Daytona Beach

Vintage Hooters, a girl with a bucket of beer!

Na ons bezoek aan de ACME Superstore, besloten we om naar Daytona Beach te rijden. Maar net als in 1993 begon het onderweg te regenen. En aangezien de grootste attractie van Daytona naast de Nascar race die daar gereden wordt (maar niet nu :-)) het strand is, wordt de spoeling dan wel erg dun. Omdat het al tegen onze lunchtijd aan zat, zat er derhalve niets anders op dan het eerste de beste restaurant in te duiken om daar snel een lunch te gebruiken, want anders begon de honger hoofdpijn erg toe te slaan.  Laat nu net Rene de afslag nemen bij Daytona Speedway Stadium, naar het culinaire hoogtepuntje van Daytona, Hooters (met gratis Wifi). Serveerster was Nicole, en het kan zonder enige twijfel gesteld worden: deze "dame" had het buskruit niet uitgevonden, maar ze kon wel een emmer met 5 flesjes Corona aanbieden voor 15 dollar, wat volgens mijn metgezellen een dusdanig koopje was, dat ze dat echt niet konden laten lopen, dus 2 minuten later hadden we een emmer met bier op tafel staan (dat gebeurd me niet zo vaak in De Nederlanden of Vermeer, maar het is wel eens wat anders). De lunch bestond verder uit de huisspecialiteit van "boneless chicken wings" met de pittige saus, waarvan ik in ieder geval de zweetdruppels op mijn voorhoofd had staan na een stukje geprobeerd te hebben, de andere twee helden hebben het bordje verder keurig leeg gegeten. Vervolgens nam Rene de Speedway Sandwich (de plaatselijke specialiteit, natuurlijk) en Simon en ik hadden allebei de "test burgers", mini van formaat, maar het aantal (vier) compenseerde dat weer.

Beach bum!!

Na onszelf weer gelaafd en gespijsd te hebben, konden we er weer even tegenaan om toch het strand te gaan bewonderen, want inmiddels was het in ieder geval opgehouden met regenen. Dat was redelijk makkelijk te vinden, want het was de weg gewoon 10 kilometer rechtdoor rijden en en reden we de zee in. Dat kan overigens echt in Daytona, want het is een van de weinige (zo niet enige) stranden in de Verenigde Staten waar je met je auto het strand op mag en daar ook mag parkeren. Zo een ervaring wil je natuurlijk niet missen, en zeker toen bleek dat er geen toegang geheven werd, moesten we met de door Simon inmiddels verafgode Ford Escape even het strand op. Maar aangezien er geen zon was en het erg hard begon te waaien, was dat uiteindelijk een uitstapje van tien minuten. Daarna vertrokken we weer, zochten nog even naar een Appel winkel in Daytona die uiteindelijk niet bleek te bestaan en reden toen weer terug naar Orlando, om uiteindelijk nog de Ugg winkel in een nieuw winkelcentrum met een bezoekje te vereren, met een uiteindelijke score van drie paar voor de familie Janssen. Als laatste op de terugweg nog even bij de Orlando Premium Outlet gestopt om een oude belofte qua aankoop in te lossen en daarna waren we weer terug bij ons appartement 408 F op de Floridays Resort om ons op te maken voor het avond programma!

Een bericht voor Frank

Zo op de laatste dag van de vakantie ben je toch wat aan het delibereren. Hoewel we het echt geweldig hebben gehad de afgelopen dagen, missen we de aanwezigheid van Frank ook heel erg in deze setting. Zo missen we natuurlijk zijn opgewekte ochtendhumeur dat als we slecht geslapen hebben ons er altijd weer overheen helpt :-). Maar serieus, de drie musketiers hebben het wel aanzienlijk minder gevonden zonder hun D'Artagnan  erbij. De groepsdynamiek is toch anders en dat is toch iets wat we eigenlijk niet willen missen. Zoals Simon ook zei: als je het niet probeert weet je het niet, dus het is ook goed dat we dit zo gedaan hebben, maar een volgende vakantie gaan we zeker weer met zijn vieren op pad, linksom of rechtsom. Overigens bleken wij niet de enige te zijn die Frank misten. In het rustieke Daytona Beach, tegenover het meest bekende autorace stadion van de Verenigde Staten (waar ook de film Cars op gebaseerd is), vonden we nog een fan die een woordje aan Frank wilde richten, en heren als wij zijn wilden we hem deze videoboodschap zeker niet onthouden.

Daytona beach

Door de vermoeienissen van gisteren waren zelfs de vroege vogels (Dennis en Simon) pas om ½ 11 wakker. Frank en René waren zelfs pas om kwart voor twaalf wakker. Er werd besloten om met de auto naar Daytona beach te gaan. Na een ritje van 60 mijl kwamen wij aan en helaas arriveerde tegelijk met ons een noodweer van gigantische proporties. Tevergeefs draaiden wij het stuur en reden huiswaarts totdat Dennis riep `Stop comics`. Onmiddellijk werd er dan ook gestopt en de winkel betreden. Na een prima uurtje scheen de zon weer zodat alsnog het strand opgezocht werd.

Hier geen parkeerplaatsen langs het strand meer op het strand met een tweebaansweg waar men vrolijk kon cruisen in de car op zoek naar chicks of met quads ed. op kon rijden. Helaas was ons strand plezier van korte duur want Dennis werd door een gigantische kwal geraakt. Hierbij hulde voord de Amerikaanse beach guards want de life guard kwam meteen helpen gevolgd door een auto met twee man. De experts vertelden dat Dennis plusminus een uur ziek zwak en misselijk zou zijn waarna alleen zijn voet nog ongeveer een dag last zou geven. Simon en René gingen toen een drankje halen in de plaatselijke strandtent waar zij begrepen waarom er weinig vrouwlijk schoon op het strand te vinden was. Dat hing nl. allemaal te zuipen, te karaokaen en mooi te wezen in deze tent. Toen Dennis weer iets opgeknapt was werd de terugtocht maar Orlando ingezet waar boodschappen gedaan werden, thuis een broodje gegeten en iedereen vroeg te bed ging voor de 2e expeditie naar Disney, te weten de MGM studio´s.