Marie Laveau apartments

Met Erik van Little Ivan's.

Het is 6:55 en we liggen allemaal te wachten op het telefoontje van de balie. Dennis is zijn nest reeds uitgevlogen. Frank en Dennis gaan voor de laatste maal naar Little Ivan's om broodjes te halen om mee te nemen. Erik (de baas) is speciaal voor ons vroeger open gegaan. Aanrader voor andere San Francisco gangers. Terug in het hotel probeert de balie ons een telefoonrekening aan te smeren. Waarschijnlijk vonden ze de prijs van de kamer te laag, want ze probeerden Frank (de goede ziel) ook al reserveringskosten voor de vliegtuig shuttle afhandig te maken. Dit werd gelukkig door Dennis verijdeld. Na een saaie vlucht van plusminus 7 uur (hierbij inbegrepen een tussenstop vertraging) landen we op New Orleans luchthaven. Op goed geluk belden we een van de hotels (A creole house) die reclame maakten op de luchthaven. Dit bleek een schot in de roos een kamer met badkamer en airco in de tegenover het hotel gelegen Marie Laveau apartments voor weinig. Een gratis shuttle naar het hotel was bij de prijs inbegrepen. De chauffeur (tevens min of meer hotel eigenaar) bracht ons via een sight seeing tour door de French quarter naar het hotel.

Oakland Atheletics

Rene, Simone en Frank in Oakland Coliseum

Na weer een stevig ontbijt gingen we op zoek naar een enveloppe voor Frank die een cadeau voor zijn lief moest versturen. Daarna gingen we met een luxe metro naar het Coliseum om weer een baseball wedstrijd te bezoeken, ditmaal met zijn vieren. De wedstrijd was tussen de Oakland Athletcis en de Minnesota Twins. Een leuk detail was dat toen we San Francisco verlieten het regenachtig was en toen we aankwamen in de voorstad Oakland er een heerlijk zonnetje scheen. Iedereen was dan ook wel een beetje verbrand. De wedstrijd ging in extra inning (12) en werd gewonnen door de twins met 1-5. We hebben hier een leuke dag doorgebracht. We hadden nog één wedstrijd kunnen blijven (het was namelijk een double header), maar Frank wilde nog naar een boekwinkel, en ook Dennis moest nog ettelijke dingen kopen. Na voor de 5e maal bij Tad's Steaks te hebben gegeten keerden we huiswaarts. Na nog enige discussies over de vertrouwde onderwerpen gingen we ons mentaal voorbereiden op de reis naar de big easy. New Orleans here we come! Als extraatje moet nog vermelde worden dat het nu de beurt was aan Simon en Dennis. Zij vergaten nl. hun pas gekochte baseball helmets bij het verlaten van het stadion, nu René nog.

Alcatraz

Cellblock nr 9

's Ochtends weer bij Little Ivan's gegeten en weer veel moeite moeten doen om de juiste broodjes te krijgen. Daarna op naar Fisherman's wharf, alwaar we eerst over de boulevard liepen en daarna de boot opgingen om naar Alcatraz te gaan. Hier volgden we een walkman tour, waarop de stemmen stonden van gevangen en bewakers. Teruggekeerd moest Dennis weer van alles kopen (als het niet vastgespijkerd zit koopt ie het gelijk). Frank heeft nog op grandioze wijze Phil Collins weten te verkrachten en het nummer sweet child of mine van Guns 'n Roses  op een fantastische manier weten te verbeteren.

Weer naar Tad's steaks, waar Frank zijn fototoestel liet liggen, nooit meer teruggezien. Om 7 uur zaten Frank, Simon en Dennis in bioscoop Alexandria naar Jason goes to hell te kijken. Aardig filmpje maar niet speciaal. Op de heenweg was Simon vrij neurotisch, omdat de bussen maar steeds langs ons heen reden en hij bang was om te laat voor de eerste voorstelling te komen. Na de film vond Frank voor de verandering (joechei) weer eens een boekenwinkel waar hij nog wat dingen voor hem en René vond (het lijkt wel of hij een ingebouwde radar heeft om elke boekenwinkel binnen een straal van een kilometer op te sporten). Terug gekomen vonden we een slapende René die echter direct klaar wakker was toen hij het boek zag dar Frank voor hem meegenomen had, Na een borrel, een broodje en een goed gesprek zocht iedereen weer de klamme lappen op en bereidde zich voor op onze laatste hele dag in de streets of San Francisco.

Fisherman's wharf

Frank kan de hele dag naar mensen die werken kijken!

San Francisco begint er steeds beter uit te zien. Na een goed restaurant werd er ook een goede ontbijt tent (Little Ivan's) gevonden. Nu alleen nog fatsoenlijke koffie! Met de cable car werd er een ritje gemaakt naar Fisherman's wharf. Hier werd de hele dag vrolijk rondgestruind en zoals elke dag veel geld uitgegeven. Het bleek dat kaartjes voor Alcatraz al uitverkocht waren zodat we kaartjes voor vrijdag kochten, dat paste gelukkig nog net in onze planning. Daarna vertrokken we richting hotel. Hangend aan de buitenkant van de cable car werd de terugtocht ingezet waarbij Simon's pet afvloog. Met ware doodsverachting spring Simon van de cable car af om zijn pet te redden. Toen we hem beneden terugzagen was hij nog in een stuk en met pet. Hulde! Na het eten werden de bedden reeds in een vroeg stadium opgezocht zodat we de volgende dag weer vroeg aan de start konden verschijnen..