In de trein en de taxi

Na een wat roestig begin was de treinreis naar Boston eigenlijk zonder heel veel interessante gebeurtenissen. Het waren ruime stoelen met een goede lig stand en een stevige voetensteun. Wat wat jammer was, was dat de restauratie wagon erg klein was, dus er stond een mega rij te wachten op een kopje koffie of een broodje, waardoor we zo rond een uur of half vier wel echt flink trek begonnen te krijgen. Uiteindelijk stopte de trein om vier uur op South Station in Boston, met een kleine drie kwartier vertraging. Na een kleine wandeling vonden we de plek waar de taxi's stonden en even later zaten we in een witte taxi (even wennen tov de gele monsters uit New York) en nog eens een kwartiertje later stonden we op de plek van bestemming: Het Lennox Hotel in het oude centrum van Boston.

Amtrak naar Boston

Om kwart voor tien deden we een snelle check out bij The Muse. Ik kreeg nog 15 dollar extra korting, omdat ik een bon scheen te hebben waar ik het bestaan niet van wist, maar tegen korting zeg ik natuurlijk nooit nee. De doorman riep een taxi voor ons (die 12 blocks lopen met een zware tas en enigszins pijnlijke voeten was toch even teveel gevraagd) en we waren op weg naar Penn Station. De taxirit duurde nog geen kwartier en daarvan was de helft ongeveer over de eerste paar honderd meter om op 7th avenue te komen. Het was namelijk net gaan regenen en opeens kregen alle taxi’s het druk! De chauffeur zal meer dan één set remblokjes per jaar verslijten, ik kreeg flashbacks naar Chennai en hoe de taxi’s daar rijden (maar dat is toch eigenlijk geen vergelijking, dat is echt nog veel erger, maar deze man kon er ook wat van). Voor 7,50 dollar werden we vlak voor Penn Station afgezet en konden we naar binnen om een Quick Trak machine te vinden om onze voucher om te ruilen voor echte kaartjes. Dat was snel gebeurd, want we waren nog niet binnen of er stond er al één ons vriendelijk toe te lachen. En binnen twee minuten waren de kaartjes in the pocket, dus dat was ook weer een last(je) van onze schouders af. De route naar het Amtrak gedeelte was goed aangegeven, dus ook daar waren we snel.  Amtrak hanteert wel een bijzonder systeem. De perrons waar de treinen gaan stoppen wordne pas 15 minuten voor vertrek bekend gemaakt. We moesten dus in de wachtkamer plaats nemen. Maar aangezien het daar warm was, maakten we nog even een ommetje om een watertje, sapje en espresso te halen. En omdat ik ook wat te lezen wilde hebben, vergreep ik me aan een tradepaperback van Green Lantern, voor de 32^ste keer denk ik een hervertelling van de oorsprong van het figuur, maar geschreven door Geoff Johns, een verhaal dat vorig jaar in Washington door de plaatselijke comicwinkel eigenaar me aangeraden was.  

Daarna toch maar even plaats nemen, om te zien dat de trein 15 minuten vertraagd was. Maar daar bleef het gelukkig bij en om 11 uur werd aangekondigd dat Amtrak 172 naar Boston aan was gekomen en over een kwartier ging vertrekken van perron 9 E. Het was even zoeken waar dat was, maar dat kwam doordat door de rij die ervoor stond het bord naar het perron niet helemaal goed te zien was!!! Gelukkig loste de rij redelijk snel op en konden we in de business class van de Amtrak plaats nemen. Jammer dat e rgeen vaste plaatsen aangewezen werden, want nu leek het erop dat we niet naast elkaar konden zitten, ook niet nadat Ans ruzie had gemaakt met een opstandige tiener die voor zijn ouders ook nog even snel twee plekken kaapte (en 5 minuten later er weer uitgezet werd, want hij was even vergeten dat je voor business class plaatsen ook business class kaarten moet hebben, aaaaaaiiiii…..). Maar een aardige dame stond haar plaats af en zaten we toch weer lekker naast elkaar. En nadat de kaarten door een zeer amusante conducteur waren gecontroleerd klonk de al oude kreet: “aaaaaaall aaaaaaaaaboaaaaaard!!” en vertrokken we richting de hoofdstad van Massachussettes, Boston! 

Reisbescheiden NY en Boston zijn binnen!

Zaterdag om half drie kreeg ik een email binnen van Jeannine van Globe in Zwanenburg dat de reisbescheiden van onze trip naar New York Cirty en Boston binnen waren. Zoals altijd een prima service van Jeannine, die net als wij gek is op Amerika, daar ook vaan geweest is (zie hier bv een aantal van haar bezoeken en foto's) en altijd goede tips heeft. Natuurlijk had ik de spullen ergens in de eerste week van mijn vakantie (startend vanaf 2-8) kunnen halen, maar voor maximale voorpret is het leuker om natuurlijk gelijk op de fiets (jawel!) te stappen en gelijk de spullen op te halen. Dus een half uur later was ik bij Globe om de zaken door te nemen. Alles was goed doorgekomen. Het hotel voor New York was omgeboekt en nu dus The Muse geworden, terwijl in Boston nog steeds het Lenox in de boeken stond (en het nog steeds het nr 1 hotel in Boston is volgens Tripadvisor). Het verhaal van onze kaartjes voor de Amtrak was iets lastiger, ik had verwacht dat de tickets er gewoon bij zaten, maar helaas hebben we alleen een reserveringsnummer en moeten we de kaarten bij een Amtrak loket op het station ophalen. Nou ja, eens kijken of we dat op Grand Central Station kunnen vinden. En de vertrektijd is nog steeds hetzelfde. We vliegen op 7 augustus om 10.25 vanaf Schiphol met Delta Airlines naar New York JFK Airport (gelukkig hebben we een Flux abonnement, dus daar komen we snel door).  Het zal in het begin zeker even zwaar worden zonder Daan en Jeroen die met Hinkje, Joost en Yinte thuis blijven in Halfweg, maar ik heb er wel vreselijk veel zin in!

New York, New York....oh ja en Boston

Nou, het is dan zo ver. De reis naar New York en en Boston is geboekt. Dat had nog wel wat voeten in de aarde. Een tip voor een ieder: probeer nooit iets te boeken via Kuoni. De gidsen zien er mooi uit en de prijzen lijken heel erg laag, maar uiteindelijk kunnen ze NOOIT, maar dan ook echt NOOIT de voorgespiegelde kwaliteit voor de voorgespiegelde prijs leveren. Nu is dat vast allemaal met mitsen en maaren en voorwaarden omkleedt, maar uiteindelijk zijn het niets anders dan een stel ordinaire leugenaars die van alles beloven, maar niks waar kunnen maken. Zo, dat moest er even uit. Uiteindelijk zijn we uitgekomen op het hotel Doubletree NYC in New York en hotel Lenox in Boston. Het is ook voor het eerst dat we tussen twee steden gaan reizen via het openbaar vervoer, we gaan namelijk met de trein van Penn Station in New York naar Boston. We doen dit met de Amtrak.Nu wortd het tijd om aan het programma te gaan werken. Zo denken we er aan om met een New Yorker die als gids fungeert de wat minder bekende onderdelen van de stad te verkennen, dat kan via de stichting Big Apple Greeters. Is weer eens wat anders dan een hop on/ hop off open double decker bus. Boston is wat onbekender, maar daarom niet minder leuk, gaat alleen wat meer tijd kosten om een mooi programma te maken. Oh ja, en om lekker luxe te doen en relaxed het vliegtuig in te kunnen stappen, ga ik Ans en mij lid maken van het Privium programma op Schiphol.