Hoog bezoek!

Maxima bracht een flitsbezoek aan de jonge agrariërs 

Donderdagochtend kwam ik op kantoor en zag dat het er drukker was dan normaal. En niet alleen drukker, maar ook was er veel politie aanwezig. Ik vroeg me af wat er aan de hand was, zeker toen ik zag dat binnen ook al een pad met koorden afgezet was. Wat bleek? Koningin Maxima kwam die dag op bezoek bij Rabobank om daar een groep jonge agrariërs toe te spreken. Nu ben ik een republikein in hart en nieren, dus ik maakte me er verder weinig druk om. Toen ik echter na een paar overleggen weer op Het Plein kwam, bleek alles afgezet en stond er een camera ploeg klaar. Toen ik vroeg of Maxima al langs was gekomen, vertelde zij dat ze bijna alweer terug kwam en over een minuut of vijf langs zou komen. Nou.....ja.......dan kun je republikein zijn, maar dan wacht je toch even om een glimp van Maxima op te vangen. Aangezien het niet heel erg druk was ging dat ook zonder problemen en zag ik Maxima in een paarse jurk voorbij komen lopen, onder veel commentaar van de aanwezige koffiedames (van "jemig, wat is ze slank" en "wat ziet ze er mooi uit" tot "paars staat haar echt niet...."). In een paar minuten was het een en ander alweer gebeurd, was Maxima verdwenen en waren de koorden al weggehaald en kon iedereen weer gewoon aan het werk.

Lunch

In het visrestaurant van Rabobank Nederland is het uitstekend lunchen: makreel, tonijn en rivierkreeft....yummie!

Even terug in de tijd

Mooi gerecht!

Eind deze maand neemt een van de projectmanagers die bijna zeven haar voor mij gewerkt heeft afscheid van ons programma. Dat is toch echt een hele periode en dat konden we niet zomaar voorbij laten gaan. Een korte mailronde leerde dat al zijn collega's uit het Internet Portaal team graag meededen met een diner voor hem. Helaas bleken er twee uiteindelijk verhinderd te zijn (seminar in Monaco en een trouwdag verhinderde hen), maar de rest was rond 19.00 uur aanwezig. Het was bloedje heet en het restaurant bleek geen airconditioning te hebben, waardoor er tropische temperaturen aan tafel ontstonden, maar het was ongelofelijk gezellig om zo weer een keer bij elkaar te zijn. Mooie verhalen uit heden en voornamelijk het verleden, geweldige anekdotes en heel veel lachen, lachen en lachen. Oh ja, het eten was ook best goed, trouwens :-) en omdat ik vergeten ben de bediening te vragen een groepsfoto te maken, laat ik maar even een foto van het hoofdgerecht zien, Iberico haas, bijgezet met op verschillende manieren ingelegde augurk.

Jens, heel veel succes in je nieuwe opdracht(en) en vergeet je ouwe vrienden niet :-).

Afscheid CRM

De rots van Geert Jan, emotioneel en geweldig!!

Dinsdag was het de dag waar ik een tijd tegenop had gekeken. Die avond was namelijk het afscheidsfeestje van CRM Distributie. Na 7 jaar en 1 maand verlaat ik deze geweldige portfolio, met pijn in mijn hard, om binnenkort een nieuwe uitdaging bij de portfolio Financieren. Om 17.00 uur was ik bij Paushuijse in hartje Utrecht (na een half uur zoeken, dat heb je als je op de navigatie vertrouwd hier) en vanaf die tijd stroomde er flink veel mensen binnen, en kwamen er meer dan 150 mensen. Het gaf me een heel erg goed gevoel dat dat diverse mensen tijdens de borrel een toespraak wilde doen. Marco en Astrid hadden een heel leuk verhaal, waarbij ik leerde dat "ritselaar"  soms ook een groot compliment kan zijn :-). Daarna kreeg ik van Geert Jan een rots, en hij vertelde een mooi verhaal waar ROTS voor hem voor stond als hij aan mij dacht: Resultaat, Overzicht, Team, Succes (=ROTS). Voor mij een erg emotioneel moment en ik had moeite om de ogen droog te houden. Echt super om dit te horen en voor mij een geweldige samenvatting van de afgelopen 4 jaar hoe ik met GJ samengewerkt heb. Voor mij had ik de afgelopen periode echt geen betere Business Architect kunnen voorstellen!

Namens Daan: bedankt voor de koptelefoon

Daarna een toespraak van Berber, met veel humor en hele mooie herinneringen, waarbij ik ook soms even moest slikken. En als afsluiting Erik die over onze samenwerking sinds hij portfolio manager was geworden vertelde. Het was een mooi moment, maar het bleef voor mij moeilijk om de huidige zaken en mensen los te laten, maar dat moet natuurlijk. En dan helpt het als je ziet hoeveel mensen er waren om me succes te wennen en toch ook om te zien dat het jammer gevonden werd dat ik weg ging. Ik kreeg ook een paar ontzettend leuke cadeaus. Wijn en heerlijke asperges, een paar mooie boeken en een koptelefoon van Monster (stond op de wishlist, dus die kan ik afvoeren daarvan :-)), waar Daan heel erg blij mee was. maar het allerleukst vond ik de steen die ik van Harrie kreeg (speciaal uitgezocht naar mijn persoonlijkheid en karakter) en het kookboek, waar heel veel mensen uit mijn programma recepten hadden opgegeven plus daarbij een persoonlijk boodschap. Vanavond begon ik erin te lezen en uit de verhalen straalde zoveel warmte dat het niet lukte om het droog te houden.

Ik heb een bijzonder mooie tijd gehad bij CRM Distributie. Mooie resultaten, maar met name heel erg veel mooie mensen. Iedereen met wie ik samen heb gewerkt: het was een feest om dat te mogen doen. Dank voor jullie inzet en energie en ook jullie humor. Dat ga ik op zeker missen!!!!!

Jaha, dit is een goed stel hoor!!!!

Het beste team van Rabobank !!!

Donderdag was het weer tijd voor het jaarlijkse diner dat ik organiseer voor mijn projectmanagers met de programma directie van het portfolio CRM Distributie. Gedurende de jaren is de groep groter geworden, enerzijds omdat ik meer programma's onder me heb genomen (zes op het moment van tellen) en anderzijds omdat naast de projectmanagers tegenwoordig ook de business architecten en afdelings managers participeren. Dit jaar was de tafel zelfs nog iets groter, omdat ook onze nieuwe Lead BCM'er aanschoof en dat ook mijn opvolger hier zijn entree mocht maken. Locatie was Vermeer, waar we vier jaar geleden ook het eerste diner organiseerden (toen met acht man aan de chefs table, nu zaten we met 16 man in het restaurant en dan hadden we nog twee afzeggingen :-)). Het was echt een bijzonder gezellige avond. Maar wat het voor mij nog mooier maakte, was dat de groep projectmanagers en business architecten een mooie foto voor me hadden gemaakt, als aandenken aan de afgelopen vijf jaar als programma manager en de samenwerking die ik met deze geweldige mensen heb gehad. Stuk voor stuk geweldenaren!!

Het andere goede stel!!!

Ik werd er best een beetje emotioneel van, toen ik door her krijgen van deze foto weer heel veel herinneringen door me heen voelde gaan, sommige erg mooi en andere waren minder mooi, maar ook daar hebben we gezamenlijk een succes van gemaakt en veel van geleerd! Gelukkig lukte het me nog om een, totaal onvoorbereide, speech te geven, spontaan en gemeend uit het hart. Dat zijn vaak de beste!! Dus ik kan alleen maar zeggen: heel erg bedankt Berber, Thijs, Jens, Onno, Amerik, Marcel, Wicher, Erik, DerkJan, Geert Jan en Pieter (en ook Wim en Kirsten, mijn twee fantastische afdelingsmanagers). Het was en is een genot om met jullie samen te mogen werken en ik kijk nog steeds uit naar de maand april waarin we samen nog een flink aantal successen gaan halen. Het beste wat ik kan doen om jullie te beschrijven is een quote van Theo Reitsma, die hij gebruikte om het Nederlands Elftal dat het EK 1988 won te beschrijven: Jaha, dit is een goed stel hoor!!! En zo is het maar net!!!!

Bonjour UC

Een blik op de "overlegplekken"

Na het vertrek van onze vorige vestiging in het rustieke Jansoensborch, hebben we onze intrek genomen in de nieuwe Rabobank Torens op de Croeselaan. Een prachtig gebouw, met een werkplek concept geheel in de stijl van het nieuwe werken. Esthetisch ook bijzonder verantwoord en met een geweldig uitzicht over Utrecht, waarbij met helder weer zelfs de Amsterdam Arena kan zien. Het is absoluut een inspirerende omgeving! Wel is het nog even flink wennen in de torens, want waar ik in UJ altijd de globale plek wist waar mensen zaten, is dat nu echt flink zoeken. En ik ben er van overtuigd dat voor diverse taken de huidige opzet (iedereen mag plaats nemen waar hij wil) helemaal goed gaat werken, maar het bouwen van software is toch een ambacht op zich, waar een hele intensieve samenwerking tussen de diverse mensen en disciplines nodig is. Het zal nog het nodige zoeken vergen hoe we dit het best aan kunnen gaan pakken, maar ik ben er zeker van dat we hier ook een goede mouw aan gaan passen. Maar zoals na iedere verhuizing: het blijft even wennen aan je nieuwe omgeving :-).

Au revoir UJ

Mijn kamer en bureau op UJ

Toen ik op 1 april 2005 weer aan een opdracht bij Rabobank begon, was dat bij het CRM programma. Omdat dat programma best omvangrijk begon te worden, weken we uit van onze normale gebouwen naar Jansoensborch. In de kantoortaal was dit locatie UJ. Het was een niet opvallend kantoor, waar ik al eens eerder was geweest toen ik een aantal Exim examens mocht doen toen ik pas bij CMG in dienst was gekomen. In de loop van de jaren heb ik veel plekken op UJ gehad, meestal lekker tussen de teams, alleen de laatste twee jaar, nadat we een etage ingeleverd hadden vanwege enige krimp in het programma in een eigen kamer. Enerzijds wat ongezellig en je hoort wat minder, maar wat wel handig was was dat ik niet ieder uur naar een andere locatie hoefde te lopen en het was ook een "veilige plek"  voor veel mensen om even binnen te lopen en in vertrouwen te kunnen spreken, zonder eerst een afspraak te hoeven maken. We hebben heel erg veel successen op UJ gevierd en dat kon je er bijna voelen. Afgelopen vrijdag was de laatste dag dat we op UJ waren, want vanaf maandag zijn we verhuist naar het nieuwe bestuurscentrum van Rabobank. Ik heb er al even gezeten omdat mijn nieuwe portfolio reeds daar ingetrokken is en het ziet er erg mooi uit. Maar ik as toch wel gehecht aan UJ, het zal wel even wennen worden om daar niet langer meer iedere dag heen te gaan.....

Rabobank: here I come

6 jaar en 1 maand geleden begon ik mijn carriere als freelancer. Een weloverwogen beslissing na iets meer dan tien jaar bij (Logica)CMG gewerkt te hebben. De start als freelancer was de doorstart van een opdracht die ik nog via CMG opgestart was, namelijk als programma manager al het testen binnen het grootste programma van Rabobank op te zetten (met dank aan Toine voor deze kans). Een mooie start voor mijn toetreding tot de markt van de zzp'er. Mijn idee was toen om nog een jaar bij Rabobank te blijven. Maar na dat jaar werd ik gevraagd om de rol van afdelingsmanager Omgevingen te vervullen (met dank aan Margreet), wat weer iets heel anders was. Hoewel ik daar een ongelofelijk mooie tijd heb gehad, bleek mijn voorliefde en voorkeur toch bij het projectenbedrijf te liggen. Ik stond op het punt om de bank te verlaten, toen ik het aanbod kreeg om Programma Manager te worden van een van de grootste programma's, te weten het gehele virtuele domein (wederom: dank aan Toine). Die rol heb ik de afgelopen 4,5 jaar vervuld, met veel hoogte- en een paar dieptepunten (wat wel een van mijn beste leerervaringen heeft opgeleverd, "doe nooit een programma waarbij je zelf maar 10% van de uitvoering kunt doen"). Inmiddels was ik er wel achter dat ik erg aan de Rabobank gehecht begon te raken. Ik ben zo arrogant om te denken dat ik altijd wel binnen afzienbare tijd een andere klus zou kunnen hebben, maar ik zou het gewoon vervelend vinden om niet bij Rabobank te werken. Dat is toch iets om rekening mee te houden....

Eigenlijk wist ik het in 2009 al :-).....

En toen ik enkele maanden geleden van Rabobank het aanbod kreeg om een positie als Portfolio Manager in te gaan vullen (met dank aan Rob en Rene), werd dat wel heel erg actueel. Voor mij een periode van wat twijfel, want wilde ik het freelancen voor opnieuw een vast betrekking opgeven. Daar moest wel het nodige denkwerk overheen gaan. Maar hoe goed je erover nadenkt, uiteindelijk besluit ik toch vaak op gevoel. en dat gevoel was gewoon goed. Een mooie positie, met een mooi klus bij de mooiste bank en mooiste ICT afdeling van Nederland. Dat kun je toch niet laten lopen. En dat deed ik daarom ook niet! Vandaag kreeg ik mijn arbeidscontract en zojuist heb ik dat getekend, waardoor ik per 1-2 officieel Rabobank medewerker ben! Ik heb er erg veel zin in, er liggen mooie nieuwe uitdagingen voor me, met een nieuw domein waar ik me in kan verdiepen, maar waar ik deels ook gebruik kan maken van een kleine 5 jaar internet ervaring. Erg spannend, maar wel leuk spannend!!!!!

De laatste voorberedingen voor Chicago

Chicago, here we come

Vrijdag is het zover, om 12.40 uur vliegen we naar Chicago. Normaal heb ik mijn koffers wel gepakt, maar deze keer waren de voorbereidingen nog niet tot stand gekomen, omdat het een beetje drukkig op de bank was. Dus vanavond de nodige zaken in de tas gestopt. Wel even wennen, want hoewel ik vorige week zag dat chicago nog een temperatuur haalde van 26 graden, scoren we daar nu 16 graden met wolken en aaarrgghh ....regen. Dat was even een tegenvaller, duimen maar dat met name de regen mee gaat vallen, want dan rondlopen is wel een beetje vervelend. Op het laatste moment toch nog maar even een klein reisgidsje voor Chicago aangeschaft, uiteindelijk leest dat toch lekkerder dan op mijn iPhone. En in het vliegtuig moeten we ook wat te doen hebben. Daarna nog even on line ingechecked en toch maar gekozen voor plekken met een beetje extra beenruimte (dat verdienen we wel, vind ik :-)). Daarna nog alle mail van de Rabobank weggewerkt en nu bezig met een poging om mijn laatste administratie af te ronden (heerlijk als de software niet meewerkt potverdikkeme...). We hebben we veel zin in, maar wat toch ook blijft: als je dan de jongens naar bed brengt en weet dat je ze een week niet gaat zien, dan draait je maag wel een beetje om..... Nou ja, even doorzetten dan maar.

Kaizen in tekeningen

Zo werd ik getypeerd

Binnen Rabobank zijn we inmiddels geruime tijd bezig om middels diverse (nieuwe) werkwijzen een nog optimalere vorm van het ontwikkelen van software te komen (denk aan LEAN en Agile). In dat kader had ik afgelopen woensdag een sessie met alle projectmanagers (op een na) in mijn programma's. Naast de "harde" onderdelen van het definiëren van verbeteracties, hadden we afgesproken dat we ook naar de "zachte"  kanten zouden kijken, zoals de kwaliteiten van de diverse teamleden, hoe die elkaar aanvulden en hoe we elkaar daarin zouden kunnen helpen/ coachen om als team nog beter de te gaan presteren. Om de sessie hiervoor een goede start te geven, was er een ludieke activiteit bedacht. Dat was om in groepjes een tekening van je collega's te maken. In eerste instantie was daar wel enige weerstand tegen (het werd grotendeels als kinderachtig gezien), maar toen bleek dat het er niet om ging om een karikatuur van de andere personen te tekenen, maar met tekeningen duidelijk proberen vorm te geven om wie het gaat, begon de creativiteit al snel rijkelijk te stromen. Het was mooi om te zien, dat vaak toch als eerste een aantal fysieke kenmerken getekend worden of iets wat fysiek gebeurd is. Bij een van de projectmanagers werd bijvoorbeeld een tafel getekend, omdat hij die "bevrijd"  had bij een andere collega, terwijl bij onder andere uitbundige sokken, modieuze bril en een groot horloge getekend werden (hoe zal dat nou komen). Maar hoe verder we kwamen bij een persoon, des te meer andere zaken er naar voren kwamen. De uiterlijkheden werden verder achterwegen gelaten en er werd meer de focus gelegd op hoe mensen acteren en zich gedragen.

Op mijn tekening kun je onder andere zien dat mensen denken dat ik veel praat (wat???), dat ik graag in het middelpunt van de belangstelling sta en dat ik een vorm van management bedrijf die stakke sturing en kaders van bovenaf geeft, maar die anderzijds vrijheid geeft aan de projectmanagers om hun werk te doen en dat er altijd rugdekking is voor hen, zodat ze in een veilig omgeving kunnen opereren. Dat waren een aantal erg mooie complimenten, want het is precies wat ik nastreef om te doen. Na afronding van de opdracht was iedereen het er over eens dat dit de verwachtingen die we ervan hadden met meer dan 1000% had overtroffen en dus voor een zeer geslaagd begin had gezorgd. Met dank aan Marianne en Rik voor het faciliteren en ook om het, ondanks mijn bedenkingen, toch met klem op de agenda te hebben laten staan. Maar ja, eigenwijs stond natuurlijk ook niet op mijn tekening :-).

Zware dag

Vandaag zware dag, overdag geen tijd voor maill, vanavond alles weggewerkt, maar nog niet een tevreden gevoel.  Even geen zin om een blogpost te schrijven. Nou ja, vooruit, we hebben in ieder geval wel een mooie nieuwe functionaliteit voor on line boekhouden verder uitgebouwd en dat is het eerste succes dat we onder mijn leiding van het nieuwe programma te vieren hebben gehad. We gaan de mensen daar op het "taartfestijn", dat men bij Internet Portaal al gewend is, trakteren!

Het eerste werkstuk van Daan

De kaft van het werkstuk van Daan

Vandaag was het een dag om eens even flink hard te werken. Nee, deze keer betrof het nog niet mijzelf (ik mag vanavond weer aan de bak om de administratie voor de programma's in orde te krijgen...), maar Daan was de gelukkige. Hij had zijn huiswerk een beetje teveel opgespaard, dus vandaag was hij de klos. Om hem eens flink te enthousiasmeren ging papa naast hem zitten. Eerste halte: een set van tien sommen, dat was geen probleem, die waren met een kleine tien minuten alweer klaar. Daarna voorbereiding voor een kleine overhoring morgen over het altijd interessante thema Madurodam. Een dat was met een kwartiertje geregeld. So far, so good. Daarna kwam er een minder favoriet onderwerp, namelijk de voorbereiding voor het dictee, waarbij we 65 woordjes moesten oefenen. Op zich ging dat meer dan prima, maar daar kwam Daan zijn zwakte naar boven: hij is een klein perfectionistje, dus als er twee foutjes inzitten, dan is meneer gelijk helemaal over de zeik. Maar uiteindelijk werd dat ook weer in goede banen geleid, en hadden we drie van de vier taken af. Helaas voor Daan, kwam daarna de grootste brok met werk, namelijk het maken van zijn allereerste werkstuk (waarbij ik me afvroeg of ik vroeger in groep 5 ook al een werkstuk had moeten maken, volgens mij was dat pas in groep 8). Daan had als onderwerp "de boer" gekozen, omdat hij uit een aantal beroepen had mogen kiezen (programma manager bij een grote bank stond er helaas niet bij, zei hij).

De binnenkant van het werkstuk, oude tijden herleven!

Daan had zelf al een opzetje gemaakt, namelijk dat hij iets wilde schrijven over de boer in het stenen tijdperk, in de middeleeuwen en nu, dat was natuurlijk al een stap in de goede richting. Gelukkig was er redelijk veel materiaal op internet te vinden, inclusief een paar mooie plaatjes die al illustratie bij het verslag konden worden geplakt. Het was wel even duidelijk wennen voor hem om zoveel op een dag te moeten schrijven, wan top een gegeven moment zei hij: papa, ik zie alleen nog maar pennen voor mijn ogen....Dat was voldoende om even een pauze in te lassen. Maar na een half uur gingen we dapper door en vloog de ene vloeiende zin na de andere uit de pen en op het papier. Na het maken van het geheel van tekst en plaatjes, was het nog tijd voor de zaken die het af maken, zoals een inleiding, een inhoudsopgave en een bronvermelding (ik heb projectmanagers die mindere rapporten maken, administratieve tijgers als het zijn....) en daarna was het helemaal om door een ringetje te halen!! Nu alleen nog de kaft kleuren, en het geheel is primadeluxe in orde. Hoewel Daan er echt moe van geworden was, was ik helemaal trots op die grote kerel, wat gaat het toch snel dat ze dit soort zaken moeten doen, maar hij heeft zich er perfect doorheen geslagen!

En als bijkomend voordeel: ik weel weer wat meer van de agrarische medemens, niet verkeerd als je bij Rabobank werkt :-).

Voor schut lopen!!

Niet geheel bijpassende combinatie

Vanochtend was ik niet op mijn sterkst, ik had een onrustige nacht gehad, aangezien Jeroen ziekjes was (last van veel slijm in zijn keel en heel veel hoesten). Toch ging het wekkertje weer om 6.15 uur. Ik ging door alle normale acties heen van tanden poetsen, gezicht wassen, scheren, etc, etc heen. Daarna hees ik mij in mijn pak en ging ik richting Rabobank. Ik dacht nog wel even dat ik iets afgevallen was, want mijn broek voelde iets ruimer aan. Verder niets aan de hand, gewoon aan de slag. Na een dag noeste arbeid kwam ik weer in het rustieke Halfweg aan (gelukkig stond de A9 weer vol) en na een hapje gegeten te hebben trok ik mijn pak weer uit. Shok en horror vielen mij vervolgens ten deel, want ik kwam erachter dat ik een jasje aan had getrokken dat niet bij de broek hoorde die ik ook aan had. Een zwart jasje met een streep op een antraciete broek, dat is geen gelukkige combinatie, zelfs niet als je een vrije interpretatie van modebewustheid hebt! En het erge is: niemand heeft me er vandaag voor gewaarschuwd dat ik voor schut liep!!! Voor morgen maar even de spullen klaar gelegd want zoals het spreekwoord zegt: preparation is everything!

Kerstdiner Internet Portaal

Absoluut de leukste projectmanagers van Groep ICT

Donderdag was het tijd voor een kort geleden gestarte traditie. Vorig jaar organiseerde Onno en ik het Internet Portaal kerstdiner in de Harbour Club in Utrecht. Dat was een bijzonder groot succes, waar ongeveer 40 mensen aan deelnamen. Onder het mom "why fix it of it ain't broken", besloot ik dit jaar dezelfde locatie te gebruiken om ons feest te geven. Onder de bezielende leiding van Nathalie werd het contact met het restaurant gelegd en werd ons een mooi voorstel voor een "walking diner" gedaan. een vorm die aanspreekt, want het biedt de ultieme vorm van flexibiliteit, zodat je onder het genot van enkele kleine gangen eten veel mensen kunt spreken. En dat is natuurlijk wel de sleutel voor succes in een dergelijke situatie! Het aantal inschrijving liep ook heel snel op, tot het hoogtepunt van meer dan 90 deelnemers!! Maar ja, zoals altijd zeggen toch een flink aantal mensen op het laatste moment af en het weeralarm dat voor het gebied onder Den Bosch afgegeven werd, zal hier zeker een rol in hebben gespeeld. Uiteindelijk bleven er toch nog 70 collega's over die een groot deel van de beneden verdieping van de Harbour Club bevolkten.

Mr and Mrs 007, strak gekleed!

Om 17.30 begon het feest en ik kan niet anders zeggen dan "a good time was had by all". De bediening in de Harbour Club was zonder meer goed te noemen. Persoonlijk vond ik het eten redelijk tot goed, maar het feit dat er een langoustine nog helemaal in de schaal geserveerd werd, vond ik echt een geote misser. Ja, het zag er heel leuk uit, maar het open krijgen was een flinke uitdaging (leve de weerhaakjes) en het vlees zeer beperkt. Voor een volgende keer: niet doen tijdens een walking diner, daar is het simpelweg niet geschikt voor. Het stuk hertebiefstuk was daarentegen erg goed! Maar los van het eten, was het zo goed om te zien wat een hele fijne en mooie club mensen het is die in mijn programma's werken (ik noem het nu internet portaal, maar daar doe ik natuurlijk Mobiel Bankieren en ORV tekort mee, ook deze waren natuurlijk uitgenodigd). Het eBeleggen team was zeer prominent aanwezig (zowel de Nederlandse als de Indiase afvaardiging), dat was heel erg goed om te zien en hoewel ik begrijp en het er inhoudelijk ook helemaal mee eens ben dat dat qua onderwerp bij ons zusterprogramma MCV hoort, deed mij nog een keer ernstig pijn om afscheid van deze toppers te moeten nemen! De prijs voor de best geklede IPer ging deze keer op zeker naar Huibert Kreb, een van onze beste architecten (of moet ik het tegenwoordig application engineers noemen), die de gelegenheid ten baat had genomen om de smoking uit de kast te halen en die stond hem tijdens deze gebeurtenis hartstikke goed, mooi om te zien dat voor de gelegenheid mensen ook gewoon wat extra's doen en het geeft iets ter overweging voor volgend jaar! Misschien dat dat dan wel helemaal "black tie"  ingeregeld moet worden, of is het juist leuker als zoiets spontaan gebeurd? Nou ja, daar heb ik nog een jaar voor om erover na te denken :-).

Een prachtig stuk werk van Randy, echt bijna tranen in de ogen!

Wat ik persoonlijk bijzonder gewaardeerd heb zijn alle attenties die ik tijdens het feest heb gekregen. Zo kreeg ik van de BCMers binnen het programma een mooie iTunes bon (je ziet, de normale platenbon heeft denk ik wel zijn langste tijd gehad :-)) en van Marc van de Dobbelsteen  (kijk eens op webbforce voor een mooi deel van zijn werk) een boek dat ik zelf al eigenlijk een tijdje wilde kopen, namelijk "A day at El Bulli", over hoe er achter de schermen gewerkt wordt bij het beste restaurant ter wereld! Voor een foodie als ik, eigenlijk een must om te hebben! Maar zonder iemand te kort te willen doen, was ik het meest onder de indruk en ontroerd over de Avatar tekening en bijbehorende kerstkaart die Randy Daal had gemaakt plus alle boodschappen die de mensen op de kaart hadden gezet (met onder andere alvast een vrolijk pasen van Vincent Oostindie). Het liet zien dat het blog door velen goed gelezen wordt, het was een bijzonder mooi creatief werk en er zaten veel goede en warme wensen in. Dat deed mij heel erg goed, ik vind het een grote blijk van waardering dat de mensen de moeite nemen om dat te doen en er tijd in te steken.

Iedereen heel erg bedankt voor de aanwezigheid en de gezelligheid die we met zijn allen donderdag gehad hebben. Echt helemaal super en als iedereen zo genoten heeft als ik, dan ging iedereen met een lach op zijn of haar gezicht slapen! Volgend jaar zeker weer!!

Nog een mooi moment!

Na een jaar hard werken was het dan zover! Een applicatie die jarenlang één van de hoekstenen van de internet architectuur van de Rabobank is geweest, is afgelopen donderdag formeel uitgezet! Een bijzonder fraaie prestatie van het team onder leiding van Berber Kruimel! Mooi om te zien dat dit gerealiseerd werd in een samenwerking tussen mensen in Utrecht, Zeist en .... Chennai! Een groot deel van de ontwikkeling van de nieuwe functionaliteiten werd namelijk door Cognizant offshore gebouwd. Om deze mooie gebeurtenis luister bij te zetten, was René Steenvoorden, de directeur van het ICT bedrijf van Rabobank aanwezig om de betrokkenen toe te spreken. En na een mooie toespraak waarin het belang van deze migratie in het kader van de doelstellingen van Rabobank werd geplaatst, vond een symbolische handeling plaats om de applicatie formeel af te sluiten (dat moest ook wel symbolisch, want de hardware was al weg :-)). Super prestatie van een super team, ik ben er trots op dit als programma manager te hebben mogen begeleiden!

Een mooi stel

Donderdagavond was het zover. Het programma IP&CM (Internet Portaal & Contact Management)van de Rabobank ging op stap om te kunnen levellen met de programma directie. Dat betekende dat de CRM verantwoordelijken vanuit Groep ICT en de business aan tafel zaten met mijzelf en al mijn projectmanagers, informatie manager en overall testmanager. Plaats van handeling was De Nederlanden (reeds vaak door mi besproken en uiteraard opgenomen in mijn "places to be" overzicht). Om half zeven waren de eerste deelnemers binnen en wilden we in de lounge plaats nemen. Dat bleek alleen wat lastig te zijn, want De Nederlanden deed vandaag hele goede zaken, de lounge was helemaal volgestroomd. Uiteraard helemaal prima voor Wilco en Caroline, maar wat jammer voor ons. Maar niet getreurd, de tafel was al gedekt en daar konden we prima aanschuiven. Om zeven uur was het gezelschap compleet en deden we een afdronk, waarbij opviel dat een flink aantal mensen de alcohol vrije variant namen! De avond was bijzonder geslaagd, waarin een heerlijk diner de rode draad was (maar ja, dat kun je natuurlijk zonder meer aan Wilco overlaten), de wijnen van Martijn er meer dan prima bij pasten en het gezelschap buitengewoon aangenaam was. Er werd erg veel gelachen en de sfeer was subliem te noemen. Zoals bijna gebruikelijk verlieten we als laatste De Nederlanden om kwart voor twaalf, waarna Amerik nog de Punto voor moest rijden om Thijs en Berber naar huis te brengen, maar alle anderen gewoon op eigen gelegenheid de weg naar hun bed moesten vinden (ja, Berber zal eens geen chauffeur hebben :-)). Ik was echt bijzonder gelukkig met dit diner, want het zit gewoon hartstikke goed hoe het team in elkaar zit en hoe ze met elkaar omgaan. Dat is toch echt de sleutel tot veel succes in ons programma, mensen die enthousiast zijn, gedreven en voor elkaar een stap extra willen zetten. Die samen successen vieren, maar ook die er in moeilijke tijden er voor elkaar zijn. Ik ben trots op die club van Internet Portaal en Contact Management en ben blij dat ik hun programma manager mag zijn!

Welkom

En gisterenavond diende zich de 31ste volger van het blog aan. Deze "eer" valt ten deel aan Erik Passchier, mijn programma directeur bij Rabobank. En mochten er lezers zijn die een vraag over Siebel hebben, dan kan dat nu ook via het blog opgelost worden :-). Welkom en veel plezier!!

Geen blogpost vandaag

Vandaag even niet, want ik was al mijn tijd kwijt om mijn Rabobank mailbox leeg te maken. Het goede nieuws, het is gelukt om hem maagdelijk schoon te maken! Heel erg benieuwd hoe langs dat zo blijft, kan nu wel een keer goed tellen hoeveel mail ik op een doordeweekse vrijdag krijg!

Reus is ziekjes

Vandaag had ik mijn laatste werkdag op kantoor. Een schok ging door Rabobank locatie UJ heen, want ik geloof dat ik voor het eerst sinds mijn terugkeer bij de Rabobank op 1-4-2005 op een reguliere werkdag geen pak aan had. Het was erg rustig, zodat ik mijn tijd doorbracht met het wegwerken van de laatste mails in mijn inbox, het schrijven van het jaarverslag van mijn programma (we hebben dit jaar wel erg veel gedaan!) en het installeren van Yammer (zeg maar Twitter, maar dan voor bedrijven intern). Ik was al niet van plan om heel laat naar huis te gaan (half vijf was wel een grens), maar het werd wat eerder. Ans belde namelijk dat Reus ziek was en naar de dierenarts moest. Dus om drie uur rij ik weg uit Utrecht, om snel wat boodschappen te doen, Daan en Jeroen op te halen en daarna rechtdoor naar huis, zodat Ans met de zieke op doktersbezoek kon. Dat ging gelukkig redelijk snel, er bleek een ontsteking te zijn, waarvoor hij een prik kreeg en een penicilline keur. Bij terugkeer kon je al zien dat Reus niet goed was, want hij keek wat waterig uit zijn ogen en was ERG rustig (zo kennen we hem niet). Vanavond gaat het alweer wat beter, maar hij is veel aan het slapen. Nou, dat is ook vaak de beste remedie voor herstel, dus we laten hem lekker liggen (met als additionele uitdaging om Jeroen bij hem weg te houden, want die vindt hem zo zielig, dat hij hem steeds wil knuffelen!).

Kerstdiner Internet Portaal

Gisteren was er een klein feestje. Het Internet Portaal programma van Rabobank Groep ICT ging aan het kerst diner. Ik had er zin in, maar ik had een erg moeizame start. 's Ochtends werd ik wakker met pijn in mijn buik en een misselijk gevoel in mijn maag. Nader onderzoek leerde dat ook Ans en Jeroen zich ziekig (Jeroen) tot erg beroerd (Ans) voelde, Daan had geen last, wat een analyse opleverde dat het aan de vis die we dinsdagavond aten (die had Daan namelijk laten staan, de slimmerik!). Maar iedereen was zo enthousiast dat niet komen op het feest geen optie was. Nog los van het feit dat vriend Onno en ikzelf de organisatie voor onze rekening hadden genomen. Dus om 17.00 uur was ik, als eerste op de plaats van bestemming, de Harbour Club in Utrecht. Bij binnenkomst vertelde de eigenaar dat ik een goede dag voor ons diner had uitgezocht, want naast ons diner was er ook het kerstdiner van Sapph, wat de aanwezigheid van een groot aantal lingerie modellen opleverde, inclusief Inge de Bruin. Wat kan ik over het diner zeggen: het was druk bezocht en erg was een bijzonder goede sfeer. Het is altijd leuk om te zien dat mensen enthousiast zijn als je zoiets geregeld hebt en dat ze ook tot het einde blijven. En het is bijzonder om mensen eens in een andere context te spreken. Ik ben trots op het prima stel mensen dat in mijn programma werkt, of ze nu uit Nederland of India komen, en of het nu projectmanagers, business analisten, ict architecten, systeem ontwikkelaars voor Java, Front End of Tridion, UX Specialisten, testers zijn of een verdwaalde informatie managers, iedereen draag gigantisch bij aan het succes van het programma. Jammer dat een aantal mensen op vakantie was, maar sommige waren zelfs terug gekomen van vakantie om mee te feesten. Geweldig! En van Marc vd Dobbelsteen (onze front end goeroe, eigenaar van webbforce) kregen Onno en ik een fles Beerenburg uit Friesland in een machtig mooie verpakking. Muchos gracias!!! Of het eten goed was kan ik niet zeggen, want daar heb ik naast 1 of 2 amuses niets van geproefd, met dank aan de vis van de vorige avond. Maar qua sfeer en bediening kan ik de Harbour Club zeker aanraden.

Ik heb me in ieder geval uitstekend vermaakt en alle genodigden ook, dus wat mij betreft volgend jaar weer!!