Kerstdiner op de Halverwege

Netjes gekleed aan tafel

Donderdag 19 december: de dag van het jaarlijkse kerstdiner op de Halverwege. Alle ouders worden dan geacht om een gerecht te maken, wat ervoor zorgt dat er ieder jaar weer veel te veel gerechten zijn, terwijl de kinderen zich wel ongans hebben gegeten. Dit jaar maakte Ans voor Daan een schaal mini pizza's, terwijl ze voor Jeroen een flink aantal gezonde fruitspiesjes had gemaakt. Dat het allebei een succes was, bleek wel doordat er van deze zaken helemaal niets meer over was toen we de jongens op kwamen halen. Erg leuk is ook dat de kinderen zich ook "op netjes"  naar het diner begeven en ook niet tegenstribbelen. Jeroen had een mooie blouse en een bijzonder mooi fluwelen colbert, waarmee hij de show kon stelen (en alle meisjes even aan het jasje wilde voelen). Daan ging in een witte, katoenen blouse, een zwart gilet en met een zwart strikje om naar het diner. Hij was een beetje bang dat hij "overdressed" was, maar dat bleek gelukkig mee te vallen, de meeste kinderen hadden ook hun beste pakje uit de kast gehaald. Het was weer een bijzonder gezellige avond, afgesloten met kerstliedjes zingen op het schoolplein. Nog een dagje, en dan is het vakantie!

Tijd voor surprises

Daan aan het werk met zijn surprise

Deze zondag stond in Huize Janssen in het teken van het Sinterklaasfeest. Niet om het al te vieren (dat doen we gewoon op de dag zelf), maar de voorbereidingen voor hoe het op school gevierd gaat worden. Daar zijn de jongens op de leeftijd gekomen dat er surprises en gedichten gemaakt moeten worden. Zowel Daan als Jeroen waren blij met de lootjes die ze getrokken hadden (en de kinderen voor wie ze een cadeautje moesten kopen) en dat zorgde ervoor dat ze met veel zin aan de gang gingen. De taken zijn daarna goed bij ons verdeeld: Ans is de meest creatieve en heeft altijd goede ideeën en kan helpen met het maken van de surprises en ik vind het leuk om me met woord gymnastiek bezig te houden, dus doe ik met de mannen de gedichten. Dat was overigens wel even zweten, want de jongens accepteerden de openingszin "Sint en Piet zaten te denken, wat ze XXX nu eens zouden schenken" meer :-). Het was even flink doorwerken, maar het resultaat was ernaar: zowel de surprise als ook de gedichten zijn klaar en donderdag gaan we ze geven. Benieuwd hoe eea ontvangen gaat worden!

Cupcakes voor MAF

Een goede dag voor MAF

Jeroen zijn vriendin Aniek, beide 8 jaar,  zijn allebei erg sociaal bewogen kinderen. Een half jaar geleden organiseerden ze een sponsor loop in Halfweg voor "arme kinderen in Afrika", waarvoor ze zowel de affiches maakten, de route uitstippelden, sponsoren zochten, geld incasseerden etc etc. Deze week was er op de Halverwege (hun school in Halfweg) een kinderboekenweek avond, waarin ouders naar school kwamen om boeken voor hun kinderen te bestellen. Daar zou ook een stand zijn van MAF (Mission Aviation Fellowship), een organisatie  die zieke kinderen in afgelegen gebieden naar ziekenhuizen in Afrika vliegt om goede medische zorg te krijgen. Toen Aniek en Jeroen dit hoorden, wilden ze gelijk een bijdrage hiervoor regelen.Maar hoe konden ze dat doen? Ze kwamen op het geweldige idee om een van hun grote passies, namelijk het maken van cupcakes hieraan te verbinden. Binnen twee dagen bakten en versierden ze namelijk 120 cupcakes na schooltijd. Donderdagavond om half zeven stonden ze er helemaal klaar voor om de cupcakes op school te verkopen. Ze hadden er echter niet op gerekend dat ze zoveel succes zouden hebben, want binnen een uur waren alle cupcakes uitverkocht!!! Ze hadden wel het dubbele kunnen verkopen. Goed om te onthouden voor een volgende keer. De winnaars van vandaag waren in dit geval de twee vertegenwoordigers van MAF, want zij konden deze avond een cheque en een spaarpot in de vorm van een cupcake incasseren voor het mooie bedrag van 100 Euro!!!! Maar los daarvan was het zo mooi om te zien hoe deze twee kinderen al zo betrokken zijn, echt top. Geweldig gedaan, Aniek en Jeroen!!!!!

Hebbiedat?

De cast van groep acht voor Hebbiedat?

Hoewel Daan nog een jaar op de basisschool te gaan heeft, mocht hij dit jaar al participeren in de afscheidsmusical. Dat komt omdat groep acht op de Halverwege een zeer beperkte omvang heeft en ze anders wel heel veel verschillende rollen zouden moeten spelen. Om zeven uur 's avonds strak begon het spektakel van zang en dans met ook de nodige humor. Daan deed erg goed mee, hoewel hij zich nog niet heel veel op de voorgrond durfde te mengen, anders dan bij het lied dat hij samen met AnnaSofie, Mick en Thymo uitvoerde. Maar het was mooi om te zien hoe hij lekker uit zijn dak aan het gaan was, lekker meezingen en lekker dansen. Maar iedereen deed het heel goed en er werd veel gelachen. Tot op het eind het afscheidslied gezongen werd, waarmee groep acht uiteindelijk afscheid nam van zowel de school als ook van elkaar. De een had er meer moeite mee dan de ander en dan heb ik het in deze niet eens zozeer over de kinderen, maar juist over de ouders, waarvan er veel met de tranen in de ogen stonden. Ik kon het nog droog houden, maar ik weet eerlijk gezegd niet of me dat volgend jaar ook gaat lukken, als Daan dan een dergelijk lied gaat zingen......   

Schoolvoetbal

Programma schoolvoetbal

Deze week stonden de avonden in het teken van schoolvoetbal. Dit jaar was ik gestrikt om als coach van Halverwege 2 op te treden. Halverwege 2 zat in Poule B, de zogenaamde mixed group, waar teams in speelden waarin zowel jongens als meisjes zaten. Op dinsdag was de eerste speelronde en de finale ronde was op donderdag. De belangrijkste taak als coach is het meenemen van de tenues voor de spelers, het aanwijzen op welk veld er gespeeld moet worden, de wissels organiseren, vaststellen wie per wedstrijd de keeper is en, last but not least, zorgen dat er tussen de wedstrijden door voldoende eten en drinken is :-). Dat laatste was in ieder geval goed geregeld, want we deelden de kleedkamer met Halverwege 1 en van daaruit kwamen al klachten dat de coach van Halverwege 2 beter voor het team zorgde... :-). De andere zaken gingen ook redelijk gladjes (los van een discussie met een ouder over wie er op doel moest staan, maar toen ik simpelweg aangaf dat degene die hij voorstelde er de vorige wedstrijd 12 had doorgelaten en tijdens de wedstrijd er al geen zin meer in had, was die discussie ook snel voorbij). De resultaten waren dit jaar geweldig. Het team had er veel zin in, heeft lekker veel lichaamsbeweging gehad, er is ontzettend veel gelachen, er is niet op elkaar gescholden en in tegenstelling tot enkele andere scholen werden er door onze spelertjes geen Schwalbes gemaakt (ongelofelijk hoe kinderen van acht jaar zich al aan kunnen stellen, kennelijk hebben de mannen uit de eredivisie toch een heel slechte invloed op hen). En we hadden absoluut de allerbeste yell van het hele toernooi! Dat alle wedstrijden verloren gingen en het doelsaldo uiteindelijk 1-36 was, was een bijzaak. In ieder geval bleven al mijn spelers gewoon lekker bij elkaar en werd iedere wedstrijd volledig gespeeld en niet zoals bij de collega coach waar een speler gewoon het veld afliep omdat hij er geen zin meer in had.....

Werkstuk van Jeroen

De overdracht van het werkstuk

Soms heb ik wel eens een flashback als ik zie wat Daan en Jeroen tegenwoordig op school moeten doen. Jeroen zit in groep 5 (vroeger was dat de derde klas van de basisschool) en moest dit jaar al zijn eerste werkstuk maken. Diep in mijn geheugen terug gravend, kwam ik niet verder dan dat ik ooit in groep 8 voor het eerst een werkstuk mocht maken op de Boumanschool. Dat ging over de Azteken en ik haalde veel van mijn informatie uit de bibliotheek bij ons om de hoek en uit de Kuifje (jaja, ik heb er iets van geleerd, al die stripbladen!!). Jeroen had als onderwerp "De Kunstenaar" gekozen, iets wat natuurlijk helemaal bij hem past! Hij was er een week hartstikke druk mee en deed het heel erg old school: met de hand schrijven, boeken lezen, plaatjes knippen en eigen tekeningen maken. Hij was er super creatief mee bezig, hij bond het werkstuk zelfs in. Bij de overdracht naar de juf was hij er toch wat gespannen over: wat zou zij er nou van vinden? Nou, dat was prima, als een van de weinigen van de klas kreeg Jeroen een "Goed", de hoogste beoordeling die gegeven werd. Grote klasse, Jeroen!!!

Voorbereiding schoolvoetbal

De nieuwe van der Sar

Ieder jaar staat een week in teken van voetbal bij ons thuis. Schoolvoetbal wel te verstaan. De rest van het jaar hebben Daan en Jeroen nooit interesse in voetbal (anders dan dat ze vinden dat ik er teveel naar kijk, zelfs nu ik alleen nog Ajax wedstrijden kijk), maar tijdens schoolvoetbal draait dat om. Hoewel, Daan had dit jaar besloten niet mee te doen, maar Jeroen des te meer. Na heel erg lief mij aangekeken te hebben, kreeg hij het zelfs voor elkaar om mij als coach voor dit jaar te strikken. Een week voor de wedstrijden kregen we de wedstrijdtas al mee, met daarin de tenues, het programma en een fles aanmaak limonade voor het team. Kijkende naar de teamindeling, kwamen we er al snel achter dat Halverwege 2 duidelijk het lol team was, in plaats van het "echte voetbal team", Halverwege 1. Maar Jeroen wilde toch zijn beste beentje voort zetten, dus na een inspectie van de tas, kwam hij het keeperstenue tegen en binnen enkele minuten stond er opeens een hele jonge versie van Edwin van der Sar bij ons in de tuin! Ik moest gelijk mee de tuin in, waar we een doel bedachten tussen twee struiken (ongeveer even breed als een pupillen doel) en vanaf dat moment moest ik Jeroen "inschieten" en ging hij de bal uitgooien en uitschieren. En eerlijk is eerlijk, dat deed hij best goed en hij werd er steeds beter in. En hij had er ook nog eens erg veel plezier in. Duidelijk is dat Jeroen tot aan de wedstrijden een strak regiem gaat houden, om zichzelf in tip top vorm te krijgen als hij voor de eerste wedstrijd in het doel gaat staan!!

Straatmuziekanten

Een deel van de posse

Sinds kort heeft Jeroen een "posse": een stel vrienden dat samen door de wijk trekt om te spelen, te fietsen en andere leuke dingen te doen. Een daarvan was dat de groep besloot om een keer muziek te gaan maken op straat. Er was namelijk een festival in Spaarnwoude en dat inspireerde hen. Dus met een heel instrumentarium onder de arm werd een plek op straat gevonden, waar ze goed konden zitten. Vele mensen die naar het festival gingen, trokken langs en vonden het super schattig dat deze nieuwe band al zijn eerste songs ten gehoren bracht. Dat er ook een commercieel talent in hen huist, bleek wel uit het feit dat er ook een "centenbakje" meegenomen werd. Daarin kwam uiteindelijk na een uur spelen ongeveer 15 Euro terecht. Maar in plaats dat deze direct in snoep omgezet werd, besloot de posse om er iets verantwoords mee te doen. Er werd besloten om het geld aan de directrice van de Halverwege te geven, zodat de school er iets goeds mee kon gaan doen. Dat is toch wel een heel mooi gebaar van kinderen van zeven jaar! Top gedaan jongens (en meisje, natuurlijk :-)).

Een nieuw schooljaar

Daan in zijn nieuwe klas

Na zes weken vakantie was het gisteren weer zover: het nieuwe schooljaar begon weer. Omdat ik nog een dag thuis was, was het leuk om Daan en Jeroen lekker naar de Halverwege te brengen en te zien in welke nieuwe klassen ze terecht waren gekomen. Daan zat gezellig met Keet (met rode pet) in een groepje en Jeroen zat weer tegenover Aniek (en dat beviel hem weer zeer goed). Na een paar minuten werden de ouders de klas uitgebonjourd en gingen de kinderen aan de slag. Om 15.00 uur zat de eerste dag er weer op en zagen we waarom de jongens toch wel weer zin in school hadden gehad: Daan vertrok gelijk samen met Thymo en Keet om bij hen te gaan spelen en de nieuwe Lego sets van Thymo te bekijken (veel Lord of the Rings Lego) en Jeroen had zijn posse verzameld om de buurt onveilig te maken: de groep van zes kinderen zag ik continue rondjes door de wijk fietsen. Zo is het wel weer lekker beginnen op school, mooi dat ze zo lekker gelijk weer in hun vel zitten! Op naar een prachtig schooljaar!!

Schoolfeest 2012

Niet slecht voor een geheelonthouder

Het einde van het schooljaar 2011/2012 naderde en dit jaar was er een heus "kookfeest"  op de Halverwege georganiseerd. Drijvende krachten hierachter waren Isolde en Ans, die er, naast de algehele coördinatie van het feest, voor hadden gezorgd dat er veel mooie kramen neergezet en aangekleed waren, maar bijna nog belangrijker dat er ook veel te eten op die kramen aanwezig was. Bijna alle ingrediënten waren gedoneerd en de kinderen van groep acht hadden heel erg hun best gedaan om samen met Isolde vijf heerlijke gerechten te makendie tegen bijzonder scherpe prijzen (lees: 50 cent) te koop waren. Maar waar gegeten wordt, moest ook gedronken worden. Om de risico's van drankmisbruik zo klein mogelijk te maken, zochten Isolde en Ans een barman die zelf geen alcohol dronk. En dat zijn er niet veel, dus kwamen de dames snel bij mij uit. En om de school te helpen doe ik dat natuurlijk graag. Om vijf uur ging het feest "formeel" open, en kon ik mijn zaak opstellen. Een fles of vijftig Jacobs Creek wijn (bekend van mijn bezoeken aan India), een fust bier (gesponsord door Het Zwaantje), 20 pakken jus d'orange en oh ja, ook nog drie flessen cola en twee flessen spa rood. Het begin was wat sloopjes, omdat de meeste mensen toch als eerste iets eten gingen halen, maar na een minuut of twintig werd het gezellig druk. Aangezien ook de drankjes 50 cent per glas ware, vonden ze uiteindelijk grif aftrek en was het ook de taak van de barkeeper om mensen die er net even een teveel hadden genomen vriendelijk te verzoeken om te helpen de jus d'orange op te maken. De wijn was natuurlijk eenvoudig in te schenken, het goed tappen van een biertje duurde een glas of drie voordat ik het weer onder de knie had, maar toen dat lukte, ging het als een trein. Zo goed zelfs, dat de hele fust om zeven uur al op was, terwijl het feest tot acht uur zou duren. Betekende dat de gasten zonder probleem op de wijn over schakelde en dat ook de 50 flessen soldaat gemaakt werden.

Om zeven uur was er ook nog een ander hoogtepunt, namelijk de aankomst van de ijscoman. Toen deze het schoolplein op kwam rijden, klonk het uit veel kinder keeltjes: IJS!!!! En werd het wagentje bijna belaagd en ondersteboven gekieperd. Een groot succes, deze ijscoman (oh ja, en het ijs was nog lekker ook, Jeroen had er drie!!).

Na acht uur was het feest afgelopen, en onder het genot van een mopje Peter Beense en Andre Hazes werden de kramen opgeruimd (de drank niet, die was al helemaal op :-)). Met grote dank aan Isolde en Ans voor al het organiseren, want het was een groot succes en de school hield er ook nog een aardig centje aan over, dat direct geïnvesteerd wordt in spullen voor de kooklessen van 2012/ 2013.

Biotoop Halverwege

De jonge onderzoeker

De laatste dag voor de voorjaarsvakantie was er een van de natuur. De Halverwege ging namelijk de jaarlijkse biotoop lopen. In het natuurgebied nabij Hilversum ging groep zes de omgeving verkennen. En omdat er 25 kinderen mee moesten, waren er chauffeurs nodig en die rol mocht ik op me nemen. De start was wel een beetje klassiek: de weg naar het startpunt was goed beschreven totdat we bij de laatste 1% van de weg waren, want samen met een flink aantal andere ouders stond ik op de verkeerde parkeerplaats. Maar een telefoontje later waren we op de plaats van bestemming (ipv 200 meter na het laatste punt was het ongeveer 4 km verderop). Daarna begonnen de kinderen de tocht door het natuurgebied, via een beschrijving die tot in de puntjes door Meester Hans uitgewerkt was. Dat was een erg goede leidraad, maar op de beschrijving stonden ook allemaal beschrijvingen en vragen (zeg maar: de echte biotoop :-)), maar deze zijn door geen enkel kind ook maar een keer bekeken.

Wilde koeien

Het weer werkte erg mee, heerlijk zonnetje en lekker ontspannen lopen. Daan, Mick en Thymo hadden gezamenlijk de Inca Club opgericht en een doel daarvan was het onderzoeken van de natuur. Zo hadden ze bijvoorbeeld heel erg veel interesse in twee mierenhopen die we tegen kwamen, maar er werd ook een mooie tor gevonden, die vervolgens tot mascotte van de Inca Club benoemd werd. Een van de hoogtepunten was de ontmoeting met een aantal "wilde koeien" die op de heide liepen te grazen en die je tot heel dichtbij kon benaderen. Al met al was het echt een flinke wandeling voor de groep, bijna continue gewandeld vanaf tien uur tot half twee en bij elkaar een kleine vijftien kilometer. Dat was aan het einde van de wandeling ook wel te merken, want de kinderen waren moe en omdat we niet direct konden vertrekken werden een aantal ook een beetje nukkig. Toen we eenmaal vertrokken was het erg stil op de achterbank (ook omdat de meiden aldaar erg geïnteresseerd in hun Blackberry's waren). Net voor drie uur was iedereen weer op school en vijf minuten later stonden ze weer buiten, helemala klaar voor de vakantie!!!

Back to school

Jeroen mocht ruimtelijk inzicht ten toon spreiden!

Het afgelopen weekend vertelde ik Daan en Jeroen dat ik maandagochtend weer naar school moest. Ongelovige blikken waren mijn deel, zeker toen Ans vertelde dat dat kwam omdat ik te slecht in rekenen was. Ze geloofden er dus niks van, maar toen ik vanochtend niet om kwart voor zeven het huis verliet, begonnen ze toch even raar te kijken. Wat was er aan de hand? Er was een mogelijkheid om in de klassen van de jongens te kijken tijdens een les rekenen, zodat je de lesmethode kon zien, maar ook kon zien hoe de kinderen nu in de klas met elkaar omgaan. En dat wilde ik natuurlijk graag een keer zien. Om half negen was ik aanwezig en na een half uurtje voorbespreking met de directrice, mocht ik om negen uur plaats nemen in de klas van Jeroen. Na een leuk balspelletje in combi met hoofdrekenen, gingen we verder met ruimtelijk inzicht. blokje stapelen en daar dan vervolgens weer plattegronden van maken. Jeroen deed het geweldig en mocht ook de plattegrond op het bord maken (en wat was papa daar trots op....). Daarna aan de sommen, en daar ging hij als een dolle doorheen, de standaard vragen gingen in een minuut erdoor en daarna door met de extra lastige opgaven. Mooi om te zien hoe hij dat deed. Wat me ook opviel was dat er twee stoorzenders in de klas zaten, maar gelukkig bleek de juf die al helemaal in de peiling te hebben.

Het was een leuke en leerzame ochtend. Enige wat jammer was, was dat ik niet bij Daan kon kijken en daar was hij wel een beetje verdrietig om. Maar gelukkig komen er nog meer dagen waarop je mee kan kijken en dan ga ik zeker bij Daan in de groep kijken!

De Hond door Daan Janssen

Voorblad en inhoudsopgave van "De Hond"

Vorig jaar schreef Daan zijn eerste werkstuk, genaamd "De Boer". Dat hebben we hem old school laten doen, dus stukken uit boeken halen en niet alles van internet en ook handgeschreven en plaatjes knippen en plakken. Ondanks een lamme arm vond hij dat wel leuk, maar toen dit jaar de opdracht voor een werkstuk kwam, wilde hij het toch graag op de computer doen. Dat kun je een kind natuurlijk niet verbieden tegenwoordig, dus we gingen samen achter de Sony Vaio zitten en begonnen aan het werkstuk van 2012, deze keer over De Hond. Het was een wondere reis, gezamenlijk, want Daan leerde een beetje hoe je met Word om moet gaan, hoe je op internet moet zoeken (ik was blij dat hij geen werkstuk over De Poes wilde maken....), hoe je teksten kunt kopieren en bewerken. Maar ook hoe je je eigen inbreng er uiteindelijk in het werkstuk kunt verwerken en er echt een eigen boodschap aan kunt geven. En ik leerde dat mijn zoon een grotere woordenschat had, dan ik verwacht had. Mooi om dat zo samen te doen, zeker in lastige tijden is het goed om van dit soort zaken echt te genieten! Een minpuntje: we wilden er eigenlijk een website van maken, maar de Halverwege is zo een ongelofelijk trendy school, dat dat net even een brug te ver was. Vooruit, we vergeven het ze en proberen het volgend jaar weer (en misschien gooi ik het werkstuk nog wel even in blog vorm, dat gaat lekker snel)!

Sneeuw in Halfweg

Spelen in de sneeuw, Jeroen heeft er zin an!

Vanochtend uit het raam kijkend zag ik het al: de grond was bedekt met een laag sneeuw, maar nog duidelijker was dat de lucht zwanger was van een hele grote sneeuwpop. Toen ik met de jongens naar buiten liep om ze naar school te brengen, opende de hemel zich al en begon het weer te sneeuwen. Na de jongens op de Halverwege gebracht te hebben reed ik naar Haarlem voor een snel ontbijt om vervolgens cadeautjes voor het kerstspel te gaan kopen. De tocht naar Anne & Max bleek echter een flinke opgave, want de weg begon al flink glad te worden. Aan het ontbijt zittende, bleek er een echte sneeuwstorm buiten te woeden, dus ik moest langer blijven dan ingeschat (goed om een discussie over de uitbreiding op onze productieomgeving te voeren), zeker toen nog iemand aan mij de voordelen van de iPad vroeg en enthousiast als ik ben kostte dat natuurlijk wat tijd. Er bleef weinig tijd over voor de cadeaus (ik kwam niet verder dan welgeteld 1), waarna ik me weer vanuit Haarlem door de sneeuw worstelde om de boodschappen te doen. Ik kwam net op tijd aan bij de Halverwege om de jongens weer mee te nemen en daarna was het tijd om van de sneeuw in de tuin te gaan genieten. 's Middags vlogen er veel sneeuwballen door de lucht, er werd een mega sneeuwbal gemaakt en Jeroen en Daan lagen echt in de sneeuw te spartelen. Ze hadden mega veel plezier, ook al kregen ze er hele koude neuzen van! Ans en ik moesten nog een pad schoonmaken om over te kunnen lopen (want er lag zeker 30 cm sneeuw in de tuin), en dat was dan weer een aanslag op de rug, maar al met al was het een mooie sneeuwpret dag.

Wel blij dat ik vandaag thuis aan het werk was, want op de een of andere manier denk ik dat deze dag niet in de top 10 van minste files terecht is gekomen :-).

Cakejes voor Jeroen

De cupcakes van Jeroen, gemaakt door Ans

Jeroen is op 20 december jarig. Dat betekent dat hij ieder jaar zijn verjaardag eerder moet vieren op school, want dat valt altijd in de kerstvakantie. Zo ook dit jaar, en gaat hij woensdag trakteren en de klassen rond. Het is altijd even goed met Jeroen afstemmen wat hij nu daadwerkelijk wil trakteren op de Halverwege. Dit jaar viel zijn oog op cupcakes. Lekker fel gekleurd en superzoet. Nu lukt het Jeroen nog niet helemaal om dat soort zaken zelf te maken :-), maar gelukkig wil mama hem dan altijd wel verder helpen. Dus inmiddels was Ans de hele dag bezig om deze te maken, waar ze nog bijna een longaandoening kreeg van alle poedersuiker die ze tijdens het maken inademde. Maar het resultaat mag er zijn, de cupcakes zijn een lust voor het ook en we vonden ze nog heerlijk ook. Nou ja, er was een persoon die wat minder tevreden erover was, omdat het toch een beetje te vullend was voor zijn buikje. Drie keer raden wie het was: juist, Jeroentje!! Maar ik weet zeker dat de cupcakes morgen een hit gaan zijn en dat Jeroen vol trots met deze prachtige kunstwerkjes de boer op gaat!!

Surprise

Daan met zijn surprise, een luxe hockeystick!

Het is weer de tijd van Sinterklaas, zondag is het pakjesavond en wie weet komt de goedheilig man wel een bezoekje aan het landje van Lieftinck (zoals ons erf in de volksmond heet) brengen. Vandaag was het echter al het bezoek van Sinterklaas aan de Halverwege. Dat betekende voor Jeroen dat hij op mocht treden voor Sinterklaas, maar Daan is natuurlijk al wat groter, dus voor hem begon een ander fenomeen, namelijk het maken en uitpakken van surprises! Ik weet nog wat een ongelofelijke hekel ik zelf daaraan had, dus er kwamen veel vervelende jeugdherinneringen naar boven. Gelukkig heeft Ans dat niet, dus konden we de taken mooi verdelen, Ans hielp Daan een moois suprise te maken (ze maakten voor Ruby, een meisje dat van hockey en glitter houdt, een bling bling hockey stick), terwijl ik Daan hielp om een heel kek gedicht in elkaar te zetten, want ik kan rijmen en dichten zonder mijn hemd op te lichten!! Dus met een uurtje of twee was alles in elkaar gezet. Gisteren ging de surprise al mee naar school, zodat hij niet vergeten kon worden. Vandaag was het dan de grote dag, en het kan niet anders gezegd worden dan dat Ruby erg blij was met de surprise en de cadeau's die erin zaten. Daan zelf kreeg een lego blok als surprise, gevuld met GoGo's. Gelukkig maar, dat geeft in ieder geval een mooie voldoening van het knutselwerk en de rijmelarij!

Foutje van de regie

Een tijdje geleden kwam Daan naar mij toe. Hij vertelde dat hij het zo jammer vond dat ik niet meer met hem mee de klas in mocht als ik hem naar school bracht. "Maar", zei hij, "op de eerste woensdag van de maand mag dat wel en ik zou het zo leuk vinden als je mee zou gaan....". Tja, dan gaat je vaderhart echt open en zeg je dat natuurlijk toe. Nu bedacht ik mij afgelopen dinsdag dat het 3-11 de eerste woensdag van de maand was. Dat was Daan niet vergeten, want toen ik gisterenavond thuis kwam, was het eerste wat hij aan mij vroeg: "Papa, je komt morgen toch wel mee?". Natuurlijk kerel! Dus na het afzeggen van mijn afspraak met Geert Jan (want dan is de status van eBeleggen of Mobiel Bankieren toch net iets minder interessant), was ik er helemaal klaar voor. En ik zou nog geluk hebben ook, want de dames en heren uit groep vijf hadden ontbijt op school. 

Dus bracht ik vanochtend eerst Jeroen naar de klas en wilde toen naar die van Daan lopen. Maar dat mocht niet volgens daan, je mocht pas  om half negen naar binnen. Hoewel ik het wat vreemd vond, bleef ik maar even op het schoolplein, maar toen ik veel mensen naar binnen zag gaan, nam ik ook maar een kijkje en....ik trof een klas vol ouders aan die met hun kinderen van groep 5 vn de Halverwege bezig waren. Dus snel met Daan naar binnen, hij ging in zijn groepje zitten (met zijn hartsvrienden Anna Sofie en Davey) en.......tringggggg......daar ging de bel en kreeg ik het vriendelijk verzoek van de juf of ik het pand wilde verlaten! Aaiii....wat bleek? De inloop was van 8.15 tot 8.30 en daarna begon gewoon de les. Daan helemaal boos op de juf (of eigenlijk een beetje op zichzelf...) en ik had welgeteld 30 seconden kunnen genieten van mijn zoon in zijn klas. Om daarna 1,5 uur in de file te staan om naar Utrecht te komen. Foutje van de regie, gelukkig konden Daan en ik de afspraak maken om de eerste woensdag in december het gewoon nog een keer overnieuw te doen, maar dan goed!!!

Een gemist optreden.

Met maagpijn en rugpijn nu op bed. Heel erg jammer want ik heb er het zangoptreden vanuit de Halverwege van Jeroen en Daan door gemist. Maar gelukkig waren ze niet te beroerd om toen ze thuis kwamen even een klein privé optreden voor papa te organiseren. Schatten zijn het, en ze hebben keeltjes als engeltjes. Dat moeten later wel hele grote artiesten worden (met name het nummer "Kom mee naar buiten waar de vogeltjes fluiten" was een echte aanrader). Gelukkig had Ans een paar mooie filmpjes gemaakt van de mannen toen ze druk aan het optreden waren, dus het voelde toch nog een beetje of ik erbij was. Er gaat natuurlijk niets boven er gewoon live bij zijn, zowel voor de jongens als voor mijzelf. Maar ja, in dit geval was het even niet anders. Vandaag daarom maar vroeg onder de wol om te kijken of door rust het zichzelf oplost en ik morgen weer naar kantoor kan gaan.

Avondvierdaagse

Vandaag was weer de eerste dag van een inmiddels jaarlijks ritueel, namelijk de avondvierdaagse van Zwanenburg en Halfweg. Deze versie zou alleen Jeroen meelopen, want Daan moest twee van de vier avonden wielrennen, dus hadden we hem niet aangemeld. Vanavond dus om 17.15 uur thuis en snel de goulash naar binnen gewerkt. Na het eten vroeg ik aan Daan of zijn vriendin Anna Sofie ook ging lopen. Daan keek dromend voor zich uit en zei "ja", waarop ik hem vroeg of hij mee wilde lopen en hij dat inderdaad ook wilde doen. Dus snel nog een combinatie sinaasappel/ pepermunt/ zakdoek gemaakt en we gingen op weg naar de start. Die was bij de apotheek van Zwanenburg en van daaruit begon de tocht. Daan hebben we maar een paar keer gezien, want die was met Davey en Anna Sofie heerlijk aan het babbelen, terwijl Jeroen, in zijn groene Halverwege t-shirt tussen Ans en mij inliep. Ook Jeroen deed het als een topper tot ongeveer 500 meter voor het einde, toen begonnen zijn beentjes toch weel heel erg moet te worden, en ging hij heel lief vragen of hij bij Ans op haar nek mocht zitten. Ans, natuurlijk niet voor een kleintje vervaard, kon die kleine ukkepuk natuurlijk niet aan zijn lot overlaten, dus hij mocht even uitrusten en van het uitzicht genieten. Om half acht waren we bij het eindpunt en zat de eerste etappe erop. Met zulk lekker weer, blije kinderen en gezellige conversatie is het geen straf om in de avondvierdaagse mee te lopen. Op naar de volgende sessie!

Schoolvoetbal 2010

Vandaag was het jaarlijkse schoolvoetbal toernooi van Zwanenburg en Halfweg. Daaraan doen alle scholen uit de twee dorpen mee. Dit jaar liet Daan verstek gaan, maar Jeroen was lid van het team "Halverwege 2". Vorige jaar was het team gedeeld laatste, waarbij ze vier wedstrijden verloren en één gelijk speelde. De verwachtingen waren dus niet zo hoog gespannen, maar het was goed weer dus dan is het sowieso lekker om buiten te zijn. Na een verrotte reis op de fiets naar de V.V. Zwanenburg (waarover later meer) was het tijd voor de eerste wedstrijd. Ik stond versteld dat na 10 seconde Halverwege 2 al met 1-0 voor stond. Er bleek tov vorig jaar een geheime troef toegevoegd te zijn, ene Toon, die een aardig balletje kon trappen.

Zo goed, dat de eerste wedstrijd met 12-0 gewonnen werd, waarbij het hoogtepunt was dat Jeroen ook een doelpunt scoorde (waarbij de 10 goals van Toon verbleekten natuurlijk :-)). De tweede wedstrijd schreef het team met 6-0 op haar naam. De derde wedstrijd leek de beslissende te worden, de teams waren erg aan elkaar gewaagd, omdat daar ook een "Toon" rondliep. Maar Jeroen zat hem als een echte Materazzi op de huid en tikte een aantal keer de bal slim van zijn schoen en als dat niet lukte, duwde hij hem snel in zijn rug (wie niet sterk is, moet slim zijn!). Die wedstrijd werd in de laatste minuut door, jawel, Toon beslist en ging met 3-2 in de tas terug naar Halfweg. Na een uurtje pauze was het tijd voor de laatste wedstrijd en omdat men even te hautain ging spelen, kwamen ze 1-0 achter, maar dat werd snel rechtgetrokken en was het ook hier uiteindelijk 4-1. Wat betekende dat Halverwege 2 de kampioen van de leeftijdsklasse 5-6 jaar was. Aan het eind van het toernooi werden de kinders tot ware kampioenen gekroond! Na zes jaar zonder kampioenschap van Ajax, heb ik weer iets om op te teren!