De laatste dag op Rosa dei Venti

Als dit geen vakantie kiekje is.....

Vandaag is onze laatste dag op Rosa dei Venti. We hebben de jongens verteld dat ze vandaag mogen doen wat ze willen. Dat betekent op Rosa dei venti blijven, zwemmen en met de iPad en DS spelen en zich tegoed doen aan chips, snoep en Fanta. Ach, het is de laatste dag, dus dat is prima zo. We zijn het inpakken inmiddels begonnen en zijn tot de conclusie gekomen dat we weer veel te veel kleding mee hebben genomen, mn ook voor de kinderen, want die hebben bijna alleen in hun zwembroek gelopen. Daarnaast nog even de terugweg bekeken en vastgesteld dat we een tussenstop maken in Freiburg (net over de helft van de afstand heen) in het Mercure Hotel Panorama Freiburg. Deze keer drie kamers nodig, want een familie kamer was helaas niet beschikbaar, maar we slaan ons er maar doorheen. Nu nog even een paar frisse duiken en vanavond als afsluiting eten bij Antica Pieve, toch het leukste restaurant waar we deze vakantie geweest zijn en dan morgenochtend zetten we de terugtocht in.

Praq

Omdat iedereen terug was van vakantie of dit weekend op vakantie gaat, was er vandaag een mini familie samenkomst. Mini, omdat het alleen mijn kant van de familie betrof dus dan ben je met in totaal tien mensen (6 volwassenen en 4 kinderen) als snel uitgeteld. Het was al een flinke tijd geleden dat we elkaar gezien hadden, dus we besloten er een uitje van te maken. Plaats van handeling was restaurant Praq in Ouderkerk aan de Amstel. De keus hiervoor was met name gemaakt omdat het een "kindvriendelijk" restaurant is. Dat betekent enerzijds dat ze niet al te dure kindergerechten hebben en anderzijds dat je je als ouder niet opgelaten voelt als je kinderen door de zaak heen aan het rennen zijn, want dat doen ze allemaal en dat is heel gewoon. Normaal is er een aparte ruimte waarin de kinderen tekeer kunnen gaan, maar deze keer was dat niet het geval, omdat die gebrukt werd voor een receptie. Maar er was nog steeds genoeg plek voor de jongens om te spelen, als ze tenminste hun Nintendo DS weglegden. Het eten bij Praq is zonder meer goed te noemen. De kaart is redelijk bescheiden en dat zorgt ervoor dat de gerechten die erop staan in ieder geval de nodige aandacht krijgen. Als voorgerecht had ikzelf avocado taartje met King Crab en tomaten tartaar mt een peper mayonaise en dat was uitstekend. De krab was precies goed gemaakt, terwijl het ook erg makkelijk is om de krab taai te krijgen door hem net even te lang te bereiden, Een bijzonder aangename verrassing. Van de verdere voorgerechten viel met name de club sandwich met eendenlever op, een gewaagde combinatie. Oh en de kinderen hadden tomatensoep en een pasteitje met kaas ragout :-).
De hoofdgerechten waren deze keer wat traditioneler. Ik noteerde twee keer saté (Danielle en Leny), twee keer gamba's (Ans en Edwin) en twee keer tournedos met rösti (en drie keer pizza en één keer hamburger bij de boys). Gamba's waren lekker pittig, de tournedos was ook deze keer prima gebakken, precies goed medium en de rösti die erbij geserveerd werd, bleek een openbaring te zijn. Stevig, goed gekruid, zo kan rösti dus ook zijn! Ook het hoofdgerecht bleek dus beter dan verwacht. Als desserts werden er veel Belgische wafels geserveerd, terwijl ikzelf de pana cotta had. Bij enkele van ons was de trek inmiddels wel vergaan, want vlak voor de uitserving van het dessert viel en een kind met een smak tegen de grond, waarbij ze haan kin inscheurde (ja, beste lezer, u leest het goed). Na een "stel je niet zo aan, het valt wel mee" van de vader, bleek het toch iets ernstiger te zijn dan verwacht, want de open wond was zo groot dat het meisje naar het ziekenhuis afgevoerd moest worden. Daniëlle was inmiddels misselijk geworden, want die had de wond van dichtbij mogen aanschouwen. Bij de jongens smaakte het er niet minder om, en de prijs van de grootste genieter ging deze keer naar Daan, die een chocolade fondue soldaat wist te maken!

Is Praq nu een aanrader? Als je met kinderen uit eten gaat, vind ik van wel. Zoals gezegd zijn er veel kinderen, waardoor het enerzijds wel erg druk is (maar ja, dat weet je vooraf), maar je voelt je ook niet bezwaard. Als je zonder kinderen gaat (en ja, er waren ook mensen die dat waren), dan zou ik het nooit van mijn leven doen, want dan word je gek van het geren en geschreeuw. Het eten is ver boven gemiddeld, wat mij echt verraste, want de vorige keer dat ik hier at vond ik dat niet. Het personeel kan echter nog wel wat scholing gebruiken, hoewel dat wel per persoon duidelijk verschilt. De dame die ons de hele avond hielp was erg stoïcijns, wat met veel drukte ok is, maar je maakt het er niet gezelliger op (nog los van het feit dat ze uiteindelijk vergat om de salades bij het hoofdgerecht te brengen). Ook zat er bijna een uur tussen bestelling en het uitserveren van het voorgerecht, dat is met kinderen echt veel en veel te lang. Tussen voorgerecht en hoofdgerecht ging het wel weer goed, maar uiteindelijk waren was pas om 22.15 uur klaar met een drie gangen menu en dat trokken de kids uiteindelijk niet meer. Op dat punt kan me dus nog wel het e.e.a. verbeteren. Maar al met al een goede 7,5, afgezet tegen de norm die ik van tevoren in mijn hoofd had (en die is natuurlijk anders dan als ik bij Vermeer of volgende week bij Le Bernardin ga eten).

Trouwring

Vandaag was Daan een beetje ziekjes, of eigenlijk was hij met name erg moe, dus bleef hij een dagje thuis. Natuurlijk ga je dan als kleine jongen met je Nintendo DS aan de gang om lekker in bed te kunnen gamen. Maar  hij zocht zijn oude geheugenkaartje, en moest daar een lade helemaal voor uitspitten. Na verloop van tijd was de la helemaal leeg op één dingetje na: dat wist Daan er nog uit te krijgen maar hij wist niet wat het was, dus ging hij ermee naar Ans. "Mam, wat is dit?", vroeg de kleine man onschuldig, waarna mama in een gejuich uitbarstte.Wat had Daan namelijk gevonden? De trouwring die Ans al bijna twee jaar kwijt was! Die bleek dus al twee jaar in een la te liggen, terwijl Ans er regelmatig het huis voor overhoop had gehaald om hem terug te kunnen vinden. Zo zie je maar waar dat gamen uiteindelijk toch nog goed voor is :-).

Indiana Jones

Een van mijn favoriete films aller tijden is "Raiders of the Lost Ark". De andere drie Indiana Jones films zijn ook meer dan het bekijken waard, maar het origineel blijf ik toch echt het beste vinden. Geweldige mix van een bijzonder goed bedacht personage, actie en niet te vergeten humor! Geweldige scene waarin een huurmoordenaar uit Noord Afrika een showtje weggeeft van zijn skills met een zwaard en vervolgens Indiana gewoon zijn pistool uit de holster haalt en de man neerschiet. En nog mooier: in het vervolg (Temple of Doom), komt er wederom een man met een zwaard, Indiana Jones kijkt schalks de camera in met een blik van "wij weten wat er nu gaat gebeuren", hij grijpt naar zijn holster en.......er zit geen pistool in. Rennen!!!! Nu vraag je je af hoe ik erbij kom daar nu iets over te schrijven, maar dat heeft ermee te maken dat vorig jaar de Lego versie van Indiana Jones uitgekomen is. Inmiddels hebben Daan en Jeroen daar ongeveer 12 dozen van (ik wilde eerste schrijven dat ze alles hebben, maar er blijven maar dozen met scenes uit de films uitkomen die je dan in Lego na kunt bouwen, waarschijnlijk is het een hit, ook bij de papa's) die allemaal ooit in elkaar hebben gezeten. Gelukkig spelen ze er nog veel mee, hoewel er inmiddels wel wat wijzigingen op de oorspronkelijk gebouwde dingen (gebouwen, auto's, motoren, slagbomen etc) zijn ontstaan, je breekt nl eens wat af en je bouwt er weer eens iets aan vast. Daarnaast staat op de Nintendo DS ook Lego Indiana Jones: the original adventures, zodat ook op die manier de avonturen van onze archeoloog/avonturier nagespeeld kunnen worden. Het geeft mij in ieder geval weer eens de intentie om raiders of the lost ark weer eens te gaan bekijken. Maar ja, dat is wel een zit waar je tijd voor moet maken, maar ik heb mezelf beloofd dat dit jaar zeker nog een keer te gaan doen. Tot die tijd hou ik het even bij een korte remake, namelijk Raiders of The Lost Brick. Inderdaad, nagespeeld met Lego poppetjes dus, maar wel met wat dichterlijke vrijheden en de andere films komen er ook in terug (en wie herkent de twee lego figuurtjes aan het einde...:??).