, op de BRT Sportweek enzovoort. Als op TV5 een wedstrijd voorbij kwam van twee vage Franse teams, dan bleef ik hangen en keek de wedstrijd uit. En een wedstrijd van 20 jaar geleden die integraal uitgezonden werd? No problem! Dat heb ik jaren volgehouden, want ook in mij studententijd had ik tijd genoeg om veel voetbal te kijken (het Amerikaanse worstelen had ik toen wel ongeveer vervangen door snooker, iets minder extreem, wel rustgevender :-)). Tegenwoordig heb ik vele malen minder geduld om voetbal op tv te kijken. Het hele concept van Champions League vind ik eigenlijk helemaal niks (geef mij maar gewoon een knock out systeem vanaf het begin en ieder land één vertegenwoordiger) en ik mis de Europa cup 2 (nou ja, mis....ik vond het altijd wel leuk om vage ploegen uit bv Omsk te zien). Dus ik beperk me meestal tot mijn oud liefde Ajax. Maar gisteren toen ik mijn mail aan het wegwerken was, had ik toch maar even als "bewegende lamp" Barcelona - Arsenal aangezet. En na 15 minuten werd ik toch de wedstrijd ingezogen door het wonderkind Lionel Messie. Wat een voetballer, 4 doelpunten in zo een wedstrijd en de één was nog mooier dan de ander. Het afwerken van de mail duurde wat langer, maar dit had ik toch echt niet willen missen. Ik voelde me weer helemaal terug in 1982, met grote ogen kijkend naar het Brazilië van Socrates, Eder, Zico en Paulo Isidoro (en een hele slechte keeper, Valdi Perez :-)). Mooi om te zien dat een super prestatie dat nog steeds kan bewerkstelligen!