Investering in Lego

Ik heb ooit een interview gezien met Herman Brood. Herman, in zijn normale toestand (wat betekende dat hij of stoned of straal bezopen was), hing onderuit op een bank en de interviewer vroeg hem hoeveel geld hij op de bank had staan, waarop Herman aangaf dat hij nu ongeveer rood stond. De interviewer, die oprecht geschokt leek (hoe naïef kun je zijn :-)), vroeg toen hoe dat nu kon, met de verkopen van zijn platen zou hij toch wel wat gespaard hebben, of in aandelen of obligaties geïnvesteerd hebben. Herman trok een wijs gezicht, nam nog een flinke slok wodka en zei toen op de toon van een groot filosoof: "ik investeer in mooie herinneringen!".  Nu is dat wel een bijzonder goede uitspraak (ik vraag me af of Herman zich er bewust van was wat hij eigenlijk gezegd had), maar een klein beetje brood op de plank kan ook geen kwaad :-). In dat kader kunnen vele van ons een voorbeeld nemen aan Daan. Daan investeert veel van zijn zakgeld in Lego. De investering haalt hij al terug aan het plezier van het in elkaar zetten en het ermee spelen. Maar op monetair gebied doet hij het ook niet slecht. Zo heeft hij bijna alle Lego van Batman en toen ik afgelopen week even iets op Marktplaats zocht, kwam ik wat van die Lego tegen. Om een voorbeeld te geven: Daan heeft ooit voor 80 Euro de Batcave gekocht, deze wordt inmiddels voor 525 Euro aangeboden. Weliswaar MIB (Mint in Box), maar toch! Arkham Asylum van 75 Euro gaat grif van de hand voor 500 Euro, terwijl de Battank (40 Euro gekocht) voor een coole 225 Euro aangeboden wordt. En dan nog te zwijgen over de losse poppetje, waar een Joker voor 75 Euro van de hand gaat en een Poison Ivy toch ook snel rond de 100 Euro doet. Dan kun je veel zeggen, maar de aandelen markt heeft het de afgelopen jaren aanzienlijk minder gedaan qua rendement!

Reislust

Zoals eerder gemeld staat de eerste trip voor 2010 inmiddels in de boeken.  Eind april naar Rome met René, Simon en Frank. Dat wordt natuurlijk een dolle boel! Maar inmiddels dienen meer reizen zich aan. Zo lijkt het erop dat ik in maart wederom een bezoek ga brengen aan het "prachtige" India (Chennai, om precies te zijn). Mensen die mij kennen, weten dat ik data echt van hou :-). Maar er staat meer op de agenda. In de mei vakantie wordt het wellicht een korte trip naar Denemarken, omdat zowel Daan als Jeroen echt zin hebben in een bezoek aan Legoland. Wel even de verwachtingen managen, want Daan heeft het in zijn hoofd gehaald dat daar alle Lego sets die ooit gemaakt zijn te koop zijn, en dat zou dan wel eens een tegenvaller kunnen worden. En dan even als laatste, ga ik vandaag even informeren bij het reisbureau naar een op maat reis (nee, geen op maat hypotheek, hier hoop ik wel plezier van te hebben :-)) naar de oostkust van de Verenigde Staten. Er is weer een plan opgevat om met Hans en Leny van de zomer die kant op te gaan met in ieder geval Boston, Niagara en New York. Washington werd ook genoemd, maar daar ben ik in 2009 al geweest en ik vond dat niet zo bijzonder dat we daar dit jaar weer heen zouden moeten. Maar goed dat ik de Flying Blue kaart aangevraagd heb, dat worden tenminste wat airmiles :-).

Een prachtige brief

Vandaag wat eerder weg van Jansoensborch omdat ik op tijd thuis moest zijn om voor mijn twee schatjes van jongens te zorgen. Ans moest naar een meeting van de plaatselijke middenstand en om nu eens een keer niet te laat te zijn en Ans zich niet te laten haasten, vertrok ik om half vier en was ik om half vijf thuis. Jeroen was nog lekker bij vriendjes aan het spelen, maar Daan was thuis, want hij kon niet bij zijn vriendje Donovan spelen. Hij begon net met een hersenkraker (een denk/puzzelspelletje waarbij je Spiderman van punt a naar b moet krijgen, door tonnetjes en ladders om te gooien, binnen 15 minuten was hij door de kaartjes van de beginners heen :-)). Omdat ik niet in mijn vrije tijd alleen mijn stropdas af doe, ging ik naar boven om mij om te kleden. toen ik daarmee klaar was, zag ik iets hangen boven mijn bed. Nadere bestudering leerde dat dit een brief was van Daan die hij geschreven had op school en waarin hij keurig netjes had opgeschreven dat hij heel erg veel van papa en mama hield, omdat ze de liefste op de hele wereld waren omdat het we zijn ouders zijn. Nu ben ik soms best emotioneel, maar ik stond boven in de slaapkamer toch echt met de tranen in mijn ogen van de emotie, zo mooi hoe die jongen dat geschreven had! Ik kan natuurlijk niets anders doen dan snel naar beneden te gaan en hem uitvoerig te knuffelen. Wat een ongelofelijke schat is het toch! En die brief? Die bewaren we natuurlijk, en gaat nadat hij een tijdje op de muur gehangen heeft keurig netjes in Daan zijn schatkist!

Eten in het weekend

Dit weekend stond in het teken van zelf gemaakte gerechten. En dan natuurlijk niet de rechttoe rechtaan groente, aardappels en vlees maaltijd. Nee, dit weekend begonnen we zoals al eerder gezegd met de zelf gemaakte pizza, en dat is leuk, want dan gaan je zoons natuurlijk meehelpen.........NOT!! De heren vonden het erg lekker, maar vooral als papa het ging maken. Op zondag gingen we culinair echt helemaal los! Ans begon met het voorbereiden van het stoofvlees dat we maandag gingen eten. Dat is echt een heidens karwei om al het vlees schoon te maken (er mag voor mij geen grammetje vet inzitten) en het moet bijna twee dagen opstaan. 's Middags maakte Ans een werkelijk heerlijke Apple Crumble (met havermout erin en verschillende soorten appels), die was echt om je vingers bij af te likken zo lekker, dus de hele bak was gelijk op (waarin ook Daan en Jeroen zich niet onbetuigd lieten). 's Avonds maakte ik een traditionele roti naar oud Surinaams recept en aten we het ook op traditionele wijze (dus met een pannenkoek en de vulling uit één gezamenlijke bak). Hoewel de mannen het eerst niet zagen zitten, waren ze na twee happen helemaal om en aten ze echt hun buikjes rond! Al met al een heel geslaagde dag. Je ziet maar weer: zelf koken ipv wat zaken bij elkaar gooien is toch lekkerder en geeft meer voldoening (zeker als je kinderen het ook nog eens opeten!).

Echt een harde kop!

Gisterenavond waren de heren Daan en Jeroen redelijk aan het eind van hun Latijn. Ze hadden erg hard gespeeld en vonden dat ze dat nog wel even door konden zetten. Maar aan alles komt een eind, dus na veel van de opvoedkundige lessen gebruikt te hebben, hadden we de mannen uiteindelijk in de modus om naar boven te gaan. Echter, de pyjama's aantrekken, dat zat er nog niet helemaal in, dus ook daar moest papa even de helpende hand toesteken. Bij Daan ging dat nog redelijk simpel, maar bij Jeroen wat minder. Tot op een gegeven moment ik heb redelijk rustig had, pyjamajasje aan en nu nog even de broek goed aantrekken. Dat was iets lastiger, want Jeroen was op zijn hurken gaan zitten. dus nog even extra vooroverbuigen, dan moest het toch lukken. Daar leek het inderdaad ook op, totdat Jeroen zich met volle kracht plotseling omhoog lanceerde en met een flinke klap met zijn kruin mijn strottenhoofd ramde! Daardoor ging papa even helemaal gestrekt, happend naar lucht en kokhalzend. Dat was even een flinke klap om bovenop te komen en Jeroen schrok natuurlijk ook. Gelukkig was na een paar keer ademhalen het meeste wel weer weg, maar het voelde toch alsof je keel dichtgeknepen werd. Wel even een paar dagen verder last van wat keelpijn en daardoor zachtjes praten, maar dat wordt door de mensen in mijn programma erg gewaardeerd :-).

Beef Jerky en pizza

Vandaag was het weer turndag. Deze keer probeer Jeroen het een groep hoger en dat ging best heel erg goed, hoewel het vorige keer leuker was (misschien ook omdat de zaal toen voller was). Maar voor Jeroen wel leuk dat vriendin Aniek ook meeging. Na afloop was Ans bezig Jeroen formeel in te schrijven voor turnles, toen ik nog even bij de "snoepautomaat" stond te kijken. En potdikke, daar zag ik iets wat niet anders kon dan dat het door mij meegenomen werd. In onze reis door Amerika vond Hans een nieuwe liefde op culinair gebied, te weten beef jerky! En in deze automaat zat Mr Z, de beef jerky die ook het meeste in California gegeten wordt. Die kon ik natuurlijk voor mijn favoriete stiefvader niet laten liggen, want dat zou echt bijzonder laakbaar gedrag zijn! Gelukkig stond er op mijn chipknip  nog net genoeg geld om een zakje mee te nemen, zodat Hans weer eens via de smaakpapillen zich terug in de Grand Canyon kan wanen. Bij een volgend bezoekje ligt het zakje voor hem klaar!! Oh ja, vanavond overigens zelfgemaakt pizza gegeten. Heerlijk met groene paprika, uien, zongedroogde tomaten, geroosterde rode paprika, kaas en gerookte ham. Zelfgemaakt smaakt het toch beter dan een Dr Oetker uit de diepvries!! In Rome zullen we met de mannen ook nog wel een heerlijk pizzaatje nemen (ik neem aan dat René op zoek gaat naar de beste stek daarvoor!), dan kunnen we zien hoe dat zich verhoudt!

Vriendenfeestje Jeroentje

Na een paar dagen de spanning te hebben zien opbouwen was het dan eindelijk zo ver. Vandaag was het vriendenfeestje van Jeroen. Er kwamen 7 vriendjes en voornamelijk vriendinnetjes leuk een middag spelen, wat dus betekende dat Ans en ik 8 kleuters van 5 jaar mochten vermaken (Daan was slim, hij ging lekker bij Anne Sophie spelen en hoefde niet tussen het kleine grut te spelen). Dus met een C5 en een C3 vol gingen we naar Casa Halfweg en daar kon het feest losbarsten. Ik kan niet anders zeggen dan dat je er een berenconditie van krijgt. De start was een rondje pannenkoeken en tijdens het bakken mochten de kleuters hun eigen placemat inkleuren. Daarna zag je een verschil, want waar Jeroen het bij 1 pannenkoek hield, duwde Anke er zes (!) weg. Verder werd er druk gespeeld met de Thomas trein en de Duplo, ontstond er een verkleedpartij, brachten Ans en Dennis tekentattoo's aan, schminkte Ans de kinderen, ging er een spel Twister los en werden er veel eetspelletjes gedaan (zoals koekhappen en spekkie-happen-op-een-been). Om 5 uur was het tijd voor de eerste  ronde "thuis brengen"om zes uur gevolgd door de "tweede ronde thuis brengen", terwijl Aniek en Mitchel gehaald werden. Hoewel er één of twee kleine opstootjes waren, was de samenvatting dat "a good time was had by all". Hoewel Ans en ik nu moe op de bank zitten en Reus ook bij ligt te komen, was het hartstikke gezellig en hebben we een moe maar voldaan gevoeld! De liefhebbers van Jeroen en zijn harem bekijken het fotoverslag hier.