Zomervakantie 2015

Het wordt waarschijnlijk Schotland

Ieder jaar is het een flinke opgave om een zomervakantie te vinden waar het hele gezin aan zijn trekken komt. In tegenstelling tot papa en mama hebben de kinderen namelijk niet zo een interesse om op reis te gaan. Als het aan Daan ligt is hij het liefst de hele vakantie gewoon thuis (met lekker weer zwemmen in het eigen zwembad en bij slecht weer lekker thuis achter de computer/ ipad/ iphone/ playstation/ xbox), terwijl Jeroen eigenlijk alleen naar 1 vaste plek wil en dan het liefst ook nog die ene vaste plek in Frankrijk, maar die hebben wij ondertussen wel gezien. Onze laatste rondreis in Engeland was niet zo een succes, door verschillende redenen, niet in de laatste plaats dat Daan daar ziek werd, wat een flinke stempel op de vakantie drukte. Daarom is het toch altijd een zoektocht wat het gaat worden, maar we lijken er dit keer redelijk snel uit te zijn. Iedereen vond de inhoud van de Engeland reis namelijk wel leuk, dus stelde ik voor om het iets noordelijker te zoeken en naar Schotland te gaan.

Met de boot oversteken vanuit IJmuiden (voor ons naast de deur) naar Newcastle en dan doorrijden. Toch wel enigszins tot mijn verbazing had Daan er helemaal zin in, want hij wilde heel graag Loch Ness zien (hij is er nog van overtuigd dat hij Nessie gaat vinden :-)) en ook de kastelen spraken hem erg aan. Jeroen moet nog even wennen dat Schotland geen Frankrijk is en voor Ans is het terugkeren naar het gebied waar ze een mooie vakantie met enkele van haar HEAO vriendinnen heeft gehad. Toevallig kwamen we op de kerstmarkt in Zwanenburg ook een personal reis coach (ik wist niet dat ze bestonden) tegen en deze wil wel een mooi programma voor ons voorstellen dat aan alle eisen en wensen gaat voldoen, volgens haar. Ik ben benieuwd waar ze mee komt. Ik heb ook Frank ingeschakeld, want iemand die in Schotland getrouwd is, die moet natuurljk wel de "things to see" kennen en hij wilde graag daaraan mee werken. Het kan niet anders dan dat dit een succes gaat worden, ik heb er nu al zin in! Nog even wachten tot juli 2015..... 

There's a world to see!!!

Op de straten van Philadelphia

Een van de leukste dingen om te doen vind ik reizen. Nou ja, het reizen zelf is nou niet helemaal mijn ding, maar verschillende plekken op de wereld bezoeken des te meer. Als ik de Staatsloterij zou winnen en Daan en Jeroen niet meer onder de leerplicht zouden vallen, dan zou ik mijn paspoort vol laten stempelen :-). Het is denk ik genoegzaam bekend dat ik een grote voorliefde voor de Verenigde Staten heb als favoriete vakantieland, maar daar beperkt het zich zeker niet toe. Toen ik eens na ging denken wat ik nou allemaal nog in mijn leven van de wereld zou willen zien, begon er een flinke lijst te ontstaan. Dat varieerde van "kleine"stedentrips naar plekken in Europa, tot een bezoek van enkele maanden aan Australië. Omdat het een mooie lijst is (nou ja, dat vind ik in ieder geval), kon ik het niet nalaten om dit nu ook op het blog te plaatsen, het is nu aan de rechterkant te zien, onder het kopje "there's a world to see !!!". Helaas: de loterij heb ik nog niet gevonden en de kinderen prefereren nu nog steeds een paar weken lekker thuis of anders een vakantie op 1 plek die faciliteert in zon en een zwembad. Maar ik denk dat het voor hen ook nog wel gaat komen dat ze het leuk vinden om een paar weken door Thailand te trekken of een weekje de sfeer van New York op te snuiven. Het eerste slachtoffer op de lijst gaat overigens snel vallen: zondag vertrekken we namelijk met het gezin naar Parijs.

Vakanties

I Love New York City!

Je kunt er maar een tijd mee bezig zijn :-). Het invullen van vakanties is altijd een leuke bezigheid, maar soms kan het ook wel wat veel worden. Je wilt namelijk zoveel doen, en je hebt maar beperkte tijd. Hoewel, als je het aan Daan en Jeroen vraagt is er niet altijd een eenduidig antwoord, want soms vinden ze het hartstikke leuk om op vakantie te gaan, en soms zijn ze er heel stellig in dat ze liever thuis blijven. Best lastig, als je twee reislustige ouders hebt. Daarom waren we erg blij dat voor de voorjaarsvakantie Ans een leuke locatie vond (die overigens eigendom is van een studievriend van haar die een jaar of vijf geleden geëmigreerd is), waar zowel Daan en Jeroen erg enthousiast over waren. Betekent dat we rond 29 april afreizen naar Frankrijk om daar een week vakantie te vieren. We laten de kroning van Prins Pils dan ook voor wat hij is. Voor de eerste week van de zomervakantie zijn ook de plannen al gereed. Ik blijf fijn doorwerken, terwijl Jeroen op kamp gaat en Daan en Ans weer een fietstocht gaan maken (wat vorig jaar ook een succes was). Daarna twee weken op vakantie met het gezin, de periode ligt vast, maar de bestemming nog niet, we denken nog steeds aan een rondreis in Griekenland, maar daar was Daan enthousiast over en nu ineens niet meer. Dat is nog even puzzelen dus.

Waar niet meer aan gepuzzeld hoeft te worden is de laatste week van de zomer vakantie, dan gaan Ans en ik namelijk naar New York. Het tijdsverschil met Hong Kong en de verwachte jetlag gaf de doorslag. Nou, zeker geen straf natuurlijk, ik heb al weer veel ideeën om dit in te vullen, onder andere wat meer aandacht voor de Bronx en Harlem, twee wijken waar ik toch minder geweest ben.

Tja, we komen ook nooit ergens....:-).

In Houston

Twee toppers in Houston

Na een vlucht van bijna 12 uur kwamen we uiteindelijk in Houston aan. En ja, dat was langer dan gepland, maar we kregen namelijk erg te maken met tegenwind, waardoor ook op de uiteindelijk vlucht een fikse vertraging zat. Maar gelukkig krijg je zo op de reis nog wetenswaardigheidjes mee, zo hoorde ik dat Houston de op vier na grootste stad van de Verenigde Staten is, dat zou ik nooit gedacht hebben, eerlijk gezegd. Door de douane heen ging van heel makkelijk (ik ging nog met het Flux systeem, dus ik had om precies te zijn twee minuten) tot soepel (Rene en Simon een minuut of 10), waarna we even iets moesten gaan eten. Veel keus is er culinair gezien dan ook weer niet, dus gingen we maar naar de Fox Sports Sky Bar, waar een chagrijnige ober ons uiteindelijk drie Pepperjack Burgers voorschotelde, die best te eten waren. Een dikke fooi zat er voor de be man echter niet meer in. Tja, service blijft toch voorop staan....

Om 19.10 strak vlogen we voor de laatste etappe weg vanuit Houston naar Miami. Daar ondervonden we geen problemen, dus 2,5 uur later rolden we alweer het vliegtuig uit, het vliegveld van Miami op. Hoewel we gewaarschuwd waren dat het wel eens lang kon duren voordat we onze koffers op de band konden terug gaan vinden, viel dat deze keer ook mee, want 5 minuten later begon de band al te ratelen en nog eens 5 minuten later hadden we alle bagage en konden we naar buiten om ons naar Dollar Rental te begeven om onze auto op te halen.

Ready, set.....go tomorrow

Plaats van bestemming: La Florida

Nou, de koffer is gepakt en de spullen voor in de rugzak liggen op tafel, we moeten nog het een en ander opladen om morgen goed geëquipeerd op pad te gaan.  Niet een zware bepakking, mind you, want het weer in Florida heeft het niet nodig om diverse outfits mee te nemen. Alle reisbescheiden zijn ook onder handbereik, dus ik ben er bijna helemaal klaar voor om morgen naar Florida af te reizen. Hoewel ik er erg veel zin in heb, is bij dit soort vakanties de avond voor vertrek voor mij altijd wel een moeilijk moment. Enerzijds boek ik een vakantie natuurlijk omdat ik denk heel veel plezier te gaan hebben met mijn maten, maar ik vind het altijd verschrikkelijk om Ans, Daan en Jeroen thuis te laten (dat klinkt raar als ik het opschrijf, maar ik denk dat de boodschap wel helder is, en gelukkig gaan ze ook hele leuke dingen doen, samen met Hinkje, Joost en Yinte in Zutphen en Halfweg). Ik vergeleek het vanavond even met abseilen: leuk om te doen, maar het punt waarop je op de rand van de berg staat en je jezelf moet laten vallen om in een hoek van 90 graden op de berg te komen, dat is toch (bij mij dan) een heel vervelend moment. In deze vergelijking zit ik nu in dat moment, en als ik morgen in het vliegtuig zit, zal het wel voelen of ik met sprongen naar beneden aan het stormen ben. Even doorzetten, dus.

Fysieke voorbereidingen voor de vakantie

Het aftellen naar mijn vakantie is begonnen. Nou ja, binnen het Internet Portaal programma is het op dit moment nog zo druk (vandaag is er een geslaagde implementatie van ons Internet Framework, gefeliciteerd, Thijs!) dat op kantoor er weinig tijd voor wat mentale voorbereiding is. Zeker met nog het afmaken van de laatste stap mbt Virtueel 1.0 lopend. Dat voelt wel raar, want ik heb alle stappen van dat mega project meegemaakt en de belangrijkste twee stappen fysiek qua implementatie gemanaged en nu bij de afronding zit ik in de USA. Nou ja, managen op afstand is ook een kunst (evenals loslaten :-)).

Anyway: in California en Arizona gaat er veel gelopen worden, van struinen door steden als San Francisco en Los Angeles tot hicking in de Grand Canyon en Yosemite National Park. Daar moeten de voeten wel op voorbereid zijn! Daarom zojuist de pedicure aan huis gehad om het eelt e.d. tot een minimum te beperken. Helemaal gelukt en nog een lekker voetmassage op de koop toe (en nee Peter, er was geen happy end). De rest van de familie is nu aan de beurt, zodat we allemaal goed voorbereid aan de start verschijnen a.s. vrijdag!

De logistieke voorbereiding nadert zijn eind....

Gisteren zijn enkele belangrijke stappen genomen van de voorbereiding van de vakantie in de USA van 24-4 tm 2-5, waarin we (Frank, Simon, René en Dennis) Philadelphia, Baltimore en Washington aandoen. De tickets waren al geboek, maar nu zijn ook de hotels en de auto geregeld. In Philadelphia is het Crown Plaza geworden, Baltimore het Holiday Inn en we sluiten af in stijl in Washington met het Hilton.

Qua auto is het een SUV geworden (een Chevrolewt Trailblazer), mn vanwege de additionele kofferbak ruimte die we darin hebben. Ik zal niet zoals in 1993 gaan voor het wereld record T-shirts kopen, maar je weet nooit wat er op je pad komt en wat je absoluut niet kan laten liggen! Daar moet je op voorbereid zijn.

Volgende stap is het invullen van het programma, wat gaan we allemaal doen. Het is maar een week, en die willen we goed benutten. In 1993 gingen we iets meer dan 4 weken, dan kun je nog wat snijverlies hebben (dat is zelfs fijn), maar nu vind ik dat zonde. Samen met René gaan we een mooi plan in elkaar zetten, ik heb er vertrouwen in!

De terugreis

Het was tijd om huiswaarts te keren na een heerlijk weekeind Dublin. We hadden geen extreem vroege vlucht en stonden dus relaxed op om ons tweede ontbijt in de bed & breakfast te verorberen. Wederom een vet Iers ontbijt, het is maar goed dat we dit thuis niet doen want elke dag een dergelijk ontbijt is niet verstandig.

Daarna was het terug naar de kamer om de bagage in te pakken en vervolgens uit te gaan checken. We namen afscheid van onze Pakistaanse vrienden en liepen naar de bushalte om de bus naar het vliegveld te nemen. Een kort ritje later stonden we voor het vliegveld van Dublin waar we ons aan de goede zorgen van Aer Lingus toe vertrouwden. Anderhalf vlieguur later stapten wij uit op Schiphol na wederom een top trip van de boys in den vreemde.

International comedy festival

Aangezien we gisteren voor zowel lunch (Captain Americas) als diner niet al te best gegeten had zette Dennis een strakke actie in. Hij wist het voor elkaar te krijgen dat wij in het restaurant van een van de betere hotels van Dublin konden dineren en dat was een forse vooruitgang met gisteren. Na een prima maaltijd gingen wij dan ook op weg naar een comedy club waar wij plaatsen hadden gereserveerd voor een avondje comedy.

Dit weekend was namelijk het international Dublin comedy festival en de stad had overal shows. Toen wij in de, zeer kleine, club binnenkwamen bleken onze gereserveerde plaatsen front row seats te zijn en wij gingen er dan ook goed voor zitten. Het Amerikaanse comedy team vroeg om veel interactie uit de zaal (beschrijf waar de volgende scene plaatsvindt, wie er aan deelnemen etc.), maar die zaal was erg stil. Wij daarentegen niet dus 90 procent van de suggesties kwam bij ons vandaan. We hadden een top avond en lagen af en toe blauw van het lachen.

Toen wij na afloop van de show terugliepen naar het hotel was de stad nog steeds in feeststemming vanwege de Gaelic football finale. We liepen dan ook een kroeg binnen in de buurt van ons hotel die afgeladen was met feestvierders en waar naast het bier de muziek rijkelijk vloeide. Uiteraard werd The wild rover gespeeld die wij uit volle borst mee brulden. Na dit muzikale intermezzo was het einde van onze tweede dag in Dublin aangebroken.

The guiness storehouse

De middag etappe bracht ons naar the Guiness storehouse. Dit is de Guiness brouwerij die in het noordelijke gedeelte van de stad gevestigd is en naast de werkende brouwerij een visitor center heeft. We staken de Liffey over op weg naar de brouwerij maar onderweg begon het te regenen. Toen we dan ook eindelijk op de plaats van bestemming aangekomen waren, waren we dan ook vies nat en koud.

We waren trouwens niet de enigen die hier waren want het was druk, erg druk. We gingen in de rij staan voor kaartjes en betraden even later de brouwerij. (Tip voor Nederlanders, je kunt via de uitgang zonder controle het pand betreden en je zo de entree kosten besparen). We liepen door de tentoonstelling ruimtes waar uitgelegd werd hoe het brouwproces werkte en je de diverse variëteiten zag die Guiness in de loop der jaren geproduceerd had. Op de een na laatste verdieping mocht je zelf de perfect pint tappen onder het toeziend oog van de Guiness babes en kreeg je een getekend certificaat van ze na het tappen. Daarna was het op naar de hoogste verdieping waar je in een fantastische pub kwam waar de wanden uit glas bestonden. Zo had je een fantastisch uitzicht over de stad en de haven. Een prima middag besteding en een aanrader voor iedere Dublin bezoeker.

Dublin dag 2

Na een goede nachtrust stonden we op en begaven ons naar de ontbijtzaal voor een echt Iers ontbijt. Nu kon ik geen verschil zien met een Engels ontbijt want het bestond uit dezelfde vette onderdelen als ham, gebakken eieren, worstjes en uiteraard koffie. Na goed gebunkerd te hebben kwamen we het hotel uit in een stad die rood en groen gekleurd. was. Deze dag bleek de finale te zijn van het Gaelic football, hier totaal onbekend daar net zo populair als hier voetbal. De finale ging tussen Cork en Kerry en tot onze verwondering gingen de supporters van beide teams gearmd door de stad heen. Twee naast elkaar liggende kroegen waarvan de een groen was en de ander rood gaven geen enkel probleem. Probeer dat maar eens bij een wedstrijd tussen Ajax en Feijenoord.

De dag begon met een stukje cultuur, een bezoek aan de belangrijkste kathedraal van Dublin, Saint Patrick's cathedral. Inderdaad erg indrukwekkend en een bezoek meer dan waard. Uiteraard moesten er ook comics gekocht worden en een bezoek aan het plaatselijke filiaal van Forbidden Planet stond dan ook op de lijst. Hier werden o.a. de eerste delen van de nieuwe Thor serie van Michael J. Straczynski aangeschaft.

Musical pub crawl

Teruggekomen in Dublin was het tijd voor de avond activiteit. We zouden een musical pub crawl gaan doen onder de begeleiding van twee Ierse zangers en het startpunt was, uiteraard, in het temple bar district. We gingen naar Oliver St. John's Gogarty's, de grootste en bekendste pub in het district. Hier verzamelden wij ons met de andere deelnemers in de zaal en wachtten op onze twee gidsen. Nadat iedereen er klaar voor was legden zij ons uit wat de bedoeling van de avond was (drinken en muziek) en begonnen met de voorstelling. Zij vertelden over Ierse cultuur en folklore en begeleidden dit met diverse nummers. Onderwijl hadden wij alle tijd om bier te drinken. Een prima werkverdeling wat ons betrof.

Na enige tijd verlieten wij de kroeg en begaven ons naar de volgende halte de Ha'penny bridge inn. Hier leerden wij nog veel meer over Ierse muziek en de manier om bijval te vertonen, playing the boot! Het was werkelijk een top avond en op een gegeven ogenblik werd aan het publiek gevraagd om nummers uit hun eigen cultuur bij te dragen. Ik kwam in de groep nog aanzetten met De Amsterdamse grachten van Wim Sonneveld maar lukte ons niet om de tekst goed te krijgen dus dat werd niets. Desondanks was het een top avond en kan ik iedereen dit van harte aanbevelen als je in Dublin bent.

The Bram Stoker Dracula experience

Na de slechte lunch bij Captain Americas was het tijd voor een nieuw cultureel event in onze vakantie en dat was een bezoek aan The Bram Stoker Dracula experience. Bram Stoker, de schrijver van Dracula was een zoon van Dublin en pal buiten de stad lag een aan hem gewijde attractie. Wij namen de Dart naar de experience en betraden het gebouw. Het was een combinatie van bar, restaurant, spelletjes en dans gelegenheid en het was niet echt druk midden op de dag.

Toen we onze kaartjes wilden kopen raadde de verkoper het ons ten zeerste af met de mededeling dat dit voor kleine kinderen was. Maar ja met echte horror fans als Frank, Simon en Dennis was er geen houden aan en betraden wij de attractie. Het waren inderdaad allemaal kinderlijke scènes maar we vonden het best wel grappig. Opeens dook echter de kaartjes verkoper weer op met de mededeling dat achter ons een groep dames naar binnen was gegaan en hij gaf ons allerlei attributen om ze de stuipen op het lijf te jagen. We verstopten ons in een van de kamers en toen de dames binnenkwamen doken wij uit grafkisten e.d. op met maskers en horror handschoenen aan. We hadden lol voor tien en verlieten na deze geslaagde actie de experience om eerst nog een biertje te drinken voor wij met een taxi terug gingen naar de stad.

Dublin dag 1

We verlieten dan ook onze bed & breakfast en liepen met een heerlijk zonnetje de stad in. We zaten lekker centraal dus alles was goed te voet te doen. We passeerden een winkelstraat maar daarop een reusachtige naald die naar de hemel reikte. Later hoorden we dat deze in de volksmond The stiffy by the Liffey heette. We kwamen al gauw bij het temple bar district waar een markt was en vele mensen rondliepen. Op een muur waren afbeeldingen te zien van Ierland's muzikale grootheden als U2 en Thin Lizzy.

Onze route voerde ons naar Trinity college, de wereldberoemde universiteit van Dublin. Midden in de stad in een statig gebouw zit een houten poort en als je daar doorheen loopt bevind je je op de campus van de universiteit in een serene rust. Het was een erg mooie campus met als centrale attractie de bibliotheek waar het book of Kells te zien is. Na dit culturele uitstapje zochten we de drukte van de stad weer op om ons naar de grootste winkelstraat van Dublin te begeven.

Captain Americas

We vertrokken voor de volgende etappe van deze dag en dat was Grafton street, een van de twee belangrijkste winkelstraten van Dublin. Na eerst door het winkelhart van Dublin gezworven te hebben was het tijd om te gaan lunchen.

Het was al ruim van te voren bekend waar we zouden gaan lunchen want in Dublin was Captain Americas gevestigd. Als echte comic fans moesten wij hier uiteraard gaan eten ongeacht wat het restaurant te bieden had. Welnu het was een standaard hamburgertent maar dan wel eentje die vol hing met memorabilia van Captain America. tekeningen, comics, t-shirts, je kunt het zo gek niet verzinnen of het was te zien of te koop. Wij vroegen ons wel af hoe het kon dat Marvel ze geen rechtszaak aandeed want zelfs het zeer ongeoefende oog kon zien dat het een totale rip-off was van de Marvel held.

We kwamen echter ook voor het eten en dat was niet zo'n succes. Ten eerste waren de zitplaatsen erg krap en geen van ons behoort nu eenmaal tot de categorie kleine mensen dus dat was al passen en meten. De kaart was simpel pubfood dus we bestelde diverse soorten hamburgers vergezeld van salades en frietjes. Hier maakte ik iets unieks mee in alle ervaringen die ik met Frank, Simon en Dennis gedeeld heb. Alle borden gingen terug naar de keuken met grote hoeveelheden voedsel er op. Nog nooit hadden wij zulk slecht voedsel gehad. Zelfs de Wendy's bood een betere kwaliteit. Kortom ga hier absoluut niet eten want het is gewoon slecht!

Amsterdam - Dublin

Het was weer tijd voor een uitstapje van de boys en gezien hun Angelsaksische voorkeuren was de keus deze keer op Dublin gevallen. We zouden drie dagen gaan doorbrengen in de stad van de schone dames met het rode haar en de groene ogen.

We vertrokken vrijdag dan ook naar Schiphol om een jet van Aer Lingus te nemen die ons naar Dublin zou brengen. De vlucht was ruim anderhalf uur maar door het tijdsverschil van een uur waren wij zo'n dertig minuten na opstijgen op de luchthaven van Dublin.Het openbaar vervoer naar de stad was prima geregeld en wij namen dan ook de bus om ons van het vliegveld naar de stad te brengen. Aangezien de afstand nog geen tien kilometer is waren wij al snel in de stad waar wij richting onze Bed & Breakfast liepen. Het bleek een simpele tent te zijn die gerund werd door Aziaten (Pakistani?). Wij hadden een ruime kamer voor ons vieren waar Dennis en Simon het tweepersoons bed deelden en Frank en ik het deden met de kleine extra slaapplaatsen. De tassen werden op de kamer achtergelaten en het was tijd voor de eerste verkenningstocht van onze verblijfplaats voor de komende drie dagen, Dublin.

De terugreis

Toen we op stonden hadden we allemaal een wat droevig gevoel. Het was tijd om naar huis te gaan en alhoewel iedereen best wel familie, vrienden en (in sommige gevallen) vriendin terug wilde zien, wilde eigenlijk niemand vertrekken want dit was toch wel de mooiste vakantie die wij ooit hadden gehad. De tassen werden gepakt en ingeladen in de auto waarna we bij de receptie afscheid namen van ons motel voor twee nachten (het kortste verblijf dat wij in Amerika hadden gehad). Vervolgens reden wij naar het vliegveld waar wij onze Buick bij de verhuur maatschappij achter lieten. Daarna was het naar het de vertrekhal gaan om ons toestel naar Atlanta te pakken.

Waarom Atlanta en niet Amsterdam is simpel uit te leggen. We vlogen met Delta en de hub van Delta is Atlanta dus daarvandaan vertrokken de vluchten naar Europa. Na een korte trip stonden we dan ook op het vliegveld van Atlanta waar we enige uren doorbrachten voor we ons vliegtuig naar Amsterdam konden nemen. Tenslotte was het tijd om aan boord te gaan en een einde aan de grootmoeder van alle vakanties te maken. Het was in een woord fantastisch en het zal heel moeilijk worden om deze vakantie te overtreffen.

Miami

Goed uitgerust stapten we in de auto voor een dagje Miami. Dit begon met het kortste bezoek aan Miami beach in de geschiedenis. Na minder dan een minuut op het strand stapten wij weer in de auto daar de winkelstraten in een heel ander deel van de stad zaten. Na een vijftien tot dertig minuten rijden kwamen wij in het winkelgebied waar Dennis inderdaad zijn tas kon kopen. Na de aanschaf van  (inderdaad) weer enige t-shirts en een prima lunch werd de weg naar het motel ingezet.

Frank en Dennis namen nog een frisse duik in de pool en ion de nabeijgelegen BBQ werd gedineerd. Gezamenlijk werd naar de eerste aflevering van een nieuwe western serie gekeken en de voorbereidingen van de thuisreis werden gemaakt.

Van Orlando naar Miami

Op een redelijke tijd vertrokken we naar onze laatste bestemming Miami. Na een saaie rit kwamen wij aan maar geen motel te bekennen. Ten slotte reden we maar naar het vliegveld waar we moeiteloos een motel wisten te vinden. Een grote dubbele kamer met vier bedden en een zwembad, met voorsprong de ruimste verblijfplaats die wij in vier weken Amerika hadden weten te vinden.

Na het uitpakken werd er dan ook direct een duik genomen door ons viertal. 's Avonds werden er boodschappen gedaan en zocht iedereen zijn eigen bed op om zich voor te bereiden op onze enige dag Miami.

EPCOT

De derde en laatste dag Disney betekende weer vroeg opstaan zodat onze helden voor 9 uur in EPCOT aanwezig waren. Alhoewel dit het minste van de drie Disney parken was hadden we toch weer een geslaagde dag.

Om zes uur stonden wij weer buiten voor het diner bij de pizza hut waar (o joy!) X-men 3 en 4 aangekomen waren. De pizza's waren ook weer uitstekend!! Ondertussen werd onze vierde dag Disney (we hadden een vier dagen pas gekocht) nog even voor $25 verpatst. zodat wij i.p.v. $125 het nu slechts $100 had gekost. Hierna werd de terugweg naar het motel ingezet waar ingepakt werd voor de reis naar Miami van morgen. Iedereen wist zijn spullen redelijk in te pakken met uitzondering van Dennis die onder veel gesteun en gekreun verklaarde dat hij in Miami weer een tas ging kopen. Dat maakt de tassen score nu Denis 2 Frank en Simon ieder 1 en René 0.

De rides van EPCOT:

• Universe of energy - Met de hele zaal door landschappen met dinosaurussen
• Body wars - Een ride door het lichaam als in fantastic voyage
• Captain Eo - 3d sf met Michael Jackson
• Journey into imagination - Een ride door de verbeelding
• O Canada - een 360 graden film over Canada
• Wonders of China - Een 360 graden film over ...
• Maelstrom - Een ride door de historie van Noorwegen
• El rio del tempo - Een ride door de geschiedenis van Mexico
• World of motion - Een ride door de ontwikkeling van de voortbeweging
• Horizons - Een ride door de geschiedenis van de elektronica
• The living seas - Een tocht naar een stade on der de zee met een groot aquarium
• Spaceship earth - Een ride door de historie van de telecommunicatie.