Knotten

De eerste wilg is geknot!

Het is vijf november en het is 19 graden in Halfweg. Dat is toch wel bijzonder, zeker als ik de afgelopen week op de radio heb gehoord dat we een "horror winter" of een "winter of death" gaan krijgen en terwijl er al vele centimeters sneeuw ligt in New York. Maar dat biedt wel even mogelijkheden. De 25 knotwilgen die onze tuin rijk is, begonnen alweer flink in de takken te komen, en we wilden het niet zo op laten lopen als vorige keer (toen we twee jaar met knotten hadden gewacht), want dan worden de takken wel erg dik. Dus vanochtend kon ik onze kettingzaag weer eens uit de schuur halen, even wat extra zaagolie toevoegen voor de zekerheid en ..... daar gingen we weer als de politie. De eerste boom ging lekker snel, totdat op het einde de ketting van de zaag afliep. En dan blijk ik toch niet de handige Harry te zijn die die er weer even snel oplegt. Dus na vier pogingen en twee wonden aan mijn duimen (ja, ik heb het voor elkaar gekregen om allebei de duimen te verwonden, dat is eigenlijk best knap om te doen :-)), was ik eindelijk weer zover dat ik verder kon. Inmiddels had Ans de kuierlatten getrokken om met Jeroen naar yoga te gaan en Daan vond het binnen een stuk leuker dan papa te helpen, dus helaas bleek ik de enige te zijn die zowel moest zagen, als ook de takken op een hoop gooien, waarbij het vervelendste werk was om de takken die van de bomen vielen uit de sloot te vissen en vervolgens weer naar de juiste plek te transporteren. Maar al met al ging het best lekker en het weer hielp daar zeker aan mee. Na vijf bomen begon ik echter wel een beetje lamme armen te krijgen en vond ik het welletjes. Zoals een van mijn directeuren bij CMG plachtte te zeggen: er moet altijd een stukje werk voor morgen overblijven. En aangezien het morgen weer lekker weer wordt, neem ik die raad graag ter harte!

Oefenen voor takkendag

De eerste knotwilg is te grazen genomen!

Morgen is het de jaarlijkse takkendag. Dan gaan de families weer flink tekeer om de takken van de bomen af te halen en te bundelen zodat de gemeente ze mee kunnen nemen (vorige keer kwam de afvoer van de takken van de knotwilgen op een coole factuur van 1500 Euro, die besparen we liever en geven we aan andere dingen uit). Onze geheime wapens zijn dit jaar de twee kettingzagen die we gekocht hebben. Om eens te proberen hoe goed we er zelf mee om kunnen gaan, hebben we de proef op de som genomen en is de eerste knotwilg onderhanden genomen. Dat ging met de kettingzaag op de stang uitermate goed, maar je moet het wel duidelijk met z'n tweeen doen. Want als je een tak afgezaagd hebt, moet hij natuurlijk opgepakt en afgevoerd worden als hij in de tuin valt. Maar dat is de positieve kant, want veel van de wilgen staan aan de waterkant en als je dan niet oplet, dan ligt de tak in het water en kun je hem eruit gaan vissen. Dus de proof of concept is geslaagd met nog wat kleine aandachtspunten om het geheel nog efficienter te maken (voor de rabobankers onder ons: dat is echt heel lean en agile!!).  De accu van de kettingzaag is inmiddels aan het opladen en er is genoeg proviand ingeslagen. Ik ben klaar voor morgen, voor takkendag!!!!

Het beter snoeiwerk

Bij ons in de tuin staan knotwilgen. Veel knotwilgen. Nee, dat is verkeerd, er staan echt heel erg veel knotwilgen. Toen wij in Halfweg kwamen wonen in 2008, hebben we ze allemaal laten snoeien. Toen waren ze helemaal kaal en nu, twee jaar later zijn ze weer helemaal volgegroeid. Soms verbazingwekkend om te zien hoe dik takken in twee jaar kunnen worden, helemaal vanuit het niets. Inmiddels is het dus weer hoog tijd om de knotwilgen te snoeien dan zondag hebben we de eerste poging gedaan. Ik kan niet anders zeggen dan dat dat zwaar werk is. Het wegknippen van takken ging nog redelijk goed (hoewel het boven je macht werken geen feest is), het zagen ging een heel stuk minder. En na het snoeien komt het echte leuke werk, namelijk het opruimen. Gelukkig konden we Jeroen en Daan enthousiasmeren ons hierbij te helpen, in ruil voor een extra portie zakgeld (vastgelegd op YouTube). Dit gaat nog wel even een tijdje duren om gedaan te krijgen, dus mochten er mensen zijn die graag een middag in de tuin willen klussen, feel free om in Halfweg langs te komen en even een wilgje te knotten! Anders zou het toch zomaar eens kunnen zijn, dat ik voorzichtig bij een hovenier ga informeren voor welke bedrag zij dit miniscule werk zouden willen doen :-)!